OSMANLICA
TÜRKÇE
SÖZLÜK

ARA

abdulmuteal
http://mobipocket.blogspot.com

a'dâ

düşmanlar.

ARA

a'dâd

sayılar.

ARA

â'ik

engel.

ARA

a'lâ

en yüksek, en yüce.

ARA

a'lâf

otlar.

ARA

a'lâl

1.hastalıklar. 2.sebepler.

ARA

a'lâm

1.bayraklar. 2.özel isimler.

ARA

a'lem

en iyi bilen.

ARA

a'mâ

kör.

ARA

a'mâk

derinlikler.

ARA

a'mâl

işler, ameller, davranışlar.

ARA

a'mâr

1.ömürler. 2.yaşlar.

ARA

a'nî

yani.

ARA

a'râb

Araplar, çöl arapları.

ARA

a'râbî

çöl arabı.

ARA

a'râz

belirtiler.

ARA

a'sâb

sinirler.

ARA

a'sâr

yüz yıllar.

ARA

a'şâr

öşür vergileri, onda birler.

ARA

a'şârî

ondalık.

ARA

a'vec

yamuk, eğri büğrü.

ARA

a'ver

tek gözlü.

ARA

a'yâd

bayramlar.

ARA

a'yân

1.ileri gelenler, eşraf, sosyete. 2.gözler.

ARA

a'yün

1.gözler. 2.pınarlar.

ARA

a'zâ

1.üyeler. 2.organlar.

ARA

a'zam

en büyük.

ARA

âb

1.su. 2.deniz. 3.ırmak. 4.tükürük. 5.özsuyu. 6.ter. 7.döl suyu. 8.sidik. 9.parlaklık. 10.yüzsuyu. 11.letafet, hava.

ARA

âb

Ağustos.

ARA

âb-ı âbistenî

1.meni; 2.bitkilerin yetişmesine neden olan su.

ARA

âb-ı adâlet

1.adalet suyu; 2.doğruluğun bereketi.

ARA

âb-ı ahmer

1.kızıl su. 2.kırmızı şarap. 3.gözyaşı.

ARA

âb-ı âteşîn

1.ateşli su; 2.kırmızı şarap; 3.gözyaşı.

ARA

âb-ı bâdereng

1.kızıl su. 2.gözyaşı, kanlı gözyaşı.

ARA

âb-ı engûr

1.üzüm suyu. 2.şarap.

ARA

âb-ı harâbât

(meyhane suyu) şarap.

ARA

âb-ı kevser

1.cennet suyu, 2.şarap.

ARA

ab'âb

vantrolog.

ARA

abâ

1.kaba yün kumaş. 2.aba.

ARA

âbâ'

1.babalar. 2.gezegenler.

ARA

âbâd

ebedler.

ARA

âbâd

bayındır, mamûr.

ARA

âbâd etmek

1.mamûr etmek. 2.zenginleştirmek. 3.huzur vermek.

ARA

âbâd olmak

1.mamûrlaşmak. 2.zenginleşmek. 3.huzura kavuşmak.

ARA

âbâdân

bayındır.

ARA

âbâdânî

bayındırlık.

ARA

âbâdî

1.bayındırlık. 2.ince Hint kağıdı.

ARA

âbâl

develer.

ARA

âbân

Âbân ayı.

ARA

abâpûş

1.abalı. 2.derviş. 3.yoksul.

ARA

âbâr

kuyular.

ARA

âbcâme

su kabı.

ARA

âbçîn

peştemal.

ARA

abd

1.kul. 2.köle.

ARA

âbdân

1.su kabı. 2.mesane.

ARA

âbdâr

1.sulu. 2.parlak. 3.hoş

ARA

âbdendân

1.bön. 2.âciz.

ARA

abdest

1.abdest. 2.paylama.

ARA

abdesthâne

1.tuvalet. 2.abdest alınan yer.

ARA

abdestlik

kısa cübbe.

ARA

âbek

1.sulu. 2.cıva.

ARA

abes

saçma, abes.

ARA

âbgîne

1.kristal. 2.kadeh. 3.sürahi. 4.ayna. 5.gözyaşı.

ARA

âbgîr

1.havuz. 2.su birikintisi.

ARA

âbgûn

1.su rengi. 2.mavi.

ARA

abher

1.nergis. 2.zerrinkadeh çiçeği. 3.yasemin.

ARA

âbhîz

büyük dalga.

ARA

âbhord

nasip.

ARA

âbırû

yüzsuyu.

ARA

âbî

mavi.

ARA

âbid

1.ibadet eden. 2.erkek adı.

ARA

abîd

1.kullar. 2.köleler.

ARA

âbidât

anıtlar.

ARA

âbide

anıt.

ARA

âbidevî

anıtsal.

ARA

âbile

1.su çiçeği. 2.sivilce. 3.su kabarcığı.

ARA

âbir

yaya.

ARA

âbisten

gebe.

ARA

âbistengâh

döl yatağı.

ARA

âbişhor

1.sulama yeri. 2.nasip.

ARA

âbkâr

1.saka. 2.ayyaş.

ARA

âbkeş

1.saka, su çeken. 2.kevgir.

ARA

âbnûs

abanoz.

ARA

âbrâh

su yolu, kanal.

ARA

abraş

alacalı.

ARA

âbrîz

1.tuvalet. 2.ıbrık.

ARA

âbşâr

çağlayan.

ARA

abûs

somurtkan.

ARA

âbühava

iklim.

ARA

âbzih

1.su kaynağı. 2.gözyaşı.

ARA

âc

fildişi.

ARA

âc

ılgın ağacı.

ARA

acâib

tuhaf, ilginç, acaip.

ARA

acâleten

alelacele.

ARA

aceb

1.tuhaflık. 2.acaba.

ARA

acebâ

acaba.

ARA

acele

acele.

ARA

aceleten

çarçabuk, alelacele.

ARA

acem

1.arap olmayan. 2.İranlı, acem.

ARA

acemaşîran

Türk mûsikisinde bir makam.

ARA

acemce

Farsça.

ARA

acemî

1.deneyimsiz, acemi. 2.İranlı.

ARA

acemistan

İran.

ARA

acemiyân

1.deneyimsizler. 2.İranlılar.

ARA

aceze

düşkünler, âcizler.

ARA

acîb

tuhaf, acayip, ilginç.

ARA

acîbe

şaşılacak şey.

ARA

âcil

acil.

ARA

âcilen

derhal, acil olarak.

ARA

acîn

macun, yoğurulmuş.

ARA

âciz

1.aciz. 2.ben.

ARA

âcizâne

1.acizce. 2.alçakgönüllüce.

ARA

âcizî

acizlik.

ARA

âciziyyet

acizlik.

ARA

acûl

aceleci.

ARA

acûlâne

acele acele.

ARA

acûz

1.kocakarı. 2.cadı.

ARA

acûze

1.kocakarı. 2.cadı.

ARA

âcür

1.tuğla. 2.kiremit.

ARA

acz

acizlik, çaresizlik, bir şey yapamama.

ARA

âdâb

1.edepler, terbiyeler. 2.yol yordam.

ARA

adalât

kaslar.

ARA

adale

1.kas. 2.kaslar.

ARA

adâlet

adalet.

ARA

adaletkâr

adil, adaletli.

ARA

âdât

âdetler, alışkanlıklar.

ARA

adâvet

düşmanlık.

ARA

adâvet etmek

düşmanlık gütmek.

ARA

add

sayma, görme, değerlendirme, kabul etme.

ARA

addedilmek

sayılmak, görülmek, değerlendirilmek.

ARA

addetmek

saymak, görmek, değerlendirmek.

ARA

addolunmak

sayılmak, kabul edilmek.

ARA

aded

sayı.

ARA

adeden

sayıca.

ARA

adedî

sayısal.

ARA

âdem

1.ilk insan, Adem Peygamber. 2.insan, adam.

ARA

adem

yokluk, bulunmama, adem.

ARA

adem-i muvaffakiyet

başarısızlık.

ARA

adem-i muvazenet

dengesizlik.

ARA

adem-i riâyet

uymama..

ARA

adem-i te'lîfiyet

uzlaşamama, bir araya gelememe.

ARA

adem-i teveccüh

ilgisizlik.

ARA

ademâbâd

yokluk ülkesi.

ARA

âdemhâr

yamyam, insan yiyen.

ARA

âdemî

1.insanoğlu. 2.insanlık.

ARA

âdemiyân

insanlar.

ARA

âdemiyyet

1.insanlık. 2.adamlık.

ARA

ades

mercimek.

ARA

adese

mercek.

ARA

âdet

alışkanlık, âdet.

ARA

âdeta

basbayağı.

ARA

âdeten

âdet olarak, geleneklere göre.

ARA

adhâ

kurbanlar.

ARA

âdi

sıradan, âdi, değersiz.

ARA

adîd

birçok.

ARA

adîde

birçok.

ARA

âdil

adaletli.

ARA

adîl

eşit, denk.

ARA

âdilâne

adilce.

ARA

adîm

yok olan.

ARA

adîmülimkân

imkânsız.

ARA

âdiye

alışılmış, sıradan.

ARA

adl

adalet.

ARA

adlâ'

kenarlar.

ARA

adlî

adalet ile ilgili.

ARA

adliyye

mahkeme, adliye.

ARA

adn

cennet.

ARA

adû

düşman.

ARA

âfâk

ufuklar.

ARA

âfâkî

1.nesnel. 2.şuradan buradan konuşma.

ARA

âfât

afetler, belalar.

ARA

âferîde

yaratık, yaratılmış, mahluk.

ARA

âferîdgâr

yaratan, Tanrı.

ARA

âferîn

bravo, çok yaşa, aferin.

ARA

âferîn

yaratan.

ARA

âferînende

yaratıcı.

ARA

âferîniş

yaratılış.

ARA

âfet

1.afet, bela, felaket. 2.güzel sevgili.

ARA

âfet-i cân

1.can belası. 2.güzel.

ARA

âfet-i devrân

1.güzel, dilber.

ARA

âfetengîz

afet getiren.

ARA

âfetresân

bela getiren.

ARA

âfetzede

belaya uğramış, afet görmüş.

ARA

afîf

iffetli.

ARA

âfil

1.batan. 2.görünmez olan.

ARA

âfitâb

güneş.

ARA

âfitâbcemâl

güzel yüzlü, parlak yüzlü, yüzü güneş gibi parlayan, sevgili, maşuk.

ARA

âfiyet

esenlik.

ARA

âfiyet bulmak

sağlığına kavuşmak.

ARA

afiyetbahş

afiyet verici.

ARA

afrika

Afrika kıtası.

ARA

afsun

büyü, efsun.

ARA

âftâb

güneş.

ARA

âftâbe

ıbrık, su kabı.

ARA

âftâbgîr

güneş alan, güneş gören.

ARA

âftâbî

güneşlik.

ARA

âftâbrû

parlak yüzlü.

ARA

afv

bağışlama, af.

ARA

âgâh

haberdar.

ARA

âgâh etmek

haberdar etmek.

ARA

âgâh olmak

haberdar olmak.

ARA

âgâhî

haberdarlık.

ARA

âgeh

haberdar.

ARA

âgehî

haberdarlık.

ARA

âgîn

dolu.

ARA

âgûş

kucak.

ARA

âğâliş

kışkırtma.

ARA

ağayân

ağalar.

ARA

âğâz

1.başlama. 2.başlangıç.

ARA

ağbiyâ

kalın kafalılar.

ARA

âğişte

bulaşmış, bulanık.

ARA

ağlâl

1.boyunduruklar. 2.zincirler.

ARA

ağlât

hatalar.

ARA

ağleb [

çoğunlukla, genellikle, sık sık.

ARA

ağleb-i ihtimâl

büyük bir ihtimalle, büyük bir olasılıkla.

ARA

ağnâ

en zengin.

ARA

ağnâm

koyunlar.

ARA

ağniyâ

zenginler.

ARA

ağniye

şarkılar.

ARA

ağrâs

fidanlar.

ARA

ağrâz

maksatlar.

ARA

ağsân

dallar.

ARA

ağşiye

1.perdeler. 2.zarlar.

ARA

ağyâr

yabancılar.

ARA

ah

1.kardeş. 2.dost.

ARA

âh

1.feryat etme, feryat. 2.ilenme.

ARA

âh almak

biri tarafından kendisine ilenilmek.

ARA

âh ü zâr

âh edip inleme.

ARA

âhâd

birler.

ARA

ahad

bir.

ARA

ahali

halk, ahali, insan topluluğu.

ARA

ahavât

kızkardeşler.

ARA

ahbâb

1.dostlar. 2.dost.

ARA

ahbap

dostlar, sevdikler.

ARA

ahbâr

haberler.

ARA

ahcâr

taşlar.

ARA

ahd

1.yemin, and. 2.çağ, devir. 3.söz verme.

ARA

ahd-i atîk

Tevrat, Zebur ve Mezâmir.

ARA

ahd-i cedîd

İncil ve ekleri.

ARA

ahdar

yemyeşil.

ARA

ahdâs

1.yeni olaylar. 2.dertler. 3.gençler.

ARA

ahdeb

kambur.

ARA

ahdnâme

ahitname, antlaşma metni.

ARA

ahdüpeymân

and.

ARA

âhek

kireç.

ARA

âhen

demir.

ARA

âhendil

acımasız.

ARA

âheng

1.uyum, ahenk. 2.eğlence.

ARA

âheng-i esvât

ses uyumu.

ARA

âhengdâr

uyumlu.

ARA

âhenger

demirci.

ARA

âhenggüzâr

uyumlu, ahenkli.

ARA

âhenîn

1.demirden. 2.demir gibi.

ARA

âhenîndil

1.katı yürekli. 2.yiğit.

ARA

âhenk

ahenk, uyum.

ARA

âhenkdâr

uyumlu, ahenkli.

ARA

âhenkeş

miknatıs.

ARA

âhenrüba

miknatıs.

ARA

âhensâ(y)

törpü.

ARA

âher

başka, diğer.

ARA

âheste

yavaş, usul, ağır.

ARA

âhestegî

yavaşlık.

ARA

ahfâ

en gizli.

ARA

ahfâd

torunlar.

ARA

ahger

kor ateş.

ARA

ahibbâ

dostlar, sevilenler; sevgililer.

ARA

ahid

söz, yemin.

ARA

ahidşiken

sözünden dönen, antlaşmayı bozan.

ARA

âhîhte

kınından çıkmış, sıyrılmış.

ARA

ahîr

son, en son.

ARA

âhir-i kâr

1.sonunda. 2.sonuç.

ARA

âhirbîn

ileri görüşlü.

ARA

âhire

son.

ARA

ahîren

geçenlerde, son zamanlarda, son olarak.

ARA

âhiret

öbür dünya.

ARA

âhiretlik

1.ahiret kardeşi. 2.evlat edinilen öksüz.

ARA

âhirin

1.sonuncu. 2.sonrakiler.

ARA

âhirkâr

sonunda, nihayet.

ARA

âhirülemr

sonunda, işin sonunda.

ARA

âhiz

alan.

ARA

ahize

alıcı gereç.

ARA

ahkâm

hükümler.

ARA

ahlâf

halefler.

ARA

ahlâk

huy, ahlak.

ARA

ahlâk-ı amelî

uygulamadaki ahlak anlayışı.

ARA

ahlâk-ı hasene

iyi huy.

ARA

ahlâk-ı nazarî

teorideki ahlak anlayışı.

ARA

ahlâk-ı zemîme

kötü huy.

ARA

ahlâken

ahlakça.

ARA

ahlâkiyat

ahlak bilgisi.

ARA

ahlâkiyûn

ahlakçılar.

ARA

ahlâm

1.karmakarışık rüyalar. 2.düşazmalar.

ARA

ahlât

salgılar.

ARA

ahlât-ı erba'a

dört özsuyu kan, salya, safra, dalak.

ARA

ahmak

budala, aptal, ahmak.

ARA

ahmakâne

ahmakça.

ARA

ahmakî

ahmaklık.

ARA

ahmer

kırmızı, kızıl.

ARA

ahrâm

1.kutsal yerler. 2.haremler. 3.hanımlar, eşler.

ARA

ahrâr

özgürler.

ARA

ahrârâne

özgürce.

ARA

ahrâs

koruyucular, muhafızlar.

ARA

ahret

öbür dünya, ahiret.

ARA

ahretlik

1.ahiret kardeşi. 2.evlat edinilen öksüz.

ARA

ahsâs

duygular.

ARA

ahsen

en güzel.

ARA

ahşâ'

1.iç organlar, 2.bölgeler, yöreler.

ARA

ahşâb (A.>T.)

1.ahşap. 2.keresteler.

ARA

ahşâm

maiyet.

ARA

ahtâb

odunlar.

ARA

ahtâr

tehlikeler.

ARA

âhte

1.iğdiş edilmiş. 2.kınından çıkarılmış.

ARA

ahter

yıldız.

ARA

ahter-i dünbâledâr

kuyruklu yıldız.

ARA

ahterbîn

astrolog, yıldızbilimci.

ARA

ahterşinâs

yıldızbilimci.

ARA

ahterşümâr

1.yıldızbilimci. 2.geceleri uyuyamayan.

ARA

ahu

kardeş.

ARA

âhû

ceylan, karaca.

ARA

âhûbere

ceylan yavrusu.

ARA

âhûdil

ödlek, korkak.

ARA

âhund

molla, hoca.

ARA

âhûnigah

ceylan bakışlı.

ARA

âhur

ahır.

ARA

âhuvân

ceylanlar.

ARA

âhûvâne

ceylan gibi.

ARA

âhüvâh(F.)

feryat, sızlanma, hayıflanma.

ARA

âhüvâveylâ

feryat, âh çekme, figan etme.

ARA

âhüzâr

âh çekip inleme.

ARA

ahvâl

haller, durumlar.

ARA

ahvâl-i âdiye

olağan haller.

ARA

ahvâl-i sıhhiye

sağlık durumu

ARA

ahvef

en korkunç.

ARA

ahvel

şaşı.

ARA

ahyâ

diriler.

ARA

ahyâl

yılkılar.

ARA

ahyânen

arasıra, kimi zaman.

ARA

ahyâr

iyiler.

ARA

ahyât

iplikler.

ARA

ahz

alma.

ARA

ahz ü kabul etmek

alıp kabul etmek.

ARA

ahzâb

1.kütleler. 2.partiler. 3.Ahzâb sûresi.

ARA

ahzân

hüzünler.

ARA

ahzar

yeşil.

ARA

ahzen

çok hüzünlü.

ARA

ahzetmek

almak.

ARA

ahzüi'tâ

alış veriş.

ARA

ahzükabz

alıp sahip çıkma.

ARA

âid

1.ait, ilişkin. 2.geri dönen.

ARA

âidât

gelirler, aidat.

ARA

âide

kâr, kazanç, gelir.

ARA

âika

engel.

ARA

âile

1.aile. 2.eş, karı.

ARA

ailevî

aile ile ilgili.

ARA

âjeng

buruşuk, cilt kırışığı.

ARA

âk

serkeş.

ARA

akab

1.arka, art. 2.topuk, ökçe.

ARA

akabât

1.yokuşlar. 2.tehlikeli anlar.

ARA

akabe

1.geçilmesi güç geçit. 2.yokuş.

ARA

akabinde

ardından.

ARA

akâid

inançlar, akideler.

ARA

akâmet

1.verimsizlik, durgunlaştırma, aksatma. 2.kısırlık.

ARA

akar

kazanç sağlayan mülk.

ARA

akarât

kazanç sağlayan mülkler, akarlar.

ARA

akbeh

çok çirkin.

ARA

akd

1.düğümleme, bağlama. 2.nikah. 3.kararlaştırma. 4.kurma.

ARA

akdâh

kadehler.

ARA

akdâm

ayaklar.

ARA

akdedilmek

yapılmak, uygulanmak, icra edilmek.

ARA

akdem

önce, önceki.

ARA

akdes

en kutsal.

ARA

akdetmek

yapmak, uygulamak, icra etmek, imzalamak, antlaşma yapmak, sözleşme yapmak.

ARA

akıbet

son.

ARA

âkıbetbîn

sonu gören, ileri görüşlü.

ARA

âkıbetendîş

sonunu düşünen.

ARA

âkıbetülemr

sonunda.

ARA

âkıl

akıllı, akıl sahibi.

ARA

akıl

akıl.

ARA

âkılâne

akıllıca.

ARA

âkıle

akıllı kadın.

ARA

âkır

1.kısır. 2.verimsiz.

ARA

âkid

akit yapan.

ARA

akîde

inanç, akide.

ARA

akîdefurûş

inanç tüccarı.

ARA

akîk

akik taşı.

ARA

âkil

yiyen.

ARA

akîm

1.kısır. 2.sonuçsuz.

ARA

akim kalmak

gerçekleşememek, sonuçsuz kalmak.

ARA

akis

yansıma, aksetme, akis.

ARA

akl

akıl.

ARA

akl-ı bâliğ

ergin.

ARA

akl-ı evvel

Tanrı.

ARA

akl-ı küll

1.doğadaki genel uyum. 2.Cebrail.

ARA

akl-ı mücerred

soyut akıl.

ARA

akl-ı selim

sağduyu.

ARA

aklâm

1.kalemler. 2.yazı gereçleri. 3.devlet daireleri.

ARA

aklen

akılca.

ARA

aklıselim

sağduyu.

ARA

aklî

akılca, akıl bakımından, rasyonel.

ARA

akliyye

akılcılık, rasyonalizm.

ARA

akliyyûn

akılcılar, rasyonalistler.

ARA

akm

kısırlık.

ARA

akmâr

aylar.

ARA

akmişe

kumaşlar.

ARA

akrabâ

akraba, yakınlar.

ARA

akran

yaşıtlar.

ARA

akreb

en yakın.

ARA

akreb

1.akrep. 2.saat ibresi.

ARA

akrebek

saati gösteren ibre.

ARA

aks

yansıma, akis.

ARA

aks-i müddeâ

çatışkı.

ARA

aks-i sedâ

yankı.

ARA

aksâ

uzak, en son.

ARA

aksâ-yı emel

ülkü, ideal.

ARA

aksâ-yı şark

Uzakdoğu.

ARA

aksâm

kısımlar, bölümler.

ARA

aksâm-ı sâire

diğer kısımlar, öbür bölümler.

ARA

akser

en kısa.

ARA

aksetmek

yansımak, vurmak.

ARA

aksî

1.inatçı. 2.ters, zıt. 3.huysuz.

ARA

aksülamel

tepki, reaksiyon.

ARA

aktâ' (A.

1.kesmeler. 2.beylik araziler.

ARA

aktâb

1.kutuplar. 2.azizler. 3.efendiler.

ARA

aktâr

taraflar, yöreler.

ARA

aktâr-ı cihân

dünyanın her tarafı.

ARA

akûr

azgın, kudurmuş, saldırgan.

ARA

akûrâne

kudurmuşçasına.

ARA

akvâl

sözler.

ARA

akvâm

kavimler.

ARA

akviyâ

kuvvetliler.

ARA

âl

1.aile. 2.sülale. 3.evlat.

ARA

âl

yüce, yüksek.

ARA

alâ

yücelik, şeref.

ARA

alâ

üst, üstü, üzeri.

ARA

alâeyyihâl

her nasıl olsa.

ARA

âlâf

binler.

ARA

alâhide

tek başına, başlı başına.

ARA

alâik

alakalar, ilgiler.

ARA

alâim

işaretler, alametler.

ARA

alâim-i semâ

gökkuşağı.

ARA

alak

1.kan pıhtısı. 2.sülük.

ARA

alâka

ilgi, alaka.

ARA

alâkabahş

ilgilendiren, ilgili.

ARA

alâkadar

ilgili, alakalı.

ARA

alâkadar etmek

ilgilendirmek.

ARA

alâkadar olmak

ilgilenmek.

ARA

alakadârân

ilgililer.

ARA

alâkadrilimkân

olabildiğince.

ARA

âlâm

elemler, acılar.

ARA

alâmât

işaretler, alametler.

ARA

alâmet

işaret, iz, alamet, belirti. 2.çok iri.

ARA

âlât

aletler.

ARA

alâvechi

üzere.

ARA

alâvefk

uygun olarak.

ARA

âlâyiş

1.bulaşma. 2.gösteriş.

ARA

aleddevam

sürekli.

ARA

alef

1.ot. 2.hayvan yemi.

ARA

aleka

1.kan pıhtısı. 2.balçık.

ARA

alelacele

çarçabuk.

ARA

alelâde

sıradan, bayağı.

ARA

alelamyâ

körükörüne.

ARA

alelekser

çok defa.

ARA

alelhusûs

özellikle.

ARA

alelıtlâk

1.genellikle. 2.rastgele.

ARA

alelicmâl

topluca.

ARA

alelinfirâd

birer birer.

ARA

alelistimrâr

sürekli, aralıksız.

ARA

aleliştirâk

ortaklaşa.

ARA

alelkifâye

yeterince.

ARA

alelumûm

genellikle, genelde, genel olarak.

ARA

âlem

dünya; evren.

ARA

alem

1.sancak. 2.alem. 3.nişan, alamet.

ARA

âlemârâ

dünyayı süsleyen.

ARA

alemdâr

sancaktar.

ARA

âlemefrûz

dünyayı parlatan.

ARA

âlemgîr

1.dünyayı fetheden. 2.dünyaya yayılan.

ARA

âlemiyân

insanlar.

ARA

âlemşümûl

dünyayı kaplayan.

ARA

âlemtâb

dünyayı aydınlatan.

ARA

alenen

açıkça.

ARA

alenî

açık, aşikâr.

ARA

âlet

1.araç, alet. 2.aygıt.

ARA

alettafsîl

ayrıntılı olarak.

ARA

alettevâlî

peşpeşe.

ARA

aleyh

karşı, karşıt; üzerine.

ARA

aleyhdar

karşıt, zıt.

ARA

aleyhisselâm

selam onun üzerine olsun.

ARA

âlî

yüce; yüksek.

ARA

âlîcâh

yüksek dereceli.

ARA

âlîcenâb

1.cömert. 2.haysiyetli.

ARA

âlihe

ilahlar.

ARA

âlîhimmet

yüce himmetli.

ARA

âlîkadr

saygıdeğer.

ARA

alîl

1.hasta, hastalıklı, illetli. 2.sakat.

ARA

âlim

bilgin.

ARA

alîm

çok bilen.

ARA

âlîmakâm

yüksek makamlı.

ARA

âlînazar

yüksek görüşlü.

ARA

âlîşan

şanı yüce.

ARA

âliye

yüce, yüksek.

ARA

aliyyülâlâ

en iyisi.

ARA

Allâh

Tanrı, Allah.

ARA

allâme

büyük bilgin.

ARA

âlû

erik.

ARA

âlûbâlu

vişne.

ARA

âlûd

bulanmış, bulaşmış.

ARA

âlûde

bulanmış, bulaşmış.

ARA

âlûdedâmen

iffetsiz.

ARA

âlûdegî

bulaşma, bulaşıklık.

ARA

âlüfte

1.iffetsiz, fahişe. 2.alışık.

ARA

âmâc

1.hedef. 2.nişan tahtası.

ARA

âmâcgâh

nişan alınan yer.

ARA

âmâde

hazır.

ARA

âmâdegî

hazırlık.

ARA

a'mâl

davranışlar, ameller.

ARA

âmâl

emeller.

ARA

âmâl

emeller.

ARA

âmâr

1.sayım. 2.hesap.

ARA

amd

kasıt.

ARA

amden

kasıtlı olarak.

ARA

âmed

gelme, geliş.

ARA

âmedşüd

geliş gidiş.

ARA

âmedüreft

geliş gidiş.

ARA

âmedüşüd

geliş gidiş.

ARA

amel

1.iş. 2.ishal.

ARA

amele

işçi.

ARA

amelen

bilfiil, işleyerek.

ARA

amelî

pratik, uygulamalı.

ARA

ameliyât

1.işlemler, uygulamalar. 2.ameliyat.

ARA

ameliye

işlem, uygulama.

ARA

âmennâ

diyecek bir şey yok, inandık.

ARA

âmîhte

karışık, karışmış.

ARA

amîk

derin.

ARA

âmil

1.yapan, işleyen. 2.faktör, etken. 3.vergi memuru. 4.vali.

ARA

amîm

yaygın.

ARA

âmîn

amin.

ARA

âminen

emin olarak.

ARA

âmir

emreden.

ARA

âmirâne

emredercesine.

ARA

âmiyâne

bayağı, avamca.

ARA

âmm

genel, yaygın.

ARA

âmm

yıl.

ARA

amm

amca.

ARA

ammâ

ama.

ARA

ammâba'd

maksada gelince.

ARA

amme

hala.

ARA

amûd

direk.

ARA

amûden

dikine.

ARA

amûdî

dikey.

ARA

âmurziş

1.bağışlama, affetme.

ARA

âmûz

1.öğrenen. 2.öğreten.

ARA

âmûzgâr

öğretmen.

ARA

âmürzgâr

bağışlayıcı, Tanrı.

ARA

âmürziş

bağışlama.

ARA

ân

an.

ARA

an

den,-dan.

ARA

ân

1.çoğul eki-ler,-lar. 2.zarf yapan ek-erek,-arak.

ARA

ân

alım, cazibe, hava.

ARA

an'anât

gelenekler.

ARA

an'ane

gelenek.

ARA

an'anevî

geleneksel.

ARA

ânân

onlar.

ARA

anâsır

unsurlar, elemanlar.

ARA

anâsır-ı erba'a

dört unsur ateş, hava, su, toprak.

ARA

ânât

anlar.

ARA

anbean

her an, gittikçe.

ARA

anber

amber.

ARA

anberbû

amber kokulu.

ARA

andelîb

bülbül.

ARA

âne

gibi anlamını verecek şekilde sıfat ve zarf yapan son ek.

ARA

anh

ondan.

ARA

anhâ

ondan.

ARA

anhâ

onlar.

ARA

ânî

1.bir an. 2.derhal.

ARA

ânifen

1.az önce, demin. 2.yukarıda.

ARA

âniyen

bir anda, der hal, o anda.

ARA

ankâ

zümrütüanka,

ARA

ankarîb

yakında, yakından, çok geçmeden.

ARA

ankasdin

kasıtlı olarak, bile bile.

ARA

ankebût

örümcek.

ARA

ansamîmilkalb

içtenlikle, canügönülden.

ARA

anûd

inatçı.

ARA

âr

utanma, ar.

ARA

ar'ar

1.anırma. 2.dikenli ardıç.

ARA

ârâ

süsleyen.

ARA

ârâ'

oylar.

ARA

arâ'is

gelinler.

ARA

arab

arap

ARA

arabî

arapça.

ARA

arak

1.ter. 2.rakı.

ARA

arakçîn

takke kavuk altı takkesi.

ARA

arakdâr

terli.

ARA

arakıyye

derviş külahı.

ARA

ârâm

1.dinlenme. 2.yerleşme.

ARA

ârâm etmek

yerleşmek

ARA

ârâmbahş

dinlendiren, huzur veren.

ARA

ârâmgâh

1.dinlenme yeri. 2.mezar.

ARA

ârâmiş

1.dinlenme. 2.huzur.

ARA

ârâste

süslenmiş, süslü.

ARA

ârâyiş

1.süs. 2.süslenme.

ARA

araz

1.işaret, belirti. 2.tesadüf.

ARA

arâzî

yerler, arazi.

ARA

arbede

kavga.

ARA

arbedecû

kavgacı.

ARA

ard

un.

ARA

ardbîz

elek.

ARA

arefe

arife, bayramdan önceki gün.

ARA

ârız

1.yanak. 2.gelen. 3.engel.

ARA

ârızî

geçici.

ARA

ârî

1.çıplak. 2.uzak, uzakta, soyutlanmış.

ARA

ârî

evet.

ARA

ârif

bilen, arif, irfan sahibi.

ARA

âriyyet

ödünç.

ARA

arîz

geniş, genişlemesine.

ARA

arman

1.özlem. sıkıntı.

ARA

arsa

yer, meydan.

ARA

arş

1.gök. 2.taht. 3.çardak.

ARA

arşa

güverte.

ARA

arûs

gelin.

ARA

arz

1.yer. 2.dünya, yeryüzü.

ARA

arz

1.genişlik, en. 2.enlem.

ARA

arz

sunma, arzetme.

ARA

arzan

enine, genişliğine.

ARA

arzıhâl

dilekçe.

ARA

ârzû

istek, heves.

ARA

asâ

1.değnek, sopa. 2.derviş değneği.

ARA

âsâ

gibi.

ARA

asab

sinir.

ARA

asabî

sinirli.

ARA

asabiyülmizac

asabî mizaçlı.

ARA

asabiyyet

sinirlilik.

ARA

âsaf

1.vezir. Hz. Süleyman'ın veziri.

ARA

asâkir

askerler.

ARA

asalet

asillik.

ARA

asamm

sağır.

ARA

âsân

kolay.

ARA

âsâr

1.izler. 2.eserler.

ARA

âsâyiş

1.huzur. 2.güvenlik.

ARA

âsâyiş berkemâl

her yerde huzur hakim.

ARA

asdika

gerçek dostlar.

ARA

asel

bal.

ARA

ases

gece bekçisi.

ARA

asfer

1.sarı. 2.soluk benizli.

ARA

asgar

en küçük.

ARA

asgarî

en az.

ARA

ashâb

1.dostlar, arkadaşlar. 2.sahipler.

ARA

âsım

1.günahtan sakınan. 2.iffetli.

ARA

asır ba'de asır

asırlarca, yüzyıllarca.

ARA

âsî

1.isyancı. 2.günahkâr.

ARA

âsîb

felaket, bela, zarar.

ARA

asîl

1.sağlam. 2.soylu.

ARA

asîlzâde

soylu çocuğu, asilzade.

ARA

asîr

özsuyu, usare.

ARA

âsitan

eşik.

ARA

âsiyâ

değirmen.

ARA

âsiyâb

değirmen.

ARA

asker

asker, er.

ARA

asl

1.asıl. 2.kök. 3.gerçek.

ARA

asla

hiçbir zaman.

ARA

aslî

asıl.

ARA

aslünesl

soy sop.

ARA

âsmân

gök, gökyüzü.

ARA

âsmânî

1.gökyüzüne ait. 2.melek. 3.açık mavi.

ARA

asnâm

1.putlar. 2.dilberler.

ARA

asr

1.yüzyıl. 2.ikindi vakti.

ARA

asrî

modern.

ARA

âstân

1.eşik. 2.tekke.

ARA

âstâne

1.eşik. 2.başkent. 3.tekke. 4.İstanbul.

ARA

âster

astar.

ARA

âstîn

yen.

ARA

âsûde

rahat, huzurlu.

ARA

âsûdegî

huzur.

ARA

âsûdehâtır

gönlü rahat, huzurlu.

ARA

âsüman

gökyüzü.

ARA

âş

1.yemek. 2.aşûre.

ARA

âşâm

içen.

ARA

aşer

on.

ARA

aşere

onlar.

ARA

aşhâne

mutfak.

ARA

âşık

aşık.

ARA

âşıkân

aşıklar.

ARA

âşifte

1.perişan. 2.iffetsiz kadın.

ARA

âşikâr

açık, belli, aşikâr.

ARA

âşikâr etmek

ortaya çıkarmak, belli etmek.

ARA

âşikâr olmak

ortaya çıkmak, belli olmak.

ARA

âşikâre

açık, belli.

ARA

âşina

1.tanıdık, bildik. 2.bilen.

ARA

âşir

onuncu.

ARA

aşîr

onda bir.

ARA

âşiren

onuncusu.

ARA

âşiyân

1.yuva. 2.ev.

ARA

aşk

aşk.

ARA

âşkâr

1.açık, belli, aşikâr.

ARA

âşkârâ

açık, belli, aşikâr.

ARA

âşnâ

tanıdık, dost, aşina.

ARA

âşnâyân

tanıdıklar, dostlar.

ARA

âşnâyî

1.dostluk. 2.bilme, haberdarlık.

ARA

âşpez

aşçı.

ARA

aşre

on.

ARA

âşûb

1.kargaşa. 2.karıştırıcı.

ARA

âşûbengîz

kargaşa çıkaran.

ARA

âşûrâ

aşûre.

ARA

âşüfte

1.iffetsiz kadın. 2.perişan.

ARA

âşüftedil

gönlü perişan.

ARA

ât

çoğul eki-ler,-lar.

ARA

at'ime

taamlar, yiyecekler.

ARA

atâ

bağış, ihsan, bahşiş.

ARA

atâbahş

bahşiş veren, ihsanda bulunan.

ARA

atâlet

1.durgunluk. 2.tembellik.

ARA

ataş

susuzluk.

ARA

atâyâ

bağışlar, ihsanlar, bahşişler.

ARA

atebât

1.eşikler. 2.şiîlerin ziyaret yerleri Necef, Kerbela, Kâzımiye.

ARA

atebe

eşik.

ARA

ateh

bunama.

ARA

ateh getirmek

bunamak.

ARA

âteş

ateş.

ARA

âteşbâr

ateş yağdıran.

ARA

âteşbâz

fişekçi.

ARA

âteşdân

1.mangal. 2.ocak.

ARA

âteşdem

acı sözlü.

ARA

âteşefrûz

ateş yakan.

ARA

âteşfâm

1.ateş rengi. 2.kırmızı.

ARA

âteşfeşân

ateş saçan.

ARA

âteşgâh

ateşkede, ateşperest tapınağı.

ARA

âteşgede

ateşkede, ateşperest tapınağı.

ARA

âteşgîre

1.maşa. 2.çıra.

ARA

âteşgûn

ateş rengi, kırmızı.

ARA

âteşî

1.ateşli. 2.öfkeli, kızgın. 3.acı, dokunaklı. 4.cehennemlik.

ARA

âteşîn

1.ateşli. 2.hararetli.

ARA

âteşkâr

külhancı, ateşçi.

ARA

âteşmizâc

sert mizaçlı.

ARA

âteşpâre

kıvılcım.

ARA

âteşperest

ateşe tapan, ateşperest.

ARA

atf

1.eğme. 2.bağlaç. 3.çevirme,yöneltme.

ARA

atfen

atıfta bulunarak,

ARA

atfetmek

yöneltmek, vermek.

ARA

âtıf

1.şefkatli. 2.meyleden. 3.bağlayan.

ARA

âtıfet

şefkat gösterme.

ARA

âtıfetkâr (A.-F)

şefkat gösteren, gözeten.

ARA

âtıl

1.yararsız. 2.tembel.

ARA

âtî

1.gelecek.

ARA

âtîdeki

ilerideki, aşağıdaki, gelecek olan.

ARA

atîk

1.eski, antik. 2.asil. 3.özgür.

ARA

atîka

1.eski, antik. 2.asil. 3.özgür.

ARA

atîkiyyât

arkeoloji.

ARA

âtiye

gelecek.

ARA

âtiyen

1.gelecekte. 2.aşağıda görüleceği gibi.

ARA

âtiyülbeyân

aşağıda açıklanacak olan.

ARA

âtiyüzzikr

aşağıda zikredilecek olan.

ARA

atiyyât

bağışlar, ihsanlar.

ARA

atiyye-i seniyye

padişah tarafından verilen hediye.

ARA

atlas

1.atlas kumaş. 2.büyük harita, dünya haritası.

ARA

atnâb

1.ipler. 2.çadır ipleri. 3.ağaç kökleri.

ARA

ats

hapşırma, aksırma.

ARA

atse

hapşırık, aksırık.

ARA

atş

susuzluk.

ARA

atşân

susuz, susamış.

ARA

attar

attar, baharatçı.

ARA

attârî

1.attarlık. 2.attar dükkanı.

ARA

atûfet

şefkat.

ARA

avâid

gelirler.

ARA

avâkıb

1.sonuçlar. 2.sonlar.

ARA

avâlim

âlemler, dünyalar.

ARA

avâm

halk tabakası.

ARA

avâmil

1.etkenler, faktörler.

ARA

avâmpesend

halkın beğendiği.

ARA

avân

zaman.

ARA

âvâre

aylak.

ARA

âvâreser

aylak.

ARA

avârız

1.belalar. 2.engeller. 3.geçici vergi.

ARA

avârif

bilginler, arifler.

ARA

âvâz

ses.

ARA

âvâze

1.bağırma. 2.ün.

ARA

avdet

geri dönüş.

ARA

avdet etmek

dönmek.

ARA

avene

yardakçılar, avene.

ARA

âvîze

asılı.

ARA

avn

yardım.

ARA

avrât

kadınlar.

ARA

avret

kadın.

ARA

âyâ

acaba.

ARA

ayân

açık, belli, aşikâr.

ARA

ayâr

ayar.

ARA

âyât

ayetler.

ARA

ayb

ayıp.

ARA

âyet

1.ayet. 2.işaret.

ARA

âyîn

1.tören. 2.ayin. 3.din.

ARA

âyine

ayna.

ARA

âyînhân

ayin okuyan.

ARA

ayn

1.göz. 2.tıpkı. 3.ayın harfi.

ARA

aynen

tıpkı, aynen, olduğu gibi.

ARA

ayniyye

1.taşınabilir değerli eşya. 2.göz hastalıkları bölümü.

ARA

ayniyyet

aynılık.

ARA

aynülyakîn

kesin, kesin bilgi.

ARA

ayş

yaşama, keyif alma, gününü gün etme.

ARA

ayyâr

1.kurnaz. 2.düzenbaz.

ARA

ayyârî

1.kurnazlık. 2.düzenbazlık.

ARA

azâb

azap.

ARA

azab

bekar.

ARA

azâbengiz

azap veren.

ARA

âzâd

özgür.

ARA

âzâde

özgür.

ARA

âzâdî

özgürlük.

ARA

azamet

1.büyüklük, ululuk. 2.çalım.

ARA

âzâr

1.incitme. 2.inciten.

ARA

azdâd

zıtlar, karşıtlar.

ARA

âzer

1.ateş. 2.Âzer ayı.

ARA

âzerâsâ

1.ateş gibi. 2.ateş rengi.

ARA

azil

görevden alma.

ARA

âzim

kararlı.

ARA

azîm

büyük.

ARA

azîmet

gitme, yola çıkma.

ARA

azimet etmek

gitmek.

ARA

aziz

değerli, saygın.

ARA

azîzan

değerliler.

ARA

azîze

1.sevgili. 2.saygın.

ARA

azl

görevden alma.

ARA

azm

1.azim. 2.niyet.

ARA

azm

kemik.

ARA

âzmâyiş

deneme, sınama.

ARA

âzmend

hırslı.

ARA

azrâ

bâkire.

ARA

azrâil

Azrail.

ARA

azrar

zararlar.

ARA

azulât

adaleler.

ARA

âzürde

incinmiş, gücenmiş.

ARA

bâ

1.ile. 2.sahip.

ARA

ba'de

sonra.

ARA

ba'dehu

daha sonra, ondan sonra.

ARA

ba'delmîlâd

milattan sonra, İsa'dan sonra.

ARA

ba'demâ

bundan böyle.

ARA

ba'dezin

bundan sonra, bundan böyle.

ARA

ba's

diriliş.

ARA

ba'süba'delmevt

ölümden sonra diriliş.

ARA

ba'zan

bazen, kimi zaman.

ARA

bâb

1.kapı. 2.konu. 3.bölüm.

ARA

bâbâ

1.baba. 2.ata.

ARA

bâbâyâne

babaca, babacan.

ARA

bâbûne

babuna, papatya.

ARA

bâc

1.haraç. 2.vergi. 3.gümrük vergisi.

ARA

bâcgîr

vergi memuru.

ARA

bâd

1.rüzgar, yel. 2.defa, kez. 3.yük. 4.olsun.

ARA

bâdâm

badem.

ARA

bâdbân

yelken.

ARA

bâdbedest

eli boş, züğürt.

ARA

bâdbîz

yelpaze.

ARA

bâde

1.içki. 2.şarap.

ARA

bâdefürûş

meyhaneci.

ARA

bâdehâr

içki içen.

ARA

bâdekeş

şarap içen.

ARA

bâdenûş

içki içen.

ARA

bâdî

sebep olan, yol açan.

ARA

bâdî olmak

sebep olmak, yol açmak.

ARA

bâdire

tehlikeli olay, felaket.

ARA

bâdiye

çöl.

ARA

bâğ

bahçe, bağ.

ARA

bağal

koltuk.

ARA

bâğbân

bahçıvan.

ARA

bâğçe

bahçe.

ARA

bağçevan

bahçıvan.

ARA

bağteten

ansızın, birdenbire.

ARA

bâh

cinsel güç.

ARA

bahâ

değer, kıymet.

ARA

bâhaber

haberli, haberdar.

ARA

bahâdar

kıymetli.

ARA

bahâdır

yiğit.

ARA

bahâne

1.bahane. 2.sebep.

ARA

bahânecû

bahaneci.

ARA

bahâr

1.ilkbahar. 2.bahar. 3.baharat.

ARA

bahârî

ilkbahar ile ilgili.

ARA

bahâyim

dört ayaklı hayvanlar.

ARA

bahîl

cimri.

ARA

bâhired

akıllı.

ARA

bâhis

bahseden, söz eden.

ARA

bahis

1.konu. 2.tartışma.

ARA

bahr-i siyâh

Karadeniz.

ARA

bahr

deniz.

ARA

bahr-i ahdar

Hint Okyanusu.

ARA

bahr-i ahmer

Kızıldeniz.

ARA

bahr-i hazer

Hazar Denizi.

ARA

bahr-i kulzum

Kızıldeniz.

ARA

bahr-i muhît-i atlasî

Atlas Okyanusu.

ARA

bahr-i muhît-i kebîr

Büyük Okyanus.

ARA

bahr-i mutavassıt

Akdeniz.

ARA

bahs

1.konu. 2.tartışma.

ARA

bahs edilmek

ele alınmak, söz edilmek.

ARA

bahs etmek

ele almak, söz etmek.

ARA

bahş

bağışlayan.

ARA

bahş edilmek

1.bağışlanmak. 2.verilmek.

ARA

bahş etmek

1.bağışlamak. 2.vermek.

ARA

bahşâyiş

1.bağışlama. 2.bağış, ihsan.

ARA

bahşiş

1.bağış. 2.bahşiş.

ARA

baht

talih.

ARA

bahtiyârî

bahtiyarlık.

ARA

bâhûr

aşırı sıcak.

ARA

bâhusus

hele hele, özellikle.

ARA

baîd

uzak.

ARA

bâis

yol açan, sebep olan.

ARA

bâis olmak

yol açmak, sebep olmak.

ARA

bâjurnal (F.-Fr.)

tutanak ile.

ARA

bâk

korku.

ARA

bakâyâ

geriye kalanlar.

ARA

bakıyye

geriye kalan, bakiye.

ARA

bâkî

1.kalıcı, ölümsüz. 2.artan, geri kalan.

ARA

bâkir

el sürülmemiş.

ARA

bâkire

kızoğlan kız.

ARA

bâl

kanat.

ARA

bâlâ

1.yukarı, üst. 2.boy.

ARA

bâlâbülend

uzun boylu.

ARA

bâlâhâne

tavan arası, çatı.

ARA

bâlâpervaz

yükseklerden uçan.

ARA

bâliğ

1.erişkin. 2.tutan, varan.

ARA

bâliğ olmak

1.erişkin olmak. 2.tutmak, ulaşmak, varmak

ARA

bâlîn

1.başucu. 2.yastık.

ARA

bâliş

yastık.

ARA

bâm

dam, çatı.

ARA

bâmazbata

tutanak ile.

ARA

bâmdâd

sabah, sabahleyin.

ARA

bâmukâvele

sözleşme ile, sözleşmeli.

ARA

bâng

1.ses. 2.haykırış.

ARA

bânû

1.bayan. 2.büyük hanım.

ARA

bâr

1.yük. 2.defa, kez. 3.Tanrı. 4.meyva. 5.yağdıran.

ARA

bâr vermek

meyva vermek.

ARA

bârân

yağmur.

ARA

bârapor (F.-Fr.)

rapor ile birlikte, raporlu.

ARA

bârber

hamal.

ARA

bâre

1.defa. 2.sur.

ARA

bârgâh

1.yüksek huzur, padişah huzuru. 2.otağ.

ARA

bârgîr

beygir.

ARA

bârî

hiç olmazsa, en azından.

ARA

bârid

soğuk.

ARA

bârîk

ince.

ARA

bârika

şimşek.

ARA

bâriz

belirgin.

ARA

bârû

burç, hisar burcu.

ARA

bârver

1.verimli. 2.meyvalı.

ARA

basar

1.görme. 2.görme yetisi.

ARA

basîret

görüş, ileriyi görme gücü.

ARA

basît

1.sade. 2.kolay.

ARA

bast

yayma.

ARA

batâet

ağırlık, yavaşlık.

ARA

bâtakrîr

rapor halinde.

ARA

bâtıl

1.hükümsüz. 2.boş.

ARA

batın

1.karın. 2.kuşak, nesil.

ARA

bâtınen

işin iç yüzünde.

ARA

batî

ağır, yavaş.

ARA

batn

1.karın. 2.kuşak, nesil.

ARA

batt

kaz.

ARA

battal

1.yiğit. 2.köhnemiş. 3.hantal.

ARA

bâvekar

ağırbaşlı.

ARA

bâyi

satıcı.

ARA

bayrakdâr

bayraktar, sancaktar.

ARA

baytâr

veteriner.

ARA

bâz

1.tekrar. 2.açık. 3.doğan.

ARA

bazargâh

pazar yeri.

ARA

bazen

kimi zaman

ARA

bazı

kimi.

ARA

bâzî

oyun.

ARA

bâzîçe

oyuncak.

ARA

bâzû

1.kol. 2.güç.

ARA

be's

zarar, kötü yan.

ARA

bebr

kaplan.

ARA

becâ

yerinde.

ARA

becâyiş

yer değişimi.

ARA

beççe

1.çocuk. 2.yavru.

ARA

bed

kötü.

ARA

bed'etmek

başlamak.

ARA

bedahd

sözünde durmayan.

ARA

bedâheten

düşünmeden.

ARA

bedahlâk

ahlaksız.

ARA

bedâvâz

kötü sesli.

ARA

bedâvet

1.göçebelik. 2.bedevîlik.

ARA

bedâyi'

yeni ve güzel şeyler.

ARA

bedbaht

tahilsiz.

ARA

bedbaht etmek

mutsuz etmek.

ARA

bedbîn

kötümser, karamsar.

ARA

bedbû

kötü kokulu.

ARA

bedcins

kötü cinsli, cinsi bozuk.

ARA

bedçeşm

kötü gözlü.

ARA

beddil

ödlek.

ARA

bedduâ

ilenç.

ARA

bedelât

bedeller.

ARA

bedendîş

kötü düşünceli.

ARA

bedenen

vücutça.

ARA

bedestân

bedesten.

ARA

bedevî

çöl arabı.

ARA

bedeviyyet

1.göçebelik. 2.bedevîlik.

ARA

bedfercâm

kötü sonlu.

ARA

bedgû

dedikoducu.

ARA

bedgüher

kalbi bozuk, mayası bozuk.

ARA

bedhâh

birinin kötülüğünü isteyen, kötü niyetli.

ARA

bedhû

huysuz, kötü huylu.

ARA

bedî'

güzel, yepyeni.

ARA

bedîa

yepyeni şey.

ARA

bedîhe

düşünmeden.

ARA

bedîhî

kuşkusuz.

ARA

bedkâr

kötü hareketli.

ARA

bedlikâ

çirkin.

ARA

bedmâye

mayası bozuk.

ARA

bedmest

içip içip dağıtan.

ARA

bedmestî

içip içip dağıtma.

ARA

bedmestlik

[ed+mes] içip içip dağıtma.

ARA

bedmestlik etmek

içip için dağıtmak.

ARA

bedmihr

sevgisiz.

ARA

bednâm

adı kötüye çıkmış.

ARA

bednigâh

kötü gözlü, kötü bakışlı.

ARA

bednihâd

kötü yaratılışlı, soysuz.

ARA

bedr

dolunay.

ARA

bedre

para kesesi.

ARA

bedreftâr

kötü davranışlı.

ARA

bedreka

1.uğurlama, yolcu etme. 2.kılavuz.

ARA

bedrûd

veda.

ARA

bedsigâl

kötü düşünceli.

ARA

bedsîret

ahlaksız.

ARA

bedsirişt

kötü yaratılışlı, mayası bozuk.

ARA

bedter

daha kötü, beter.

ARA

bedtıynet

tıynetsiz, karaktersiz.

ARA

bedzebân

ağzı bozuk.

ARA

bedzehre

ödlek.

ARA

begâyet

çok, son derece.

ARA

behâ

değer, kıymet.

ARA

behbûd

sağlık.

ARA

behcet

1.sevinç. 2.güzellik.

ARA

behem

birlikte, beraber.

ARA

behemehâl

her halükârda, mutlaka, ne olursa olsun.

ARA

beher

her, her biri.

ARA

behic

güleryüzlü.

ARA

behîmî

hayvanî.

ARA

behîmiyyet

hayvanlık.

ARA

behişt

cennet.

ARA

behiştî

cennetlik.

ARA

behiyye

güzel.

ARA

behmân

falan, filan.

ARA

behre

nasip.

ARA

behremend

1.hisse sahibi. 2.yararlanan.

ARA

beht

şaşkınlık.

ARA

behte uğramak

şaşakalmak, şaşkınlığından donakalmak.

ARA

bekâ

kalıcılık.

ARA

bekâm

muradına ermiş.

ARA

bekâm olmak

muradına ermek.

ARA

bekâya

geriye kalanlar; kalıntılar.

ARA

bekrî

içki düşkünü.

ARA

beksimat

peksimet.

ARA

bel

belki.

ARA

bel'

1.yutma. 2.yutulma.

ARA

bel' edilmek

yutulmak.

ARA

bel' etmek

yutmak.

ARA

belâ

felaket, musibet.

ARA

belâ

evet.

ARA

belâdet

dangalaklık.

ARA

belâdîde

belaya uğramış.

ARA

belâgat

kusursuz söz söyleme

ARA

belâhet

eblehlik.

ARA

belâyâ

belalar.

ARA

belde

1.kent. 2.diyar, memleket.

ARA

beled

1.kent. 2.memleket.

ARA

beledî

kentli.

ARA

belediyye

belediye.

ARA

belî

evet.

ARA

belîğ

1.fasih konuşan. 2.fasih, düzgün.

ARA

beliyyât

belalar.

ARA

belki

olabilir, belki.

ARA

belût

1.pelit, palamut. 2.meşe.

ARA

benâdir

limanlar.

ARA

benâm

1.ünlü. 2.adında.

ARA

benân

1.parmaklar. 2.parmak uçları.

ARA

benât

kızlar.

ARA

bend

1.bağ. 2.zincir. 3.boğum. 4.bend, fıkra. 4.baraj, su bendi.

ARA

bend olmak

bağlanmak.

ARA

bende

1.kul. 2.köle.

ARA

bendegân

1.kullar. 2.köleler.

ARA

bendegî

1.kulluk. 2.kölelik.

ARA

bendehâne

benim evim.

ARA

bender

liman.

ARA

bendergâh

rıhtım.

ARA

bendezâde

1.köle çocuğu. 2.benim çocuğum.

ARA

benefşe

menekşe.

ARA

benefşî

mor.

ARA

beng

esrar.

ARA

bengî

esrarkeş.

ARA

benî

oğullar.

ARA

benîâdem

insanlar, Adem oğulları.

ARA

benîisrâîl ı

İsrailoğulları.

ARA

bennâ

yapı ustası.

ARA

benû

oğullar.

ARA

ber

1.üzeri. 2.üzere. 3.göğüs. 4.meyva.

ARA

berâ'et

aklanma.

ARA

berâ'et etmek

aklanmak.

ARA

berâber

1.birlikte. 2.eşit.

ARA

berâberî

1.birliktelik. 2.eşitlik.

ARA

berâhîn

deliller, kanıtlar.

ARA

berâyı

için.

ARA

berâyı malûmât

bilgi edinmek için, bilgi vermek için, bilgi sahibi olmak için.

ARA

berbâd

1.mahvolmuş. 2.kötü, pis, berbat.

ARA

bercâ

yerinde, uygun.

ARA

berceste

seçkin, seçme.

ARA

berd

soğuk.

ARA

berde

köle.

ARA

berdevâm

sürekli, devam eden.

ARA

berdülacuz

kocakarı soğuğu.

ARA

bere

kuzu.

ARA

berehne

çıplak.

ARA

berekât

bereketler.

ARA

bereket

1.bolluk. 2.uğur.

ARA

berevât

beratlar.

ARA

berf

kar.

ARA

berfîn

karlı.

ARA

berg

yaprak.

ARA

bergüzâr

hatıra, hediye, yadigâr.

ARA

berhâne

harap vaziyetteki ev.

ARA

berhayât

hayatta olan, sağ.

ARA

berhayât bulunmak

yaşamak, hayatta olmak.

ARA

berhürdâr

mutlu, muradına ermiş.

ARA

berî

arınmış, temiz, uzak.

ARA

berîd

1.ulak. 2.postacı.

ARA

berîn

yüksek, yüce.

ARA

berk

şimşek.

ARA

berkarâr

yerinde duran, karar eden.

ARA

berkarâr olmak

devam etmek, kalmak.

ARA

berkemâl

en iyi şekilde, mükemmel.

ARA

bermâh

matkap, burgu.

ARA

bermu'tâd

alışıldığı gibi, mutâd olduğu üzere.

ARA

bermûcib-i

uyarınca, gereğince.

ARA

bernâ

genç.

ARA

berpâ

ayakta.

ARA

berr

1.toprak. 2.kara. 3.kıta.

ARA

berrak

duru.

ARA

berren

kara yolu ile.

ARA

berrî

kara ile ilgili.

ARA

bersâbık

eskiden olduğu gibi.

ARA

bertaraf

1.bir yana. 2.giderilmiş.

ARA

bertaraf

etmek gidermek.

ARA

bertaraf

olmak giderilmek.

ARA

berter

daha üstün.

ARA

berterîn

en üstün.

ARA

bervech-i

gibi.

ARA

berzah

1.cehennem. 2.dil, kara uzantısı. 3.sorun, dert.

ARA

berzger

çiftçi.

ARA

bes

1.yeterli. 2.çok.

ARA

besâ

nice.

ARA

besâtîn

bahçeler.

ARA

besend

yeterli.

ARA

besende

yeterli.

ARA

beserüçeşm

başüstüne, başım gözüm üstüne.

ARA

besî

birçok.

ARA

besîm

güleç.

ARA

beste

1.kapalı. 2.beste.

ARA

bestekâr

besteci.

ARA

bestenigâr

Türk mûsikîsinde bir makam adı.

ARA

beşâret

müjde.

ARA

beşer

1.insan. 2.insanlık.

ARA

beşere

deri, dış deri.

ARA

beşerî

insanlıkla ilgili, insanî.

ARA

beşeriyyât

antropoloji.

ARA

beşeriyyet

insanlık.

ARA

beşîr

müjdeci.

ARA

beşûş

güleç.

ARA

beşûşâne

güleryüzle.

ARA

betâet

ağırlık, yavaşlık.

ARA

beter

daha kötü, beter, şiddetli.

ARA

bevl

1.idrar. 2.işeme.

ARA

bevlî

idrar ile ilgili.

ARA

bevliyye

üroloji.

ARA

bevvâb

kapıcı.

ARA

bevvâbîn

kapıcılar.

ARA

bey'

satış.

ARA

beyâbân

çöl.

ARA

beyân

açıklama, ifade etme, dile getirme.

ARA

beyân edilmek

açıklanmak, dile getirilmek.

ARA

beyân etmek

açıklamak, dile getirmek.

ARA

beyânât

açıklamalar, demeç.

ARA

beyânnâme

bildirge.

ARA

beyâz

ak, beyaz.

ARA

beyhûde

boş, boşuna.

ARA

beyn

ara, orta.

ARA

beynelmilel

uluslararası.

ARA

beyn-i

arasında, ortasında.

ARA

beynülmilel

uluslararası.

ARA

beyt

1.ev. 2.konut. 3.beyit.

ARA

beytâr

veteriner.

ARA

beytullah

Kâbe.

ARA

beytûtet

geceleme.

ARA

beytülmal

hazine, maliye hazinesi.

ARA

beyzâ

bembeyaz, çok beyaz.

ARA

beyze

1.yumurta. 2.husye.

ARA

beyzî

oval.

ARA

beze

1.günah. 2.suç.

ARA

bezekâr

1.günahkar. 2.suçlu.

ARA

bezir

tohum.

ARA

bezirgân

tüccar.

ARA

bezistân

bedesten.

ARA

bezle

şaka, latife.

ARA

bezlegû

şakacı.

ARA

bezm

1.eğlence meclisi. 2.içki meclisi.

ARA

bezmgâh

eğlence yeri, eğlence meclisi.

ARA

bezzaz

manifaturacı, kumaşçı.

ARA

bi'r

kuyu.

ARA

bi'set

gönderiliş, Hz. Muhammed'in peygamber olarak gönderilişi.

ARA

bîaman

amansız.

ARA

bîâr

arsız.

ARA

bîbahâ

çok değerli, paha biçilmez.

ARA

bîbedel

eşsiz, benzersiz.

ARA

bîbehre

nasipsiz.

ARA

bîcâ

yersiz.

ARA

bîcan

cansız.

ARA

bîçâre

1.çaresiz. 2.zavallı.

ARA

bîçâregân

1.çaresizler. 2.zavallılar.

ARA

bîçunuçirâ

1. .sorgusuz sualsiz. 2.Tanrı.

ARA

bîd

söğüt.

ARA

bid'at

1.sonradan ortaya çıkma. 2.dinde yeni getirilmiş şey.

ARA

bîdâd

zulüm.

ARA

bîdâdger

zalim.

ARA

bîdâr

uyanık.

ARA

bîdârbaht

talihli.

ARA

bidâyet

başlangıç.

ARA

bidâyette

başlangıçta.

ARA

bîd-i mecnûn

salkımsöğüt.

ARA

bîdil

aşık.

ARA

bîdin

dinsiz.

ARA

bîedeb

terbiyesiz, edepsiz.

ARA

bîeman

amansız.

ARA

bîendişe

düşünmeyen, umursamayan.

ARA

bîgâne

yabancı.

ARA

bîgüman

kuşkusuz.

ARA

bîgünah

1.günahsız. 2.suçsuz.

ARA

bîh

kök.

ARA

bîhaber

habersiz.

ARA

bîhadd

sınırsız.

ARA

bihakkın

hakkıyla, hak ederek.

ARA

bihamdillah

Allah'a şükürler olsun.

ARA

bihâr

denizler.

ARA

bîhareket

hareketsiz.

ARA

bîhâsıl

sonuçsuz.

ARA

bîhayâ

utanmaz, hayasız.

ARA

bîhayat

cansız, yaşamayan.

ARA

bihâzelemr

buna göre, bu durumda, böylelikle.

ARA

bihbûd

sağlık.

ARA

bîhemtâ

benzersiz.

ARA

bîhesâb

hesapsız, sonsuz.

ARA

bîhiss

hissiz, duygusuz.

ARA

bihişt

cennet.

ARA

bîhod

1.baygın. 2.kendine olmama, kendinden geçme.

ARA

bihter

daha iyi.

ARA

bîhude

boşuna, beyhude.

ARA

bîinsâf

insafsız.

ARA

bîkâr

1.işsiz. 2.bekar.

ARA

bîkarâr

kararsız.

ARA

bikr

1.el sürülmemiş. 2.yepyeni, orijinal.

ARA

bîl

bel.

ARA

bilâd

1.beldeler. 2.memleketler.

ARA

bilâfâsıla

aralıksız, kesintisiz.

ARA

bilâhareket

hareketsiz, hareket etmeden.

ARA

bilâhere

1.sonradan. 2.sonunda, nihayet.

ARA

bilâinkıtâ

kesintisiz, aralıksız.

ARA

bilâkayt

kayıtsız şartsız, kesin.

ARA

bilakis

aksine, tersine.

ARA

bilâmâni'a

engelsiz

ARA

bilâmazeret

mazeretsiz, özür bildirmeksizin.

ARA

bilâmerhamet

acımasızca.

ARA

bilâmühlet

zaman tanımadan, süre vermeden.

ARA

bilâpervâ

korkusuzca.

ARA

bilâşikâyet

şikayet etmeden.

ARA

bilâte'ehhür

gecikmeden.

ARA

bilâtefrik

hiçbir ayırım gözetmeksizin.

ARA

bilâtehlike

tehlikesizce.

ARA

bilâteminat

güvencesiz, teminatsız.

ARA

bilâücret

parasız, ücretsiz.

ARA

bilcümle

tümüyle.

ARA

bilfarz

diyelim ki.

ARA

bilfiil

gerçekten, yaparak, katılarak, bizzat.

ARA

bilhassa

özellikle, hele hele.

ARA

biliktizâ

gerektiğinden.

ARA

bililtizâm

bilerek, bile bile.

ARA

bilistifade

yararlanarak, istifade ederek.

ARA

bilistihsâl

alarak, elde ederek.

ARA

biliştirâk

katılarak.

ARA

billûr

kristal.

ARA

bilmecbûriye

zorunlu olarak, mecburen.

ARA

bilmukabele

karşılığında, aynen, mukabele ederek, mukâbil olarak.

ARA

bilmünâsebe

bir münasebetle, sırası geldiğinde.

ARA

bilmünâvebe

dönüşümlü.

ARA

bilmüzakere

görüşülerek.

ARA

bilumum

tüm, bütün.

ARA

bilvâsıta

dolaylı olarak.

ARA

bîm

korku.

ARA

bîma'nâ

anlamsız.

ARA

bîmâr

hasta.

ARA

bîmârân

hastalar.

ARA

bîmecâl

takatsiz, dermansız.

ARA

bîmekân

1.yersiz. 2.aylak.

ARA

bîmerhamet

acımasız.

ARA

bîmeze

lezzetsiz, tatsız.

ARA

bîmihr

sevgisiz, şefkatsiz.

ARA

bîmisâl

benzersiz.

ARA

bîmuhâbâ

çekinmeden.

ARA

bîmübâlât

kayıtsız, umursamaz.

ARA

bîmürüvvet

mürüvvetsiz.

ARA

bin

oğul.

ARA

binâ

yapı.

ARA

bînâ

gören, iyi gören.

ARA

binâberin

bundan dolayı, buna dayanarak.

ARA

binâen

dayanarak, göre.

ARA

binâenaleyh

bu yüzden, bundan dolayı.

ARA

bînâm

adsız, tanınmamış.

ARA

bînamaz

beynamaz.

ARA

bînasîb

nasipsiz, kısmetsiz.

ARA

bînazîr

benzersiz.

ARA

bînemek

tuzsuz.

ARA

bînevâ

1.zavallı. 2.yoksul.

ARA

bînî

burun.

ARA

bînihaye

sonsuz, bitmez tükenmez.

ARA

binnetice

sonuçta, sonuç olarak.

ARA

binnisbe

bir dereceye kadar, nispeten.

ARA

bint

kız.

ARA

bîpâyân

sonsuz.

ARA

bîpervâ

1.korkusuz. 2.çekinmeden.

ARA

bir gûna

hiçbir, herhangi bir.

ARA

bir nevi

adeta, bir bakıma.

ARA

birâder

erkek kardeş.

ARA

bîrahm

merhametsiz, acımasız.

ARA

bîrayb

kuşkusuz.

ARA

birinc

pirinç.

ARA

birişte

kavrulmuş.

ARA

bîrûn

1.dış. 2.dışarı.

ARA

biryân

kebap.

ARA

bisât

yaygı.

ARA

bîsebat

dayanıksız.

ARA

bîsebeb

dayanıksız.

ARA

bîser

başsız.

ARA

bîst

yirmi.

ARA

bister

yatak.

ARA

bîsûd

yararsız.

ARA

bisyâr

çok.

ARA

bîşe

orman.

ARA

bîşerm

orman.

ARA

bîşuur

bilinçsiz.

ARA

bîşübhe

kuşkusuz, şüphesiz.

ARA

bîşümâr

sayısız.

ARA

bîtâb

yorgun, takatsiz.

ARA

bîtâb kalmak

bitkin düşmek.

ARA

bîtâbane

bitkince.

ARA

bitamâmihâ

tümüyle, tamamen.

ARA

bîtaraf

tarafsız.

ARA

bîtarafâne

tarafsızca, yan tutmadan.

ARA

bittab'

doğal olarak.

ARA

bittafsîl

ayrıntılı olarak, uzun uzadıya.

ARA

bittamâm

tümüyle.

ARA

bîve

dul.

ARA

bîvefâ

vefasız.

ARA

bîvezen

dul kadın.

ARA

bîzâr

bıkmış, usanmış.

ARA

bîzâr olmak

bıkmak, usanmak.

ARA

bizâtihi

kendiliğinden.

ARA

bizzarûre

zorunlu olarak.

ARA

bostân

bahçe.

ARA

bû

koku.

ARA

bu'd

1.uzaklık. 2.boyut.

ARA

bu'diyet

uzaklık, mesafe.

ARA

bûd

varlık.

ARA

buğrâ

turna.

ARA

buhalâ

cimriler.

ARA

buhâr

buğu, buhar.

ARA

buhl

cimrilik.

ARA

buhrân

bunalım, kriz.

ARA

buht

şaşkınlık.

ARA

buhûr

tütsü.

ARA

buhurdan

tütsülük, tütsü kabı.

ARA

buk'a

1.yer, diyar. 2.ülke.

ARA

buk'avî

yerel.

ARA

bûm

1.yer. 2.ülke.

ARA

bûm

baykuş.

ARA

bûmehen

deprem.

ARA

bundan mâada

bundan başka, bunun yanısıra.

ARA

bûr

kumral.

ARA

burc

1.burç. 2.yıldız kümesi.

ARA

burhan

kanıt, delil.

ARA

bûriya

hasır.

ARA

burûc

burçlar.

ARA

burûdet

soğukluk.

ARA

bûs etmek

öpmek.

ARA

bûse

öpücük.

ARA

bûstân

bahçe.

ARA

bûte

1.çalı çırpı. 2.pota.

ARA

bûtimar

balıkçıl, botimar.

ARA

butlân

1.boşluk, anlamsızlık. 2.yalan.

ARA

butûn

1.karınlar. 2.kuşaklar, nesiller.

ARA

bûy

koku.

ARA

bûydâr

kokulu.

ARA

bûzîne

maymun.

ARA

bühtân

iftira.

ARA

bühtân etmek

iftira etmek.

ARA

bükâ

ağlama.

ARA

bülaceb

şaşılacak şey.

ARA

büldân

beldeler, diyarlar, ülkeler.

ARA

büleğâ

belagat sahipleri.

ARA

bülend

1.yüksek. 2.yüce.

ARA

bülendbâlâ

uzun boylu.

ARA

bülendpervâz

1.yükseklerden uçan. 2.şerefli.

ARA

bülheves

maymun iştahlı.

ARA

bülûğ

erginlik.

ARA

bün

1.kök. 2.dip. 3.temel.

ARA

bünyâd

1.temel, kök. 2.yapı, bina.

ARA

bünye

yapı.

ARA

bünyeviyat

bünye ile ilgili bilim dalı, morfoloji.

ARA

bürdbâr

sabırlı.

ARA

bürde

hırka.

ARA

bürhân

kanıt.

ARA

bürîde

kesik.

ARA

bürka

peçe.

ARA

bürnâ

genç.

ARA

bürrân

keskin.

ARA

bürûdet

soğukluk.

ARA

bürûz

ortaya çıkma.

ARA

büstân

bahçe.

ARA

büşrâ

müjde.

ARA

büt

put.

ARA

büthâne

puthane.

ARA

bütperest

putperest, puta tapan.

ARA

bütûn

1.karınlar. 2.kuşaklar, nesiller.

ARA

büyût

1.evler. 2.beyitler.

ARA

büz

keçi.

ARA

büzdil

ödlek.

ARA

büzûr

tohumlar.

ARA

büzürg

1.büyük. 2.ulu.

ARA

büzürgân

1.büyükler. 2.ulular.

ARA

büzürgzâde

seçkin kişinin çocuğu, asilzade, kişizade.

ARA

câ

1.yer. 2.mevki. 3.makam.

ARA

ca'l

yapma.

ARA

ca'lî

1.yapma, uydurma. 2.sahte.

ARA

câbecâ

yer yer.

ARA

câbir

zorlayıcı.

ARA

câdde

ana yol, cadde.

ARA

câdû

1.büyücü. 2.cadı.

ARA

câdûger

büyücü.

ARA

câh

makam, mevki.

ARA

câhid

çalışıp çabalayan.

ARA

câhil

bilgisiz.

ARA

câhilâne

cahilce.

ARA

câiz

uygun.

ARA

câize

ödül.

ARA

câlib

ilginç, çekici.

ARA

câlib-i dikkat

dikkat çekici.

ARA

câm

1.kadeh. 2.şişe. 3.cam.

ARA

câme

giysi.

ARA

câmedân

gardrop.

ARA

câmegî

1.giysi parası. 2.hizmetçi.

ARA

câmekan

hamamda soyunma odası.

ARA

câmekan

1.camlı bölme. 2.vitrin.

ARA

câmeşûy

çamaşırcı.

ARA

câmi'

1.toplayan. 2.cami.

ARA

câmia

topluluk.

ARA

câmid

1.cansız. 2.donuk.

ARA

câmûs

manda, camız.

ARA

cân

1.ruh. 2.can. 3.sevgili.

ARA

cânâ

sevgilim, ey sevgili.

ARA

cânân

sevgili.

ARA

cânâne

sevgili.

ARA

cânbâz

1.canını hiçe sayan. 2.fedai. 3.cambaz.

ARA

cândâr

1.canlı. 2.koruyucu.

ARA

canefşân

canını hiçe sayan, fedai.

ARA

cânefzâ

cana can katan.

ARA

cânfersâ

ömür törpüsü, yürek tüketen.

ARA

cânfeşân

canını hiçe sayan, fedai.

ARA

cânfezâ

cana can katan.

ARA

cângüdâz

yürek yakan.

ARA

canhıraş

yürek paralayan.

ARA

cânib

taraf.

ARA

cânişin

halef, birinin yerine oturan.

ARA

cânnisâr

canını feda eden.

ARA

cânsipâr

canını feda eden.

ARA

cânsiperâne

canını feda edercesine.

ARA

cânsitân

can alan.

ARA

cânver

1.canlı. 2.canavar.

ARA

câr

komşu.

ARA

cârî

geçerli, yürürlükte.

ARA

câriha

1.yırtıcı kuş. 2.yırtıcı hayvan.

ARA

câriye

halayık.

ARA

cârû

süpürge.

ARA

cârûb

süpürge.

ARA

câsûsî

casusluk, ajanlık.

ARA

câvid

kalıcı, sonsuz, ebedi.

ARA

câvidân

kalıcı, sonsuz, ebedi.

ARA

cây

yer.

ARA

câygâh

1.yer. 2.makam.

ARA

câyi'

aç.

ARA

câynişîn

birinin yerine geçen, halef.

ARA

câzib

1.ilginç. 2.çekici.

ARA

câzibe

çekicilik.

ARA

cazibedar

çekici, cazibeli.

ARA

câzibiyyet

çekicilik.

ARA

cebâbire

zorbalar.

ARA

cebânet

korkaklık.

ARA

cebbâr

1.zorba. 2.güçlü. 3.Tanrı. 4.tuttuğunu koparan, becerikli.

ARA

cebbârî

1.zorbalık. 2.beceriklilik, tuttuğunu koparma.

ARA

cebel

dağ.

ARA

cebhe

1.cephe. 2.alın. 3.yüz.

ARA

cebîn

korkak.

ARA

cebr

1.zorlama. 2.cebir.

ARA

cebr etmek

zorlamak.

ARA

cebren

zorla.

ARA

cebrî

zoraki, zorla.

ARA

cedâvil

cetveller, çizelgeler.

ARA

cedd

ata.

ARA

cedel

1.tartışma. 2.mücadele.

ARA

cedelî

tartışmaya dayalı, münakaşa üstüne oturmuş.

ARA

cedî

1.oğlak. 2.oğlak burcu.

ARA

cedîd

yeni.

ARA

cedîde

yeni.

ARA

cedvel

1.cetvel. 2.çizelge.

ARA

cefâ

üzme, eziyet etme.

ARA

cefâ çekmek

cefaya katlanan, üzülen.

ARA

cefâcû

üzen, cefa eden.

ARA

cefâdîde

üzülmüş, cefa çekmiş.

ARA

cefâkâr

1.cefa eden, üzen. 2.cefa çeken, üzülen.

ARA

cefâkârî

1.cefa etme, üzme. 2.cefa çekme.

ARA

cefâkeş

üzülen, cefa çeken, eziyete katlanan.

ARA

cefâpîşe

1.üzmeyi huy edinmiş, cefa eden. 2.aşığını üzen sevgili.

ARA

cefcâf

1.hoppa kadın. 2.orospu.

ARA

ceffelkalem

çalakalem.

ARA

cefr

gaipten haber veren bilim.

ARA

cehâlet

cahillik, bilgisizlik.

ARA

cehd

çalışma, çabalama.

ARA

cehd etmek

çalışıp çabalamak.

ARA

cehele

cahiller.

ARA

cehennemî

1.cehennemlik. 2.cehennem gibi sıcak.

ARA

cehl

cahillik, bilgisizlik.

ARA

cehren

açıkça.

ARA

celâdet

yiğitlik.

ARA

celâl

ululuk.

ARA

celb

kendine çekme.

ARA

celb edilmek

1.kendine çekilmek. 2.yazı ile çağırılmak.

ARA

celb etmek

1.kendine çekmek. 2.yazı ile çağırmak.

ARA

celbnâme

çağırı mektubu.

ARA

celeb

sığır tüccarı.

ARA

celesât

oturumlar.

ARA

celîl

ulu.

ARA

celîs

arkadaş.

ARA

cellâd

cellat.

ARA

cellâdî

cellatlık.

ARA

celse

oturum.

ARA

cem'

1.toplama. 2.çoğul.

ARA

cem' edilmek

toplanılmak.

ARA

cem' etmek

toplamak, derlemek, bir araya getirmek.

ARA

cem'an

toplam.

ARA

cem'iyyât

cemiyetler, dernekler.

ARA

cem'iyyet

1.cemiyet, dernek. 2.topluluk.

ARA

cem'iyyet-i akvâm

Birleşmiş Milletler.

ARA

cemâat

1.topluluk. 2.camide ibadet edenler.

ARA

cemâd

cansız varlık.

ARA

cemâdât

cansız varlıklar.

ARA

cemâhîr

cumhuriyetler.

ARA

cemâl

yüz güzelliği.

ARA

cemel

deve.

ARA

cemî'

tümü.

ARA

cemî'an

tümüyle.

ARA

cemil

1.güzel. 2.yüzü güzel.

ARA

cemîle

iyilik.

ARA

cemiyet

topluluk, toplum.

ARA

cemm

kalabalık.

ARA

cenâb

hazret.

ARA

cenâbet

1.pis, murdar. 2.cünüplük hali.

ARA

cenâh

kanat.

ARA

cenb

taraf.

ARA

cendere

1.pres. 2.basınç, baskı. 3.oklava.

ARA

ceng

savaş.

ARA

ceng etmek

1.savaşmak. 2.dövüşmek.

ARA

cengâver

savaşçı.

ARA

cengâverî

savaşçılık.

ARA

cengcû

1.savaşçı. 2.kavgacı.

ARA

cengel

orman.

ARA

cennât

1.cennetler. 2.bahçeler.

ARA

cennet

1.cennet. 2.bahçe.

ARA

cennet-i a'lâ

cennet.

ARA

cennetmekân

mekanı cennet olan.

ARA

cenûb

güney.

ARA

cenûb-i garb

güneybatı.

ARA

cenûb-i garbî

güneybatı.

ARA

cenûb-i şark

güneydoğu.

ARA

cenûb-i şarkî

güneydoğu.

ARA

cenûbî

güneye ait.

ARA

cerâd

çekirge.

ARA

cerâhat

yara.

ARA

cerâid

gazeteler.

ARA

cerâim

suçlar.

ARA

cerbeze

beceriklilik.

ARA

ceres

1.çan. 2.çıngırak.

ARA

cereyân

1.akış. 2.oluş. 3.akım.

ARA

cereyân etmek

olmak, gerçekleşmek.

ARA

cerge

küme.

ARA

cerh

1.yaralama. 2.çürütme.

ARA

cerh edilmek

1.yaralanmak. 2.çürütülmek.

ARA

cerh etmek

1.yaralamak. 2.çürütmek.

ARA

cerîde

1.gazete. 2.tutanak.

ARA

cerîha

yara.

ARA

cerîme

1.suç. 2.para cezası, cereme. 3.ceza ödeme.

ARA

cerrâh

operatör.

ARA

cerrâhî

operatörlük.

ARA

cesâmet

irilik.

ARA

cesâret

cesurluk.

ARA

cesîm

iri, büyük.

ARA

cesîmülcüsse

iri yapılı, iriyarı.

ARA

cesûr

cesaret sahibi.

ARA

cev

arpa.

ARA

cevâb

1.yanıt. 2.karşılık.

ARA

cevâben

yanıt olarak.

ARA

cevâd

cömert.

ARA

cevâhir

1.mücevherler. 2.mücevher.

ARA

cevâmi'

camiler.

ARA

cevâmid

cansız varlıklar.

ARA

cevâmîs

mandalar.

ARA

cevân

genç.

ARA

cevânib

yanlar, yönler.

ARA

cevârî

halayıklar.

ARA

cevâz

izin, uygun verme.

ARA

cevâz vermek

uygun vermek, olur vermek, müsaade etmek.

ARA

cevdet

1.iyilik. 2.olgunluk. 3.tazelik.

ARA

cevelân

dolaşma, gezinti.

ARA

cevelân etmek

1.dolaşmak, akmak. 2.gezinmek.

ARA

cevelângâh

1.gezinti yeri, mesire yeri. 2.dolaşım yeri.

ARA

cevf

boşluk.

ARA

cevher

1.mücevher. 2.öz. 3.elmas.

ARA

cevherfürûş

mücevherci.

ARA

cevherî

1.mücevherle ilgili. 2.mücevherli. 3.öz ile ilgili.

ARA

cevîn

arpadan yapılmış.

ARA

cevir

haksızlık, üzülme, üzme, zulüm.

ARA

cevir çekmek

acı çekmek, zulüm görmek.

ARA

cevr

haksızlık, üzme, üzülme, zulüm.

ARA

cevr etmek

haksızlık etmek, üzmek, acı çektirmek.

ARA

cevşen

zırhlı giysi.

ARA

cevv

1.hava. 2.boşluk.

ARA

cevvâl

çok hareketli, koşan.

ARA

cevvî

hava ile ilgili.

ARA

cevzâ

ikizler burcu.

ARA

ceyb

cep.

ARA

ceyş

asker.

ARA

ceyyid

iyi, güzel.

ARA

cezâ

1.karşılık. 2.ceza.

ARA

cezâir

adalar.

ARA

cezâlet

akıcılık, düzgünlük.

ARA

cezb

kendine çekme.

ARA

cezb edilmek

kendine çekilmek.

ARA

cezb etmek

kendine çekmek.

ARA

cezbe

1.coşku. 2.kendinden geçiş.

ARA

cezer

havuç.

ARA

cezîre

ada.

ARA

cezm

kesin karar.

ARA

cezm etmek

kesin karar vermek, kesin olarak niyetlenmek.

ARA

cezzâb

çekici, cazibeli.

ARA

cibâl

dağlar.

ARA

cibillet

karakter, yaratılış.

ARA

cibilliyet

karakter, yaratılış.

ARA

cibilliyetsiz

karaktersiz, kötü yaratılışlı.

ARA

cidâl

mücadele.

ARA

cidâlcû

mücadeleci.

ARA

cidâr

1.duvar. 2.zar.

ARA

cidden

ciddi olarak.

ARA

ciddî

1.ağırbaşlı. 2.önemli.

ARA

ciddiyyet

1.ciddilik. 2.ağırbaşlılık.

ARA

cîfe

leş.

ARA

ciger

ciğer.

ARA

cigergûşe

1.ciğerköşe, evlat. 2.sevgili.

ARA

cigerpâre

1.ciğer parçası. 2.evlat.

ARA

cigersûz

yürek yakan.

ARA

cihâd

din uğrunda savaş.

ARA

cihâd etmek

din uğrunda savaşmak.

ARA

cihân

1.dünya. 2.âlem.

ARA

cihânâferîn

dünyayı yaratan, Tanrı.

ARA

cihandar

büyük hükümdar, imparator.

ARA

cihandîde

görmüş geçirmiş.

ARA

cihangîr

büyük hükümdar, imparator.

ARA

cihangîrî

büyük hükümdarlık, imparatorluk.

ARA

cihângüşâ

dünyayı feth eden, fatih hükümdar.

ARA

cihânî

1.dünya ile ilgili. 2.insan.

ARA

cihannüma

1.dünya atlası. 2.taraça.

ARA

cihâr

dört.

ARA

cihâren

açıkça.

ARA

cihât

1.yönler. 2.sebepler. 3.yerler.

ARA

cihâz

1.çeyiz. 2.aygıt. 3.sistem.

ARA

cihet

1.yön, taraf. 2.bakım, nokta. 3.sebep.

ARA

cilâ

1.parlaklık. 2.cila.

ARA

cilâdar

cilalı.

ARA

cild

1.deri, cilt. 2.kitap.

ARA

cilve

1.görünme. 2.kırıtma.

ARA

cilvegâh

görünme yeri.

ARA

cilvegâh olmak

yatak teşkil etmek, yurt olmak.

ARA

cilveger

1.görünen. 2.kırıtan.

ARA

cilvesâz

kırıtan, cilve yapan.

ARA

cimâ'

cinsel ilişki.

ARA

cimâ' etmek

cinsel ilişkide bulunmak.

ARA

cinâ'î

cinayetle ilgili.

ARA

cinân

1.cennetler. 2.bahçeler.

ARA

cinayetkâr

câni, cinayet işleyen.

ARA

cinâze

tabut.

ARA

cindar

cinci, afsuncu.

ARA

cindarlık

cincilik, afsunculuk, muskacılık.

ARA

cinnet

çıldırma.

ARA

cins

1.tür. 2.soy.

ARA

cinsî

cinsel.

ARA

cirm

cismin kapladığı yer, hacim.

ARA

cism

1.cisim, madde. 2.vücut, beden.

ARA

cismânî

1.cisim ile ilgili. 2.bedensel.

ARA

cismen

bedenen.

ARA

cisr

köprü.

ARA

civan

genç.

ARA

civânân

gençler.

ARA

civanbaht

talihli.

ARA

civânî

gençlik.

ARA

civânmerd

1.cömert. 2.soylu.

ARA

civâr

yakın çevre.

ARA

cîve

cıva.

ARA

cizye

gayrimüslim vergisi.

ARA

cû

1.arayan. 2.arama.

ARA

cû

çay, ırmak.

ARA

cû'

açlık.

ARA

cûce

civciv.

ARA

cûd

cömertlik.

ARA

cuğd

baykuş.

ARA

cûlâh

1.dokumacı. 2.çulha.

ARA

cum'a

cuma.

ARA

cumhûr

1.halk. 2.kalabalık.

ARA

cumhûrî

cumhuriyetle ilgili.

ARA

cumhûriyyet

cumhuriyet.

ARA

cûş

1.coşku. 2.kaynama.

ARA

cûş eylemek

coşmak, coşup taşmak.

ARA

cûşâcûş

coşkun, coşkulu.

ARA

cûşân

1.coşan. 2.kaynayan.

ARA

cûşiş

coşku.

ARA

cûy

1.arayan. 2.arama.

ARA

cûy

çay, ırmak.

ARA

cûybâr

ırmak.

ARA

cûyende

arayan.

ARA

cübn

korkaklık.

ARA

cüdâ

ayrı.

ARA

cüda kalmak

ayrı düşmek, uzak kalmak.

ARA

cüdâyî

ayrılık.

ARA

cüdrân

duvarlar.

ARA

cüft

çift.

ARA

cüfte

çifte.

ARA

cühelâ

cahiller.

ARA

cühhâl

cahiller.

ARA

cüllâh

dokumacı, çulhacı.

ARA

cülûs

1.oturma. 2.tahta geçme.

ARA

cülûs etmek

tahta geçmek.

ARA

cülûsiyye

1.tahta çıkan hükümdarın dağıttığı bahşiş. 2.tahta çıkan hükümdar için yazılan şiir.

ARA

cümcüme

kafatası.

ARA

cümel

cümleler.

ARA

cümle

1.bütün, tüm. 2.tümce.

ARA

cümleten

tümüyle

ARA

cümûd

donukluk.

ARA

cümûdiyye

buzul.

ARA

cünbân

1.sallayan. 2.sallanan.

ARA

cünbiş

kıpırtı, hareket, sallanma.

ARA

cünd

1.asker. 2.ordu.

ARA

cündî

usta binici.

ARA

cündîlik

binicilik, at binme.

ARA

cünha

küçük suç.

ARA

cünûd

1.askerler. 2.ordular.

ARA

cürm

suç.

ARA

cürûf

maden atığı, maden posası.

ARA

cüsse

gövde, yapı.

ARA

cüstücû

arayış, arama.

ARA

cüvâl

çuval.

ARA

cüvân

bk. civan.

ARA

cüz'

1.parça. 2.medrese alfabe kitabı.

ARA

cüz'î

çok az.

ARA

cüz'iyyât

küçük şeyler, önemsiz şeyler.

ARA

cüzâm

cüzzam.

ARA

cüzdan

1.para çantası. 2.evrak çantası.

ARA

çâbük

kıvrak, çevik, çabuk.

ARA

çâbükî

kıvraklık, çeviklik, çabukluk.

ARA

çâbükpâ

ayağına çabuk.

ARA

çâbükrev

hızlı giden.

ARA

çâbüksüvar

usta binici.

ARA

çâder

1.çadır. 2.örtü, kadınların giydiği örtü.

ARA

çâdernişin

göçebe, çadırda yaşayan.

ARA

çadır

1.çadır. 2.örtü, kadınların giydiği örtü.

ARA

çağz

kurbağa.

ARA

çâh

1.kuyu. 2.çukur.

ARA

çâk

1.yırtık. 2.yırtmaç.

ARA

çâk etmek

yırtmak.

ARA

çâk olmak

yırtılmak.

ARA

çâkâçâk

kılıç şakırtısı.

ARA

çâker

1.kul. 2.hizmetkâr.

ARA

çâkerî

1.kulluk. 2.hizmetkârlık.

ARA

çâkûç

çekiç.

ARA

çâlâk

çevik, kıvrak.

ARA

çâlâkî

çeviklik, kıvraklık.

ARA

çâlik

çelik çomak.

ARA

çâlpâre

çalpara.

ARA

çâme

şiir.

ARA

çâne

çene.

ARA

çâpâr

1.ulak. 2.postacı.

ARA

çâplûs

dalkavuk.

ARA

çâr

çare.

ARA

çâr

dört.

ARA

çârçûbe

çerçeve.

ARA

çardak

çardak.

ARA

çârdeh

ondört.

ARA

çâre

1.tedbir. 2.çare. 3.ilaç, derman.

ARA

çârecû

çare arayan.

ARA

çâresâz

çare bulan.

ARA

çâresâz olmak

çare bulmak.

ARA

çâresâzî

çare bulma.

ARA

çârgâh

Türk musikîsinde bir makam.

ARA

çârgûşe

dört köşe.

ARA

çarh

1.tekerlek. 2.çarkıfelek. 3.felek. 4.tef. 5.çıkrık.

ARA

çarmıh

çarmıh.

ARA

çârnâçâr

ister istemez, çaresiz, mecburen.

ARA

çârpâ

dört ayaklı.

ARA

çârsû

dört yön.

ARA

çârsû

çarşı.

ARA

çârşeb

çarşaf.

ARA

çârşenbe

çarşamba.

ARA

çârtâk

1.çardak. 2.kare şeklinde çadır.

ARA

çârüm

dördüncü.

ARA

çâryâr

dört halife, Ebubekir, Ömer, Osman ve Ali.

ARA

çâşni

çeşni.

ARA

çâşnigîr

çeşnici.

ARA

çâşt

kuşluk vakti.

ARA

çeğâle

çağla.

ARA

çeh

1.kuyu. 2.çukur.

ARA

çehâr

dört.

ARA

çehre

yüz.

ARA

çehreperdâz

ressam.

ARA

çekâçâk

kılıç şakırtısı.

ARA

çekîde

damlamış.

ARA

çekûç

çekiç.

ARA

çelîpâ

haç.

ARA

çem

1.salınma. 2.süslü.

ARA

çemen

1.çimenlik, çayırlık. 2.yeşillik.

ARA

çemenzâr

çimenlik.

ARA

çenâr

çınar.

ARA

çenber

1.çember. 2.kasnak.

ARA

çend

1.kaç. 2.birkaç. 3.ne zamana kadar.

ARA

çendan

o kadar, onca.

ARA

çendin

bu kadar, bunca.

ARA

çeng

1.pençe. 2.el. 3.harp, çeng.

ARA

çengâl

1.pençe. 2.çengel.

ARA

çengî

1.çeng çalan. 2.dansöz, çengi.

ARA

çep

sol.

ARA

çerâ

otlama.

ARA

çerâgâh

otlak.

ARA

çerâğ

1.mum. 2.kandil.

ARA

çerâğân

aydınlatma, donatma.

ARA

çerâkese

çerkesler.

ARA

çerb

semiz.

ARA

çerbzebân

1.yaltakçı. 2.ağzı laf yapan.

ARA

çerh

1.çark. 2.felek. 3.tekerlek. 4.çıkrık. 5.çarkıfelek. 6.tef.

ARA

çerm

deri.

ARA

çeşm

göz.

ARA

çeşmân

gözler.

ARA

çeşmderîde

arsız.

ARA

çeşme

1.pınar. 2.çeşme.

ARA

çetr

1.gölgelik. 2.şemsiye.

ARA

çevgân

çevgen.

ARA

çeyrek

dörtte bir, çeyrek.

ARA

çîgûne

nasıl.

ARA

çigûnegî

nitelik.

ARA

çihâr

dört.

ARA

çihar yâr

dört halife. Ebubekir, Ömer, Osman, Ali.

ARA

çihârüdü

dört ve iki.

ARA

çihârüse

dört ve üç.

ARA

çihârüyek

dört ve bir.

ARA

çihil

kırk.

ARA

çihilpâ

kırkayak.

ARA

çihre

yüz.

ARA

çil

kırk.

ARA

çile

1.kırk günlük ibadet. 2.sıkıntı, azap. 3.iplik demeti.

ARA

çilekeş

çile çeken, acı çeken.

ARA

çimen

çimenlik.

ARA

çîn

kırışık.

ARA

çirâğ

1.mum. 2.kandil. 2.çırak.

ARA

çîredest

yetenekli, becerikli.

ARA

çirk

1.kir. 2.irin.

ARA

çirkâb

pis su.

ARA

çirkîn

1.kirlenmiş. 2.çirkin.

ARA

çîz

şey.

ARA

çûb

1.sopa. 2.odun. 3.tahta.

ARA

çûbân

çoban.

ARA

çûbek

1.tokmak, tokaç. 2.çomak.

ARA

çun

1.gibi. 2.mademki. 3.nasıl. 4.için. 5.çünkü.

ARA

çün

1.gibi. 2.mademki. 3.nasıl. 4.için. 5.çünkü.

ARA

çünki

çünkü.

ARA

çüst

çevik, kıvrak.

ARA

çüstî

çeviklik, kıvraklık.

ARA

çüvâl

çuval.

ARA

çüvaldûz

çuvaldız.

ARA

dâ'î

1.dua eden, duacı. 2.davet eden.

ARA

dâ'ussıla

yurdunu özleme, köyünü özleme.

ARA

dâd

1.adalet. 2.iyilik, ihsan.

ARA

dâd

1.verme. 2.verdi. 3.vergi.

ARA

dâdgâh

mahkeme.

ARA

dâdhâh

davacı.

ARA

dâdres

imdada koşan.

ARA

dâdû

dadı.

ARA

dâdüferyâd

feryat figan.

ARA

dâdüsited

alışveriş.

ARA

dâfi'

uzaklaştıran, defeden.

ARA

dâğ

1.yara. 2.kızgın demirle vurulmuş işaret.

ARA

dağal

hile, hilehurda, alavere dalavere.

ARA

dağalbâz

hileci.

ARA

dağdağa

telaş, gürültü patırtı.

ARA

dâhî

deha sahibi.

ARA

dâhil

iç, içeri.

ARA

dâhil olmak

içeri girmek.

ARA

dâhile

iç, iç yüz.

ARA

dâhilen

içten.

ARA

dâhilî

iç ile ilgili, iç yüze ait.

ARA

dâhiliye

iç ile ilgili, iç yüze ait.

ARA

dahl

müdahale etme, karışma.

ARA

dahme

1.mezar. 2.mezarlık. 3.lahit.

ARA

dâim

sürekli, devamlı.

ARA

dâimî

sürekli, devamlı.

ARA

dâir

1.ilişkin, hakkında. 3.dönen.

ARA

dâire

1.daire. 2.büro, ofis. 3.devlet dairesi. 4.tef, zilli tef.

ARA

dâirenmâdâr

çepeçevre.

ARA

dâirevî

dairemsi.

ARA

dâirezen

daire çalan.

ARA

dâiye

1.arzu, istek. 2.iddia.

ARA

dakâyık

1.incelikler. 2.dakikalar.

ARA

dakîk

1.ince, hassas. 2.dakika şaşmayan.

ARA

dakîka

1.incelik. 2.dakika.

ARA

dalâlet

sapkınlık.

ARA

dâll

delalet eden.

ARA

dâlle

sapık, yoldan çıkmış.

ARA

dâm

1.tuzak, kapan. 2.besi hayvanı.

ARA

dâmâd

damat, güveyi.

ARA

dâmân

etek.

ARA

dâmen

etek.

ARA

dâmenâlûde

iffetsiz.

ARA

dâmenbûs

etek öpen.

ARA

dâmene

yamaç, dağ eteği.

ARA

dâmengîr

1.davacı, şikayetçi. 2.eteğe sarılan.

ARA

dâmgâh

tuzak kurulmuş yer.

ARA

dân

bilen.

ARA

dân

kap.

ARA

dânâ

bilgili, iyi bilen.

ARA

dâne

1.tohum. 2.yem. 3.tane.

ARA

dânende

bilen.

ARA

dâng

altıdabirlik dirhem.

ARA

dâniş

1.bilgi. 2.bilim.

ARA

dânişâmûz

öğrenci.

ARA

dânişgâh

üniversite.

ARA

dânişmend

1.bilgin, alim. 2.stajiyer kadı.

ARA

dânişver

bilgin.

ARA

dâr

1.yurt. 2.ev.

ARA

dâr

dar ağacı.

ARA

dâr

sahip olan, bulunduran, tutan.

ARA

dâr-ı bekâ

ahiret.

ARA

dâr-ı fenâ

dünya.

ARA

dârâ

1.sahip. 2.büyük hükümdar.

ARA

darabân

1.çarpıntı. 2.vuruş.

ARA

darabât

1.darbeler, vuruşlar.

ARA

darb

1.vuruş. 2.para basımı. 3.dövme.

ARA

darbe

1.vuruş, darbe. 2.bela.

ARA

darbhâne

darphane, para basımevi.

ARA

darbımesel

atasözü.

ARA

dârçîn

tarçın.

ARA

dârende

sahip.

ARA

darîr

doğuştan kör.

ARA

dârû

ilaç.

ARA

dârûhâne

eczane.

ARA

dârülaceze

düşkünler evi.

ARA

dârülbedâyi

konservatuvar.

ARA

dârülelhân

konservatuvar.

ARA

dârüleytâm

yetimhane.

ARA

dârülfünun

üniversite.

ARA

dârülhilâfe

1.İstanbul. 2.halifelik merkezi.

ARA

dârülkütüb

kütüphane.

ARA

dârülmuallimât

kız öğretmen okulu.

ARA

dârülmuallimîn

erkek öğretmen okulu.

ARA

dârülmülk

başkent.

ARA

dârülvilâde

doğumevi.

ARA

dârüssaltana

İstanbul.

ARA

dârüsselam

1.Bağdat. 2.cennet.

ARA

dâs

orak.

ARA

dâstân

1.destan. 2.hikaye. 3.masal.

ARA

dâstânî

destânî, kahramanlıkla ilgili, epik.

ARA

davâ

1.dava. 2.teorem. 3.mesele.

ARA

dâver

1.yargıç. 2.hükümdar. 3.Tanrı.

ARA

davet

çağrı.

ARA

dâye

dadı.

ARA

dâyin

alacaklı.

ARA

deâvî

davalar.

ARA

debbağ

sepici.

ARA

debdebe

gösteriş.

ARA

debir

katip.

ARA

ded

yırtıcı hayvan.

ARA

def

tef.

ARA

def'

uzaklaştırma.

ARA

def' edilmek

1.uzaklaştırılmak. 2.giderilmek.

ARA

def' etmek

1.uzaklaştırmak. 2.gidermek.

ARA

def'a

kez, kere, defa.

ARA

def'aten

bir defada.

ARA

defaât

kereler, defalar.

ARA

defâin

gömüler, defineler.

ARA

defâtir

defterler.

ARA

define

gömü.

ARA

defn

gömme, defin.

ARA

defter

defter.

ARA

defterdâr

1.ildeki en üst düzey maliye yetkilisi. 2.maliye bakanı.

ARA

defzen

tef çalan.

ARA

deh

on.

ARA

dehâ

dahilik.

ARA

dehâlet

1.karışma. 2.sığınma.

ARA

dehâlîz

dehlizler.

ARA

dehân

ağız.

ARA

dehânbeste

suskun.

ARA

dehen

ağız.

ARA

dehliz

koridor.

ARA

dehr

1.dünya. 2.devir, zamane.

ARA

dehrî

materyalist.

ARA

dehriyye

materyalistlik.

ARA

dehşetâver

dehşet verici.

ARA

dehşetengîz

ürkünç, dehşet verici.

ARA

dekâkîn

dükkanlar.

ARA

delâil

kanıtlar, deliller.

ARA

delâlet

delillik, yol gösterme.

ARA

delâlet etmek

1.yol göstermek. 2.anlamına gelmek.

ARA

delîl

1.kanıt. 2.rehber. 3.şahit.

ARA

delk

derviş hırkası.

ARA

dellâk

tellak.

ARA

dellâl

komisyoncu, tellal.

ARA

delv

1.kova. 2.kova burcu.

ARA

dem

kan.

ARA

dem

1.zaman. 2.nefes. 3.içki.

ARA

demâdem

her an.

ARA

dembedem

her an.

ARA

demsâz

1.yakın arkadaş.2.sırdaş.

ARA

denâet

alçaklık.

ARA

dendân

diş.

ARA

dendanmüzd

diş kirası.

ARA

denî

alçak.

ARA

der

kapı.

ARA

derâhim

dirhemler.

ARA

derakab

ardından, hemen, derhal, hemen ardından.

ARA

derâmed

kazanç, gelir.

ARA

derâz

uzun.

ARA

derbân

kapıcı.

ARA

derbâr

saray.

ARA

derbeder

aylak, avare.

ARA

derbend

1.dar geçit. 2.sınır kalesi. 3.hudut.

ARA

derc

içine alma, biriktirme.

ARA

derc edilmek

içine alınmak.

ARA

derc etmek

içine almak.

ARA

derd

1.dert. acı. 3.ağrı.

ARA

derdâ

ne yazık ki, eyvahlar olsun.

ARA

derdest

1.yakalama. 2.el altında olma.

ARA

derdest edilmek

yakalanmak.

ARA

derdest etmek

yakalamak.

ARA

derdiser

baş belası, baş ağrısı, sorun, problem.

ARA

derdmend

dertli.

ARA

derecât

dereceler.

ARA

derece

1.derece. 2.aşama. 3.kat. 3.miktar.

ARA

derekât

1.katlar. 2.basamaklar.

ARA

dereke

1.kat. 2.basamak.

ARA

derende

yırtıcı.

ARA

dergâh

1.dergah. 2.saray. 3.tekke. 4.tapı, huzur.

ARA

derhâl

hemen.

ARA

derhâst

1.istek, talep, rica. 2.dilekçe.

ARA

derhâtır

1.hatırlama. 2.hatırda tutma.

ARA

derhâtır ettirmek

hatırlatmak, akla getirmek.

ARA

derhâtır eylemek

hatırlamak.

ARA

derhor

layık.

ARA

derîçe

1.pencere. 2.küçük kapı.

ARA

derk

1.anlama, idrak etme. 2.alma.

ARA

derk etmek

anlamak, idrak etmek.

ARA

derkenâr

kenar yazısı.

ARA

dermân

1.ilaç. 2.çare. 3.güç.

ARA

dermânde

1.aciz. 2.zavallı.

ARA

dermeyân

ortada.

ARA

dermeyân edilmek

ortaya konulmak, ele alınmak.

ARA

dermeyân etmek

ortaya koymak, ele almak.

ARA

derpîş

göz önünde.

ARA

derpîş edilmek

göz önünde bulundurulmak.

ARA

derpîş etmek

göz önünde bulundurmak.

ARA

derrâk

anlayışlı.

ARA

derre

dere.

ARA

dersaadet

İstanbul.

ARA

dershân

öğrenci.

ARA

deruhde edilmek

üste alınmak, görev bilinmek.

ARA

deruhde etmek

üstüne almak.

ARA

derûn

1.iç, içerisi. 2.gönül.

ARA

derûnî

içten gelen, içe ait.

ARA

dervâze

1.ana kapı. 2.kale kapısı. 3.şehir kapısı.

ARA

dervîş

1.yoksul. 2.tarikat şeyhine bağlı mürit.

ARA

dervîşân

dervişler.

ARA

deryâ

deniz.

ARA

deryâdil

1.gönlü zengin. 2.büyük himmetli.

ARA

deryâneverd

denizci.

ARA

derzî

terzi.

ARA

desâis

hileler, oyunlar.

ARA

desîse

hile, oyun.

ARA

desîsekâr

hileci, düzenbaz.

ARA

dessâs

hileci, düzenbaz.

ARA

dest

el.

ARA

destân

1.hikaye. 2.destan. 3.masal.

ARA

destâr

sarık.

ARA

destâvîz

küçük hediye.

ARA

destbedest

elden ele.

ARA

destbûs

el öpen.

ARA

destbûsî

el öpme.

ARA

deste

1.grup. 2.demet. 3.kulp.

ARA

destere

testere, bıçkı.

ARA

destgâh

1.tezgah. 2.atölye. 3.halı dokuma tezgahı.

ARA

destgîr

elden tutan, yardım eden.

ARA

destî

testi.

ARA

destkâr

il işi.

ARA

destmâl

1.mendil. 2.el bezi.

ARA

destmüzd

1.ücret, el emeği. 2.bahşiş.

ARA

destres

ulaşma, elde etmek.

ARA

destres olmak

ulaşmak, elde etmek.

ARA

destres olunmak

ulaşılmak.

ARA

destûr

1.izin. 2.zerdüşt rahibi. 3.uzak dur. 4.izin ver.

ARA

deşne

hançer.

ARA

deşt

1.kır. 2.ova. 3.çöl.

ARA

devâ

1.ilaç. 2.çare.

ARA

devâbb

1.yük hayvanları. 2.binek hayvanları.

ARA

devâir

daireler.

ARA

devâm

1.süreklilik. 2.kalıcılık. 3.devam.

ARA

devâsâz

1.çare olan. 2.tedavi eden, şifa veren.

ARA

devât

divit.

ARA

devâvîn

divanlar.

ARA

deverân

dönme, dolaşma, dolaşım.

ARA

deverân etmek

dönmek, dolanmak.

ARA

devlet

1.devlet. 2.talih. 3.mevki.

ARA

devr

1.devir. 2.dönme.

ARA

devrân

felek, zamane.

ARA

devre

dönem.

ARA

dey

kış.

ARA

deyn

borç.

ARA

deyr

manastır.

ARA

dıl'

kenar.

ARA

dırâz

uzun.

ARA

dî

dün.

ARA

dîbâ

ipekli kumaş.

ARA

dîbâce

giriş, önsöz.

ARA

dicâce

tavuk.

ARA

dîdâr

1.görüşme, buluşma. 2.yüz.

ARA

dîde

görmüş.

ARA

dîde

göz.

ARA

dîdegân

gözler.

ARA

dîg

tencere.

ARA

diger

diğer, başka.

ARA

dîgergûn

başka.

ARA

dîgerkâm

başkalarını düşünen.

ARA

dih

köy.

ARA

dihât

köyler.

ARA

dihhodâ

1.köy ağası. 2.köy kahyası.

ARA

dihkân

1.çiftçi. 2.köy ağası.

ARA

dikkat

1.dakiklik. 2.incelik. 3.dikkat.

ARA

dil

gönül.

ARA

dilârâ

gönül süsleyen.

ARA

dilâşûb

gönül karıştıran, sevgili.

ARA

dilâver

yürekli, yiğit.

ARA

dilâvîz

güzel, gönül çekici.

ARA

dilâzâr

gönül kıran, inciten.

ARA

dilâzürde

kalbi kırık.

ARA

dilbâz

gönül şenlendiren.

ARA

dilbend

gönül bağlanan, sevgili.

ARA

dilber

gönül alan, güzel, sevgili.

ARA

dilbeste

gönlü bağlanmış, aşık.

ARA

dilcû

gönlün aradığı, güzel, sevgili.

ARA

dildâde

gönlünü vermiş, aşık.

ARA

dildâr

gönül tutan, sevgili.

ARA

dildüzd

gönül hırsızı.

ARA

dilefgâr

gönlü yaralı, aşık.

ARA

dilefrûz

gönül aydınlatan, sevgili.

ARA

dilfigâr

gönlü yaralı, aşık.

ARA

dilfirîb

gönül aldatan, sevgili.

ARA

dilgîr

kırgın, alınmış.

ARA

dilgüdâz

gönül eriten, yürek törpüsü.

ARA

dilgüşâ

iç açıcı, ferahlık verici.

ARA

dilhâh

gönlün istediği.

ARA

dilhaste

gönlü yaralı.

ARA

dilhırâş

yürek parçalayan.

ARA

dilhûn

yüreği kanlı, içi kan ağlayan.

ARA

dilîr

yürekli, yiğit.

ARA

dilkeş

cazibeli, gönül çekici.

ARA

dilnişîn

makbul, hoş.

ARA

dilnüvaz

gönül okşayan.

ARA

dilpesend

gönlün beğendiği.

ARA

dilrübâ

gönül hırsızı, gönül çalan.

ARA

dilsûhte

bağrı yanık, gönlü yaralı.

ARA

dilsûz

yürek yakan.

ARA

dilşâd

gönlü şen.

ARA

dilşâd etmek

gönlünü şenlendirmek, mutlu etmek.

ARA

dilşâd olmak

gönlü şenlenmek, mutlu olmak.

ARA

dilşikâr

gönül avcısı.

ARA

dilşiken

kalp kıran.

ARA

dilşikeste

kalbi kırık.

ARA

dilteng

yüreği daralmış, sıkıntılı.

ARA

dilteşne

can atan.

ARA

dimâğ

1.beyin. 2.bilinç, şuur.

ARA

dindârî

dindarlık.

ARA

dînen

dince, din bakımından.

ARA

dînî

dinsel.

ARA

dîr

geç.

ARA

dirahşân

parlak, parlayan.

ARA

diraht

ağaç.

ARA

dirâyetli

bilgili ve kavrama yeteneği olan.

ARA

direfş

1.sancak. 2.bayrak.

ARA

direm

dirhem, akçe, gümüş para.

ARA

dirîğ

esirgeme.

ARA

dirîğ etmek

esirgemek.

ARA

dirîğâ

ne yazık ki, vah vah, eyvahlar olsun.

ARA

dîrîn

eski.

ARA

dîrîne

eski.

ARA

dîşeb

dün gece.

ARA

dîvân

1.meclis. 2.padişah meclisi. 3.şairin şiirlerinin bir araya getirildiği eser.

ARA

dîvâne

deli, çılgın.

ARA

dîvânegî

delilik, çılgınlık.

ARA

dîvâr

duvar.

ARA

diyâr

ülke, topraklar, memleket.

ARA

dizdâr

kale muhafızı.

ARA

dost

1.sevgili. 2.yakın arkadaş. 3.Tanrı.

ARA

dostâne

dostça.

ARA

dostî

dostluk.

ARA

dostkâm

dost canlısı.

ARA

duâgû

duacı, dua eden.

ARA

dûçâr

uğramış, yakalanmış, maruz kalmış.

ARA

dûçâr etmek

uğratmak, müptela etmek.

ARA

dûçâr olmak

uğramak, müptela olmak.

ARA

dûd

böcek, kurtçuk, kurt.

ARA

dûd

duman.

ARA

dûde

is.

ARA

dûdmân

soy sop.

ARA

dûğ

ayran.

ARA

duhân

1.tütün. 2.duman.

ARA

duht

kız.

ARA

duhter

kız.

ARA

duhûl

giriş, içeri girme.

ARA

duhûl etmek

girmek, içeri girmek.

ARA

duhûliye

giriş ücreti.

ARA

dumûr

körelme.

ARA

dûn

1.aşağı, alt. 2.aşağılık, adi.

ARA

dûnperver

aşağılık kimseleri koruyan.

ARA

dûr

uzak.

ARA

dûrbîn

dürbün.

ARA

dûrdest

ırak, çok uzak.

ARA

dûrendîş

ileri görüşlü, ileriyi düşünen.

ARA

dûrî

uzaklık.

ARA

durûb-i emsâl

atasözleri.

ARA

durûd

1.övgü. 2.selam.

ARA

dûst

1.dost. 2.sevgili. 3.Tanrı.

ARA

dûş

dün gece.

ARA

dûş

omuz.

ARA

dûşîze

kız, matmazel.

ARA

dûzah

cehennem.

ARA

dü

iki.

ARA

dübâre

tekrar, yeniden.

ARA

dübb

ayı.

ARA

dübür

1.makat. 2.arka.

ARA

dücâce

tavuk.

ARA

düçar-ı inkıtâ olmak

kesintiye uğramak.

ARA

düdil

ikircikli, tereddütlü.

ARA

dühûr

1.devirler. 2.dünyalar.

ARA

dühül

davul.

ARA

düm

kuyruk.

ARA

dümbâl

1.kuyruk. 2.peş, art.

ARA

dümel

kan çıbanı.

ARA

dümûy

kırçıl.

ARA

dünbâl

1.kuyruk. 2.peş, art.

ARA

dünbek

dümbelek.

ARA

dünîm

ikiye bölünmüş.

ARA

dünyâperest

dünya düşkünü.

ARA

dünyevî

dünya ile ilgili.

ARA

dürc

1.kutu. 2.mücevher kutusu. 3.sevgilinin küçük ağzı.

ARA

dürd

tortu.

ARA

dürdâne

1.inci tanesi. 2.sevgili.

ARA

dürdkeş

tortulu şarap içen.

ARA

dürer

inciler.

ARA

dürr

inci.

ARA

dürrâ'a

ferace.

ARA

dürre

iri inci.

ARA

dürû

ikiyüzlü.

ARA

dürûğ

yalan.

ARA

dürûğzen

yalancı.

ARA

dürûs

dersler.

ARA

dürüst

1.sağlıklı. 2.tam. 3.doğru.

ARA

dürüşt

1.kaba. 2.iri. 3.kalın.

ARA

düstûr

1.kural, prensip. 2.kanun kitabı.

ARA

düşenbe

pazartesi.

ARA

düşine

dün geceki.

ARA

düşmen

düşman.

ARA

düşnâm

küfür, sövgü.

ARA

düşvâr

güç.

ARA

düvâzdeh

oniki.

ARA

düvel

devletler.

ARA

düvist

ikiyüz.

ARA

düvüm

ikinci.

ARA

düyûn

borçlar.

ARA

düzd

hırsız.

ARA

düzdî

hırsızlık.

ARA

düzdîde

çalıntı, çalınmış.

ARA

eâcîb

şaşılası şeyler.

ARA

eamm

genelde, yaygın haliyle.

ARA

eâzım

büyükler, ileri gelenler.

ARA

eazz

çok değerli.

ARA

eb

1.baba. 2.ata, ced.

ARA

eb'âd

1.boyutlar. 2.uzunluklar.

ARA

eb'ad

çok uzak.

ARA

ebâbil

kırlangıç.

ARA

ebâtil

saçma sapan sözler, ipe sapa gelmez şeyler.

ARA

ebced

sayısal değer verilmiş arap alfabesi.

ARA

ebcedhân

1.okula yeni başlamış öğrenci. 2.acemi, deneyimsiz.

ARA

ebdâl

derviş, abdal.

ARA

ebdân

bedenler.

ARA

ebed

sonsuz gelecek zaman.

ARA

ebeden

asla, hiçbir zaman.

ARA

ebedî

sonsuz.

ARA

ebediyyen

sonsuza kadar, asla, hiçbir zaman

ARA

ebediyyet

sonsuzluk.

ARA

ebeveyn

anababa.

ARA

ebhâr

denizler.

ARA

ebhâs

bahisler, tartışmalar.

ARA

ebî

baba.

ARA

ebkem

dilsiz.

ARA

eblak

alacalı.

ARA

ebleh

bön.

ARA

eblehâne

bön bön.

ARA

eblehî

bönlük.

ARA

ebnâ

oğullar.

ARA

ebniye

binalar.

ARA

ebr

bulut.

ARA

ebrâlûd

bulutlu.

ARA

ebrâr

iyi insanlar, dürüst insanlar.

ARA

ebred

dondurucu soğuk, çok soğuk.

ARA

ebreş

1.alacalı at. 2.alaca.

ARA

ebrişüm

ipek, bükülü ipek.

ARA

ebrû

kaş.

ARA

ebsâr

gözler.

ARA

ebülbeşer

Âdem.

ARA

ebvâb

1.kapılar. 2.bölümler, bâblar.

ARA

ebyât

beyitler.

ARA

ebyaz

bembeyaz.

ARA

ecânib

yabancılar.

ARA

ecdâd

atalar, cedler.

ARA

ecel

hayatın sonu.

ARA

ecell

çok büyük, ulular ulusu.

ARA

echel

zırcahil.

ARA

echelüminkaragöz

zırcahil.

ARA

ecir

1.ödül. 2.ücret.

ARA

ecnâs

türler, cinsler.

ARA

ecnebî

yabancı.

ARA

ecr

1.ödül. 2.ücret.

ARA

ecrâm

cansız varlıklar.

ARA

ecrâm-ı semâviyye

gök cisimleri.

ARA

ecsâd

1.cesetler. 2.bedenler.

ARA

ecsâm

1.cisimler. 2.vücutlar.

ARA

ecvef

1.kof. 2.dangalak.

ARA

ecvibe

cevaplar.

ARA

eczâ

1.parçalar. 2.ilaç hammaddeleri.

ARA

eczâhâne

eczane.

ARA

ed'iye

dualar.

ARA

edâ

1.ödeme. 2.yapma, yerine getirme. 3.tarz, tavır. 4.çalım.

ARA

edeb

1.terbiye. 2.utanma duygusu. 3.edebiyat.

ARA

edepli

terbiyeli, edep sahibi.

ARA

edevât

avadanlık, araçlar, aletler.

ARA

edîb

1.edebiyatçı. 2.edepli.

ARA

edîbe

1.bayan edebiyatçı. 2.edepli bayan.

ARA

edille

1.deliller. 2.rehberler.

ARA

edîm

tabaklanmış deri. 2.yüzey, yüz.

ARA

ednâ

1.en aşağı. 2.alçak mı alçak.

ARA

edvâr

devirler, çağlar.

ARA

edviye

ilaçlar, devalar.

ARA

edyân

dinler.

ARA

edyâr

manastırlar.

ARA

ef'âl

1.fiiller. 2.hareketler, eylemler.

ARA

ef'î

engerek yılanı.

ARA

efâzıl

1.seçkin insanlar. 2.bilginler.

ARA

efdal

en üstün, en iyi.

ARA

efgân

feryat etme, figan etme.

ARA

efkâr

fikirler, düşünceler.

ARA

efkâr-ı âmme

kamuoyu.

ARA

eflâk

gökler, felekler.

ARA

efrâd

fertler, bireyler.

ARA

efrenc

Batılı, Avrupalı.

ARA

efsâne

1.masal. 2.efsane.

ARA

efsâr

yular.

ARA

efser

subay.

ARA

efser

taç.

ARA

efsun

afsun, büyü.

ARA

efsunger

1.afsuncu. 2.büyüleyici.

ARA

efsûs

yazık, çok yazık, eyvahlar olsun.

ARA

efsürde

1.donuk. 2.üzgün, moral çöküntüsü içinde. 3.duygusuz.

ARA

efşüre

sıkılmış meyva suyu.

ARA

efvâc

bölükler.

ARA

efvâh

ağızlar.

ARA

efyûn

afyon.

ARA

efzâr

alet, araç gereç.

ARA

efzâyiş

artış.

ARA

efzûn

fazla.

ARA

eger

eğer.

ARA

ehad

1.bir, tek. 2.Tanrı.

ARA

ehâdîs

hadisler.

ARA

ehadiyyet

1.birlik. 2.Tanrı'nın birliği.

ARA

ehâlî

ahali, halk.

ARA

ehass

başlıca.

ARA

ehdâf

hedefler.

ARA

ehemm

en önemlisi.

ARA

ehemmiyet atfetmek

önem vermek, önemsemek

ARA

ehemmiyet kesb eylemek

önem kazanmak.

ARA

ehemmiyyet

önem.

ARA

ehibbâ

dostlar.

ARA

ehil

1.maharet sahibi. 2.evcil. 3.bir yerde ikamet eden. 4.bir yere mensup.

ARA

ehl

1.maharet sahibi. 2.evcil. 3.bir yerde ikamet eden. 4.bir yere veya görüşe mensup.

ARA

ehl-i din

bir dine inananlar.

ARA

ehl-i hâl

halden anlayan

ARA

ehl-i hubre

bilirkişi.

ARA

ehl-i îman

iman edenler, inananlar.

ARA

ehl-i salib

haçlılar.

ARA

ehl-i vukûf

bilirkişi.

ARA

ehliyyet

1.beceri sahipliği, yeterlilik, yetki. 3.yeterlilik belgesi.

ARA

ehrâm

piramit.

ARA

ehrimen

kötülük tanrısı, şeytan.

ARA

ehsâs

duygular, hisler.

ARA

ehven

1.çok ucuz. 2.çok kolay.

ARA

ehzâb

1.hizipler. 2.partiler. 3.gruplar.

ARA

eimme

imamlar, önderler.

ARA

eizze

1.azizler, ermişler. 2.saygın kişiler.

ARA

ejder

1.büyük yılan. 2.ejderha.

ARA

ejderhâ

1.büyük yılan. 2.ejderha.

ARA

ekâbir

büyükler, ileri gelenler.

ARA

ekâlîm

1.ülkeler. 2.büyük toprak parçaları.

ARA

ekall

en az.

ARA

ekalliyet

azınlık.

ARA

ekârib

yakınlar, akrabalar.

ARA

ekâvîl

sözler.

ARA

ekber

en büyük.

ARA

ekdâr

kederler, üzüntüler.

ARA

ekfân

kefenler.

ARA

ekhâl

sürmeler.

ARA

ekîd

kesin.

ARA

ekîden

kesinlikle.

ARA

ekl

yeme.

ARA

ekl edilmek

yenilmek.

ARA

ekmel

mükemmel, tam.

ARA

eknâf

yerler, yöreler, taraflar.

ARA

eknûn

şimdi.

ARA

ekrem

çok cömert.

ARA

ekser

en çok.

ARA

ekserî

1.çoğu. 2.çoğu kez.

ARA

ekseriyyâ

çoğu zaman, sık sık.

ARA

ekseriyyet

çoğunluk.

ARA

ekseriyyet-i ârâ

oy çokluğu.

ARA

ekseriyyet-i mutlaka

çoğunluk.

ARA

ektâf

1.omuzlar. 2.kürek kemikleri.

ARA

ekûl

pisboğaz.

ARA

ekvân

1.dünyalar. 2.varlıklar.

ARA

ekyâl

1.kileler. 2.ölçekler.

ARA

ekzeb

kuyruklu yalan.

ARA

el'an

şimdi.

ARA

elaman

aman dileme, imdat, yardım

ARA

elbise

giysiler.

ARA

elem

acı, üzüntü.

ARA

elemzede

elemli.

ARA

elf

bin.

ARA

elfâz

sözler, lafızlar.

ARA

elhâc

hacı.

ARA

elhâlet hâzihi

şimdiki, günümüzdeki

ARA

elhân

şarkılar, melodiler.

ARA

elhâsıl

sonuçta.

ARA

elifba

alfabe.

ARA

elîm

acı, acıklı.

ARA

elîme

acı, acıklı.

ARA

elkıssa

kısacası, sonuç olarak.

ARA

elsine

diller, lisanlar.

ARA

eltâf

iyilikler, lütuflar.

ARA

elvâh

levhalar, tablolar.

ARA

elvân

renkler.

ARA

elvedâ

elveda.

ARA

elviye

sancaklar.

ARA

elyâf

lifler.

ARA

elyevm

bugün.

ARA

elzem

çok gerekli.

ARA

em'â

bağırsaklar.

ARA

emâkin

mekanlar.

ARA

emân

aman dileme.

ARA

emânât-ı mübâreke

kutsal emanetler.

ARA

emânet

1.eminlik. 2.emanet.

ARA

emânetdâr

emanetçi.

ARA

emâneten

emanet olarak.

ARA

emârât

işaretler, belirtiler.

ARA

emâre

işaret, belirti.

ARA

emaret

beylik, emirlik.

ARA

emced

çok onurlu, çok şerefli.

ARA

emel

arzu.

ARA

emhâl

mühletler.

ARA

emhâr

mehirler.

ARA

emîn

1.güvenilir. 2.emniyetli.

ARA

emir

buyruk, emir.

ARA

emîr

bey, emirlik başkanı, emir.

ARA

emir ısdâr edilmek

emir çıkartılmak.

ARA

emirnâme

ferman, emir belgesi.

ARA

emkine

mekanlar, yerler.

ARA

emlâk

mülkler.

ARA

emmâre

emredici.

ARA

emn

güvenlik, emniyet.

ARA

emniyyet

1.güvenlik. 2.emniyet teşkilatı.

ARA

emr

1.emir, buyruk. 2.iş.

ARA

emrâz

hastalıklar.

ARA

emred

bıyıkları yeni terlemiş genç.

ARA

emsâl

1.hikayeler. 2.masallar.

ARA

emsâl

1.örnekler. 2.benzerler.

ARA

emsile

örnekler.

ARA

emtia

mallar.

ARA

emvâc

dalgalar.

ARA

emvâl

mallar.

ARA

emvâl-ı gayr-i menkûle

taşınmaz mallar.

ARA

emvât

ölüler.

ARA

emzice

mizaçlar, karakterler.

ARA

enâm

1.canlılar. 2.insanlar.

ARA

enbân

heybe.

ARA

enbâr

ambar.

ARA

enbîk

imbik.

ARA

enbiyâ

peygamberler.

ARA

enbûh

1.kalabalık. 2.gür. 3.yoğun.

ARA

encâm

son.

ARA

encîr

incir.

ARA

encüm

yıldızlar.

ARA

encümen

1.topluluk. 2.dernek. 3.heyet. 4.komisyon.

ARA

endâm

boy bos.

ARA

endâze

60 cm.lik uzunluk ölçüsü.

ARA

endek

az.

ARA

ender

çok az bulunan.

ARA

enderûn

1.iç, içerisi. 2.harem dairesi. 3.gönül, kalp.

ARA

enderü'l-vukû

az rastlanır.

ARA

endîşe

1.düşünce. 2.kaygı.

ARA

endişeli

kaygılı.

ARA

endîşenâk olmak

kaygılanmak.

ARA

endîşnâk

1.düşünceli. 2.kaygılı.

ARA

endûh

keder.

ARA

ene

ben.

ARA

enf

burun.

ARA

enfâs

nefesler, soluklar.

ARA

enfes

çok nefis.

ARA

enfüs

1.nefisler. 2.ruhlar.

ARA

engâr

san.

ARA

engûr

üzüm.

ARA

engübin

bal.

ARA

engüşt

parmak.

ARA

engüşter

yüzük.

ARA

engüştnümâ

parmakla gösterilen.

ARA

enhâr

nehirler, ırmaklar.

ARA

enîn

inleme, inilti.

ARA

enîs

1.dost. 2.sevgili.

ARA

enkâz

yıkıntı.

ARA

enmûzec

örnek, numûne.

ARA

ensâb

nesepler, soylar.

ARA

ensâc

dokular.

ARA

ensâl

nesiller, kuşaklar.

ARA

ensâr

yardımcılar.

ARA

ensice

1.dokular. 2.kumaşlar.

ARA

envâ'

çeşitler, neviler.

ARA

envâr

ışıklar.

ARA

enver

çok parlak.

ARA

enzâr

bakışlar, gözler.

ARA

erâcîf

saçmalıklar, uydurmalar.

ARA

erâmil

dullar.

ARA

erâzî

arazi.

ARA

erâzil

reziller, aşağılıklar.

ARA

erba'

dört.

ARA

erba'a

dört.

ARA

erbâb

1.sahip. 2.başkan. 3.usta.

ARA

erbain

kırk. hadîs-i ~ kırk hadis.

ARA

erc

değer.

ARA

ercmend

değerli, saygın.

ARA

ercümend

değerli, saygın.

ARA

erfa'

çok yüce, çok yüksek.

ARA

erganun

org.

ARA

ergevân

erguvan.

ARA

erguvân

erguvan.

ARA

erguvânî

erguvan rengi.

ARA

erîke

taht.

ARA

eriş

arşın.

ARA

erkâm

1.rakamlar. 2.yazılar.

ARA

erkân

1.direkler. 2.temeller, esaslar. 3.ileri gelenler, üst düzeyde bulunanlar. 4.önderler.

ARA

erkân-ı harbiyye-i umûmiyye

genel kurmay başkanlığı.

ARA

ermeğân

armağan.

ARA

erneb

tavşan.

ARA

erre

testere.

ARA

ervâh

ruhlar.

ARA

erz

değer, kıymet.

ARA

erzâk

yiyecek, erzak.

ARA

erzân

1.ucuz. 2.yaraşır, layık.

ARA

erzânî

1.ucuzluk. 2.liyakat, yeterlilik.

ARA

erzel

en rezil, en aşağılık.

ARA

erzen

darı.

ARA

erziş

değer, kıymet, itibar.

ARA

erzîz

kalay.

ARA

es'ad

çok mutlu.

ARA

es'âr

fiyatlar.

ARA

es'ile

sorular.

ARA

esâmî

isimler.

ARA

esâret

tutsaklık.

ARA

esâs

asıl, kök, temel.

ARA

esâsât

asıllar, esaslar.

ARA

esâsen

aslında.

ARA

esâtîr

1.mitoloji. 2.uydurma sözler.

ARA

esâtîz

1.ustalar. 2.üstadlar.

ARA

esb

at.

ARA

esbâb

sebepler.

ARA

esbâb-ı mûcibe

gerekçe, gerekçeler.

ARA

esbâb-ı mücbire

zorlayıcı sebepler.

ARA

esbâb-ı zarûriyye

zorunlu sebepler.

ARA

esbak

önceki, daha önceki, eski.

ARA

esed

arslan.

ARA

esef

üzülme, hayıflanma.

ARA

esefâ

vah vah, eyvahlar olsun, yazık!

ARA

esefnâk

üzücü.

ARA

eser

1.iz. 2.eser, yapıt. 3.kitap.

ARA

esfâr

seferler, yolculuklar.

ARA

esfel

1.en aşağı. 2.aşağılıkların en aşalığı.

ARA

eshâb

1.sahipler. 2.ashab.

ARA

eshâm

1.hisseler. 2.senetler.

ARA

eshâr

seherler.

ARA

eshel

en kolay.

ARA

eshiyâ

cömertler.

ARA

esîr

tutsak.

ARA

esîrân

tutsaklar.

ARA

eslâf

selefler, geçmişler.

ARA

esliha

silahlar.

ARA

esmâ

isimler.

ARA

esmân

değerler, kıymetler, bedeller.

ARA

esmâr

meyvalar.

ARA

esmer

karayağız, esmer, koyu tenli.

ARA

esnâ

sıra, an.

ARA

esnâf

1.sınıflar. 2.esnaf.

ARA

esnâm

putlar.

ARA

esnân

dişler.

ARA

esra'

en çabuk, en hızlı.

ARA

esrâr

sırlar, gizler.

ARA

esrârengîz

gizemli.

ARA

esrarkeş

esrar içen, esrarcı.

ARA

ester

katır.

ARA

esvâb

giysiler.

ARA

esvât

sesler.

ARA

esved

siyah.

ARA

esyâf

kılıçlar.

ARA

eş'âr

şiirler.

ARA

eşcâr

ağaçlar.

ARA

eşhâs

kişiler.

ARA

eşhür

aylar.

ARA

eşi'a

ışıklar, ışınlar.

ARA

eşk

gözyaşı.

ARA

eşkâl

şekiller

ARA

eşkâlûd

gözyaşlı.

ARA

eşkiyâ

haydutlar, yol kesenler.

ARA

eşna'

en kötü, en çirkin.

ARA

eşrâf

seçkinler, ileri gelenler, sosyete.

ARA

eşref

en şerefli.

ARA

eşref-i mahlûkât

varlıkların en şereflisi, insan.

ARA

et'ime

yiyecekler.

ARA

etemm

tam, mükemmel, eksiksiz.

ARA

etfâl

çocuklar.

ARA

etıbbâ

doktorlar, tabipler.

ARA

etrâf

yöre, çevre.

ARA

etrâk

Türkler.

ARA

etvâr

tavırlar.

ARA

evâhir

sonlar, son günler.

ARA

evâil

başlar, ilk günler.

ARA

evâmir

emirler, buyruklar.

ARA

evân

çağ.

ARA

evânî-i turâbe

toprak çanak çömlek.

ARA

evâsıt

ortalar, ortadakiler.

ARA

evbâş

ayak takımı, külhanbeyler.

ARA

evc

doruk, zirve.

ARA

evdiye

vadiler, dereler.

ARA

evhad

bir tane, biricik.

ARA

evhâm

vehimler, kuruntular.

ARA

evkâf

vakıflar.

ARA

evkât

vakitler.

ARA

evlâ

en iyi, en uygun.

ARA

evlâd

1.çocuklar. 2.soy.

ARA

evleviyyet

öncelik.

ARA

evliyâ

1.velîler. 2.önderler. 3.yetkililer.

ARA

evrâd

dualar.

ARA

evrâk

1.kağıtlar. 2.belgeler. 3.arşiv.

ARA

evreng

taht.

ARA

evsâf

vasıflar, özellikler.

ARA

evsat

orta, ortadaki.

ARA

evtâd

kazıklar.

ARA

evvel

1.ilk. 2.başlangıç. 3.önce.

ARA

evvelâ

ilkin, ilk önce.

ARA

evvelâhır

alt tarafı, önü sonu.

ARA

evvelbahar

ilkbahar.

ARA

evvelemirde

işin başında, her şeyden önce.

ARA

evveliyyât

daha öncesi, eski durumu.

ARA

evzân

1.ölçüler. 2.vezinler. 3.ağırlıklar.

ARA

eyâlât

1.eyaletler. 2.memleketler, topraklar.

ARA

eytâm

yetimler, öksüzler.

ARA

eyvân

1.ayvan. 2.sundurma. 3.çardak.

ARA

eyyâm

günler.

ARA

eyzan

ve yine, aynı şekilde.

ARA

ezânî

ezan ile ilgili.

ARA

ezdâd

karşıtlar, zıtlar.

ARA

ezel

öncesizlik, geçmişe doğru sonsuzluk.

ARA

ezelbeezel

ezelden beri.

ARA

ezelî

ezele ilişkin.

ARA

ezeliyyet

ezellik durumu.

ARA

ezhân

zihinler.

ARA

ezhâr

çiçekler.

ARA

eziyyet

üzme.

ARA

ezkâr

1.zikirler. 2.anmalar.

ARA

ezkazâ

tesadüfen.

ARA

ezkiyâ

zekiler.

ARA

ezmân

zamanlar.

ARA

ezmine

zamanlar, çağlar.

ARA

ezmine-i cedîde

yeni çağ.

ARA

ezmine-i kadîme

eski zamanlar, eski çağlar.

ARA

ezmine-i mütekaddime

eski çağlar.

ARA

ezrak

mavi.

ARA

ezvâc

çiftler.

ARA

ezvâk

zevkler.

ARA

ezyâl

1.ekler, zeyiller. 2.kuyruklar.

ARA

fa'âl

hareketli, çalışkan.

ARA

fa'âliyyet

hareketlilik, çalışma.

ARA

fâcia

1.acıklı olay. 2.felaket. 3.dram.

ARA

fâciât

1.acıklı olaylar, facialar. 2.felaketler.

ARA

fâcir

1.günah işleyen. 2.karşı cinse düşkün olan.

ARA

fağfur

Çin imparatoru.

ARA

fağfûrî

çini.

ARA

fahâmet

1.yücelik, ululuk. 2.kıymet.

ARA

fahhâr

övüngen.

ARA

fâhir

1.değerli. 2.şerefli, onurlu.

ARA

fâhiş

1.aşırı. 2.büyük. çirkin, kötü.

ARA

fâhişe

fuhuş yapan kadın.

ARA

fâhişehane

genelev.

ARA

fahr

övünç, kıvanç.

ARA

fahrî

1.onursal. 2.ücret almadan, kendi isteğiyle

ARA

fahşâ

fuhuş.

ARA

fâhte

güvercin, yaban güvercini.

ARA

fahûr

övüngen.

ARA

fâide

yarar, kazanç, fayda.

ARA

fâidebahş

yararlı, faydalı.

ARA

fâik

üstün.

ARA

fâikiyyet

üstünlük.

ARA

fâil

1.yapan. 2.özne. 3.etkili.

ARA

fâiliyyet

etkenlik, aktivite.

ARA

fâiz

1.taşan. 2.faiz, paradan elde edilen kazanç.

ARA

fâka

yoksulluk.

ARA

fakâhet

fıkıhçılık.

ARA

fakat

ancak, yalnız.

ARA

fakd

yokluk, yoksunluk.

ARA

fakîd

eşi az bulunur.

ARA

fakîh

islam hukukçusu, fakih.

ARA

fâkiha

meyva.

ARA

fakîr

1.yoksul. 2.bendeniz. 3.dilenci. 4.derviş.

ARA

fakirhâne

bendenizin evi.

ARA

fakr

yoksulluk.

ARA

fâl

fal.

ARA

falaka

falaka, ayağa sopa atarak acı çektirmek için hazırlanan düzenek.

ARA

fâlic

felç.

ARA

fâlnâme

fal kitabı.

ARA

fâm

renk.

ARA

fânî

1.ölümlü. 2.yok olucu. 3.geçici.

ARA

fânûs

fener.

ARA

fâr

fare.

ARA

farazâ

diyelim ki.

ARA

faraziyye

varsayım.

ARA

fârıka

ayırıcı.

ARA

fâriğ

1.boş. 2.rahat, huzurlu. 3.vazgeçen.

ARA

fâris

atlı.

ARA

fârisî

1.Farsça. 2.Fars, İranlı.

ARA

farîza

1.farz. 2.borç.

ARA

fark

ayrıcalık, ayrılık.

ARA

fart

aşırı, aşırılık.

ARA

farz

1.Tanrı emri. 2.borç, ödev. 3.zorunlu.

ARA

farz edilmek

sayılmak, tutulmak, tasavvur edilmek.

ARA

farz etmek

saymak, tutmak, tasavvur etmek.

ARA

farz olunmak

1.tasavvur edilmek. 2.Tanrı tarafından yapılması zorunlu kılınmak.

ARA

farzâ

tut ki, diyelim ki.

ARA

farziyye

varsayım.

ARA

fâsık

kötülük düşünen.

ARA

fâsıla

1.ara. 2.aralayıcı. 3.uzaklık.

ARA

fâsid

bozulmuş, bozuk.

ARA

fasîh

güzel konuşan.

ARA

fasîle

aile.

ARA

fasl

1.mevsim. 2.bölüm. 3.çözümleme.

ARA

fassâd

hacamat yapan.

ARA

fâş

ifşa olmuş, aşikar olmuş.

ARA

fâtih

fetheden

ARA

fatin

zeki, kavrayışlı.

ARA

fayda

yarar, fayda, kazanç.

ARA

fâzıl

erdemli.

ARA

fazîha

rezillik, skandal.

ARA

fazîlet

erdem.

ARA

faziletkâr

erdemli.

ARA

faziletperest

erdem yanlısı.

ARA

fazl

1.erdem. 2.üstünlük.

ARA

fazla

1.çok. 2.artık.

ARA

fecâ'at

feci durum.

ARA

fecere

1.günahkarlar. 2.kötü insanlar.

ARA

fecî'

çok kötü, korkunç.

ARA

fecî'a

facia, felaket.

ARA

fecir

tan ağartısı.

ARA

fecr

tan ağartısı.

ARA

fecr-i kâzib

gerçek tan ağartısından önceki geçici aydınlık

ARA

fecr-i sâdık

tan ağartısı, şafak sökmesi.

ARA

fedâ

1.yoluna can koyma. 2.kurban. 3.uğruna verme.

ARA

fedâ edilmek

1.uğruna harcanmak. 2.kurban edilmek.

ARA

fedâ etmek

1.uğruna harcamak. 2.kurban etmek.

ARA

fedâ'î

yoluna canını hiçe sayan.

ARA

fedâkâr

özverili.

ARA

fedâkârâne

özveri ile, özverili.

ARA

fedâkârî

özveri.

ARA

fehâris

fihristler.

ARA

fehîm

anlayışlı.

ARA

fehm

anlama.

ARA

fehm eylemek

anlamak.

ARA

fehvâ

içerik.

ARA

fekâhet

şakacılık, muziplik.

ARA

fekk

1.çene. 2.ayırma.

ARA

felâh

kurtulma, rahata erme.

ARA

felâket

büyük bela, musibet.

ARA

felâketzede

felakete uğrayan.

ARA

felâsife

filozoflar, felsefeciler.

ARA

felc

inme, felç.

ARA

felek

1.gökyüzü. 2.talih. 3.kader.

ARA

felekiyyât

astronomi.

ARA

felekzede

kader kurbanı, felek vurgunu.

ARA

fellâh

çiftçi.

ARA

felsefî

felsefe ile ilgili.

ARA

fem

ağız.

ARA

fenâ

1.yokluk. 2.kötü.

ARA

fenâpezîr

yok olucu, fani.

ARA

fend

hile.

ARA

fenn

1.bilim. 2..tür. 3.teknik.

ARA

fennen

teknik açıdan.

ARA

fennî

teknik.

ARA

fenniyyât

teknoloji.

ARA

fer

parlaklık.

ARA

fer'

1.yan. 2.dal.

ARA

fer'î

yan dal, tâli, ikincil.

ARA

ferâgat

1.bırakma, terketme. 2.rahatlık. 3.zenginlik.

ARA

ferâğ

1.bırakma, terk etme, vazgeçme. 2.boş durma.

ARA

ferâğ etmek

bırakmak

ARA

ferah

sevinç.

ARA

ferâh

geniş.

ARA

ferahbahş

ferahlık veren, iç açıcı.

ARA

ferâine

firavunlar.

ARA

ferâiz

1.farzlar. 2.ödevler.

ARA

ferâmîn

fermanlar.

ARA

ferâmûş

unutma.

ARA

ferâmuş etmek

unutmak.

ARA

ferâset

sezgi.

ARA

ferbih

semiz.

ARA

ferc

1.yarık. 2.vajina.

ARA

fercâm

son, akıbet.

ARA

ferd

1.tek. 2.birey.

ARA

ferdâ

yarın.

ARA

ferdî

kişisel.

ARA

ferdiyyet

bireylik.

ARA

ferec

rahatlama.

ARA

feres

at.

ARA

ferhân

sevinçli, neşeli.

ARA

ferheng

1.kültür. 2.sözlük.

ARA

ferhunde

kutlu.

ARA

ferîd

biricik, tek.

ARA

ferikân

tüm veya korgeneraller.

ARA

ferîk-i evvel

korgeneral.

ARA

ferîk-i sânî

tümgeneral.

ARA

ferişte

melek.

ARA

fermân

buyruk.

ARA

fermandih

komutan.

ARA

fermânfermâ

1.padişah. 2.komutan. 3.buyrukçu, buyruk veren.

ARA

fermâyiş

buyruk.

ARA

ferrâş

1.döşemeci. 2.hizmetkâr.

ARA

ferruh

kutlu.

ARA

fersûde

1.solgun. 2.yıpranmış. 3.eprimiş.

ARA

ferş

1.döşeme. 2.yaygı.

ARA

fertût

bunamış ihtiyar.

ARA

ferverdîn

İran takvimine göre baharın ilk ayı.

ARA

feryâd

1.bağırma, çığlık. 2.imdat isteme.

ARA

feryâd etmek

bağırmak, çığlık atmak

ARA

feryâdres

imdada koşan.

ARA

ferzâne

bilge.

ARA

ferzend

evlat.

ARA

fesâd

1.fesat, bozukluk. 2.kötülük.

ARA

fesahat

fasihlik, dilde düzgünlük.

ARA

fesâne

efsane, masal.

ARA

fesat

bozukluk, kötülük.

ARA

fesh

iptal etme, kaldırma, bozma.

ARA

fetâ

1.genç. 2.cömert.

ARA

fetâvâ

fetvalar.

ARA

feth

1.fetih, tamamen ele geçirme. 2.açma. 3.açılma.

ARA

fetîle

fitil.

ARA

fetret

1.duraklama. 2.iki olay arasındaki zaman.

ARA

fettâh

1.fetheden. 2.açan. 3.Tanrı.

ARA

fettan

1.işveli, oynak, cilveli. 2.fitne koparan.

ARA

fetvâ

kadının verdiği şer'î karar.

ARA

fevâhiş

fahişeler.

ARA

fevâid

yararlar, faydalar, kazançlar.

ARA

fevâkih

1.meyvalar. 2.yemişler.

ARA

fevâris

atlılar.

ARA

fevc

1.grup, cemaat, zümre. 2.bölük, takım.

ARA

feverân

1.fışkırma. 2.kaynama.

ARA

feverân etmek

fışkırmak.

ARA

fevk

üst, üstü.

ARA

fevkalâde

olağanüstü, olağan dışı, alışılmışın ötesinde.

ARA

fevkalbeşer

insan üstü.

ARA

fevkalferd

birey üstü.

ARA

fevkalhad

haddinden fazla.

ARA

fevkânî

üstteki, yukarıdaki.

ARA

fevkattabîa

doğa üstü.

ARA

fevren

hemen, derhal, çarçabuk.

ARA

fevrî

âni.

ARA

fevt

1.geçip gitme. 2.ölüm.

ARA

fevvâre

fıskiye.

ARA

feyezân

taşkın.

ARA

feyiz

1.bereket, bolluk. 2.ilim.

ARA

feylesof

filozof, felsefeci.

ARA

feyyâz

1.verimli, bereketli. 2.Tanrı.

ARA

feyz

1.bereket, bolluk. 2.ilim.

ARA

feyzbahş

1.verimli, bereketli. 2.feyiz veren.

ARA

fezâ

1.uzay. 2.geniş düzlük.

ARA

fezâil

erdemler.

ARA

fezleke

1.soruşturma özeti. 2.özet.

ARA

fıdda

gümüş.

ARA

fıkarât

1.fıkralar. 2.bölümler. 3.omurlar.

ARA

fıkdân

yoksunluk, bulunmama, yokluk.

ARA

fıkh

islam hukuku, fıkıh.

ARA

fıkra

1.fıkra. 2.bölüm. 3.omur.

ARA

fırak

1.fırkalar, partiler. 2.bölükler. 3.zümreler.

ARA

fırka

1.parti. 2.bölük. 3.zümre.

ARA

fırsat

uygun an, fırsat.

ARA

fısk

1.kötülük, sefihlik. 2.dinsizlik. 3.Tanrı'ya karşı isyan.

ARA

fıskiyye

fıskiye.

ARA

fıtnat

kavrayış, zekîlik.

ARA

fıtra

1.fitre. 2.kuru üzüm.

ARA

fıtrat

yaratılış.

ARA

fıtraten

yaratılıştan.

ARA

fıtrî

yaratılıştan gelen.

ARA

fî

fiyat, değer, kıymet, eder.

ARA

fi'l

1.hareket, davranış, eylem. 2.fiil.

ARA

fi'len

yaparak, işleyerek, bilfiil.

ARA

fi'liyyât

eyleme dökülen işler.

ARA

fîât

1.fiyat. 2.fiyatlar.

ARA

figân

feryat etme, ah çekme.

ARA

figân eylemek

bağırmak, feryat etmek, inlemek.

ARA

fihris

1.içindekiler. 2.indeks, dizin.

ARA

fikir

fikir, düşünce.

ARA

fikr

düşünce, fikir.

ARA

fikren

düşünce bakımından.

ARA

fikrî

düşünce ile ilgili.

ARA

fikriyyât

düşünce ile ilgili çalışmalar.

ARA

fil

fil.

ARA

filâhat

çiftçilik.

ARA

filasl

aslında.

ARA

filhakîka

gerçekte, aslında, doğrusu.

ARA

filhâl

şimdi, derhal.

ARA

filiz

maden külçesi.

ARA

filmesel

örneğin, örnekte olduğu gibi.

ARA

filvâki

aslında, gerçekte.

ARA

fîmâba'd

bundan böyle.

ARA

fînefsilemr

işin aslında, gerçekte.

ARA

fir'avn

firavun.

ARA

firâk

1.ayrılık. 2.ayrılık acısı.

ARA

firâr

kaçış, kaçma.

ARA

firâr etmek

kaçmak.

ARA

firârî

kaçak.

ARA

firâvân

bol, çok.

ARA

firâz

1.üst, yukarı. 2.yokuş.

ARA

firdevs

1.cennet. 2.bahçe.

ARA

fireng

Batı, Avrupa.

ARA

firîfte

aldanmış, aldatılmış.

ARA

firîfte olmak

aldanmak.

ARA

firistâde

elçi.

ARA

firişte

melek.

ARA

firiştehû

melek gibi, melek huylu, güzel huylu.

ARA

firkat

ayrılık.

ARA

fîrûz

1.talihli, kutlu. 2.muzaffer.

ARA

fîrûze

turkuaz, firuze taşı.

ARA

fîrûzefâm

turkuaz, açık mavi.

ARA

fîsebîlillah

Tanrı rızası için, Tanrı yolunda.

ARA

fiten

fitneler.

ARA

fitne

1.bölücülük, kargaşa çıkartma. 2.sıkıntı.

ARA

fityân

gençler.

ARA

fuâd

yürek.

ARA

fuhş

fuhuş.

ARA

fuhuş

fuhuş.

ARA

fukahâ

fıkıhçılar, islam hukukçuları.

ARA

fukarâ

yoksullar.

ARA

fûlâd

çelik.

ARA

furkân

1.Kur'ân. 2.iyi ile kötünün ayrıldığı yerleri gösteren.

ARA

fursat

fırsat, uygun an.

ARA

fursatcû

fırsatçı.

ARA

fusahâ

fasih konuşanlar.

ARA

fusûl

1.fasıllar, bölümler. 2.mevsimler.

ARA

fuzalâ

1.erdemliler. 2.bilginler.

ARA

fuzûl

1.fazla, çok. 2.gereksiz, fuzuli.

ARA

fuzûlî

1.zevzek, boşboğaz. 2.gereksiz, boşuna, fazladan.

ARA

füceten

apansız, ansızın.

ARA

fücûr

1.yakın akraba evliliği. 2.günahkarlık, sefihlik.

ARA

fülân

falan, filan, falanca.

ARA

fülfül

biber, karabiber.

ARA

füls

mangır.

ARA

fülûs

mangırlar.

ARA

fünûn

1.teknikler. 2.bilimler.

ARA

fürs

1.Farsça. 2.Fars ülkesi, İran. 3.Fars, İranlı.

ARA

fürû'

yan dallar, şubeler.

ARA

fürûğ

1.ışık. 2.parıltı.

ARA

fürûht

satış.

ARA

fürûmâye

aşağılık, alçak.

ARA

fürûzân

parlak.

ARA

füshat

genişlik.

ARA

füsûn

afsun, büyü.

ARA

füsûnger

1.afsuncu, büyücü. 2.büyüleyici.

ARA

füsürde

donuk, solgun.

ARA

fütâde

1.düşkün. 2.düşmüş. 3.aşık. 4.tutkun.

ARA

fütûhât

fetihler.

ARA

fütûr

1.gevşeklik. 2.bıkkınlık.

ARA

fütüvvet

1.gençlik. 2.yiğitlik. 3.eskiden Anadolu'da kurulup gelişen esnaf teşkilatı.

ARA

füyûz

feyizler, bolluklar, bereketler.

ARA

füzûn

fazla.

ARA

gabâvet

bönlük, dangalaklık, kalınkafalılık.

ARA

gabî

bön, dangalak, kalınkafalı.

ARA

gabn

kazıklama, alışverişte aldatma.

ARA

gaddâr

zalim, acımasız.

ARA

gadr

haksızlık, zulüm.

ARA

gaffâr

bağışlayıcı Tanrı.

ARA

gâfil

habersiz.

ARA

gaflet

habersizlik, dikkatsizlik, dalgınlık.

ARA

gafleten

dalgınlıkla.

ARA

gafûr

bağışlayıcı.

ARA

gâh

1.kâh. 2.yer ve zaman bildiren kelimeler türetir.

ARA

gâhî

kimi zaman, bazen, arasıra.

ARA

gâhvâre

beşik.

ARA

gâib

bulunmayan, ortada görünmeyen, kayıp.

ARA

gâile

1.uğraşı, telaş, meşakkat. 2.savaş.

ARA

gâita

dışkı.

ARA

galat

yanlış.

ARA

galebe

1.baskın çıkma, ağır basma. 2.kalabalık.

ARA

galeyân

kaynama.

ARA

gâlib

1.ağır basan. 2.galip.

ARA

gâliba

sanırım, belki.

ARA

gâlibiyyet

zafer, ağır basma, yenme.

ARA

galîz

koyu, yoğun, kaba.

ARA

galle

tahıl.

ARA

gam

keder, üzüntü.

ARA

gâm

1.adım. 2.ayak.

ARA

gâmız

çapraşık, güç anlaşılır.

ARA

gammâz

ispiyoncu.

ARA

gamnâk

kederli, üzgün.

ARA

gamze

1.yanak çukuru. 2.çene çukuru. 3.süzgün bakış.

ARA

ganâim

ganimetler.

ARA

ganem

koyun.

ARA

ganî

zengin.

ARA

ganîmet

1.savaşta düşmandan alınan her türlü eşya. 2.bedelsiz kazanç.

ARA

gâr

mağara.

ARA

garâbet

gariplik.

ARA

garâib

gariplikler.

ARA

garâm

tutku, aşk.

ARA

garaz

maksat.

ARA

garazâlûd

maksatlı.

ARA

garazkâr

garazlı, maksatlı.

ARA

garb

1.batı. 2.Batı dünyası.

ARA

garben

batıdan.

ARA

garbî

garbî batı, batı ile ilgili.

ARA

garbiyyûn

batılılar, Avrupalılar.

ARA

gâret

yağma.

ARA

gâretger

yağmacı.

ARA

garîb

1.gurbette yaşayan. 2.yabancı. 3.kimsesiz. 4.tuhaf.

ARA

garibü'd-diyâr

gurbette.

ARA

garîk

boğulmuş.

ARA

garîze

içgüdü.

ARA

garizî

içgüdüsel.

ARA

gark

1.boğulma, suda boğulma. 2.batırma.

ARA

garrâ

parlak.

ARA

gars

ağaç dikme.

ARA

gasb

el koyma, zorla elinden alma.

ARA

gaseyan

1.kusma. 2.kusmuk.

ARA

gâsıb

gasp edici.

ARA

gasl

ölü yıkama.

ARA

gassâl

ölü yıkayıcı.

ARA

gâşiye

1.perde, örtü. 2.zar.

ARA

gaşy

bayılma, kendinden geçme.

ARA

gâv

1.inek. 2.öküz.

ARA

gavgâ

1.kavga. 2.savaş.

ARA

gavvâs

dalgıç.

ARA

gâyât

gayeler.

ARA

gayb

1.gözle görülmeyen, gizli. 2.kayıp.

ARA

gaybûbet

bulunmama, yokluk.

ARA

gâye

amaç.

ARA

gâyet

1.son. 2.çok. 3.son derece.

ARA

gayr-i mahsûs

hissedilmeyecek şekilde.

ARA

gayr

1.başka. 2.yabancı. 2.olmayan, değil.

ARA

gayr-i idrakî

idrak dışı.

ARA

gayr-i ihtiyarî

elinde olmadan.

ARA

gayr-i kâbil

mümkün olmayan, imkansız.

ARA

gayr-i kâbil-i fehm

anlaşılmaz.

ARA

gayr-i kâbil-i izâle

yok edilemez, giderilemez.

ARA

gayr-i kâbil-i mukavemet

karşı konulmaz.

ARA

gayr-i kâbil-i tebdil

değiştirilmez.

ARA

gayr-i kâbil-i tefrik

ayırdedilmez.

ARA

gayr-i kâbil-i telif

birleştirilemez, uzlaştırılamaz.

ARA

gayr-i mahdûd

sınırsız.

ARA

gayr-i mer'î

görülmez.

ARA

gayr-i meşrû

yasal olmayan.

ARA

gayr-i muayyen

belirsiz.

ARA

gayr-i muhtemel

ihtimal verilmeyen.

ARA

gayr-i muntazam

düzgün olmayan, düzenli olmayan, düzensiz.

ARA

gayr-i müslim

müslüman olmayan.

ARA

gayrendîş

başkalarını düşünen.

ARA

gayret

1.çaba. 2.kıskançlık.

ARA

gayretkeş

1.gayretli. 2.kıskanç.

ARA

gayretmend

gayretli.

ARA

gayriyyet

gayrılık.

ARA

gayyâ

cehennemdeki kuyulardan birinin adı.

ARA

gayz

öfke.

ARA

gazâ

savaş.

ARA

gazab

hiddet, kızgınlık.

ARA

gazâl

ceylan.

ARA

gazanfer

arslan.

ARA

gazavât

savaşlar, harpler.

ARA

gazel

lirik şiir.

ARA

gazelhân

gazel okuyan.

ARA

gazeliyyât

gazeller.

ARA

gazelserâ

gazel şairi.

ARA

gazî

savaşmış, gaza yapmış.

ARA

gazve

savaş, din savaşı.

ARA

gebr

ateşperest, ateşe tapan.

ARA

gedâ

1.dilenci. 2.yoksul.

ARA

geh

kimi zaman, bazı.

ARA

gehvâre

beşik.

ARA

gele

sürü.

ARA

gelû

boğaz.

ARA

genc

hazine.

ARA

gencîne

hazine.

ARA

gendîde

kokuşmuş, kötü kokmuş.

ARA

gendûmgûn

buğday rengi.

ARA

gendüm

buğday.

ARA

ger

eğer.

ARA

gerçi

her ne kadar, ise de, gerçi.

ARA

gerd

toz.

ARA

gerdâlûd

tozlu.

ARA

gerdân

dönen.

ARA

gerden

boyun.

ARA

gerdenbend

kolye, gerdanlık.

ARA

gerdenferâz

mağrur.

ARA

gerdenkeş

başkaldıran, asi, dikbaşlı.

ARA

gerdiş

dönüş.

ARA

gerdûn

1.felek. 2.dünya.

ARA

gerdûne

at arabası.

ARA

germ

sıcak.

ARA

germâ

1.sıcak. 2.sıcaklık.

ARA

germâbe

1.hamam. 2.kaplıca.

ARA

germî

sıcaklık.

ARA

geşt

dolaşma, gezinti.

ARA

geştügüzâr

dolaşma, gezinti, gezip tozma.

ARA

gevher

1.elmas. 2.mücevher. 3.öz.

ARA

gevherî

mücevherci.

ARA

gevz

ceviz.

ARA

gezend

1.zarar. 2.bela.

ARA

gıbta

imrenme.

ARA

gıdâ

besin, gıda.

ARA

gılâf

kın, kılıf.

ARA

gıllügış

kin.

ARA

gılmân

1.köle. 2.genç, yeni yetme.

ARA

gılzet

1.yoğunluk. 2.kabalık. 3.kalınlık.

ARA

gınâ

1.zenginlik. 2.bıkkınlık.

ARA

gırbâl

elek, kalbur.

ARA

gırîv

haykırış, çığlık.

ARA

gışâ

1.örtü. 2.perde. 3.zar.

ARA

gışş

hile, kötülük.

ARA

gıyâb

bulunmama, yokluk.

ARA

gıyâben

yokluğunda, yokken, ardından.

ARA

gıyâs

yardım.

ARA

gıybet

1.çekiştirme. 2.bulunmama, yokluk.

ARA

gil

1.çamur, balçık. 2.kil.

ARA

gile

sızlanma, yanıp yakılma.

ARA

gilemend

şikayetçi, sızlanan.

ARA

girâmî

değerli, kıymetli, saygın, sayın.

ARA

girân

1.ağır. 2.pahalı. 3.kokuşmuş. 4.katı.

ARA

giranbehâ

değerli, kıymetli.

ARA

girankadr

kıymetli.

ARA

girankıymet

kıymetli, değerli, pahalı.

ARA

girânmâye

değerli.

ARA

girânser

mağrur, kendini beğenmiş, kasıntı.

ARA

gird

yuvarlak.

ARA

girdâb

anafor, girdap.

ARA

girdâgird

çepeçevre, fırdolayı.

ARA

girdbâd

kasırga.

ARA

girdû

ceviz.

ARA

girîbân

yaka.

ARA

girift

karmaşık, çapraşık.

ARA

giriftâr

yakalanmış, tutulmuş, müptela.

ARA

girih

düğüm.

ARA

girihgîr

dolaşık.

ARA

girihgüşâ

1.düğüm çözen. 2.sorunları halleden.

ARA

girîve

1.çıkmaz, sorun. 2.geçit.

ARA

gîrûdâr

kargaşa, kavga.

ARA

giryân

ağlayan.

ARA

giryân etmek

ağlatmak.

ARA

giryân olmak

ağlamak.

ARA

girye

ağlama, ağlayış.

ARA

giryeengîz

ağlatıcı.

ARA

giryenâk

ağlamaklı, ağlayan.

ARA

gîsû

saç.

ARA

gîsûbend

saç bağı.

ARA

gîtî

dünya.

ARA

giyâh

bitki.

ARA

gonca

açmamış tomurcuk, gonca.

ARA

goncaruhsâr

yanağı goncaya benzeyen.

ARA

gonce

gonca.

ARA

goncedehân

küçük ağızlı, gonca ağızlı.

ARA

gubâr

toz.

ARA

gubârâlûd

tozlu.

ARA

gudde

bez, salgı bezi.

ARA

guded

salgı bezleri.

ARA

gufrân

bağışlama.

ARA

gûgerd

kükürt.

ARA

gûk

kurbağa.

ARA

gûl

gulyabani.

ARA

gulâm

1.köle. 2.genç.

ARA

gulât

dinde aşırıya kaçanlar.

ARA

gulgule

kaynaşma.

ARA

gumûm

gamlar, kederler.

ARA

gûnâgûn

rengarenk.

ARA

gûne

biçim, tarz.

ARA

gunûde

1.uyumuş. 2.ölü.

ARA

gûr

1.mezar. 2.yaban eşeği.

ARA

gurâb

karga.

ARA

gurbet

1.gariplik. 2.yabancı diyar.

ARA

gurbetzede

gurbet elde yaşayan.

ARA

gurebâ

garipler.

ARA

gûristân

mezarlık.

ARA

gûrken

mezarcı.

ARA

gurrân

1.kükreyen. 2.gürleyen.

ARA

gurre

1.arap aylarının ilk günü. 2.akıtma.

ARA

gurûb

batış.

ARA

gurûr

1.mağrurluk. 2.aldanış.

ARA

gûsâle

buzağı.

ARA

gûsâle

dana.

ARA

gûsfend

koyun.

ARA

gusl

yıkanma.

ARA

gusn

dal.

ARA

gussa

üzüntü, keder.

ARA

gûş

kulak.

ARA

gûşe

köşe.

ARA

gûşenişîn

köşesine çekilen, inziva hayatı süren.

ARA

gûşt

et.

ARA

gûşvâre

küpe.

ARA

gûy

çevgen topu, polo topu.

ARA

gûyâ

sözümona.

ARA

güdâhte

erimiş.

ARA

güftâr

söz.

ARA

güfte

1.söz. 2.şarkı sözü.

ARA

güftügû

dedikodu.

ARA

güher

1.elmas. 2.mücevher.

ARA

güherfurûş

mücevheratçı.

ARA

gül

1.çiçek. 2.gül.

ARA

gülâb

gül suyu.

ARA

gülabdan

gülüptan.

ARA

gülbang

ilahi.

ARA

gülbang-ı muhammedî

ezan.

ARA

gülberg

gül yaprağı.

ARA

gülbün

1.gül ağacı. 2.güllük.

ARA

gülçehre

gül yüzlü.

ARA

gülçin

gül deren.

ARA

güldan

vazo.

ARA

güldeste

çiçek demeti.

ARA

gülendâm

gül boylu.

ARA

gülfâm

gül renkli.

ARA

gülgonce

gül goncası.

ARA

gülgûn

1.gül renkli. 2.pembe.

ARA

gülistân

gül bahçesi, güllük.

ARA

gülizar

gül yanaklı, pembe yanaklı.

ARA

güllaç

güllaç.

ARA

gülmih

kabara.

ARA

gülnâr

nar çiçeği.

ARA

gülnihal

gül fidanı.

ARA

gülreng

gül rengi, pembe.

ARA

gülriz

gül saçan.

ARA

gülrû

gül yüzlü.

ARA

gülruh

gül yüzlü.

ARA

gülşen

gül bahçesi.

ARA

gülten

gül vücutlu.

ARA

gülüptan

gülsuyu kabı.

ARA

gülzâr

güllük, gül bahçesi.

ARA

gümân

zan, sanı.

ARA

gümnâm

adı unutulmuş.

ARA

gümrâh

yoldan çıkmış.

ARA

günah

1.suç, kabahat. 2.dinî suç.

ARA

günahkâr

günah sahibi, suçlu.

ARA

günbed

kümbet.

ARA

güncişk

serçe.

ARA

güneh

günah.

ARA

gürbe

kedi.

ARA

gürbüz

1.yiğit. 2.kahraman.

ARA

gürg

kurt.

ARA

güriz

kaçış.

ARA

gürîzân

kaçan.

ARA

gürûh

topluluk, zümre, bölük.

ARA

güstâh

1.küstah. 2.cesur.

ARA

güşâderû

güleç, güleryüzlü.

ARA

güşâyiş

açılış.

ARA

güvâh

tanık, şahıt.

ARA

güzâf

saçma sapan, ipe sapa gelmez, boş, beyhude.

ARA

güzergâh

geçit.

ARA

güzeşt

1.geçiş. 2.hoşgörü.

ARA

güzîde

seçkin.

ARA

güzin

1.seçen. 2.seçilmiş.

ARA

güzîr

1.çare. 2.derman.

ARA

h

1.Osmanlı alfabesinin sekizinci harfi. 2.Ebced alfabesine göre sayısal değeri: 8

ARA

hâ

çiğneyen.

ARA

hâ

çoğul eki:-ler,-lar.

ARA

hâb

1.uyku. 2.rüya.

ARA

habâb

hava kabarcığı.

ARA

habâbe

hava kabarcığı.

ARA

habâis

kötülükler.

ARA

hâbâlûd

uykulu.

ARA

hâbâlûde

uykulu.

ARA

habâset

kötülük, alçaklık.

ARA

habb

1.çekirdek, tohum. 2.hap.

ARA

habbât

1.hava kabarcıkları. 2.haplar.

ARA

habbâz

ekmekçi.

ARA

habbe

taneler.

ARA

habbe-i hadrâ

çitlembik.

ARA

habbe-i sevdâ

çörekotu.

ARA

habbezâ

ne güzel.

ARA

habbülbülûğ

ergenlik sivilcesi.

ARA

hâbcâme

1.gecelik. 2.pijama.

ARA

haber

haber.

ARA

haberdar

haberli.

ARA

habeşe

1.Habeşistan. 2.Habeş.

ARA

hâbgâh

yatak odası.

ARA

habîb

1.sevgili. 2.dost. 3.Hz. Muhammed

ARA

habîr

haberli.

ARA

habis

kötü, pis.

ARA

habl

ip.

ARA

hablülmesâkin

sarmaşık.

ARA

hâbnâk

uykulu.

ARA

hâbnâme

rüya tabiri kitabı.

ARA

habr

bilgin.

ARA

habs

1.hapis. 2.tutma.

ARA

habshâne

hapishane, tutukevi.

ARA

habt

yanlış hareket.

ARA

habtühata

yanlış yapma.

ARA

hac

hacı.

ARA

hacâlet

utanma.

ARA

hacâletâver

utanç verici.

ARA

hacamat

kan alma.

ARA

hacamat yapmak

kan almak.

ARA

hacâmet

kan alma, hacamat.

ARA

hâcât

1.ihtiyaçlar. 2.istekler.

ARA

haccâm

hacamatçı.

ARA

haccar

taş işçisi, taşçı.

ARA

hâcce

bayan hacı.

ARA

hâce

1.hoca. 2.efendi. 3.ağa. 4.sahip. 5.vezir.

ARA

hâcegân

1.hocalar. 2.efendiler.

ARA

hâcegî

1.hocalık. 2.efendilik. 3.ağalık. 4.sahiplik. 5.tüccar.

ARA

hacel

utanma.

ARA

hacer

taş.

ARA

hacer-i esved

karataş.

ARA

hacer-i semâî

göktaşı.

ARA

hâceserâ

harem ağası.

ARA

hâcet

ihtiyaç.

ARA

hâcetmend

muhtaç.

ARA

hacı

hacı.

ARA

hacıyân

hacılar.

ARA

hâcî

hicveden, yeren.

ARA

hâcib

1.kapıcı. 2.perdedar. 3.engel. 4.kaş.

ARA

hacîl

utangaç.

ARA

hâcir

göçmen.

ARA

hâciz

1.ayıran. 2.haczeden.

ARA

hacle

gerdek odası.

ARA

haclegâh

gerdek odası.

ARA

haclet

utanma.

ARA

hacletâver

utanç verici.

ARA

hacm

hacim.

ARA

hacmen

hacimce.

ARA

hacz

haciz.

ARA

hadâik

bahçeler.

ARA

hâdd

1.keskin. 2.sivri. 3.dar.

ARA

hadd

1.sınır. 2.şer'î ceza.

ARA

hadd

yanak.

ARA

haddâ'

düzenbaz.

ARA

haddâd

demirci.

ARA

haddâdî

demircilik.

ARA

hadd-i asgarî

en az.

ARA

hadd-i azamî

en çok.

ARA

hadd-i tabiî

normal hal.

ARA

hadd-i zâtında

aslında.

ARA

hadeb

kamburluk.

ARA

hadem

hizmetçiler.

ARA

hademe

hizmetçiler.

ARA

hadeng

ok.

ARA

hader

uyuşma.

ARA

hades

sezi, tahmin.

ARA

hâdî

doğru yolu gösteren.

ARA

hâdi'

düzenbaz.

ARA

hadîka

bahçe.

ARA

hâdim

hizmetçi.

ARA

hâdim olmak

hizmet etmek.

ARA

hâdime

bayan hizmetçi.

ARA

hâdis

1.meydana gelen. 2.yeni.

ARA

hadîs

hadis, Peygamber sözü.

ARA

hâdisat

olaylar.

ARA

hâdise

olay.

ARA

hadnâşinas

haddini bilmez.

ARA

hadrâ

yeşil.

ARA

hads

1.tahmin. 2.seziş.

ARA

hadşe

ürküntü.

ARA

hadşeâver

ürküntü verici.

ARA

hafâ

gizlilik.

ARA

hafâfîş

yarasalar.

ARA

hafâgâh

gizlenilecek yer.

ARA

hafâir

1.çukurlar. 2.oyuklar.

ARA

hafakan

yürek çarpıntısı.

ARA

hafâyâ

gizli şeyler.

ARA

hafız

1.koruyan. 2.ezberleyen. 3.Kur'ân hafızı.

ARA

hafıza

bellek.

ARA

hâfız-ı kütüb

kütüphaneci.

ARA

hâfî

yalınayak koşan.

ARA

hafî

gizli

ARA

hafîd

torun.

ARA

hafîde

kız torun.

ARA

hafif

hafif.

ARA

hâfir

kazan, kazıcı.

ARA

hafîr

1.çukur. 2.mezar.

ARA

hafiyyât

gizli şeyler.

ARA

hafiyye

gizli polis.

ARA

hafiyyen

gizlice.

ARA

hafr

kazma.

ARA

hafriyyât

kazı.

ARA

haftân

kaftan.

ARA

hâh

isteyen.

ARA

hâhân

isteyen, istekli.

ARA

hâher

kızkardeş.

ARA

hâherzâde

yeğen, kızkardeşin çocuğu.

ARA

hâhiş

rica, istek.

ARA

hâhişger

istekli.

ARA

hâhişkâr

istekli.

ARA

hâhişkerde

istekli.

ARA

hâhnâhâh

ister istemez.

ARA

hâif

korkak.

ARA

hâifen

korkarak.

ARA

hâil

korkunç.

ARA

hâin

1.hain. 2.acımasız.

ARA

hâinâne

haince.

ARA

hâiz

sahip, bulunduran.

ARA

hâiz olmak

bulundurmak, sahip olmak.

ARA

hâiz-i ehemmiyet

önemli.

ARA

hak

1.Tanrı. 2.doğru. 3.pay.

ARA

hâk

toprak.

ARA

hak etmek

kazanmak.

ARA

hâk ile yeksân edilmek

yerle bir edilmek.

ARA

hâk ile yeksân etmek

yerle bir etmek.

ARA

hâk ile yeksân olmak

yerle bir olmak.

ARA

Hak Teâlâ

yüce Tanrı.

ARA

hakâik

gerçekler.

ARA

hakâret

aşağılama, hakaret.

ARA

hakaretâmiz

aşağılayıcı.

ARA

hakâyık

gerçekler.

ARA

hâkbîz

kalbur.

ARA

hakem

hakem.

ARA

hâkezâ

aynı şekilde.

ARA

hakgû

doğru sözlü.

ARA

hâkî

hikaye eden.

ARA

hâkî

1.hâki, toprak rengi. 2.toprak ile ilgili.

ARA

hakîkat

gerçek.

ARA

hakîkaten

gerçekten.

ARA

hakikat-ı halde

aslında, gerçekte, işin aslında.

ARA

hakikatperver

gerçekçi.

ARA

hakikî

gerçek.

ARA

hakikiye

gerçek.

ARA

hakîm

1.Tanrı. 2.hakim, yargıç.

ARA

hâkimiyet

egemenlik.

ARA

hakîr

1.değersiz. 2.küçük. 3.bendeniz, ben.

ARA

hâkister

kül.

ARA

hâkisterî

kül rengi.

ARA

hakk

1.Tanrı. 2.doğru. 3.hak.

ARA

hakk

kazıma.

ARA

hakkâ

gerçekten.

ARA

hakkâk

1.mühürcü. 2.kazıyıcı.

ARA

hakkaniyet

doğruluk.

ARA

hâkkedilmek

kazılmak.

ARA

hâkketmek

kazımak.

ARA

hâkrûb

süpürge.

ARA

hakşinas

haktanır.

ARA

hakşinâsî

haktanırlık.

ARA

hâl

1.hal, durum. 2.şimdiki durum, şimdiki zaman.

ARA

hâl

dayı.

ARA

hâl

1.ben. 2.benek.

ARA

hal'

tahttan indirme.

ARA

hal'edilmek

tahttan indirilmek.

ARA

hal'etmek

tahttan indirmek.

ARA

hâlâ

şimdi, hâlâ.

ARA

halâ

1.tuvalet. 2.boş.

ARA

halâik

1.yaratıklar. 2.halayık.

ARA

halâl

mesafe, aralık, açıklık.

ARA

halâs

kurtuluş, kurtulma.

ARA

halâs bulmak

kurtulmak.

ARA

halâs olmak

kurtulmak.

ARA

halaskâr

kurtarıcı.

ARA

hâlâşina

halden anlayan.

ARA

hâlât

haller.

ARA

halâvet

tatlılık.

ARA

haldâr

benli.

ARA

hâle

1.hala. 2.teyze.

ARA

hâle

ayça, hâle.

ARA

halecan

çarpıntı.

ARA

halef

1.evlat, oğul. 2.halef, yerine geçen, arkadan gelen

ARA

halel

bozukluk.

ARA

halel gelmek

bozulmak, lekelenmek, gölge düşmek.

ARA

haleldâr

bozulmuş, bozuk.

ARA

haleldâr etmek

bozmak, halel getirmek.

ARA

haleldâr olmak

bozulmak, halel gelmek.

ARA

halen

şimdilik, henüz.

ARA

hâlet

1.hal. 2.nitelik.

ARA

hâlet-i ruhiye

ruhsal durum.

ARA

halhal

ayak bileziği, halhal.

ARA

hâlık

yaratan, Tanrı.

ARA

hâlî

boş.

ARA

hâlî kalmak

geri durmak.

ARA

halîb

süt.

ARA

halîc

körfez.

ARA

hâlid

sonsuz, ebedî.

ARA

halîfe

1.halife. 2.kalfa.

ARA

halihazır

şimdiki durum.

ARA

hâlik

1.Tanrı. 2.yaratan.

ARA

hâlikiyet

yaratıcılık.

ARA

halîm

yumuşak huylu.

ARA

hâlis

1.katışıksız, saf, som.

ARA

hâlisâne

içtenlikle.

ARA

halîta

1.karışım. 2.alaşım.

ARA

hâliyâ

şimdi, şu anda.

ARA

halk

boğaz.

ARA

halk

1.yaratma. 2.yaratılma. 3.halk.

ARA

halk etmek

yaratmak.

ARA

halka

halka.

ARA

halkabegûş

köle.

ARA

halkiyat

folklor, halk bilimi.

ARA

hall

1.çözülme, erime. 2.çözme.

ARA

hallâc

halaç.

ARA

hallâk

yaratıcı.

ARA

hallâl

çözen.

ARA

hallüfasl

halletme, yoluna koyma.

ARA

halt

karıştırma.

ARA

halûk

iyi huylu.

ARA

halvet

1.tenha. 2.başbaşa kalma.

ARA

halvetgâh

başbaşa kalınacak yer.

ARA

ham

çiğ, ham.

ARA

ham

1.eğik eğri, bükük.

ARA

hamâil

kılıç kayışı.

ARA

hamâkat

ahmaklık.

ARA

hamâme

güvercin.

ARA

hamâse

kahramanlık şiiri.

ARA

hamâset

kahramanlık şiiri, hamase.

ARA

hamd

şükür.

ARA

hâme

kalem.

ARA

hamel

kuzu.

ARA

hamelât

saldırılar, hamleler.

ARA

hâmî

gözeten, himaye eden.

ARA

hâmid

hamd eden, şükreden.

ARA

hamîde

eğik, eğri.

ARA

hâmil

1.taşıyan. 2.hamile. 3.sahip.

ARA

hâmil olmak

taşımak.

ARA

hâmile

gebe, hamile.

ARA

hamîr

hamur.

ARA

hâmis

beşinci.

ARA

hâmisen

beşincisi.

ARA

hâmiş

mektup ilavesi.

ARA

hâmiz

1.ekşi. 2.kekre.

ARA

haml

1.taşıma. 2.gebelik. 3.yükleme.

ARA

hamle

1.saldırı. 2.atak.

ARA

hamletmek

yüklemek.

ARA

hammâl

hamal.

ARA

hammâm

1.banyo. 2.hamam.

ARA

hammâr

meyhaneci.

ARA

hamr

şarap.

ARA

hamrâ

kırmızı, kızıl.

ARA

hamrâlanmak

kızarmak, kırmızılaşmak, al al olmak.

ARA

hams

beş.

ARA

hamse

beş mesnevîlik eser.

ARA

hamsin

elli.

ARA

hamûl

dayanıklı.

ARA

hamûle

yük.

ARA

hâmûn

çöl.

ARA

hâmûş

suskun, sessiz.

ARA

hamyâze

esneme.

ARA

hamz

ekşilik.

ARA

hân

okuyan.

ARA

hân

sofra.

ARA

hanâzir

domuzlar.

ARA

hancer

hançer.

ARA

hancere

gırtlak, hançere.

ARA

handan

güleç, gülen.

ARA

handan etmek

güldürmek.

ARA

hande

gülüş.

ARA

handek

hendek.

ARA

handerûy

güleryüzlü.

ARA

hâne

ev.

ARA

hanedan

sülale, hanedan.

ARA

hâneharâb

1.perişan. 2.evsiz yurtsuz. 3.cahil.

ARA

hânende

1.şarkıcı. 2.okuyucu.

ARA

hanif

İslâmiyetten önce Tanrı'ya inanan.

ARA

hânkah

tekke.

ARA

hânman

ev bark, yurt.

ARA

hannas

şeytan.

ARA

hânsâlar

kilerci.

ARA

hânüman

ev bark, yurt.

ARA

hapis

bir yere kapatma veya kapanma.

ARA

hapishane

tutukevi, mahpushane.

ARA

hâr

diken.

ARA

har

eşek.

ARA

hâr

aşağılık, adi.

ARA

hâr

yiyen.

ARA

harâb

1.yıkık, harap. 2.fitil gibi sarhoş.

ARA

harâb etmek

yıkmak, bozmak, tahrip etmek.

ARA

harâb olmak

yıkılmak, bozulmak, kırılmak.

ARA

harâbat

meyhane.

ARA

harâbe

yıkıntı, harabe.

ARA

harâc

haraç.

ARA

haram

haram.

ARA

harâmi

eşkıya.

ARA

haramzâde

piç.

ARA

harâret

1.sıcaklık.

ARA

harâtin

solucan.

ARA

harb

harp, savaş.

ARA

harbe

süngü.

ARA

harb-i umûmî

Birinci Dünya Savaşı.

ARA

harbiye

harp okulu.

ARA

harbiye nezareti

savunma bakanlığı.

ARA

harbiyeli

Harp Okulu öğrencisi.

ARA

harbüze

kavun.

ARA

harc

1.vergi. 2.masraf.

ARA

harcıâlem

herkese açık, herkese uygun.

ARA

harcırah

yol parası.

ARA

harçeng

yengeç.

ARA

hardal

hardal.

ARA

hâre

granit, sert taş.

ARA

harekât

hareketler.

ARA

hareket

1.hareket. 2.davranış.

ARA

hareketsizlik

hareket etmeme.

ARA

harem

harem, herkesin giremeyeceği yer.

ARA

haremlik

harem dairesi, evde harem kısmy, herkesin uluorta giremeyeceği yer.

ARA

haremserây

harem dairesi.

ARA

harf

1.harf. 2.söz.

ARA

hargâh

otağ.

ARA

hargûş

tavşan.

ARA

hârî

düşkünlük.

ARA

hârib

kaçan.

ARA

hâric

dış, dışarı.

ARA

hâricen

dıştan, dışarıdan.

ARA

hâricî

dış ile ilgili.

ARA

hariciye

1.dışa bağlı, dışarıya ilişkin. 2.dışişleri bakanlığı.

ARA

harîd

satın alma.

ARA

harîdâr

müşteri, alıcı.

ARA

harîf

1.rakip. 2.meslektaş.

ARA

harîk

yangın.

ARA

hârika

harika.

ARA

hârikulâde

olağanüstü.

ARA

harîm

1.kutsal. 2.harem. 3.avlu.

ARA

harîm-i ismet

kutsal saha.

ARA

harîr

ipek.

ARA

harîrî

ipekli.

ARA

hâris

çiftçi.

ARA

hâris

bekçi.

ARA

harîs

hırslı.

ARA

hâristan

dikenlik.

ARA

harita

harita.

ARA

harmen

harman.

ARA

harmengâh

harman yeri.

ARA

harmühre

katır boncuğu.

ARA

harnub

keçi boynuzu.

ARA

hârpuşt

kirpi.

ARA

hârr

kızgın, yakıcı.

ARA

harrât

doğramacı.

ARA

hars

kültür.

ARA

harsî

kültürel.

ARA

harvâr

eşek yükü.

ARA

hârzâr

dikenlik.

ARA

hâs

1.özgü, has. 2.saf. 3.özel.

ARA

has

çöp.

ARA

hasâdet

kıskançlık.

ARA

hasâil

hasletler, tabiatlar.

ARA

hasâis

nitelikler, özellikler.

ARA

hasâr

zarar, hasar.

ARA

hasarât

zararlar.

ARA

hasardîde

hasarlı.

ARA

hasâret

zarar, hasar.

ARA

hasâset

pintilik.

ARA

hasb

göre.

ARA

hasbe

kızamık.

ARA

hasbelkader

kaderden ileri gelen, kadere bak.

ARA

hasbetenlillah

Allah rızası için.

ARA

hasbihal

halleşme, dertleşme.

ARA

hasbihal etmek

halleşmek, dertleşmek.

ARA

hasbü'l-mâhiye

yapı bakımından.

ARA

hasebe

kızamık.

ARA

hased

kıskançlık.

ARA

hased etmek

kıskanmak.

ARA

hasen

güzel.

ARA

hasenât

iyilikler.

ARA

hasene

güzel, iyi.

ARA

hasenülhulk

huyu güzel.

ARA

hasf

ay tutulması.

ARA

hâsıd

ekin biçen, hasatçı.

ARA

hâsıl

ortaya çıkan, var olan.

ARA

hasıl etmek

meydana getirmek, ortaya çıkarmak.

ARA

hâsıl olmak

ortaya çıkmak, var olmak.

ARA

hâsılat

kazanç, gelir.

ARA

hâsılât-ı gayr-i sâfiye

brüt gelir.

ARA

hâsılât-ı sâfiye

net gelir.

ARA

hasıl-ı kelâm

sözün kısası.

ARA

hâsılı

kısacası, sonuç olarak.

ARA

hasım

düşman.

ARA

hasîb

1.değerli. 2.muhasebeci.

ARA

hâsid

kıskanç.

ARA

hasîn

sağlam, müstahkem.

ARA

hasîr

hasır.

ARA

hâsir

zarar eden, hüsrana uğrayan.

ARA

hasis

pinti.

ARA

hasîsa

karakter.

ARA

hasiy

iğdiş, hadım edilmiş.

ARA

haslet

tabiat, yaratılıştan gelen huy.

ARA

hasm

düşman, hasım.

ARA

hasmâne

düşmanca.

ARA

hasmî

düşmanlık.

ARA

hasnâ

güzel kız, güzel kadın.

ARA

hasr

tahsis etme, ayırma, vakfetme, adama.

ARA

hasret

özlem.

ARA

hasret çekmek

özlem duymak.

ARA

hasretkeş

hasret çeken.

ARA

hasretmek

adamak, ayırmak, tahsis etmek.

ARA

hassa

özellik.

ARA

hassâd

orakçı.

ARA

hassas

duygulu, hassas.

ARA

hassâsiyyet

hassaslık.

ARA

hâsse

duyu.

ARA

hâsseten

özellikle, hele hele.

ARA

hâssuâmm

herkes.

ARA

hâste

kalkmış, ayağa kalkmış.

ARA

haste

hasta.

ARA

hâste

1.istemiş. 2.istek.

ARA

hastegî

hastalık.

ARA

hâstgâr

görücü.

ARA

hâstgârî

görücülük.

ARA

hasûd

kıskanç.

ARA

hasûdâne

kıskanarak, kıskançlıkla.

ARA

hasûdî

kıskançlık.

ARA

hâşâ

uzak dursun, hâşa.

ARA

hâşâk

çerçöp.

ARA

haşeb

odun.

ARA

haşem

maiyet.

ARA

haşerat

haşereler, börtü böcek.

ARA

haşere

böcek, haşere.

ARA

haşhaş

haşhaş.

ARA

haşîn

kaba, sert.

ARA

hâşiye

1.kenar. 2.şerh kitabı.

ARA

haşmet

1.görkem. 2.hiddet.

ARA

haşmetmeab

görkemli, haşmetli.

ARA

haşmgîn

öfkeli, hışımlı.

ARA

haşr

kıyamet, haşır.

ARA

haşv

1.doldurulmuş, yararsız söz. 2.kuru ot.

ARA

haşyet

korkma.

ARA

haşyetengiz

korku salan, korkunç.

ARA

hatâ

1.yanlış, hata. 2.kusur.

ARA

hataâlûd

hatalı, yanlış dolu.

ARA

hatab

odun.

ARA

hatâbahş

hataları affeden.

ARA

hatâen

yanlışlıkla.

ARA

hatâiyyât

hatalar, yanlışlıklar.

ARA

hatakâr

hatalı, hata yapan.

ARA

hatâpûş

hataları örten.

ARA

hatar

tehlike.

ARA

hatarât

tehlikeler.

ARA

hatarnâk

tehlikeli.

ARA

hatâyâ

yanlışlar, hatalar.

ARA

hâtem

1.mühür. 2.yüzük.

ARA

hâtıf

gaipten gelen ses.

ARA

hâtır

hatır, gönül.

ARA

hâtıra

hatıra, hatıra gelen.

ARA

hatıra getirmek

aklına getirmek, düşünmek.

ARA

hâtıra hutûr etmek

hatırlamak, anımsamak.

ARA

hâtırat

1.hatıralar. 2.anı kitabı.

ARA

hâtırâzâr

gönül inciten, hatır kıran.

ARA

hâtırâzürde

kalbi kırık.

ARA

hâtırşinâs

hatırbilir.

ARA

hatîa

kabahat.

ARA

hatîb

hatip.

ARA

hâtime

son.

ARA

hâtime vermek

son vermek.

ARA

hatîr

1.tehlikeli. 2.yüce.

ARA

hatm

1.hatim, hatim indirme. 2.mühürleme.

ARA

hatn

sünnet.

ARA

hatt

1.çizgi. 2.yol. 3.yeni terlemiş bıyık.

ARA

hattâ

üstelik, hatta.

ARA

hattâb

oduncu.

ARA

hattat

hattat, güzel yazı yazan.

ARA

hatve

adım.

ARA

havâ

hava.

ARA

havadar

açık mekanlı

ARA

havâdis

1.yeni haberler. 2.olaylar.

ARA

havaî

havaya ait.

ARA

havâkin (T.>A.)

hakanlar.

ARA

havale

ısmarlama, havale.

ARA

havali

yöre.

ARA

havârik

harikalar.

ARA

havâss

1.seçkin kişiler. 2.nitelikler.

ARA

havâtîn (T.>A.)

hatunlar, saygın hanımlar.

ARA

havâyic

ihtiyaçlar, gereksinimler.

ARA

hâven

havan.

ARA

hâver

doğu.

ARA

hâveran

doğu ve batı.

ARA

hâverşinas

doğubilimci, oryantalist, müsteşrik.

ARA

havf

korku.

ARA

havf eylemek

korkmak.

ARA

havfnâk

korkulu.

ARA

hâvî

içeren, ihtiva eden.

ARA

havl

1.güç. 2.çevre.

ARA

havsala

kavrama gücü, havsala.

ARA

havz

havuz.

ARA

hayâ

utanma, haya, ar.

ARA

hayâl

hayal, düş.

ARA

hayâlât

hayaller, düşler.

ARA

hayâlen

hayali olarak.

ARA

hayâlet

hayalet.

ARA

hayalî

1.hayalî, hayal ürünü. 2.Karagöz oynatan.

ARA

hayalperest

hayalci.

ARA

hayat

yaşam.

ARA

hayatbahş

hayat veren.

ARA

hayât-ı cinsiye

cinsel yaşam.

ARA

hayât-ı diniye

dinsel yaşam.

ARA

hayât-ı rûz-i merre

gündelik yaşam.

ARA

hayatî

hayatla ilgili, yaşamsal.

ARA

hayâtiyyât

biyoloji, yaşambilim.

ARA

haydud (Macarca>A.)

eşkiya, haydut, yolkesen.

ARA

hâye

yumurta, haya.

ARA

hayf

yazık, vah vah.

ARA

hayır

iyilik, hayır.

ARA

hayırhah

iyiliksever.

ARA

hayız

bk. hayz.

ARA

hayl

1.yılkı, at sürüsü. 2.zümre.

ARA

hayli

çok, fazla.

ARA

hayme

çadır.

ARA

haymegâh

çadır kurulan yer.

ARA

haymenişin

göçebe, çadırda yaşayan.

ARA

hayr

iyilik, hayır.

ARA

hayran

1.şaşkın. 2.hayran, tutkun.

ARA

hayrendiş

iyi düşünceli.

ARA

hayret

şaşkınlık.

ARA

hayretbahş

hayret verici.

ARA

hayretkâr

hayret eden.

ARA

hayretzede

şaşkın.

ARA

haysiyyet

şeref, onur.

ARA

hayvan

1.canlı. 2.hayvan.

ARA

hayvanî

hayvansal.

ARA

hayvaniye

hayvana özgü, hayvansal.

ARA

hayy

diri.

ARA

hayyât

terzi.

ARA

hayye

yılan.

ARA

hayyir

çok iyilik eden.

ARA

hayz

regl, aybaşı.

ARA

hazâin

hazineler.

ARA

hazân

güz, sonbahar.

ARA

hazar

güvenlik.

ARA

hazer

sakınma.

ARA

hazerat

hazretler.

ARA

hazf

silme, kaldırıp atma.

ARA

hâzık

usta, yetenekli, ehil.

ARA

hazır

1.huzurda. 2.hazır, mevcut.

ARA

hâzırûn

bulunanlar, hazır olanlar.

ARA

hâzi

alçakgönüllü.

ARA

hazîn

hüzün dolu.

ARA

hâzin

haznedar.

ARA

hazine

hazine.

ARA

hazinedar

haznedar, hazinenin birinci derecede sorumlusu.

ARA

hazîre

etrafı çevrili yer (mezarlık vs.)

ARA

hazm

sindirim.

ARA

hazret

sayın, hazret.

ARA

hazz

sevinç, haz.

ARA

hebâ

boş.

ARA

hebâ etmek

yitirmek, yazık etmek, elden kaçırmak.

ARA

hebâ olmak

yitmek, yazık olmak, yok olmak.

ARA

hebâya gitmek

boşa gitmek, yazık olmak.

ARA

hecâ

1.hece. 2.yerme, hiciv.

ARA

hecâgû

hicveden, yeren.

ARA

hecîn

iki hörgüçlü deve.

ARA

hecr

ayrılık.

ARA

hedâyâ

armağanlar, hediyeler.

ARA

hedef

amaç, hedef.

ARA

heder

yazık olma, boşa gitme.

ARA

heder etmek

yazık etmek, yitirmek, boşa harcamak.

ARA

heder olmak

yazık olmak, yitmek, kaybolmak.

ARA

hediyye

armağan, hediye.

ARA

heft

yedi.

ARA

heftâd

yetmiş.

ARA

hefte

hafta.

ARA

heftevreng

yedi yıldız.

ARA

helâhil

zehir, ağı, boğanotu.

ARA

helâk

1.yok olma. 2.ölme.

ARA

helâk etmek

1.yok etmek, ortadan kaldırmak. 2.öldürmek.

ARA

helâk olmak

1.yok olmak, ortadan kalkmak. 2.ölmek. 3.çırpınmak.

ARA

helal

1.helal. 2.eş, hanım.

ARA

helalzâde

1.helal süt emmiş. 2.evli anne babanın çocuğu.

ARA

helezon

1.sümüklüböcek. 2.yılankavî.

ARA

helva

helva.

ARA

helvafurûş

helvacı.

ARA

helvâyî

helvacı.

ARA

hem

1.-deş,-daş anlamını verecek şekilde kelimeye türetmeye yarayan ön ek. 2.hem, üstelik.

ARA

hemâgûş

sarmaş dolaş, kucak kucağa.

ARA

hemâgûş olmak

sarmaş dolaş olmak, kucaklaşmak.

ARA

hemâheng

uyumlu.

ARA

hemâhenk

bk. hemâheng.

ARA

heman

derhal, hemen.

ARA

hemânâ

adeta, tıpkı.

ARA

hemandem

o anda.

ARA

hemânend

gibi.

ARA

hemasr

çağdaş.

ARA

hemâvâz

bir ağız.

ARA

hembâz

ortak.

ARA

hemcevherlik

aynı cevherden olma, aynı asıldan gelme.

ARA

hemcins

aynı cinsten.

ARA

hemcivâr

komşu.

ARA

hemçü

gibi.

ARA

hemdem

arkadaş, yakın dost, sohbet arkadaşı.

ARA

hemderd

dert ortağı.

ARA

hemdîger

birbiri.

ARA

heme

tümü, hepsi.

ARA

hemegân

tümü, hepsi, herkes.

ARA

hemfikir

bk. hemfikr.

ARA

hemfikr

aynı düşüncede, hemfikir.

ARA

hemfikr olmak

aynı fikri paylaşmak.

ARA

hemginân

herkes.

ARA

hemhudûd

sınırdaş.

ARA

hemhudut

bk. hemhudûd.

ARA

hemin

bu, işte bu.

ARA

hemîşe

daima, her zaman.

ARA

hemkadd

boydaş, aynı boyda.

ARA

hemkâr

meslektaş.

ARA

hemkîş

dindaş.

ARA

hemm

kaygı.

ARA

hemnâm

adaş.

ARA

hempâ

arkadaş, kafadar.

ARA

hemrâh

yoldaş, yol arkadaşı.

ARA

hemrâz

sırdaş.

ARA

hemrîş

bacanak.

ARA

hemsâl

yaşıt.

ARA

hemsâye

komşu.

ARA

hemsefer

yoldaş.

ARA

hemser

eş, karı kocadan her biri.

ARA

hemsinn

yaşıt.

ARA

hemsohbet

sohbet arkadaşı.

ARA

hemşehrî

1.hemşeri. 2.yurttaş.

ARA

hemşeri

bk. hemşehrî.

ARA

hemşîre

kızkardeş.

ARA

hemtâ

eş, benzer, denk.

ARA

hemvâr

düz.

ARA

hemvâre

daima.

ARA

hemyân

heybe.

ARA

hemzâd

1.doğuşla birlikte gelen. 2.birlikte doğan.

ARA

hemzebân

aynı dili konuşan.

ARA

henâzir

domuzlar.

ARA

hendese (Peh.>A.)

geometri.

ARA

hendesî

geometrik.

ARA

hengâm

vakit, zaman.

ARA

hengâme

kargaşa.

ARA

henüz

ancak, daha.

ARA

her

her.

ARA

her halde

1.mutlaka, her durumda.

ARA

her vakit

her zaman, daima.

ARA

herâyîne

mutlaka.

ARA

herbâr

her defasında.

ARA

hercâî

1.şıpsevdi. 2.kararsız.

ARA

hercâyî

bk. hercâî.

ARA

hercümerc

kargaşa, dağınıklık, düzensizlik.

ARA

herçend

ise de, her ne kadar.

ARA

herçibâdâbâd

ne olursa olsun.

ARA

herdem

her an, daima.

ARA

herem

ehram.

ARA

hergele

1.sürünün başında giden kılavuz eşek. 2.eşek sürüsü. 3.haylaz, yaramaz adam.

ARA

hergiz

asla.

ARA

herze

saçma.

ARA

herzegû

saçmalayan.

ARA

herzegûyî

saçmalama.

ARA

hesâb

hesap.

ARA

hestî

varlık.

ARA

heşt

sekiz.

ARA

heştâd

seksen.

ARA

hetk

yırtma.

ARA

hettâk

yırtan.

ARA

hevâ

istek, nefis isteği.

ARA

hevâdâr

istekli, taraftar.

ARA

hevâdâr

havalı, havadar.

ARA

hevâperest

nefsinin istekleri peşinde koşan.

ARA

heves

istek, heves.

ARA

hevesât

istekler, hevesler.

ARA

hevesdâr

hevesli.

ARA

heveskâr

hevesli, istekli.

ARA

hevl

korku.

ARA

hevlnâk

korkunç.

ARA

hey'et

1.ekip. 2.dış görünüş. 3.kurul. 4.topluluk. 5.astronomi.

ARA

hey'etşinâs

astronom.

ARA

heyâkil

heykeller.

ARA

heyecân

1.coşku. 2.heyecan.

ARA

heyelân

toprak kayması, heyelan.

ARA

heyet

bk. hey'et

ARA

heyet-i ictimâiye

toplum.

ARA

heyet-i mecmua

genel, tüm.

ARA

heyet-i muallimîn

öğretmenler kurulu

ARA

heyhât

yazık.

ARA

heykel

1.heykel. 2.gövde.

ARA

heykeltıraş

heykelci, heykeltıraş.

ARA

heyûlâ

1.ana madde. 2.zihinde tasarlanmış varlık.

ARA

heyzüm

odun.

ARA

hezâr

1.bin. 2.bülbül.

ARA

hezârân

binlerce.

ARA

hezârân

bülbül.

ARA

hezârdestân

bülbül.

ARA

hezârpâ

kırkayak.

ARA

hezeyân

1.sayıklama. 2.saçmalama.

ARA

hezîmet

bozgun.

ARA

hezîmete uğramak

bozguna uğramak.

ARA

hezl

şaka, şakalaşma.

ARA

hezlgû

şakacı.

ARA

hıdiv

Mısır valisi.

ARA

hıfz

1.koruma. 2.ezberleme.

ARA

hıfzetmek

1.ezberlemek. 2.korumak.

ARA

hıfzıssıhha

sağlık koruma.

ARA

hılt

safra, sevda, dem (kan) ve balgam olmak üzere insan vücudundaki dört ana maddenin herbiri.

ARA

hınâ

kına.

ARA

hınzîr

domuz.

ARA

hırâmân

1.salınan. 2.salınarak.

ARA

hıred

akıl.

ARA

hıredmend

akıllı.

ARA

hırka

hırka.

ARA

hırkapûş

1.hırka giyen. 2.derviş.

ARA

hırkapûş olmak

1.hırka giymek. 2.derviş olmak.

ARA

hırmân

mahrumluk.

ARA

hırs

hırs.

ARA

hırs

ayı.

ARA

hırz

1.sığınak. 2.nazar boncuğu.

ARA

hısâl

huy, haslet.

ARA

hısn

kale.

ARA

hışım

öfke.

ARA

hışımlanmak

öfkelenmek.

ARA

hışm

öfke, hışım.

ARA

hışmgîn

öfkeli, hışımlı.

ARA

hışt

1.kerpiç. 2.tuğla.

ARA

hıtat

ülkeler, diyarlar.

ARA

hıtta

ülke, diyar.

ARA

hıyâbân

cadde.

ARA

hıyânet

hainlik.

ARA

hıyânetkâr

hain.

ARA

hıyâr

seçme hakkı.

ARA

hıyre

1.kamaşmış. 2.fersiz.

ARA

hıyreçeşm

1.arsız, hayasız. 2.cesur, gözüpek.

ARA

hıyreser

sersem.

ARA

hibâb

1.haplar. 2.tohumlar.

ARA

hibâle

1.bağ. 2.tuzak.

ARA

hibe

bağışlama, hibe.

ARA

hibr

1.yahudi bilgini. 2.mürekkep.

ARA

hibre

deneyim.

ARA

hicâ

yerme.

ARA

hicâb

1.perde. 2.utanma.

ARA

hicaz

1.Arabistan'da Hicaz bölgesi. 2.hicaz makamı.

ARA

hiciv

yergi, taşlama.

ARA

hicr

ayrılık.

ARA

hicrân

1.ayrılık. 2.ayrılık acısı.

ARA

hicret

göç.

ARA

hicv

yergi, taşlama.

ARA

hicviye

bk. hicviyye.

ARA

hicviyye

taşlama, hicivle ilgili şiir veya düzyazı.

ARA

hîç

hiç.

ARA

hîçkes

hiç kimse.

ARA

hidâ'

düzen, komplo.

ARA

hidayet

doğru yolu gösterme.

ARA

hidâyet etmek

doğru yolu göstermek.

ARA

hiddet

1.öfke. 2.keskinlik.

ARA

hiddetlenmek

öfkelenmek.

ARA

hidemat

hizmetler.

ARA

hidiv

Mısır valisi.

ARA

hidmet

hizmet.

ARA

hidmetkâr

hizmetçi.

ARA

hiffet

1.hafiflik. 2.hoppalık.

ARA

hijdeh

onsekiz.

ARA

hîk

tulum.

ARA

hikâyât

hikayeler, öyküler.

ARA

hikâyet

öykü, hikaye.

ARA

hikem

hikmetler.

ARA

hikmet

1.bilgelik. 2.sebep.

ARA

hikmetşinâs

hakîm, felsefeci.

ARA

hil'at

kaftan.

ARA

hilâf

aykırı, zıt.

ARA

hilâl

1.aralık. 2.kürdan.

ARA

hilâl

yeni ay, ilkay.

ARA

hîle

düzen, oyun, hile.

ARA

hîlebaz

hilekâr, düzenbaz.

ARA

hîlekâr

düzenbaz, hileci.

ARA

hilkat

1.yaratılış. 2.Tanrı.

ARA

hilm

yumuşaklık.

ARA

hilye

1.süs. 2.güzel yüz. 3.güzel özellikler.

ARA

himâr

eşek.

ARA

himaye

koruma, esirgeme.

ARA

himayekârlık

himaye etme.

ARA

hîme

odun.

ARA

himem

himmetler, çabalar.

ARA

himmet

çaba.

ARA

himmet etmek

çaba göstermek.

ARA

hîn

zaman, vakit, esna.

ARA

hinduvâne

karpuz.

ARA

hîn-i hâcette

ihtiyaç duyulduğu zaman.

ARA

hirâs

korku.

ARA

hired

akıl.

ARA

hiref

meslekler.

ARA

hirem

piramit.

ARA

hirfet

meslek.

ARA

hirmân

mahrumluk.

ARA

his

bk. hiss.

ARA

hisâb

hesap.

ARA

hisân

at, aygır.

ARA

hisar

kale, hisar.

ARA

hiss

duygu.

ARA

hisse

pay.

ARA

hissedar

pay sahibi.

ARA

hissedar olmak

payını almak.

ARA

hisset

pintilik.

ARA

hissetmek

duymak, algılamak.

ARA

hisseyâb

pay alan.

ARA

hisseyâb olmak

payını almak.

ARA

hissî

duygulu.

ARA

hiss-i kablelvukû

önsezi.

ARA

hissiyât

duygular.

ARA

hissiye

duygu.

ARA

hissolunmak

duyulmak, hissedilmek.

ARA

hîş

1.kendi. 2.akraba.

ARA

hitâb

konuşma, hitap etme.

ARA

hitâb etmek

muhatap alıp konuşmak.

ARA

hitâbe

konuşma.

ARA

hitabet

hatiplik.

ARA

hitâm

son. 2.son bulma.

ARA

hitam bulmak

son bulmak, bitmek.

ARA

hitâma erdirmek

bitirmek, sona erdirmek.

ARA

hitâma ermek

sona ermek.

ARA

hitan

sünnet, sünnet etme.

ARA

hiyel

hileler.

ARA

hizâ

sıra.

ARA

hizâb

dalga.

ARA

hizâne

hazine.

ARA

hizâya gelmek

1.boyun eğmek, itaat etmek, kabullenmek. 2.sırayı bozmadandurmak.

ARA

hizâya girmek

sıra olmak.

ARA

hizb

1.parti. 2.grup.

ARA

hizmet

hizmet, görev yapma.

ARA

hizmet etmek

görev yapmak.

ARA

hizmet-i vataniye

1.askerlik. 2.vatan hizmeti, vatan borcu.

ARA

hoca

1.hoca. 2.sahip. 3.efendi. 4.üstad.

ARA

hod

kendi.

ARA

hodbehod

kendi kendine.

ARA

hodbin

bencil.

ARA

hodkâm

kendini beğenmiş, kendini düşünen.

ARA

hodkâmlık

kendini düşünme.

ARA

hodrey

başınabuyruk.

ARA

hodsitâ

övüngen.

ARA

hokka

1.mürekkep kabı. 2.tükürük kabı.

ARA

hokkabaz

düzenbaz.

ARA

hoşab

hoşaf, komposto.

ARA

hoşaf

hoşaf, komposto.

ARA

hoşâmedgû

hoşgeldiniz diyen.

ARA

hoşâvâz

tatlıses, güzelses.

ARA

hoşbû

hoş kokulu.

ARA

hoşgüvâr

1.leziz. 2.hazmy kolay.

ARA

hoşlanmak

hoşuna gitmek, sevmek.

ARA

hoşnûd

memnun, razı.

ARA

hoşnut

bk. hoşnûd.

ARA

hoşrû

sevimli.

ARA

hoşsohbet

tatlı sözü, sohbeti tatlı.

ARA

hû

Tanrı.

ARA

hûb

1.güzel. 2.iyi.

ARA

hubb

sevgi.

ARA

hubbü'l-vatan mine'l-îmân

vatan sevgisi imandan gelir.

ARA

hubeb

taneler.

ARA

hûbî

güzellik.

ARA

hûbrûy

güzel yüzlü.

ARA

hûbter

daha güzel.

ARA

hubûb

1.taneler. 2.haplar.

ARA

hububat

tahıl.

ARA

hubz

ekmek.

ARA

huccâc

hacılar.

ARA

huccet

delil, kanıt.

ARA

huceste

kutlu, uğurlu.

ARA

hûd

miğfer.

ARA

hud'a

düzen, dalavere.

ARA

hudâ

Tanrı.

ARA

hudâdâd

1.Allah verdi. 2.Allah vergisi.

ARA

hudânekerde

Allah göstermesin, Allah etmesin.

ARA

hudârâ

Allah aşkına.

ARA

hudâşinas

tanrıtanır.

ARA

hudâvend

1.Tanrı. 2.padişah. 3.efendi.

ARA

hudâvendigâr

padişah.

ARA

hudâyâ

Tanrım.

ARA

huddâm

hizmetçiler.

ARA

hudperest

bencil.

ARA

hudperestlik

bencillik, kendini düşünme.

ARA

hudûd

sınırlar.

ARA

hudûs

meydana gelme, vukubulma.

ARA

huffâş

yarasa.

ARA

huffâz

hafızlar.

ARA

hufre

1.çukur. 2.oyuk, delik.

ARA

hufte

uyuyan, uyumuş.

ARA

hûk

domuz.

ARA

hukne

şırınga.

ARA

hukuk

1.hukuk. 2.haklar.

ARA

hukuk-i siyasiye

siyasal hukuk.

ARA

hukukşinas

hukukçu.

ARA

hulâsa

özet.

ARA

hulâsa-i kelâm

kısacası, sözün kısası.

ARA

hulâsaten

özetle, kısaca.

ARA

huld

cennet.

ARA

hulefa

halifeler.

ARA

hulk

huy.

ARA

hulkum

boğaz.

ARA

hulûl

gelme, gelip çatma.

ARA

hulûl etmek

gelmek, gelip çatmak.

ARA

hulûs

içtenlik.

ARA

hulûskâr

yağcı, dalkavuk.

ARA

hulyâ (yun.>A.)

hülya, hayal.

ARA

hum

küp.

ARA

humâr

mahmurluk.

ARA

humekâ

ahmaklar.

ARA

humhâne

1.şarap mahzeni. 2.meyhane.

ARA

humk

ahmaklık.

ARA

hummâ

1.nöbet, ateş nöbeti. 2.sıtma.

ARA

humret

kırmızılık, kızıllık.

ARA

hums

beşte biri.

ARA

humûzet

ekşilik.

ARA

hûn

kan.

ARA

hûnâlûd

kanlı, kana bulanmış.

ARA

hunbehâ

diyet.

ARA

hunhâr

kan içen.

ARA

hunnâk

boğmaca.

ARA

hunrîz

kan dökücü.

ARA

hunyâger

şarkıcı.

ARA

hûr

huri.

ARA

hurâfât

hurafeler, batıl inançlar.

ARA

hurafe

batıl inanç.

ARA

hurafeperver

hurafelere inanan.

ARA

hurafeperverlik

hurafelere inanış.

ARA

hurd

küçük, ufak.

ARA

hurdebin

1.büyüteç. 2.mikroskop.

ARA

hurdegîr

kusur bulan.

ARA

hûri

huri, cennet kızı.

ARA

hurûc

1.çıkış. 2.ayaklanma.

ARA

hurûş

coşku, coşma.

ARA

husemâ

düşmanlar, hasımlar.

ARA

husûf

ay tutulması.

ARA

husûl

ortaya çıkma, gerçekleşme, var olma.

ARA

husûle getirmek

meydana getirmek, gerçekleştirmek.

ARA

husûmet

düşmanlık.

ARA

husûs

konu.

ARA

husûsat

hususlar, konular.

ARA

hususî

özel.

ARA

husûsiyet

özellik.

ARA

husûsiyetle

özellikle, hele hele.

ARA

husûsiyle

özellikle, hele hele.

ARA

hûş

akıl.

ARA

hûşe

1.salkım. 2.başak.

ARA

huşk

kuru.

ARA

huşksâlî

kuraklık.

ARA

huşû

1.alçakgönüllülük. 2.Tanrı'ya karşı korku ve saygı duyma.

ARA

huşûnet

haşinlik, sertlik.

ARA

huşyâr

akıllı.

ARA

hutût

1.hatlar, yollar. 2.çizgiler.

ARA

hûy

huy.

ARA

huzme

demet.

ARA

huzûr

1.hazır olma, bulunma. 2.rahatlık.

ARA

huzzâr

hazır olanlar, bulunanlar.

ARA

hüccet

delil, belge.

ARA

hücec

deliller, belgeler.

ARA

hüceyrat

hücrecikler.

ARA

hüceyre

hücrecik.

ARA

hücre

1.odacık. 2.hücre, canlı organizmaların en küçük yapıtaşı.

ARA

hücum

saldırı, akın.

ARA

hücürât

hücreler.

ARA

hüdhüd

çavuşkuşu, ibibik.

ARA

hükemâ

bilgeler, hakîmler.

ARA

hükkâm

hakimler.

ARA

hükm

hüküm, emir, kesin karar.

ARA

hükmünde

yerinde, gibi.

ARA

hükmünü almak

yerine geçmek, gibi olmak.

ARA

hüküm vermek

kesin karar vermek.

ARA

hükümat

hükümetler.

ARA

hükümdar

padişah, sultan, hüküm sahibi.

ARA

hükümdârî

hükümdarlık.

ARA

hükümet

1.hükümet. 2.hakimiyet. 3.devlet.

ARA

hükümet sürmek

hakim olmak, hükmetmek, hüküm sürmek.

ARA

hükümet-i müstebide

istibdat hükümeti.

ARA

hükümran

hüküm süren, hakim olan.

ARA

hükümran olmak

hakim olmak.

ARA

hükümrânî

hüküm sürme, padişahlık.

ARA

hülâsa

özet.

ARA

hülâsa etmek

özetlemek.

ARA

hülâsatan

özetle, kısaca.

ARA

hümâ

1.zümrütüanka. 2.devletkuşu.

ARA

hümâyûn

1.kutlu. 2.padişah ile ile ilgili.

ARA

hüner

sanat, ustalık, beceri.

ARA

hünermend

marifetli, becerili, hüner sahibi.

ARA

hünkâr

padişah.

ARA

hünsâ

1.erkek ve dişi organları üstünde bulunduran. 2.nötr.

ARA

hür

özgür.

ARA

hürmet

saygı.

ARA

hürmetkâr

saygı duyan.

ARA

hürr

özgür.

ARA

hürriyet

özgürlük.

ARA

hüsam

kılıç.

ARA

hüsn

güzellik.

ARA

hüsn-i ahlak

güzel ahlak.

ARA

hüsn-i idare

iyi yönetim, iyi idare.

ARA

hüsn-i kabul görmek

iyi karşılanmak.

ARA

hüsn-i kabul göstermek

ilgi göstermek, iyi karşılamak.

ARA

hüsn-i sûret

1. yüz güzelliği. 2.en iyi biçim.

ARA

hüsnü kabul göstermek

bk. hüsn-i kabul göstermek.

ARA

hüsr

zarar.

ARA

hüsran

1.zarar. 2.hayal kırıklığı.

ARA

hüsranhîz

zarar dolu, hüsran dolu.

ARA

hüsrev

hükümdar, padişah.

ARA

hüveydâ

açık, aşikâr, besbelli.

ARA

hüviyyet

asıl, kimlik.

ARA

hüzn

hüzün, üzüntü.

ARA

hüznengîz

hüzün veren.

ARA

hüzzam

Türk musikîsinde bir makam.

ARA

ıhlamur (yun.>A.)

ıhlamur.

ARA

ık'âd

oturtma.

ARA

ıkd

1.dizi. 2.kolye, gerdanlık.

ARA

ıklîm

iklim.

ARA

ıktıdâ

uyma.

ARA

ırdâ

emzirme, süt verme.

ARA

ırk

1.soy, ırk. 2.damar. 3.kök.

ARA

ırk-ı ahmer

kızılderili ırkı.

ARA

ırk-ı ebyaz

beyaz ırk.

ARA

ırken

ırk bakımından.

ARA

ırkî

ırk ile ilgili.

ARA

ırz

namus, iffet.

ARA

ırzâ

emzirme, süt verme.

ARA

ısdâr

çıkartma.

ARA

ısfırâr

sararma.

ARA

ıskât

düşürme.

ARA

ıslâh

düzeltme, iyileştirme, reform.

ARA

ıslâh etmek

düzeltmek, iyileştirmek.

ARA

ıslâhât

düzeltmeler, iyileştirmeler, reformlar.

ARA

ıslâhpezîr

ıslah edilebilir, iyileştirilebilir.

ARA

ısrar

diretme, üsteleme.

ARA

ıstıbâr

sabretme.

ARA

ıstıfâ

seçme, ayıklama.

ARA

ıstıfâî

seçimle ilgili.

ARA

ıstılâh

terim, tabir.

ARA

ıstılâhât

terimler, tabirler.

ARA

ıstınâ'

seçme.

ARA

ıstırab

acı, ızdırap.

ARA

ışk

aşk.

ARA

ışka

sarmaşık.

ARA

ıtk

âzâd etme, köle âzâd etme.

ARA

ıtknâme

âzâdlık belgesi.

ARA

ıtlak

bırakma, salma.

ARA

ıtnâb

sözü uzatma.

ARA

ıtr

koku, ıtır.

ARA

ıtrî

ıtırlı, kokulu.

ARA

ıtriyyât

kokular, ıtırlar, parfümler.

ARA

ıttılâ'

bilgi sahibi olma.

ARA

ıttılâât

bilgiler.

ARA

ıttırad

ritm.

ARA

ıyâdet

hasta ziyareti.

ARA

ıyâl

eş, hanım.

ARA

ız'âf

zayıf düşürme, zayıflatma.

ARA

ızdırap

acı.

ARA

ızlâl

yoldan çıkarma.

ARA

ızlâl

gölgede bırakma.

ARA

ızrâr

zarar verme, zarara sokma.

ARA

ızrâr etmek

zarar vermek, zarara sokmak.

ARA

ıztırâb

ızdırap, acı.

ARA

ıztırâbâver

acı verici.

ARA

ıztırâr

zorunluluk.

ARA

ıztırârî

zorunlu.

ARA

i'câz

1.aciz bırakma. 2.şaşırtma.

ARA

i'dâdî

lise.

ARA

i'dâm

yok etme, öldürme.

ARA

i'lâ

yükseltme, yüceltme.

ARA

i'lâ edilmek

yükseltilmek, yüceltilmek.

ARA

i'lâm

bildirme.

ARA

i'lâm edilmek

bildirilmek.

ARA

i'lân

ilan.

ARA

i'mâl

yapma, işleme.

ARA

i'mâr

bayındırlaştırma, mamûr etme.

ARA

i'râz

1.yüz çevirme. 2.uzak durma.

ARA

i'tâ

1.verme. 2.verilme. 3.ödeme. 4.ödenme.

ARA

i'tâ edilmek

1.verilmek. 2.ödenmek.

ARA

i'tâ etmek

1.vermek. 2.ödemek.

ARA

i'tâ olunmak

verilmek.

ARA

i'tâk

âzâd etme, özgür bırakma.

ARA

i'tikâf

bir yere kapanma, köşesine çekilerek yaşama.

ARA

i'tilâ

1.yükselme. 2.yüksek rütbeye ulaşma.

ARA

i'tizâl

köşesine çekilme.

ARA

i'tizâr

özür dileme.

ARA

i'vicâc

eğrilme, burkulma.

ARA

i'zâm

1.gönderme. 2.gönderilme.

ARA

i'zâm edilmek

gönderilmek, yollanmak.

ARA

i'zâm etmek

göndermek, yollamak.

ARA

i'zâz

1.değer verme. 2.ağırlama.

ARA

iâde

geri verme, geri gönderme.

ARA

iâde edilmek

geri verilmek, geri gönderilmek,

ARA

iâde etmek

geri vermek, geri göndermek.

ARA

iâde eylemek

geri vermek.

ARA

iâde-i âfiyet

etmek sağlığına kavuşmak.

ARA

iâde-i itibâr

edilmek itibarı geri verilmek.

ARA

iâde-i ziyâret

etmek ziyarete karşılık vermek.

ARA

iâdeten

geri verilmek üzere.

ARA

iânât

yardımlar, bağışlar.

ARA

iâne

yardım, bağış.

ARA

iâşe

geçindirme.

ARA

ib'âd

uzaklaştırma.

ARA

ibâ'

çekinme, uzak durma, kaçınma.

ARA

ibâ' etmek

çekinmek, uzak durmak, kaçınmak.

ARA

ibâd

kullar.

ARA

ibâdât

ibadetler.

ARA

ibâdet

klluk, tapınma.

ARA

ibâdet etmek

kulluk etmek, tapınmak.

ARA

ibadetgâh

ibadet yeri, mabet.

ARA

ibâdethâne

ibadet edilecek yer.

ARA

ibâdullah

1.Tanrı'nın kulları. 2.çok, bol.

ARA

ibâhat

helal sayma, mübah görme.

ARA

ibâhî

helal sayan, mübah gören.

ARA

ibârât

1.cümleler. 2.paragraflar.

ARA

ibâre

1.cümle. 2.paragraf.

ARA

ibâret

meydana gelen, oluşan.

ARA

ibâte

gece yatırma, geceyi geçirtme, barındırma.

ARA

ibdâ'

yeni bir şey getirme, yaratma, geliştirme.

ARA

ibdâ' etmek

yeni bir şey getirmek, yaratmak, geliştirmek.

ARA

ibdâ'kâr

yaratıcı, yenilik getiren.

ARA

ibhâm

belirsizlik.

ARA

ibhâmât

belirsizlikler.

ARA

ibkâ

1.devamlılık kazandırma. 2.sınıfta bırakma.

ARA

ibkâ etmek

devamlılık kazandırmak, yaşatmak.

ARA

ibkâen

eski yerinde bırakarak.

ARA

ibl

deve.

ARA

iblâğ

1.bildirme. 2.ulaştırma.

ARA

iblîs

1.şeytan. 2.hileci.

ARA

iblîsâne

şeytanca.

ARA

ibn

oğul.

ARA

ibrâ'

aklanma.

ARA

ibrâ' etmek

aklanmak.

ARA

ibrâm

zorlama.

ARA

ibrânâme

aklanma belgesi.

ARA

ibrâz

gösterme.

ARA

ibrâz edilmek

gösterilmek.

ARA

ibrâz etmek

göstermek.

ARA

ibre

1.iğne. 2.gösterge.

ARA

ibret

hayat dersi.

ARA

ibretâmîz

ibret verici, ders verici.

ARA

ibretbahş

ibret verici.

ARA

ibreten

ibret olsun diye, ibret olarak.

ARA

ibrîk

ibrik, ıbrık, su, şarap gibi sıvı konulan kap.

ARA

ibrişim

ipek, ibrişim.

ARA

ibtâl

geçersiz kılma, kaldırma, bozma.

ARA

ibtâl edilmek

geçersiz kılınmak, kaldırılmak, bozulmak.

ARA

ibtâl etmek

geçersiz kılmak, kaldırmak, bozmak.

ARA

ibtidâ

1.ilkin, önce. 2.başlangıç. 3.başlama.

ARA

ibtidâ' etmek

başlamak.

ARA

ibtidâ'î

1.ilkel. 2.ilkokul.

ARA

ibtidâr

başlama, girişme.

ARA

ibtidâr edilmek

başlanmak, girişilmek.

ARA

ibtidâr etmek

başlamak, girişmek.

ARA

ibtihâc

sevinme.

ARA

ibtilâ

tutkunluk, müptelalık, düşkünlük.

ARA

ibtinâ

1.bina etme. 2.dayanma. 3.bina edilme.

ARA

ibtinâ etmek

1.kurmak. 2.dayanmak.

ARA

ibtinâ'en

dayanarak.

ARA

ibzâr

gösterme.

ARA

îcâb

gerekme, gerek.

ARA

îcâbât

gereklilikler, gerekler.

ARA

icâbet

1.kabul edilme. 2.uyma.

ARA

icâbet etmek

uymak, muvafakat etmek.

ARA

îcâd

1.var etme, yaratma. 2.icat.

ARA

îcâd edilmek

1.var edilmek, yaratılmak. 2.icat edilmek, buluş yapılmak.

ARA

îcâd etmek

1.var etmek, yaratmak. 2.icat etmek, buluş yapmak.

ARA

icâleten

aceleyle, acele olarak.

ARA

îcâr

1.kiralama. 2.kiraya verme. 3.kira.

ARA

îcâr

edilmek kiraya verilmek.

ARA

îcâr

etmek kiraya vermek.

ARA

icâre

kira geliri.

ARA

îcâz

veciz anlatma, özlü söyleme.

ARA

icâzet

1.izin. 2.mezuniyet belgesi, diploma.

ARA

icâzetnâme

diploma.

ARA

icbâr

zorlama.

ARA

icbâr edilmek

zorlanmak.

ARA

icbâr etmek

zorlamak.

ARA

iclâl

ululama.

ARA

icmâ'

bir araya getirme.

ARA

icmâl

1.özetleme. 2.özet. 3.toplam.

ARA

icmâl edilmek

öçetlenmek.

ARA

icmâl etmek

özetlemek.

ARA

icmâlen

özetle, özetleyerek.

ARA

icmâlî

derli toplu, özet halinde.

ARA

icrâ

1.yürütme, yapma, yerine getirme. 2.yapılma, yerine getirilme, yürütülme.

ARA

icrâ edilmek

yürütülmek, yapılmak, yerine getirilmek.

ARA

icrâ etmek

yürütmek, yapmak, yerine getirmek.

ARA

icrâât

yapılanlar.

ARA

ictihâd

1.çalışma, çabalama. 2.görüş. 3.dinî kaynaklar ışığında görüş bildirme.

ARA

ictimâ'

1.toplanma, bir araya gelme, toplantı. 2.toplum.

ARA

ictimâ' etmek

toplanmak, bir araya gelmek.

ARA

ictimâât

toplantılar, bir araya gelişler.

ARA

ictimâî

toplumsal, sosyal, toplumbilimsel.

ARA

ictimâileşme

sosyalleşme, sosyalizasyon.

ARA

ictimâîleşmek

sosyalleşmek.

ARA

ictimâiyyât

sosyoloji, toplumbilim.

ARA

ictimâiyyâtçı

sosyolog, toplumbilimci.

ARA

ictimâiyyûn

sosyologlar, toplumbilimciler.

ARA

ictinâb

kaçınma, uzak durma, çekinme.

ARA

ictinâb etmek

kaçınmak, uzak durmak, çekinmek.

ARA

ictisâr

yüreklenme, cesaret bulma.

ARA

ictisâr etmek

cesaretlenmek, cesaret bulmak.

ARA

îd

bayram.

ARA

îd-i adhâ

kurban bayramı.

ARA

îd-i fıtr

ramazan bayramı, şeker bayramı.

ARA

idâme

devam ettirme, sürdürme.

ARA

idâme edilmek

sürdürülmek, devam edilmek.

ARA

idâre

1.döndürme. 2.çekip çevirme, yönetme. 3.devlet dairesi. 4.yönetim.

ARA

idâre-i maslahat

etmek işleri öyle veya böyle idare etmek.

ARA

idâre-i örfiyye

sıkıyönetim.

ARA

idârehâne

yönetim bürosu.

ARA

idârî

yönetimsel.

ARA

idbâr

talihsizlik.

ARA

iddiâ

1.düşüncesinde ısrar etme. 2.dava etme. 3.inat.

ARA

idhâl

1.içeri alma, sokma. 2.yurt dışından getirme, dışalım, ithal.

ARA

idhâl edilmek

1.içeri alınmak, sokulmak. 2.dışalım yapılmak.

ARA

idhâl etmek

1.içeri almak, sokmak. 2.yurt dışından getirmek, dışalım yapmak, ithal etmek.

ARA

idhâlât

ithalat, dışalım malları.

ARA

îdiyye

bayramlık, bayram bahşişi.

ARA

idmân

1.alıştırma. 2.spor, egzersiz.

ARA

idrâk

1.kavrama, anlama. 2.erişme.

ARA

idrâk edilmek

1.kavranmak, anlaşılmak. 2.yaşanmak.

ARA

idrak etmek

1.kavramak, anlamak. 2.yaşamak, görmek.

ARA

idrâr

sidik.

ARA

îfâ

1.yapma, yerine getirme. 2.ödeme.

ARA

îfâ edilmek

1.yapılmak, yerine getirilmek. 2.ödenmek.

ARA

îfâ etmek

1.yapmak, yerine getirmek. 2.ödemek.

ARA

îfâ-yı vazife

görev yapma.

ARA

îfâ-yı vazife etmek

görev yapmak, görevini yerine getirmek.

ARA

ifâdât

ifadeler.

ARA

ifâde

söylem, anlatım, dile getirme.

ARA

ifâde edilmek

anlatılmak, belirtilmek, dile getirilmek.

ARA

ifâde etmek

anlatmak, belirtmek, dile getirmek.

ARA

ifâkat

iyileşme.

ARA

ifâkat bulmak

iyileşmek.

ARA

ifâze

1.taşma. 2.bereketlendirme.

ARA

iffet

namusluluk, namus düşkünlüğü.

ARA

ifhâm

anlatma.

ARA

ifhâm etmek

anlatmak.

ARA

iflâh

rahata erme, kurtulma.

ARA

iflâh etmek

ondurmak, dertten kurtarmak.

ARA

iflâh olmak

iyileşmek, kurtulmak.

ARA

iflâs

her şeyini yitirme, bitip tükenme.

ARA

ifnâ

yok etme.

ARA

ifrâğ

dökme, boşaltma.

ARA

ifrât

aşırıya kaçma.

ARA

ifrâtkâr

aşırıya kaçan.

ARA

ifratperestî

aşırıcılık.

ARA

ifrâz

1.parçalara bölme. 2.parselleme. 3.salgı.

ARA

ifraz edilmek

salgılanmak, çıkarılmak.

ARA

ifrâzât

1.salgılar. 2.parsellemeler.

ARA

ifrît

mitolojik canavar.

ARA

ifsâd

1.bozma. 2.bozgunculuk yapma.

ARA

ifsâd etmek

bozmak, fesada sürüklemek.

ARA

ifşâ

açığa vurma.

ARA

ifşâ edilmek

açığa vurulmak.

ARA

ifşâ etmek

açığa vurmak.

ARA

ifşâât

açığa vurmalar.

ARA

iftâr

1.oruç açma. 2.Ramazan ayında verilen akşam yemeği.

ARA

iftâr etmek

oruç açmak.

ARA

iftâriyye

iftarlık, iftar için hazırlanan yiyecek.

ARA

iftihâr

övünme, kıvanma, kıvanç.

ARA

iftihar etmek

övünmek, gurur duymak.

ARA

iftikâr

yoksulluk çekme.

ARA

iftirâ

birine işlemediği suçu yıkma.

ARA

iftirâk

ayrılık.

ARA

iftirâs

parçalama.

ARA

iftitâh

1.açılış. 2.başlama.

ARA

iftizâh

rezillik, skandal.

ARA

iğbirâr

kırılma, alınma, gücenme.

ARA

iğfâl

1.aldatma, kandırma. 2.ırza geçme.

ARA

iğfâl edilmek

1.aldatılmak, kandırılmak. 2.ırzına geçilmek.

ARA

iğfâl etmek

1.aldatmak, kandırmak. 2.ırzına geçmek.

ARA

iğlâk

üstü kapalı konuşma.

ARA

iğlât

yanıltma.

ARA

iğmâz

görmezden gelme, göz yumma.

ARA

iğnâ

zengin etme, kimseye muhtaç olmayacak hale getirme.

ARA

iğrâk

1.boğma. 2.abartma.

ARA

iğtinâm

1.ganimet bilme. 2.ganimet alma.

ARA

iğtişâş

karışıklık, kargaşa, anarşi.

ARA

iğtişâşât

karışıklıklar, anarşiler.

ARA

iğvâ

azdırma, ayartma.

ARA

iğvâ etmek

azdırmak, ayartmak.

ARA

ihâle

havale etme, bırakma.

ARA

îhâm

iki anlama gelen kelimenin uzak anlamını kasdetme.

ARA

ihânet

hainlik.

ARA

ihâta

1.kavrama. 2.kuşatma, sarma.

ARA

ihâta edilmek

çevrelenmek, sarılmak, kuşatılmak.

ARA

ihâta etmek

1.kavramak. 2.kuşatmak, sarmak.

ARA

ihbâr

bildirme, haber verme.

ARA

ihbar etmek

bildirmek, haber vermek.

ARA

ihbârnâme

bildiri kağıdı.

ARA

ihdâ

hediye etme.

ARA

ihdâ edilmek

hediye edilmek.

ARA

ihdâ etmek

hediye etmek.

ARA

ihdâs

kurma, oluşturma, meydana getirme.

ARA

ihdâs edilmek

kurulmak, oluşturulmak, meydana getirilmek.

ARA

ihdâs etmek

kurmak, oluşturmak, meydana getirmek.

ARA

ihdas olunmak

kurulmak, oluşturulmak, konulmak.

ARA

ihfâ

gizleme, saklama.

ARA

ihfâf

hafife alma.

ARA

ihkâk

hakkını verme.

ARA

ihkâk-ı hak

hakkını verme.

ARA

ihlâ

boşaltma.

ARA

ihlâk

helak etme, yok etme, öldürme.

ARA

ihlâl

bozma, lekeleme, halel getirme.

ARA

ihlâl edilmek

bozulmak, halel getirilmek.

ARA

ihlâl etmek

bozmak, halel getirmek.

ARA

ihlâs

içtenlik, dürüstlük.

ARA

ihmâl

önemsememe, savsaklatma.

ARA

ihmâlkâr

ihmalci.

ARA

ihrâc

1.çıkartma. 2.dışsatım, yurt dışına gönderme.

ARA

ihrâc edilmek

1.çıkarılmak. 2.dışsatım yapılmak, ihraç edilmek.

ARA

ihrâc etmek

1.çıkarmak. 2.dışsatım yapmak, ihraç etmek.

ARA

ihrac olunmak

çıkarılmak.

ARA

ihrâcât

1.çıkarmalar. 2.dışsatımlar.

ARA

ihrâk

yakma.

ARA

ihrak edilmek

yakılmak.

ARA

ihrak olunmak

yakılmak.

ARA

ihrâm

hac zamanı giyilen beyaz giysi.

ARA

ihrâz

kazanma, elde etme.

ARA

ihraz etmek

kazanmak, elde etmek.

ARA

ihsâ

sayma.

ARA

ihsâî

sayım ile ilgili, istatistik.

ARA

ihsâiyyât

istatistik.

ARA

ihsâiyye

istatistik.

ARA

ihsân

1.bağış. 2.iyilik.

ARA

ihsâs

hissettirme.

ARA

ihtâr

uyarı, hatırlatma.

ARA

ihtâr edilmek

uyarılmak, hatırlatılmak.

ARA

ihtâr etmek

uyarmak, hatırlatmak.

ARA

ihticâc

kanıt gösterme.

ARA

ihtidâ

hidayete erme, müslüman olma.

ARA

ihtidâ etmek

hidayete ermek, müslüman olmak.

ARA

ihtifâ

gizlenme.

ARA

ihtifâl

anma töreni.

ARA

ihtikâr

vurgun.

ARA

ihtilâc

1.çırpınma. 2.seğirme.

ARA

ihtilâf

uyuşmazlık.

ARA

ihtilâfat

uyuşmazlıklar.

ARA

ihtilâl

1.bozukluk, arıza. 2.ihtilal.

ARA

ihtilâlat

1.bozukluklar. 2.ihtilaller.

ARA

ihtilâm

düşazma, şeytan aldatması.

ARA

ihtilâs

zimmetine para geçirme, para çalma.

ARA

ihtilât

1.karışma. 2.görüşme, kaynaşma.

ARA

ihtilât etmek

karışmak.

ARA

ihtimâl

1.olasılık. 2.yüklenme. 3.belki.

ARA

ihtimal ki

belki de, muhtemelen.

ARA

ihtimal vermek

sanmak, tahmin etmek.

ARA

ihtimâlât

olasılıklar.

ARA

ihtimâm

özen.

ARA

ihtinâk

boğulma.

ARA

ihtirâ

icat, buluş.

ARA

ihtirâat

buluşlar.

ARA

ihtirak

yanma.

ARA

ihtirâm

saygı duyma, hürmet etme.

ARA

ihtirâmen

saygıyla, saygı duyarak.

ARA

ihtirâs

aşırı hırs.

ARA

ihtirâz

kaçınma, çekinme, uzak durma, geri durma.

ARA

ihtirâz etmek

kaçınmak, çekinmek, uzak durmak, geri durmak.

ARA

ihtisâr

kısaltma, özetleme.

ARA

ihtisâr edilmek kısaltılmak, özetlenmek.
ARA

ihtisâr etmek

kısaltmak, özetlemek.

ARA

ihtisâren

özetle, kısaltarak, kısaca.

ARA

ihtisâs

uzmanlık.

ARA

ihtişâm

görkem.

ARA

ihtitâm

sona erme.

ARA

ihtivâ

içerme.

ARA

ihtivâ etmek

içermek.

ARA

ihtiyâc

1.gereksinim2.yoksulluk.

ARA

ihtiyâcât

gereksinimler.

ARA

ihtiyâl

hile yapma.

ARA

ihtiyâr

1.seçme. 2.seçilme. 3.seçme hakky. 4.yaşlı.

ARA

ihtiyârî

kişisel seçime bağlı, isteğe bağlı.

ARA

ihtiyât

1.tedbirli davranış. 2.yedek.

ARA

ihtiyâten

tedbirli davranarak, ihtiyatlı olarak.

ARA

ihtiyatkâr

tedbirli, ihtiyatlı.

ARA

ihtizâr

can çekişme.

ARA

ihtizâz

titreme, titreyiş.

ARA

ihvân

dostlar.

ARA

ihyâ

1.diriltme, yaşatma. 2.canlılık kazandırma. 3.geceyi ibadet ederek geçirme.

ARA

ihyâ olunmak

yaşatılmak, canlandırılmak.

ARA

ihzâr

1.çağırma, huzura getirme. 2.hazırlama. 3.hazırlanma.

ARA

ihzar etmek

1.hazırlamak. 2.getirmek.

ARA

ihzârî

hazırlayıcı.

ARA

ik'âd

oturtma.

ARA

îkâ

yapma.

ARA

îka etmek

vermek, bırakmak.

ARA

ikâb

ceza.

ARA

ikâl

1.bağ. 2.köstek, pranga.

ARA

ikâme

1.kaldırma. 2.oturma. 3.yerine koyma.

ARA

ikâme etmek

yerine koymak.

ARA

ikâmet

1.oturma. 2.namaza durma.

ARA

ikâmetgah

oturma yeri.

ARA

îkâz

1.uyandırma. 2.uyarma.

ARA

îkâz edilmek

uyarılmak.

ARA

îkâz etmek

uyarmak.

ARA

ikbâl

1.talih. 2.mutluluk.

ARA

ikdâm

girişim.

ARA

iklîm

1.ülke, yer, diyar. 2.coğrâfî yaşam koşulları.

ARA

ikmâl

1.tamamlama, bitirme. 2.bütünleme.

ARA

ikmâl edilmek

tamamlanmak, bitirilmek.

ARA

ikmâl etmek

tamamlamak, bitirmek.

ARA

iknâ

razı etme.

ARA

iknâ etmek

razı etmek.

ARA

ikrâh

tiksinme, iğrenme.

ARA

ikrâh etmek

tiksinmek, iğrenmek.

ARA

ikrâhen

tiksinerek, iğrenerek.

ARA

ikrâm

1.cömertlik. 2.sunma, armağan etme.

ARA

ikrâmiyye

1.bahşiş. 2.ikrâm olarak verilen para veya eşya.

ARA

ikrâr

1.itiraf. 2.dile getirme. 3.kabullenme.

ARA

ikrâr etmek

1.itiraf etmek. 2.dile getirmek. 3.kabullenmek.

ARA

ikrâz

borçlandırma, borç verme.

ARA

iksîr

olağanüstü etkileri olan şurup.

ARA

iktibâs

alıntı.

ARA

iktibâs edilmek

alınmak.

ARA

iktibâs etmek

alıntı yapmak, ödünç almak.

ARA

iktibâsât

alıntılar.

ARA

iktidâ

uyma.

ARA

iktidâ etmek

uymak.

ARA

iktidâr

1.güçlülük, kudret. 2.görev başındaki yönetim.

ARA

iktifâ

yetinme.

ARA

iktifâ edilmek

yetinilmek.

ARA

iktifâ etmek

yetinmek.

ARA

iktihâl

sürme çekme.

ARA

iktirâh

içinden gelerek konuşma.

ARA

iktirân

yakınlaşma, yaklaşma.

ARA

iktisâ

giyinme, bürünme.

ARA

iktisâ etmek

giymek

ARA

iktisâb

kazanma, çalışarak kazanma.

ARA

iktisâb etmek

kazanmak.

ARA

iktisâb eylemek

kazanmak.

ARA

iktisâd

1.tutum. 2.ekonomi.

ARA

iktisâdî

ekonomik.

ARA

iktisâdiyyât

ekonomi.

ARA

iktisâdiyyûn

iktisatçılar, ekonomistler.

ARA

iktisâr

kısaltma.

ARA

iktitâf

derme, devşirme, seçme.

ARA

iktizâ

1.gerekme. 2.ihtiyaç.

ARA

iktizâ etmek

gerekmek.

ARA

ilâ

e kadar.

ARA

ilâc

1.ilaç. 2.tedavi. 3.çare.

ARA

ilâcnâpezîr

tedavi edilmez.

ARA

ilâh

ve benzerleri, ve diğerleri.

ARA

ilâh

tanrı, ilah.

ARA

ilâhe

tanrıça.

ARA

ilâhî

1.tanrısal. 2.ilahî, dinî şarkı.

ARA

ilâhî

Tanrım.

ARA

ilâhiyyât

tanrıbilim, teoloji.

ARA

ilânihâye

sonuna kadar.

ARA

ilâvât

ilaveler, ekler.

ARA

ilâve

ek.

ARA

ilave etmek

eklemek.

ARA

ilâveten

ek olarak, yanı sıra.

ARA

ilel

1.hastalıklar. 2.sebepler.

ARA

ilelebed

sonsuza dek.

ARA

ilgâ

lağvetme, kaldırma.

ARA

ilgâ eylemek

lağvetmek, kaldırmak.

ARA

ilhâd

dinden çıkma, dinsizlik.

ARA

ilhâk

1.katma, karıştırma. 2.katılma.

ARA

ilhak olunmak

katılmak.

ARA

ilhâm

esin.

ARA

ilhâmât

ilhamlar, esinler.

ARA

ilim

ilim.

ARA

ilkâ

atma, bırakma.

ARA

ilkâ etmek

atmak.

ARA

ilkâh

aşılama, dölleme.

ARA

illâ

1.-den başka. 2.ille de, mutlaka. 3.yoksa, aksi takdirde.

ARA

illet

1.hastalık. 2.sebep.

ARA

illî

nedensel.

ARA

illiyyet

nedensellik.

ARA

ilm

bilim.

ARA

ilmî

bilimsel.

ARA

ilmiyye

din bilginleri.

ARA

ilsâk

bitiştirme, yapıştırma, kavuşturma.

ARA

iltibâs

benzerlik.

ARA

ilticâ

sığınma.

ARA

ilticâgâh

sığınak, sığınma yeri.

ARA

iltifat

1.dönme. 2.ilgi gösterme. 2.gönül alma.

ARA

iltihâb

1.alevlenme. 2.yangı.

ARA

iltihak

katılma.

ARA

iltihak etmek

katılmak.

ARA

iltihâm

yara kapanması.

ARA

iltimâs

kayırma.

ARA

iltisâk

kavuşma, yapışma.

ARA

iltisak etmek

kavuşmak.

ARA

iltiyâm

yara iyileşmesi.

ARA

iltizâm

1.gerekli görme. 2.taraf tutma.

ARA

iltizâz

lezzet alma.

ARA

ilzâm

susturma.

ARA

îmâ

dolaylı anlatım, işaret.

ARA

îmâ etmek

işaret etmek, göstermek.

ARA

imâd

direk.

ARA

imâl etmek

yapmak.

ARA

imâle

kısa heceyi uzun okuma.

ARA

imâm

1.namaz kıldıran. 2.önder, lider. 3.Hz. Ali'nin soyundan gelen.

ARA

îmân

inanma.

ARA

iman etmek

inanmak.

ARA

imâret

1.aşevi. 2.bayındırlık.

ARA

imdâd

yardım isteme, imdat.

ARA

imhâ

1.yok etme. 2.yok edilme.

ARA

imhâ edilmek

yok edilmek.

ARA

imhâ etmek

yok etmek.

ARA

imkân

olanak.

ARA

imlâ

1.doldurma. 2.yazı bilgisi. 3.yazı

ARA

imrâr

geçirme.

ARA

imsâk

orucun başlangıç saati.

ARA

imsâkiyye

oruca başlama ve oruç açma saatlerini gösteren çizelge.

ARA

imtidad etmek

uzanmak.

ARA

imtihân

1.sınav. 2.deneme.

ARA

imtinâ

kaçınma.

ARA

imtinâ etmek

kaçınmak, geri durmak.

ARA

imtisâl

1.boyun eğme. 2.verilen işi yapma.

ARA

imtiyâz

1.ayrıcalık. 2.kapitülasyon.

ARA

imtizâc

uyuşma, uzlaşma.

ARA

imtizâc etmek

uyuşmak, uzlaşmak.

ARA

în

bu.

ARA

in'âm

1.bağış, ihsan. 2.bahşiş.

ARA

in'ikâd

1.bağlanma. 2.toplanma.

ARA

in'ikâs

yanıyma.

ARA

in'itâf

1.bükülme. 2.dönme.

ARA

in'itâf etmek

çevrilmek, dönmek.

ARA

inâd

inat.

ARA

inân

dizgin.

ARA

inâre

aydınlatma.

ARA

inâyât

iyilikler.

ARA

inâyet

iyilik.

ARA

incizâb

cazibeye kapılma.

ARA

ind

1.kat. 2.görüş. 3.yan.

ARA

indî

kişisel, kişinin kendi kanısına dayanan.

ARA

indifâ

püskürme.

ARA

indifâ etmek

püskürmek.

ARA

ineb

üzüm.

ARA

infâk

geçindirme, nafakalandırma.

ARA

infâz

uygulama, yerine getirme, yapma.

ARA

infiâl

kırılma, gücenme.

ARA

infikâk

ayrılış.

ARA

infilâk

patlama.

ARA

infirâd

bir başına kalma.

ARA

infirâd ettirilmek

bir başına bırakılmak.

ARA

infisâl

ayrılma.

ARA

inhibât

düşüş.

ARA

inhidâm

yıkılma.

ARA

inhilâl

1.çözülme, ayrışma. 2.dağılma.

ARA

inhimâk

aşırı düşkünlük.

ARA

inhinâ

1.eğri, yay. 2.kıvrılma, bükülme, yay şeklini alma.

ARA

inhirâf

sapma.

ARA

inhiraf olunmak

dönülmek.

ARA

inhisâf

1.ay tutulması. 2.gelişimini yitirmek, parlaklığını kaybetmek.

ARA

inhisâr

tekel.

ARA

inhitat

çöküş, düşüş.

ARA

inhizâm

bozguna uğrama.

ARA

inkâr

yadsıma, reddetme.

ARA

inkâr edilmek

yadsınmak.

ARA

inkâr etmek

yadsımak.

ARA

inkılâb

1.devrim. 2.değişim, dönüşüm.

ARA

inkılâb etmek

dönüşmek.

ARA

inkırâz bulmak

tükenmek, çökmek.

ARA

inkıtâ

kesilme, kesintiye uğrama.

ARA

inkıyâd

bağlanma, boyun eğme.

ARA

inkızâ

geçip gitme.

ARA

inkibâz

kabızlık.

ARA

inkirâz

çökme, tükeniş.

ARA

inkisâm

bölünme.

ARA

inkisâm etmek

bölünmek.

ARA

inkisâr

1.ilenme, beddua etme. 2.kırılma.

ARA

inkişâf

1.ortaya çıkma. 2.gelişim, gelişme.

ARA

inkişaf bulmak

gelişmek.

ARA

inkişaf etmek

gelişmek.

ARA

insâf

acıma.

ARA

insânî

1.insanlık. 2.insan ile ilgili.

ARA

insaniyu'l-merkez

insan merkezli.

ARA

insâniyyet

insanlık.

ARA

insibab etmek

dökülmek.

ARA

insicâm

düzen, sıra.

ARA

insiyâk

içgüdü.

ARA

insiyâkî

içgüdüsel.

ARA

insücin

insanlar ve cinler.

ARA

inşâ

1.yapma. 2.güzel yazı yazma. 3.kompozisyon.

ARA

inşiâb

1.bölünme. 2.dallanma.

ARA

inşikâk

yarılma, bölünme.

ARA

inşikâk etmek

yarılmak, bölünmek.

ARA

inşirâh

açılma, ferahlama.

ARA

intâc

1.sonuçlandırma. 2.doğurma.

ARA

intâc etmek

1.sonuçlandırmak. 2.doğurmak.

ARA

intâk

konuşturma.

ARA

intânî

mikroplu.

ARA

intibâ

1.izlenim. 2.basılma.

ARA

intibâh

uyanış.

ARA

intibâk

uyum.

ARA

intifâ

ateşin sönmesi.

ARA

intifâ'

yararlanma.

ARA

intihâ

1.son. 2.sona erme.

ARA

intihâb

1.seçme. 2.seçilme. 3.seçim.

ARA

intihâb edilmek

seçilmek.

ARA

intihab eylemek

seçmek.

ARA

intihâbât

seçimler.

ARA

intihâl

bir başkasının eserini sahiplenme.

ARA

intihâr

kendini öldürme, canına kıyma.

ARA

intihâr etmek

kendini öldürmek, canına kıymak.

ARA

intikâd

eleştiri, tenkit.

ARA

intikâl

1.göçme, taşınma. 2.kavrama. 3.miras geçmesi.

ARA

intikal etmek

geçmek

ARA

intikâm

öc.

ARA

intikam almak

öc almak.

ARA

intikâmcû

intikamcı.

ARA

intisâb

1.bir yere mensup olma. 2.bir yere bağlanma, bir yerde çalışmaya başlama.

ARA

intişâr

1.yayılma. 2.yayınlanma. 3.üreme.

ARA

intişâr etmek

1.yayılmak. 2.yayınlanmak.

ARA

intizâ'

söküp alma.

ARA

intizâm

düzen.

ARA

intizamperver

düzeni seven, düzenli, tertipli.

ARA

intizâr

bekleme, bekleyiş.

ARA

intizâr etmek

beklemek.

ARA

inzâl

indirme.

ARA

inzibât

zapturapt altında bulunma, düzen.

ARA

inzimâm

eklenme.

ARA

inzivâ

köşesine çekilme, tek başına yaşama.

ARA

inzivagâh

köşeye çekilme yeri, inziva yeri.

ARA

irâ'e

gösterme.

ARA

irâ'e etmek

göstermek.

ARA

îrâd

1.getirme, söyleme. 2.gelir, kazanç.

ARA

irâde

1.istek. 2.buyruk.

ARA

irâdet

isteme, istek.

ARA

îrânî

İranlı.

ARA

ircâ'

eski haline döndürme, çevirme.

ARA

ircâ' etmek

döndürmek, çevirmek.

ARA

irfân

1.bilme. 2.kültür.

ARA

irfanperver

kültürlü.

ARA

irs

1.miras. 2.soyaçekim, kalıtım.

ARA

irsâl

gönderme.

ARA

irsen

kalıtımsal, miras yoluyla.

ARA

irsî

kalıtımsal.

ARA

irsiyyet

kalıtımsallık, irsîlik.

ARA

irşâd

hidayete erdirme, doğru yolu gösterme.

ARA

irşâd etmek

hidayete erdirmek, doğru yolu göstermek.

ARA

irtiâş

titreme.

ARA

irtibât

bağlantı, ilişki, ilgi.

ARA

irticâ

1.geriye dönüş. 2.gericilik.

ARA

irticakâr

gerici.

ARA

irticâlen

düşünmeden söyleyerek.

ARA

irtidâd

dinden çıkma.

ARA

irtifâ

yükseklik.

ARA

irtihâl

1.göçme. 2.ölüm.

ARA

irtihâl etmek

ölmek.

ARA

irtikâ

1.yükselme. 2.yüksek mevkiye gelme.

ARA

irtikâb

suç işleme.

ARA

irtisam etmek

resmedilmek, izi düşmek.

ARA

irtişâ

rüşvet yeme.

ARA

irtizâk

rızıklanma.

ARA

irzâ

ikna etme, razı etme.

ARA

irzâ'

emzirme, süt verme.

ARA

is'âd

yükseltme.

ARA

is'âd etmek

yükseltmek, çıkartmak.

ARA

is'âd olunmak

yükseltilmek.

ARA

is'af olunmak

yerine getirilmek.

ARA

is'âr

fiyat belirleme.

ARA

isâbet

rastgelme. 2.tutarlılık.

ARA

isâet

kötülük etme.

ARA

îsâl

kavuşturma, ulaştırma.

ARA

isâl etmek

ulaştırmak.

ARA

isâle

akıtma.

ARA

isbât

kanıtlama.

ARA

isbât-ı vücûd etmek

bir yerde bulunmak, varlığını göstermek.

ARA

îsevî

Hıristiyan.

ARA

îseviyyet

Hıristiyanlık.

ARA

isfenc

sünger.

ARA

ishâl

sürgün, cırcır olma.

ARA

iskân

1.yerleştirme. 2.yerleştirilme.

ARA

iskân edilmek

yerleştirilmek.

ARA

iskân etmek

yerleştirmek.

ARA

iskat

düşürme.

ARA

iskât

susturma.

ARA

iskât etmek

susturmak.

ARA

islâm

1.müslümanlık. 2.müslüman.

ARA

islâmiyyet

müslümanlık.

ARA

ism

ad.

ARA

ismet

1.masumluk. 2.haramdan kaçınma.

ARA

isnâ'aşer

oniki.

ARA

isnâd

1.dayama, yükleme. 2.iftira.

ARA

isneyn

pazartesi.

ARA

isrâf

savurganlık.

ARA

istî'âb

kapasite, alım gücü, sığıdırma.

ARA

isti'câl

aceleci davranış.

ARA

isti'fâ

1.affını isteme. 2.görevinden ayrılma.

ARA

isti'kâf

bir yere kapanma.

ARA

isti'lâm

bilgi isteme.

ARA

isti'mâl

1.kullanma. 2.kullanılma. 3.yapılma.

ARA

isti'mâl edilmek

kullanılmak.

ARA

isti'mâl etmek

kullanmak.

ARA

istiâne (a.)

yardım isteme.

ARA

istiâne olunmak yardım istenmek.
ARA

istib'âd

uzak görme.

ARA

istibdâd

baskı rejimi.

ARA

istibdâdkâr

baskıcı.

ARA

isticâbet

kabul edilme.

ARA

isticvâb etmek

sorgulamak.

ARA

istid'â

1.dilekçe. 2.yalvararak isteme.

ARA

istid'ânâme

dilekçe.

ARA

istîdâd

yetenek.

ARA

istidlâl

delil ile hüküm çıkarma, akıl yürütme, delillerin ışığında yargıda bulunma.

ARA

istifâdebahş

yararlı.

ARA

istifhâm

1.sorma. 2.soru işareti.

ARA

istifrâğ

kusma.

ARA

istifrâğ etmek

kusmak.

ARA

istifsâr etmek

açıklama istemek.

ARA

istigâse

yardım isteme.

ARA

istiğnâ

1.kimseye muhtaç olmama. 2.eyvallah etmeme. 3.tokgözlülük.

ARA

istiğrâk

1.dalma, gömülme. 2.boğulma. 3.kendinden geçme.

ARA

istihâle

1.başkalaşım, değişim. 2.imkansızlık.

ARA

istihâre

bir işin nasıl sonuçlanacağını anlamak için ibadetten sonra uykuya yatma.

ARA

istihâse

fosilleşme.

ARA

istihbâr

duyum, haber alma.

ARA

istihbârât

duyumlar, haber almalar.

ARA

istihdâf

hedef edinme.

ARA

istihdaf eylemek

hedef edinmek.

ARA

istihdâm

hizmete alma.

ARA

istihfâf

hafife alma, küçümseme.

ARA

istihfâfkâr

hafife alan, küçümseyen.

ARA

istihfafkârlık

küçümseme, hafife alma.

ARA

istihkak

1.hak etme. 2.hak edilmiş şey.

ARA

istihkâm

1.sağlamlık. 2.siper.

ARA

istihkâr

aşağılama.

ARA

istihlâk

tüketim.

ARA

istihlâk etmek

tüketmek, harcamak.

ARA

istihmâm

banyo yapma, yıkanma.

ARA

istihrâc

1.çıkarma. 2.hüküm çıkarma. 3.anket.

ARA

istihrâc etmek

çıkarmak.

ARA

istihsâl

1.elde etme. 2.elde edilme. 3.üretim.

ARA

istihsân

güzel bulma, beğenme.

ARA

istihyâ

utanma.

ARA

istihzâ

alay.

ARA

istihzâ etmek

alay etmek.

ARA

istihzâr

1.hazırlama. 2.hazırlanma. 2.huzura çağırma.

ARA

istikâmet

1.doğruluk. 2.dürüstlük. 3.yön.

ARA

istikamet vermek

yön vermek.

ARA

istikbâh

ayıplama.

ARA

istikbâl

1.karşılama. 2.gelecek. 3.kıbleye dönme.

ARA

istikbal etmek

karşılamak.

ARA

istikbâr

büyüklenme.

ARA

istikfâf

yetinme.

ARA

istiklâl

bağımsızlık.

ARA

istikmâl

tamamlama.

ARA

istikrâh

iğrenme, tiksinme.

ARA

istikrâh etmek

iğrenmek, tiksinmek.

ARA

istikrâr

kararlılık.

ARA

istikrâz

borçlanma.

ARA

istikşâf

keşif çalışması yapma.

ARA

istîlâ

yayılma, ele geçirme.

ARA

istîlâ etmek

yayılmak, ele geçirmek.

ARA

istilzâm

gerekme, gerektirme.

ARA

istilzâm etmek

gerekmek, gerektirmek.

ARA

istilzâm eylemek

gerektirmek.

ARA

istimâ'

dinleme, kulak verme.

ARA

istimâ' etmek

kulak vermek, dinlemek.

ARA

istimdâd

yardım isteme.

ARA

istimhâl

ek süre isteme.

ARA

istimlâk

kamulaştırma.

ARA

istimlâk edilmek

kamulaştırılmak.

ARA

istimlâk etmek

kamulaştırmak.

ARA

istimnâ'

mastürbasyon.

ARA

istimrâr

süreklilik.

ARA

istinâd

1.dayanma. 2.güvenme.

ARA

istinâd etmek

dayanmak.

ARA

istinâden

1.dayanarak. 2.güvenerek.

ARA

istinadgâh

dayanak.

ARA

istînâf

üst mahkemeye başvurarak alt mahkemenin kararının feshini isteme.

ARA

istinbât

anlam çıkarma, hüküm çıkarma.

ARA

istinkâf

çekimserlik.

ARA

istinkâf etmek

çekimser kalmak.

ARA

istinşâk

buruna su çekme.

ARA

istintâk

sorgulama.

ARA

istintâk etmek

sorgulamak, sorguya çekmek.

ARA

istirâhat

dinlenme.

ARA

istirâhat etmek

dinlenmek.

ARA

istirâk-ı sem' etmek

kulak misafiri olmak.

ARA

istirdâd

geri isteme, geri alma.

ARA

istirdâd edilmek

geri alınmak.

ARA

istirdâd etmek

geri almak.

ARA

istirhâm

rica etme, yalvararak isteme.

ARA

istirhâm etmek

rica etmek, yalvararak istemek.

ARA

istirhamkâr

yalvarırcasına.

ARA

istirkab etmek

çekememek.

ARA

istiskâ

1.yağmur duasına çıkma. 2.vücutta su toplanması.

ARA

istiskâl

hoş karşılamama, yüz vermeme.

ARA

istisnâ

kural dışı.

ARA

istisnâ'î

kural dışı.

ARA

istişâre

danışma.

ARA

istişâre etmek

danışmak.

ARA

istişhâd

1.kanıt gösterme. 2.örnek verme.

ARA

istişhâd yapmak

örnek vermek.

ARA

istitâat

güç.

ARA

istitâr

örtünme.

ARA

istitrâden

sırası gelmişken.

ARA

istivâ

1.eşitlik. 2.düzlük.

ARA

istiz'âf

zayıf düşürme, zayıf görme.

ARA

istîzâh

gensoru.

ARA

istîzân

izin isteme.

ARA

isyân

başkaldırı.

ARA

îş

1.yaşama. 2.eğlenme, gününü gün etme.

ARA

iş'âr

bildirme, gösterme.

ARA

işâa

duyurma, yayma.

ARA

işârât

işaretler.

ARA

işâret

1.gösterme. 2.alamet. 3.iz.

ARA

işâreten

işaret ederek.

ARA

işbâ'

1.doyurma. .doldurma.

ARA

işgâl

1.meşgul etme. 2.ele geçirme.

ARA

işgal etmek

1.meşgul etmek. 2.ele geçirmek.

ARA

işhâd

tanık getirme.

ARA

işkence

acı verme, eziyet etme.

ARA

işmi'zâz

1.surat ekşitme. 2.ürperme.

ARA

işrâk

1.doğma. 2.aydınlatma.

ARA

işrâkî

Pisagorcu.

ARA

işret

1.içki. 2.içki alemi.

ARA

işrîn

yirmi.

ARA

iştiâl

alevlenme, yalazlanma, parlama, tutuşma.

ARA

iştibâh

kuşkuya düşme.

ARA

iştigâl

uğraşı.

ARA

iştigâl etmek

uğraşmak, meşgul olmak.

ARA

iştihâ

iştah.

ARA

iştihâengîz

iştah açıcı, iştah verici.

ARA

iştihâr

meşhur olma.

ARA

iştihâr etmek

meşhur olmak.

ARA

iştikâk

türeme.

ARA

iştimâl

kapsama.

ARA

iştirâ

satın alma.

ARA

iştirâ etmek

satın almak.

ARA

iştirâk

1.katılım. 2.ortaklık.

ARA

iştirâkiyye

komünizm.

ARA

iştiyâk

şevklenme, şevk duyma.

ARA

îşü nûş etmek

yiyip içmek, gününü gün etmek.

ARA

işve

cilve, naz, eda.

ARA

işvebâz

işveli.

ARA

işveger

işveli.

ARA

işvekâr

işveli, şivekâr.

ARA

it'âm

doyurma, yemek verme.

ARA

itâat

uyma, boyun eğme.

ARA

itâat etmek

uymak, boyun eğmek.

ARA

itâb

azarlama, paylama, çıkışma.

ARA

itâle

uzatma.

ARA

itbâ

tabi kılma.

ARA

itfâ

söndürme.

ARA

itfâ etmek

söndürmek.

ARA

itfâiyye

yangın söndürme teşkilatı.

ARA

ithâf

1.hediye etme. 2.eser sahibinin eserini birine veya bir kuruluşa manen hediye etmesi.

ARA

ithâm

suçlama, töhmet altında bırakma.

ARA

itham etmek

suçlamak.

ARA

itibâr

saygınlık.

ARA

itibar etmek

1.değerlendirmek, dikkate almak.

ARA

itibâren

den beri.

ARA

itibârî

1.göz kararı. 2.var sayılan.

ARA

itibariyle

bakımından.

ARA

itidâl

denge, ölçülü olma.

ARA

itikâd

inanç.

ARA

itikâd etmek

inanmak.

ARA

itikâdât

inançlar.

ARA

itikadiyât

inançla ilgili şeyler.

ARA

itikadperverlik

inanç besleme.

ARA

itilâf

1.uzlaşma, görüş birliğine varma. 2.alışma.

ARA

itilafkâr

uzlaştırıcı, birleştirici.

ARA

itimâd

güven.

ARA

itimâd edilmek

güvenilmek.

ARA

itimâd etmek

güvenmek.

ARA

itimâden

güvenerek.

ARA

itimâdnâme

güven mektubu.

ARA

itinâ

özen.

ARA

itinâ edilmek

özen gösterilmek.

ARA

itinâ etmek

özen göstermek.

ARA

itinakâr

özen gösteren, itinalı.

ARA

itirâf

1.sakladığı şeyi söyleme. 2.hakkın verme.

ARA

itisâf

yolsuzluk.

ARA

itiyâd

alışkanlık.

ARA

itiyâd kesb etmek

alışkanlık kazanmak.

ARA

itizâm-ı mâ lâ yelzem

abesle iştigal etmek.

ARA

itkân

1.emin olma. 2.sağlamlaştırma.

ARA

itlâf

öldürme, telef etme, ortadan kaldırma.

ARA

itmâm

tamamlama, bitirme.

ARA

itmâm edilmek

tamamlanmak, bitirilmek.

ARA

itmâm etmek

tamamlamak, bitirmek.

ARA

itmînân

emin olma, kendine güvenme.

ARA

ittibâ

uyma, izleme.

ARA

ittibâ etmek

uymak, izlemek.

ARA

ittibâen

uyarak, izleyerek, ardından giderek.

ARA

ittifâk

birleşme.

ARA

ittifâken

tesadüfen, rastgele.

ARA

ittifâkî

tesadüfî.

ARA

ittihâd

birlik.

ARA

ittihâd-ı islâm

panislamizm.

ARA

ittihâm

töhmet altında kalma.

ARA

ittihâz

1.alma. 2.kabul etme. 3.kullanma. 4.değerlendirme.

ARA

ittihâz edilmek

1.alınmak. 2.kabul edilmek. 3.kullanılmak. 4.değerlendirilmek.

ARA

ittihâz etmek

1.almak. 2.kabul etmek. 3.kullanmak. 4.değerlendirmek.

ARA

ittikâ

dayanma, yaslanma.

ARA

ittikâ etmek

dayanmak, yaslanmak.

ARA

ittisâ

1.genişlik. 2.genişleme.

ARA

ittisâl

1.birleşme, kavuşma. 2.bitişik.

ARA

ityân

getirme.

ARA

ivaz

karşılık, bedel.

ARA

ivazan

karşılığında, karşılık olarak.

ARA

iyâbüzihâb

gidiş geliş.

ARA

iyâl

hanım, eş.

ARA

iyân

açık, ayan beyan.

ARA

iz'âc etmek

rahatsız etmek.

ARA

iz'âf

zayıflatma.

ARA

iz'ân

1.kavrayış. 2.terbiye.

ARA

iz'ân etmek

akıl etmek.

ARA

izâbe

eritme.

ARA

izâe

aydınlatma.

ARA

izâfe

ekleme.

ARA

izâfet

1.ilgi, bağ. 2.tamlama.

ARA

izâfeten

ek olarak, yanı sıra.

ARA

izâfî

göreceli.

ARA

izâfiyyet

görecelilik.

ARA

îzâh

açıklama.

ARA

îzâh edilmek

açıklanmak.

ARA

îzâh etmek

açıklamak.

ARA

îzâhât

açıklamalar.

ARA

îzâhât vermek

açıklamada bulunmak, açıklama yapmak.

ARA

îzâhen

açıklayarak.

ARA

izâle

1.yok etme. 2.giderme.

ARA

izâle edilmek

1.yok edilmek. 2.giderilmek.

ARA

izâle etmek

1.yok etmek. 2.gidermek.

ARA

izâm

büyükler, ulular.

ARA

izâr

peştemal.

ARA

izâr

yanak.

ARA

izdihâm

aşırı kalabalık, aşırı yığılma.

ARA

izdivâc

evlilik.

ARA

izdiyâd

artış, çoğalma.

ARA

îzed

Tanrı.

ARA

izhâr

gösterme.

ARA

izhâr etmek

göstermek, belli etmek, açığa vurmak.

ARA

izin

izin.

ARA

izkâr

zikretme, dile getirme, hatırlatma.

ARA

izlâl

alçaltma.

ARA

izmihlâl

yok olma.

ARA

izn

izin.

ARA

izz

1.değer. 2.yücelik.

ARA

izzet

1.değer. 2.yücelik. 3.saygı.

ARA

jâj

anlamsız söz, zırva.

ARA

jâjhây

boşboğaz, zevzek.

ARA

jâle

çiy, şebnem.

ARA

jeng

pas.

ARA

jengâr

pas.

ARA

jerf

derin.

ARA

jerfâ

derinlik.

ARA

jerfbîn

ayrıntılı düşünen, dikkatli.

ARA

jinde

1.yırtık, eski. 2.yamalı hırka.

ARA

jindepûş

1.yamalı hırka giyen. 2.derviş.

ARA

jiyân

1.kükremiş. 2.kızgın.

ARA

jülîde

dağınık, karışık.

ARA

ka'b

1.aşık kemiği. 2.tavla zarı. 3.küp.

ARA

ka'r

1.derinlik. 2.çukur. 3.dip.

ARA

kabâ

cübbe.

ARA

kabahat

suç, kusur.

ARA

kabâih

suçlular, kabahatliler.

ARA

kabâil

kâbileler.

ARA

kabîh

çirkin, hoş olmayan.

ARA

kâbil

1.mümkün. 2.yetenekli.

ARA

kabîl

gibi, benzeri.

ARA

kâbil olmak

mümkün olmak, elvermek.

ARA

kâbile

ebe.

ARA

kabîle

boy, kâbile.

ARA

kâbil-i kıyas

kıyaslanabilir, karşılaştırılabilir.

ARA

kâbiliyet

yetenek.

ARA

kâbiliyyât

yetenekler.

ARA

kâbin

mehir.

ARA

kabir

mezar.

ARA

kabl

önce.

ARA

kablelmîlad

milattan önce.

ARA

kablettârih

tarih öncesi.

ARA

kablettarihî

tarih öncesi.

ARA

kabr

mezar kabir.

ARA

kabristan

mezarlık.

ARA

kabul

1.kabul etme. 2.alma.

ARA

kâbûs

karabasan.

ARA

kabz

tutma, kavrama.

ARA

kabza

sap.

ARA

kâc

çam.

ARA

kad

boy.

ARA

kadd

boy.

ARA

kadeh

1.bardak. 2.içki kadehi.

ARA

kadem

1.adım. 2.ayak.

ARA

kademe

1.basamak. 2.derece.

ARA

kader

ilahî takdir.

ARA

kadh

kötüleme, kınama.

ARA

kadı

dinî yargıç.

ARA

kadid

1.kurutulmuş et, kadit. 2.canlı cenaze.

ARA

kâdilkudât

başkadı.

ARA

kadim

eski.

ARA

kadîmen

eskiden.

ARA

kâdir

güçlü.

ARA

kadîr

çok güçlü.

ARA

kadirdân

değerbilir.

ARA

kadirşinâs

değerbilir.

ARA

kadirşinaslık

değerbilirlik.

ARA

kadr

1.değer. 2.şeref. 3.derece.

ARA

kadrdân

değerbilir.

ARA

kadrşinâs

değerbilir.

ARA

kafâ

baş.

ARA

kafes

1.kafes. 2.pencere kafesi.

ARA

kâffe

tümü, hepsi.

ARA

kâfi

yeterli.

ARA

kâfile

1.kervan. 2.topluluk, kafile.

ARA

kafiyeperdâz

şair.

ARA

kâğıd

kağıt.

ARA

kâh

köşk, kasır.

ARA

kâh

saman.

ARA

kahbe

1.fahişe, 2.alçak, namussuz.

ARA

kâhgil

sıva.

ARA

kahhar

kahredici.

ARA

kahır

1.yok etme. 2.çok üzülme.

ARA

kâhil

tembel.

ARA

kâhin

gaipten haber veren, kehanette bulunan.

ARA

kâhir

kahreden, yok eden.

ARA

kahpe

1.fahişe. 2.alçak, namussuz.

ARA

kahr

1.yok etme. 2.çok üzülme.

ARA

kahraman

yiğit

ARA

kahrübâ

kehribar.

ARA

kaht

kıtlık.

ARA

kahve

kahve.

ARA

kâid

komutan.

ARA

kâide

1.kural. 2.temel, esas.

ARA

kâideten

kural olarak, esas itibarıyla.

ARA

kâil

1.söyleyen. 2.razı olan.

ARA

kâil olmak

razı olmak.

ARA

kâim

1.ayakta. 2.yerine geçen. 3.dik.

ARA

kâim olmak

yerine geçmek.

ARA

kâime

1.kağıt para. 2.ferman.

ARA

kâimmakam

1.kaymakam. 2.yerine geçen.

ARA

kâin

bulunan, yer alan.

ARA

kâinât

1.evren. 2.dünya.

ARA

kâkül

perçem.

ARA

kâl

söz, laf.

ARA

kal'

koparma, sökme.

ARA

kal'a

kale

ARA

kâlâ

1.mal. 2.kumaş.

ARA

kalb

1.yürek. 2.gönül.

ARA

kalb

değiştirme.

ARA

kalb etmek

dönüştürmek, değiştirmek.

ARA

kalbî

1.yürekten. 2.kalp ile ilgili.

ARA

kalbüd

1.beden. 2.kalıp. 3.kireç kalıpı.

ARA

kalbzen

kalpazan.

ARA

kalem

1.kalem. 2.keski. 3.büro.

ARA

kalemkârî

1.nakkaşlık. 2.kalem işi.

ARA

kalemrev

ülke, diyar, topraklar.

ARA

kâlıb

1.kalıp. 2.beden.

ARA

kalil

az.

ARA

kallâş

kalleş.

ARA

kalyân

nargile.

ARA

kâm

1.damak. 2.arzu.

ARA

kamer

ay.

ARA

kameriyye

çardak.

ARA

kâmet

boy.

ARA

kâmil

1.tam. 2.olgun. 3.bilgili.

ARA

kâmilen

tamamen, büsbütün, tümüyle.

ARA

kamîs

gömlek.

ARA

kâmkâr

mutlu.

ARA

kamus

sözlük.

ARA

kâmyâb

mutlu.

ARA

kân

1.maden ocağı. 2.yurt, ocak.

ARA

kanâat

yetinme.

ARA

kanaat etmek

yetinmek.

ARA

kanât

yeraltı su kanalı.

ARA

kand

şeker.

ARA

kâni

yetinen, kanaat eden.

ARA

kâni etmek

ikna etmek.

ARA

kâni olmak

ikna olmak.

ARA

kannâd

şekerci.

ARA

kantar

baskül.

ARA

kanun

1.yasa. 2.yol yordam.

ARA

kânûn

1.ocak. 2.mangal. 3.Aralık ve Ocak ayları.

ARA

kanunî

1.yasal. 2.kanun çalan. 3.yasa koyucu.

ARA

kâr

iş.

ARA

kâr etmek

işlemek, tesir etmek.

ARA

karâbet

yakınlık, akrabalık.

ARA

karâin

ipuçları, karineler.

ARA

karar

1.durma. 2.devamlılık. 3.yeterli ölçü.

ARA

karargîr

karar verilmiş.

ARA

karargîr olmak

karara bağlanmak.

ARA

kârbân

kervan.

ARA

kârd

bıçak.

ARA

kârdân

işbilir.

ARA

kârgâh

işlik, iş yeri.

ARA

kârger

işçi.

ARA

karha

yara.

ARA

kârhane

1.fabrika. 2.işlik.

ARA

kâr-ı kadim

eski el işi.

ARA

kâri'

okuyucu.

ARA

kâri'în

okuyucular.

ARA

kâria

bayan okuyucu.

ARA

karîb

yakın.

ARA

karîben

yakında.

ARA

karîha

düşünme gücü.

ARA

karin

1.yakın. 2.eş dost.

ARA

karîne

ipucu.

ARA

kâriz

yeraltı su kanalı.

ARA

karn

1.boynuz. 2.yüzyıl.

ARA

kârşinâs

uzman, işten anlayan.

ARA

karûre

idrar şişesi, ördek.

ARA

kârvan

kervan.

ARA

karvanserây

kervansaray.

ARA

karye

köy.

ARA

karz

borç.

ARA

kârzâr

savaş.

ARA

kasab

1.şeker kamışı. 2.nefes borusu. 3.ince keten.

ARA

kasaba

kasaba.

ARA

kasâid

kasideler.

ARA

kasâvet

1.katılık, sertlik. 2.keder.

ARA

kasd

1.kasıt. 2.dövme.

ARA

kasden

kasıtlı olarak.

ARA

kâse

1.çanak, kâse.

ARA

kâse-i ser

kafatası.

ARA

kâselîs

çanak yalayıcı.

ARA

kasem

yemin.

ARA

kasır

köşk.

ARA

kâsib

kazanan.

ARA

kâsid

1.ulak. 2.kasteden.

ARA

kaside

kaside.

ARA

kasîdeserâ

kaside şairi.

ARA

kasîr

kısa.

ARA

kasr

kasır, köşk.

ARA

kassab

kasap.

ARA

kassar

çamaşırcı, çırpıcı.

ARA

kasvet

1.katılık. 2.gönül darlığı.

ARA

kasvet basmak

gönlü daralmak.

ARA

kâş

keşke.

ARA

kâşâne

1.yuva. 2.mâlikâne.

ARA

kâşî

çini, fayans.

ARA

kâşif

keşfeden.

ARA

kâşki

keşke.

ARA

kat'

1.kesme. 2.kesilme.

ARA

kat'an

kesinlikle.

ARA

kat'en

kesinlikle.

ARA

kat'î

kesin.

ARA

kat'î sûrette

kesin olarak, kesinlikle.

ARA

kat'iyet

kesinlik.

ARA

kat'iyyen

1.kesinlikle. 2.asla.

ARA

katarât

damlalar.

ARA

katf

devşirme.

ARA

kâtıbeten

asla, kesinlikle.

ARA

kâti'

kesen, kesici.

ARA

kâtib

yazıcı.

ARA

kâtil

öldüren.

ARA

katil

öldürme.

ARA

kâtip

yazıcı.

ARA

katl

öldürme, katil.

ARA

katre

damla.

ARA

kavâfil

kafileler.

ARA

kavâid

kurallar, kâideler.

ARA

kavânîn

kanunlar.

ARA

kavî

güçlü.

ARA

kavim

topluluk, ulus.

ARA

kavis

yay.

ARA

kaviyü'l-bünye

sağlam yapılı.

ARA

kavl

söz.

ARA

kavm

kavim, topluluk.

ARA

kavmî

kavme dayalı.

ARA

kavmiyet

kavimlik.

ARA

kavs

yay.

ARA

kay'

kusma.

ARA

kayd

1.bağ. 2.zincir. 3.kayıt.

ARA

kazâ

1.ilahî takdir. 2.kadılık. 3.kaza. 4.ilçe.

ARA

kazâî

yargı ile ilgili.

ARA

kazârâ

tesadüfen.

ARA

kazâyâ

meseleler, problemler.

ARA

kâzî

kadı.

ARA

kâzib

yalancı.

ARA

kaziyye

1.mesele. 2.önerme.

ARA

ke'enlemyekün

olmamışçasına, yok sayarak.

ARA

ke's

1.çanak. 2.kadeh.

ARA

kebed

karaciğer.

ARA

kebîr

büyük.

ARA

kebş

koç.

ARA

kebûd

mavi.

ARA

kebûter

güvercin.

ARA

kec

eğri.

ARA

kecbîn

şaşı.

ARA

keçel

kel.

ARA

kedd

emek.

ARA

keder

1.üzüntü. 2.bulanıklık.

ARA

kedernâk

üzüntülü, kederli.

ARA

kedhüda

kâhya.

ARA

kedû

kabak.

ARA

kef

köpük.

ARA

kefâlet

kefillik.

ARA

kefçe

kepçe.

ARA

kefel

kalça.

ARA

kefere

kafirler.

ARA

keff

1.aya. 2.avuç.

ARA

keffe

kefe.

ARA

kefgîr

kevgir.

ARA

kefil

kefil, kefalet eden.

ARA

kefş

ayakkabı.

ARA

keftâr

sırtlan.

ARA

kefter

güvercin.

ARA

kehânet

falcılık, kahinlik.

ARA

kehene

kahinler.

ARA

kehf

mağara.

ARA

kehhâl

1.göze sürme çeken. 2.göz hekimi.

ARA

kehkeşan

samanyolu.

ARA

kej

eğik, eğri.

ARA

kejdüm

akrep.

ARA

kelâğ

karakarga, kuzgun.

ARA

kelâm

söz.

ARA

kelâm-ı kadim

Kur'ân.

ARA

kelâm-ı kibâr

büyük insanların özlü sözleri.

ARA

kelb

köpek.

ARA

kelimât

kelimeler, sözcükler.

ARA

kelime

sözcük.

ARA

kelle

baş.

ARA

kem

az, eksik.

ARA

kemâbîş

az çok, aşağı yukarı.

ARA

kemâfissâbık

eskiden olduğu gibi.

ARA

kemâkân

eskiden olduğu gibi.

ARA

kemâl

olgunluk, mükemmellik.

ARA

kemal-i dikkatle

büyük bir dikkatle.

ARA

kemâl-i ihtimâm ile

büyük bir özenle.

ARA

kemân

1.yay. 2.keman.

ARA

kemânebrû

kaşı yay gibi olan sevgili.

ARA

kemankeş

okçu, yay çeken.

ARA

kemâyenbağî

gerektiği gibi.

ARA

kemend

kement.

ARA

kemend-i zülf

saçlarının kemendi.

ARA

kemer

bel.

ARA

kemerbend

] bel kayışı.

ARA

kemîn

pusu, tuzak.

ARA

kemmiyet

nicelik.

ARA

kemmiyet

nicelik.

ARA

kemter

1.daha az. 2.değersiz.

ARA

kemyâb

az bulunur.

ARA

kenâr

1.kıyı. 2.kenar, yan.

ARA

kenef

1.çevre. 2.sığınacak yer.

ARA

kenîse

kilise.

ARA

kenîz

cariye.

ARA

kenz

hazine.

ARA

ker

sağır.

ARA

kerâhet

iğrenme tiksinme.

ARA

kerâmet

1.cömertlik, kerem. 2.velîlerin gösterdikleri olağandışı hal.

ARA

kerân

uç, kıyı.

ARA

kere

kez.

ARA

kerefs

kereviz.

ARA

kerem

cömertlik.

ARA

kerem kılmak

kerem etmek, iyilik etmek.

ARA

keremkâr

cömert.

ARA

kerhen

istemeyerek, iğrenerek.

ARA

kerîh

iğrenç.

ARA

kerîm

1.cömert. 2.yüce.

ARA

kerîme

kız çocuk.

ARA

kerkes

akbaba.

ARA

kerrât

defalar.

ARA

kerre

defa.

ARA

kerûbî

büyük melek.

ARA

kervan

kafile, kervan.

ARA

kervansaray

bk. karvanserây.

ARA

kes

kişi, kimse.

ARA

kesâd

sürümsüz, kesat.

ARA

kesâfet

1.yoğunluk. 2.çokluk.

ARA

kesâlet

tembellik, gevşeklik.

ARA

kesb

çalışarak kazanma.

ARA

kesbî

çalışarak elde edilen.

ARA

kese

torba, küçük torba.

ARA

kesîf

1.yoğun. 2.kalın. 3.koyu.

ARA

kesîr

çok, bol.

ARA

kesîrü'l-istimâl

çok kullanılan.

ARA

kesret

çokluk, bolluk.

ARA

kesretle

çokça, bolca.

ARA

kesretli

çok, fazla.

ARA

keşf

keşif, bulma, ortaya çıkarma.

ARA

keşif

keşfetme, bulma.

ARA

keşkûl

1.dilenci çanağı. 2.keşkül, bir tür tatlı.

ARA

keşmekeş

kargaşa, çekişme.

ARA

keştî

gemi.

ARA

keştîbân

kaptan.

ARA

ketif

1.omuz. 2.kürek kemiği.

ARA

ketm

gizleme, saklama.

ARA

kettân

keten.

ARA

ketûm

sır saklayan, ağzı sıkı.

ARA

kevâkib

yıldızlar.

ARA

kevkeb

yıldız.

ARA

kevkebe

gösteriş.

ARA

kevn

varlık.

ARA

kevser

1.cennet. 2.cennetteki bir havuz.

ARA

keyd

hile, düzen.

ARA

keyf

keyif, afiyet.

ARA

keyfe mâ ittafak

rastgele.

ARA

keyfiyet

nitelik

ARA

keyfiyyet

nitelik.

ARA

keyhân

dünya.

ARA

keyvan

Satürn, Zuhal.

ARA

kezâ

aynı şekilde, böylece.

ARA

kezâlik

aynı şekilde.

ARA

kezzâb

çok yalancı.

ARA

kıbâb

kubbeler.

ARA

kıbel

taraf, yön.

ARA

kıble

1.Kâbe tarafı. 2.güney. 3.güney rüzgarı.

ARA

kıbtî

çingene.

ARA

kıdem

eskilik.

ARA

kıdve

önder.

ARA

kılâ'

kaleler.

ARA

kıllet

azlık.

ARA

kırâat

okuma.

ARA

kırâat etmek

okumak.

ARA

kırâathâne

1. kahvehane. 2.okuma salonu.

ARA

kıran

1.yakınlaşma. 2.iki gezegenin aynı burçta birbirine yaklaşması.

ARA

kırba

deriden yapılmış su kabı.

ARA

kırtâsiye

kağıt işleri.

ARA

kısas

kıssalar, hikayeler.

ARA

kısm

kısım, bölüm.

ARA

kısmen

bir kısmı.

ARA

kısmet

1.nasip, pay. 2.bölme.

ARA

kıssa

1.öykü, fıkra. 2.olay.

ARA

kıst

1.taksit. 2.parça.

ARA

kıstas

1.ölçü. 2.terazi.

ARA

kışr

kabuk.

ARA

kıt'a

parça.

ARA

kıtal

1.savaş. 2.birbirini öldürme.

ARA

kıyafet

kılık, görünüm.

ARA

kıyâm

1.kalkma. 2.ayaklanma.

ARA

kıyam etmek

başkaldırmak, isyan etmek, ayaklanmak.

ARA

kıyamet

1.mahşer günü. 2.gürültü patırtı.

ARA

kıyas

karşılaştırma, mukayese.

ARA

kıymet

değer.

ARA

kıymet vermek

değer vermek.

ARA

kıymetbilmez

değer bilmeyen.

ARA

kıymetdar

değerli.

ARA

kıyr

katran, zift.

ARA

kıyye

okka.

ARA

kibar

büyükler.

ARA

kibr

büyüklük taslama, şişinme.

ARA

kifayet

1.yeterli olma. 2.yararlılık.

ARA

kifâyetsizlik

yetersizlik.

ARA

kihâlet

1.göz hekimliği. 2.sürmecilik.

ARA

kîl

söz.

ARA

kilâb

köpekler.

ARA

kîle

kile.

ARA

kilîsa

kilise.

ARA

kilk

kamış kalem.

ARA

kîlükâl

dedikodu.

ARA

kilye

böbrek.

ARA

kimyâger

kimyacı.

ARA

kimyevî

kimyasal.

ARA

kinâyeâmîz

kinayeli.

ARA

kindar

kinci.

ARA

kînecû

kinci.

ARA

kirâm

1.yüce kişiler. 2.cömertler.

ARA

kirâren

defalarca.

ARA

kirbâs

bez.

ARA

kirm

kurt, kurtçuk.

ARA

kirm-i ebrîşem

ipek böceği.

ARA

kirm-i şebefruz

ateş böceği.

ARA

kîse

1.torba, kese. 2.para kesesi.

ARA

kisve

giysi.

ARA

kisvet

1.giysi. 2.güreşçi kisbeti.

ARA

kîş

din.

ARA

kişt

ekin.

ARA

kiştzar

tarla.

ARA

kişver

ülke.

ARA

kişverküşâ

fatih, ülkeler alan.

ARA

kitâb

kitap.

ARA

kitâbe

1.mezar taşı yazısı. 2.yazıt.

ARA

kitabhâne

kütüphane.

ARA

kitmân

sır saklama, ketumluk.

ARA

kitmân etmek

saklamak.

ARA

kiyâset

zekilik, uyanıklık.

ARA

kizb

yalan.

ARA

köhne

eski.

ARA

kubh

çirkinlik.

ARA

kubûr

mezarlar.

ARA

kûçe

sokak.

ARA

kudât

kadılar.

ARA

kûdek

çocuk.

ARA

kudemâ

eskiler.

ARA

kudret

güç.

ARA

kudsî

kutsal.

ARA

kudsiyân

melekler.

ARA

kudsiyet

kutsallık.

ARA

kudsiyetşiken

kutsallığı bozan; kutsal olan şeylere karşı saygısız.

ARA

kudûm

1.gelme. 2.kudüm.

ARA

kudûmzen

kudüm çalan.

ARA

kûfe

küfe.

ARA

kufl

kilit.

ARA

kûfte

1.ezik. 2.köfte.

ARA

kûh

dağ.

ARA

kûhân

hörgüç.

ARA

kûhistan

dağlık.

ARA

kuhl

göz sürmesi.

ARA

kulel

1.kuleler. 2.doruklar.

ARA

kullâb

kanca, çengel.

ARA

kulle

1.kule. 2.doruk.

ARA

kulûb

kalpler.

ARA

kumâr

kumar.

ARA

kumâş

kumaş.

ARA

kumrî

kumru.

ARA

kûr

kör.

ARA

kur'a

kur'a, ad çekme.

ARA

kurâ

köyler.

ARA

kurâze

kırıntı, döküntü.

ARA

kurb

1.yakınlık. 2.yakın.

ARA

kûre

kuyumcu ocağı.

ARA

kûrî

körlük.

ARA

kurrâ

Kur'ân okuyucular.

ARA

kurs

yuvarlak.

ARA

kurûn

1.yüzyıllar. 2.çağlar.

ARA

kurûn-i kadîme

eski çağlar.

ARA

kurûn-i ûlâ

ilkçağ.

ARA

kurûn-i vüstâ

ortaçağ.

ARA

kûs

kös, büyük davul.

ARA

kûse

köse.

ARA

kusûr

1.kasırlar. 2.eksiklik, hata, ihmal.

ARA

kusur eylemek

ihmalde bulunmak, hata yapmak.

ARA

kûşe

köşe.

ARA

kûşiş

çaba.

ARA

kûşk

köşk.

ARA

kût

azık, yiyecek.

ARA

kûtah

kısa.

ARA

kûtahnazar

kıt görüşlü, basiretsiz.

ARA

kutb

kutup.

ARA

kutn

pamuk.

ARA

kutr

çap.

ARA

kuûd

oturma.

ARA

kuvâ

güçler, kuvvetler.

ARA

kuvve

güç, kuvvet.

ARA

kuvve-i muhayyile

hayal gücü.

ARA

kuvve-i müeyyide

yaptırım gücü.

ARA

kuvvet

1.güç. 2.askerî güç.

ARA

kûy

1.köy. 2.sokak. 3.sevgilinin evinin bulunduğu yer.

ARA

kuyûd

1.bağlar. 2.kayıtlar.

ARA

kuyûdat

kayıtlar.

ARA

kuzât

kadılar.

ARA

kûze

] testi.

ARA

kübrâ

en büyük.

ARA

küdûr

kederler.

ARA

küdûret

1.bulanıklık. 2.tasa.

ARA

küffar

kafirler.

ARA

küfr

1.kafirlik. 2.küfür.

ARA

küfrbâz

küfürbaz.

ARA

kühen

eski.

ARA

külah

şapka.

ARA

külbe

kulübe.

ARA

küleh

külah, şapka.

ARA

külfet

1.zahmet. 2.merasim.

ARA

küll

tüm, bütün.

ARA

küllî

1.genel. 2.çok.

ARA

külliyyen

tamamen, tümü.

ARA

künc

köşe.

ARA

küngüre

şerefe.

ARA

künh

asıl, öz.

ARA

künûn

şimdi.

ARA

künûz

hazineler.

ARA

küre

küre.

ARA

küre-i arz

yerküre, dünya.

ARA

kürevî

küresel.

ARA

kürre

1.sıpa. 2.tay.

ARA

kürsî

1.kürsü, taht. 2.başkent.

ARA

küsûf

1.güneş tutulması. 2.tutulma.

ARA

küsûr

1.kesirler. 2.parçalar.

ARA

küşad

1.açma. 2.açılma, açılış.

ARA

küşâd etmek

açılış yapmak, açmak.

ARA

küştî

güreş.

ARA

küttâb

kâtipler, yazıcılar.

ARA

kütüb

kitaplar.

ARA

kütübhâne

kütüphane.

ARA

lâ

1.hayır. 2.yoktur.

ARA

la'l

1.al. 2.lal taşı. 3.kırmızı dudak.

ARA

lâakal

en azından, hiç olmazsa.

ARA

lâbe

yalvarma.

ARA

lâbis

giyen.

ARA

lâbis olmak

giymek.

ARA

lâbüd

gerekli, lazım.

ARA

lâcerem

kuşkusuz.

ARA

lâcverd

lacivert.

ARA

lâdînî

laik, din dışı.

ARA

lâf

söz.

ARA

lafazan

geveze.

ARA

lafız

söz.

ARA

lâfügüzâf

boş söz, zırva.

ARA

lafz

söz, lafız.

ARA

lafzî

lafız ile ilgili, söz ile ilgili.

ARA

lâgar

zayıf, cılız.

ARA

lağv

1.kaldırma. 2.boşuna.

ARA

lağvedilmek

1.kaldırılmak. 2.hükümsüz kılınmak.

ARA

lağvetmek

1.kaldırmak. 2.hükümsüz kılmak.

ARA

lağvolmak

1.kaldırılmak. 2.hükümsüz kalmak.

ARA

lağvolunmak

1.kaldırılmak. 2.hükümsüz kılınmak.

ARA

lağz

sürçme.

ARA

lağziş

sürçme, kayma.

ARA

lahd

mezar, lahit.

ARA

lahika

ek.

ARA

lahm

et.

ARA

lahn

1.uyum. 2.tavır. 3.dil.

ARA

laht

parça.

ARA

lâhûtî

ilahî.

ARA

lahza

an, lahza.

ARA

laîn

lanetlenmiş.

ARA

lakab

lakap.

ARA

lâkayd

kayıtsız.

ARA

lâkaydî

kayıtsızlık.

ARA

lâkin

ancak, ne var ki.

ARA

laklâk

leylek.

ARA

laklaka

boş laf.

ARA

lâl

dilsiz.

ARA

lâle

lale çiçeği.

ARA

lâlekâ

1.pabuç. 2.taç, ibik.

ARA

lâlettayin

gelişigüzel.

ARA

lâlezar

lale bahçesi.

ARA

lâmehâle

ister istemez, çaresiz.

ARA

lâmekan

mekansızlık.

ARA

lâmi'

parlayan.

ARA

lâmia

parlayan.

ARA

lâmise

dokunma duyusu.

ARA

lâne

yuva.

ARA

lanet

lanet, beddua.

ARA

lâsiyyema

özellikle.

ARA

lâşe

leş.

ARA

lâşehâr

leş yiyen.

ARA

latif

hoş, yumuşak.

ARA

latife

şaka.

ARA

latife etmek

şaka yapmak.

ARA

latifegû

şakacı.

ARA

latme

tokat.

ARA

lâubali

kayıtsız, gamsız.

ARA

lâubalîlik

kayıtsızlık, gamsızlık.

ARA

lây

1.çamur. 2.tortu.

ARA

lâya'kil

kendinde olmayan.

ARA

lâyemut

ölümsüz.

ARA

lâyenkatı

kesintisiz, sürekli.

ARA

lâyetecezza

parçalanmaz, ayrılmaz.

ARA

lâyetegayyer

değişmez.

ARA

lâyetenâhi

sonsuz.

ARA

lâyetezelzül

sarsılmaz.

ARA

lâyiha

tasarı.

ARA

lâyuad

sayısız.

ARA

lâzevâl

yok olmaz, ölümsüz.

ARA

lâzım

1.gerekli. 2.geçişsiz.

ARA

lâzıme

gerekli.

ARA

leâli

inciler.

ARA

leb

dudak.

ARA

lebâleb

ağzına kadar dolu.

ARA

leben

süt.

ARA

leb-i derya

sahil, deniz kenarı.

ARA

lecâcet

inat.

ARA

lecûc

inatçı.

ARA

ledünnî

Tanrı sırlarıyla ilgili.

ARA

leffen

ilişikte.

ARA

leh

yan, yana, yararına.

ARA

lehv

1.oyun. 2.yararı olmayan işler.

ARA

leîm

alçak.

ARA

leîmâne

alçakça.

ARA

leked

1.tekme. 2.çifte.

ARA

lekedâr

lekeli.

ARA

lem'a

parıltı.

ARA

lemeân

parıldama.

ARA

lemeât

parıltılar.

ARA

lems

dokunma.

ARA

lemyezel

1.yok olmayan, kalıcı. 2.Tanrı.

ARA

leng

aksak, topal.

ARA

lerzân

titrek.

ARA

lerziş

titreme.

ARA

leşker

1.asker. 2.ordu.

ARA

letâfet

1.hoşluk. 2.yumuşaklık. 3.güzellik.

ARA

letâif

şakalar, fıkralar, latifeler.

ARA

levâhık

ekler.

ARA

levâyih

tasarılar.

ARA

levâzım

gereçler, gerekli şeyler.

ARA

levend

1.Osmanlı deniz eri. 2.ayyaş. 3.zampara. 4.kabadayı.

ARA

levh

levha.

ARA

levha

plaka, tabela.

ARA

levn

1.renk. 2.tür.

ARA

levs

pislik.

ARA

levze

1.badem. 2.bademcik.

ARA

leyâlî

geceler.

ARA

leyl

gece.

ARA

leyle

gece.

ARA

leylî

yatılı.

ARA

leylünehâr

gece gündüz.

ARA

leyyin

yumuşak.

ARA

lezâiz

lezzetler.

ARA

lezîz

lezzetli.

ARA

lezzât

1.lezzetler. 2.zevkler.

ARA

lezzet

1.lezzet, tad. 2.zevk.

ARA

libas

giysi.

ARA

licâm

gem.

ARA

lifâfe

sargı.

ARA

ligâm

1.gem. 2.dizgin.

ARA

lihâf

yorgan.

ARA

lihye

sakal.

ARA

lîk

ama ancak.

ARA

likâ

1.buluşma. 2.yüz.

ARA

lîme

parça.

ARA

lîmû

limon.

ARA

lisân

dil.

ARA

lisanî

dil ile ilgili.

ARA

lisâniyyat

dilbilim.

ARA

lise

diş eti.

ARA

livâ

sancak, bayrak.

ARA

livata

kulamparalık, oğlancılık.

ARA

liyakat

yaraşma.

ARA

lu'bet

oyuncak.

ARA

lu'betbaz

kuklacı.

ARA

luâb

salya.

ARA

lugât

1.sözlük. 2.kelimeler.

ARA

lugat

1.söz. 2.sözlük. 3.kelime.

ARA

lugaz

bilmece.

ARA

lukme

lokma.

ARA

lûle

1.boru. 2.lüle, kağıt külah.

ARA

lutf

1.iyilik, lütuf. 2.güzellik.

ARA

lutfeylemek

ilgi göstermek, iyilik etmek.

ARA

lutfkâr

lütuf sahibi.

ARA

lutufdîde

iyilik görmüş, lütuf görmüş.

ARA

lutufkâr

lütuf sahibi.

ARA

lü'lü

inci.

ARA

lübb

öz.

ARA

lücce

1.kalabalık. 2.gümüş. 3.deniz, engin su.

ARA

lüknet

dil tutukluğu.

ARA

lüle

1.boru. 2.lüle, kağıt külah.

ARA

lüzum

gereklilik, lazım olma.

ARA

lüzum görmek

gerekli bulmak.

ARA

mâ

su.

ARA

mâ

biz.

ARA

ma'âyib

kusurlar, ayıplar.

ARA

ma'ber

geçit.

ARA

ma'ni

anlam.

ARA

ma'raz

sergi.

ARA

ma'reke

savaş alanı.

ARA

ma'şerî

kollektif.

ARA

maâbid

mabetler, ibadet yerleri.

ARA

maâbir

geçitler.

ARA

maâd

1.dönüş yeri. 2.ahiret.

ARA

mâadâ

dışında,-den başka, başka, öte, yanı sıra.

ARA

maâdin

madenler.

ARA

maalesef

ne yazık ki.

ARA

maalmemnûniye

seve seve.

ARA

maânî

anlamlar.

ARA

maârif

1.bilimler. 2.kültür. 3.Millî Eğitim Bakanlığı.

ARA

maarif nezareti

millî eğitim bakanlığı.

ARA

maâş

1.geçim. 2.aylık.

ARA

maatteessüf

ne yazık ki, üzülerek, maalesef.

ARA

maazâlik

bununla birlikte.

ARA

maâzallah

Allah esirgesin.

ARA

mâba'dut-tabîa

fizik ötesi, doğa ötesi.

ARA

mâba'duttabîiyye

metafizik, doğa ötesi.

ARA

mâbad

sonraki.

ARA

mâbadı var

devam edecek, sürecek, arkası var.

ARA

mabed

1.tapınak. 2.ibadethane.

ARA

mâbeyn

1.arası. 2.padişah sarayı.

ARA

mabud

ibadet edilen,

ARA

mâcera

1.cereyan eden. 2.serüven.

ARA

mâceraperest

maceracı.

ARA

maceraperestî

maceracılık, maceraperestlik.

ARA

mâdâmülhayat

ömür boyu.

ARA

madde be madde

madde madde.

ARA

maddî

1.madde ile ilgili. 2.materyalist.

ARA

maddiyet

maddîlik.

ARA

maddiyye

1.madde ile ilgili. 2.matetaryalist.

ARA

mâde

dişi.

ARA

mâdelet

adalet.

ARA

madeniyyât

madencilik bilimi, mineraloji.

ARA

mâder

anne.

ARA

maderî

anne ile ilgili, ana tarafı.

ARA

mâderzâd

anadan doğma.

ARA

mâdiyân

kısrak.

ARA

madûd

sayılı.

ARA

madûd olmak

sayılmak.

ARA

mâdum

yok olmuş.

ARA

mâdumiyet

yokluk.

ARA

mâdun

ast, aşağıda, alt.

ARA

mâfevk

üst, üstü, yukarısı.

ARA

mafsal

eklem.

ARA

magâre

mağara.

ARA

mağâk

1.çukur. 2.mezar.

ARA

mağâzî

1.savaşlar, gazalar. 2.savaş öyküleri.

ARA

mağbûn

aldatılmış.

ARA

mağdûr

haksızlığa uğramış.

ARA

mağdur etmek

haksızlığa uğratarak zor durumda bırakmak.

ARA

mağdur olmak

haksızlığa uğramayarak zor durumda kalmak.

ARA

mağduriyet

haksızlığa uğrama, mağdur olma.

ARA

mağfiret

yarlıgama.

ARA

mağfiret etmek

yarlıgamak.

ARA

mağfur

yarlıganmış.

ARA

mağlata

laf salatası, yanıltmaca.

ARA

mağlub

yenik.

ARA

mağmûm

gamlı, kederli.

ARA

mağrib

1.batı. 2.akşam namazı. 3.Kuzeybatı Afrika. 4.Fas.

ARA

mağrur

gururlu, kendini beğenmiş.

ARA

mağrûr olmak

gururlanmak.

ARA

mağrûrane

gururlanarak, kendini beğenerek.

ARA

mağsub

gaspedilmiş.

ARA

mağşuş

karışmış.

ARA

mağz

1.beyin. 2.iç, öz. 3.ilik.

ARA

mağzûb

gazaba uğratılmış.

ARA

mâh

ay.

ARA

mahabbet

sevgi.

ARA

mahabbet eylemek

sevmek.

ARA

mahâfil

1.mahfiller. 2.toplantı yerleri.

ARA

mahâkim

mahkemeler.

ARA

mahal

yer.

ARA

mahall

yer.

ARA

mahallî

1.yerel. 2.yerli.

ARA

mahalliye

yerel.

ARA

mâhâne

aylık.

ARA

mahâret

beceri.

ARA

mâhasal

sonuç.

ARA

mahâsin

iyilikler, güzellikler.

ARA

mâhazar

hazırda olan.

ARA

mahâzin

mahzenler.

ARA

mahâzîr

sakıncalar.

ARA

mahbes

hapishane.

ARA

mahbûb

1.sevilen. 2.sevgili.

ARA

mahbus

1.hapsedilmiş. 2.hapishane.

ARA

mahcûb

1.örtülmüş. 2.utangaç.

ARA

mahcûb etmek

utandırmak.

ARA

mahcûb olmak

utanmak.

ARA

mahcûbiyet

utangaçlık.

ARA

mahcûz

hacizli.

ARA

mahcûz olmak

haczedilmek.

ARA

mahdud

sınırlı, kasıtlı.

ARA

mahdum

oğul.

ARA

mâhe

matkap.

ARA

mahfaza

kutu, kap.

ARA

mahfî

gizli.

ARA

mahfil

1.toplantı yeri. 2.cami mahfili.

ARA

mahfiyyen

gizlice.

ARA

mahfuz

korunmuş, saklanmış.

ARA

mâh-ı nev

hilal, ay.

ARA

mâh-ı sipihr

ay, gökyüzündeki ay.

ARA

mâhî

balık.

ARA

mahir

becerili, maharetli.

ARA

mahiyet

asıl, esas, içyüzü.

ARA

mahkûk

kazılmış, kazılarak yazılmış, yontulmuş.

ARA

mahkum

hüküm giymiş.

ARA

mahkûm etmek

hüküm giydirmek.

ARA

mahkum olmak

hüküm giymek.

ARA

mahlas

takma ad.

ARA

mahlû

tahttan indirilmiş.

ARA

mahluk

yaratık.

ARA

mahlul

erimiş, çözülmüş, hallolmuş.

ARA

mahlut

karışık.

ARA

mahmûd

1.övülmüş. 2.hamd edilmiş.

ARA

mahmul

yüklü.

ARA

mahmur

uykulu, baygın.

ARA

mâhpâre

1.ay parçası. 2.çok güzel.

ARA

mahrec

çıkış yeri.

ARA

mahrem

1.nikah düşmeyen. 2.gizli.

ARA

mâhru

ay yüzlü, güzel yüzlü.

ARA

mahruk

yanık, yanmış.

ARA

mahrûkat

yakacak.

ARA

mahrum

yoksun.

ARA

mahrum etmek

yoksun bırakmak.

ARA

mahrum olmak

yoksun kalmak.

ARA

mahrumiyet

yoksunluk, mahrumluk.

ARA

mahrut

koni.

ARA

mahsûb

hesap edilen.

ARA

mahsûl

ürün, sonuç.

ARA

mahsur

kuşatılmış.

ARA

mahsus

1.özgü, ayrılmış. 2.bilerek.

ARA

mahsûs

hissedilen, hissedilir.

ARA

mahşer

1.kıyamet yeri. 2.aşırı kalabalık.

ARA

mâhtâb

mehtap.

ARA

mahtûm

mühürlü.

ARA

mahtût

1.yazılı. 2.çizili.

ARA

mahv

1.yok etme. 2.yok olma.

ARA

mahvetmek

yok etmek.

ARA

mahz

sırf, sade, tam.

ARA

mahzar

1.huzur, kat. 2.görünüş.

ARA

mahzun

hüzünlü.

ARA

mahzun etmek

hüzünlendirmek.

ARA

mahzun olmak

hüzünlenmek.

ARA

mahzûnane

hüzünlü bir halde.

ARA

mahzur

sakınca.

ARA

mahzur görmek

sakıncalı bulmak.

ARA

mahzûzat

hoşa gidecek şeyler.

ARA

mâî

1.su ile ilgili. 2.mavi.

ARA

mâ-i mukattar

damıtık su.

ARA

mâide

sofra.

ARA

mâil

1.eğilimli, istekli. 2.eğimli, meyilli. 3.çalan.

ARA

mâil olmak

eğilim göstermek.

ARA

maîşet

geçim, dirlik.

ARA

maiyyet

birlik, beraberlik, yanında bulunma.

ARA

mak'ad

1.makat, kıç. 2.minder.

ARA

makâbir

mezarlar, kabirler.

ARA

mâkabl

önceki, önü.

ARA

mâkablettârih

tarih öncesi.

ARA

makâl

söz.

ARA

makam

1.yer. 2.kat, huzur. 3.musikî makamı

ARA

makâmat

makamlar.

ARA

makarr

1.başkent. 2.merkez.

ARA

makâsıd

maksatlar.

ARA

makber

mezar.

ARA

makbere

mezar.

ARA

makbul

kabul edilen, beğenilen.

ARA

makbuz

1.alınmış. 2.alındı belgesi.

ARA

makdem

gelme, geliş.

ARA

makdur

1.güç. 2.elden gelen.

ARA

makes

yansıma yeri.

ARA

makes bulmak

yansımak, yansıyacak yer bulmak.

ARA

makes olmak

yansıtmak, yansıma yeri olmak.

ARA

makhûr

1.kahrolmuş, yenilmiş. 2.gazaba uğramış.

ARA

mâkiyan

tavuk.

ARA

makrun

yakın.

ARA

maksad

amaç.)

ARA

maksûd

istenilen, maksat.

ARA

makta

1.kesim yeri. 2.kesit.)

ARA

maktel

1.öldürme yeri. 2.ünlü birinin ölümü üzerine yazılan şiir.

ARA

maktû

1.kesilmiş, kesik. 2.pazarlık yapılmaz.

ARA

maktül

öldürülen.

ARA

maktül olmak

öldürülmek.

ARA

mâkul

akla uygun.

ARA

makûlat

aklî bilgiler.

ARA

makûle

kategori.

ARA

makûs

1.ters. 2.uğursuz.

ARA

mal

1.mal. 2.servet.

ARA

mâlâmâl

dopdolu.

ARA

mâlî

1.mal ile ilgili. 2.maliye ile ilgili.

ARA

mâlihulya (yun.-A.)

melankoli.

ARA

mâlik

sahip.

ARA

mâlikiyet

sahip olma.

ARA

maliye

devletin gelir ve gider işlerini takip eden bakanlık ve ona bağlı daireler.

ARA

malûl

özürlü, hastalıklı.

ARA

malûlen

sakatlanmış olarak, özürlü olarak.

ARA

malûlîn

hastalar, sakatlar.

ARA

malûm

bilinen.

ARA

malûm olmak

anlaşılmak, bilinmek.

ARA

malûmat

bilgi.

ARA

malûmatfurûş

bilgiçlik taslayan.

ARA

malûmatfurûşluk

bilgiçlik taslama.

ARA

malûmatfurûşluk etmek

bilgiçlik taslamak.

ARA

mâmafih

bununla birlikte.

ARA

mâmelek

sahip olunan.

ARA

mamûl

1.yapılmış, imal edilmiş. 2.alışılmış.

ARA

mamûlat

imal edilenler.

ARA

mamûlün fevkinde

alışılmışın ötesinde.

ARA

mamûr

bayındır, imar edilmiş.

ARA

mamûr edilmek

bayındırlaştırılmak, imar edilmek.

ARA

mamûr etmek

bayındırlaştırmak.

ARA

mamûr olmak

bayındır olmak.

ARA

mamûre

bayındır yer.

ARA

mamûriyet

bayındırlık.

ARA

mana

anlam.

ARA

manalandırmak

anlam kazandırmak.

ARA

manen

1.mana yolu ile. 2.gönülden.

ARA

mânend

gibi.

ARA

manevî

1.anlam ile ilgili. 2.ruh ile ilgili.

ARA

maneviyat

1.manaya dayalı şeyler. 2.moral değerler.

ARA

mani

engel.

ARA

mani olmak

engel olmak.

ARA

mânia

engel.

ARA

manidar

anlamlı.

ARA

mansıb

devlet memuriyetindeki makam.

ARA

mansıbdar

makam sahibi devlet memuru.

ARA

mansur

Tanrı'nın yardımıyla zafer kazanan.

ARA

mantıkan

mantık bakımından.

ARA

mantıkî

mantıklı.

ARA

mantıkiyyûn

mantıkçılar, mantık bilginleri.

ARA

manzar

1.seyir yeri. 2.görünüş. 3.yüz.

ARA

manzara

görünüm.

ARA

manzum

nazmedilmiş.

ARA

manzûmât

manzumeler.

ARA

manzûme

1.dizilmiş. 2.vezinli söz, şiir. 3.sistem.

ARA

manzur

1.bakılan. 2.dikkat çeken.

ARA

manzur olmak

görülmek, göze çarpmak.

ARA

mâr

yılan.

ARA

maraz

hastalık.

ARA

marazî

hastalıklı, hastalkla ilgili.

ARA

mârgîr

yılancı, yılan tutan.

ARA

marifet

1.bilme. 2.ustalık, beceri. 3.aracı.

ARA

mariz

hasta.

ARA

mârpîç

marpuç, nargile marpucu.

ARA

maruf

1.bilinen. 2.ünlü, tanınmış.

ARA

marûf olmak

tanınmak, bilinmek.

ARA

maruz

1.arzedilen, sunulan. 2.karşı karşıya kalma, tutulma.

ARA

maruz olmak

karşı karşıya kalmak.

ARA

maruzat

sunulanlar, arzedilecek şeyler.

ARA

mâsabak

geçen, geçmiş.

ARA

masâri

dizeler, mısralar.

ARA

masârif

harcamalar.

ARA

masdar

1.çıkış yeri, kaynak. 2.masdar.

ARA

mâsebak

geçen, geçmiş.

ARA

mashara

soytarı.

ARA

mâsiva

1.Tanrı'nın dışındaki varlıklar. 2.dünyaya özgü her şey.

ARA

masiyet

1.günah. 2.isyan.

ARA

maskat

1.düşüş yeri.

ARA

maskat-ı re's

doğum yeri.

ARA

maslahat

1.iş. 2.dirlik düzenlik.

ARA

maslahatgüzar

elçi adına devlet işlerini yürüten.

ARA

masnû

1.yapma, yapay. 2.sanatlı.

ARA

masraf

harcama, gider.

ARA

masrû

saralı.

ARA

masrûf

harcanmış.

ARA

masruf olmak

harcanmak.

ARA

mass

emme.

ARA

massetmek

emmek, çekmek.

ARA

mâst

yoğurt.

ARA

mastaba

1.meyhane. 2.sedir.

ARA

masum

1.suçsuz, günahsız. 2.küçük çocuk.

ARA

masumane

masumca.

ARA

masume

1.suçsuz, günahsız. 2.küçük kız çocuğu.

ARA

masumiyet

masumluk, suçsuzluk.

ARA

masûn

korunmuş, saklanmış.

ARA

masûn kalmak

korunmak, zarar gelmemek.

ARA

mâşe

maşa.

ARA

maşer

toplum.

ARA

maşerî

kollektif, ortaklaşa.

ARA

mâşıta

kadın makyajcısı, kadın kuaförü.

ARA

mâşî

yürüyen.

ARA

mâşiyen

yürüyerek.

ARA

maşrık

doğu.

ARA

maşûk

(erkek) sevgili.

ARA

maşuka

(bayan) sevgili.

ARA

matbaa

basımevi.

ARA

matbah

mutfak.

ARA

matbû

1.basılı. 2.hoşa giden, hoş.

ARA

matbûat

1.basın. 2.basılı şeyler.

ARA

mâtem

yas.

ARA

mâtem tutmak

yas tutmak.

ARA

mâtemdar

yaslı.

ARA

mâtemî

yaslı.

ARA

mâtemli

yaslı.

ARA

mâtemserâ

yas tutulan ev.

ARA

mâtemzede

yaslı.

ARA

matla

1.doğuş yeri. 2.kaside ve gazelin ilk beyti.

ARA

matlab

1.konu. 2.istek.

ARA

matlub

1.istenilen, aranan. 2.alacak.

ARA

matlûb etmek

istemek.

ARA

matrûd

kovulmuş.

ARA

matrûş

1.sakalsız. 2.tıraşlanmış.

ARA

matuf

yönelik, çevrili.

ARA

matûh

bunak, bunamış.

ARA

matûhe

bunak, bunamış (bayan).

ARA

mâvaka

olup biten.

ARA

mâverâ

1.öte, ötesinde. 2.ahiret, öbür dünya.

ARA

mavtın

yurt tutulan yer.

ARA

mâye

1.maya. 2.para. 3.mal. 4.güç.

ARA

mâyedar

1.mayalı. 2.paralı. 3.mal sahibi. 4.güçlü.

ARA

mâyi

sıvı.

ARA

mayûb

1.kusurlu. 2.ayıplanmış.

ARA

mazanna

1.ermiş sanılan.2.zan altındaki.

ARA

mazarrat

1.zarar verme. 2.zarar.

ARA

mazarrât

zararlar.

ARA

mazbata

tutanak.

ARA

mazbata

tanzim etmek tutanak düzenlemek.

ARA

mazbut

1.zaptedilmiş. 2.kayda geçirilmiş. 3.derli toplu. 4.sağlam.

ARA

mazbutat

kayda geçirilenler.

ARA

mazeret

özür.

ARA

mazerethâh

özür dileyen.

ARA

mazhar

1.ortaya çıkış yeri. 2.şereflenme, nail olma.

ARA

mazhar olmak

karşılaşmak, nail olmak.

ARA

mâzi

geçmiş, geçmiş zaman.

ARA

mazlum

1.zulme uğramış. 2.sesiz sedasız.

ARA

mazlumâne

mazlumca.

ARA

mazlûmiyet

1.mazlumluk, zulme uğramışlık. 2.sesiz sedasız olma.

ARA

mazmaza

gargara.

ARA

mazmaza yapmak

gargara yapmak, ağızda su çalkalamak.

ARA

mazmun

1.kavram. 2.ince söz.

ARA

maznun

zanlı.

ARA

maznun olmak

zan altında kalmak.

ARA

mazrub

1.dövülen. 2.çarpılan.

ARA

mazruf

1.kaba konulan. 2.zarflı.

ARA

mâzu

mazı.

ARA

mazûl

görevden alınmış, azledilmiş.

ARA

mazul olmak

görevden alınmak, azledilmek.

ARA

mazur

özürlü.

ARA

me'vâ

sığınma yeri.

ARA

me'yûs

umutsuz.

ARA

me'yûs etmek

umutsuz bırakmak.

ARA

me'yûs olmak

umudunu yitirmek.

ARA

meâb

sığınma yeri.

ARA

meâd

1.dönüş yeri. 2.ahiret.

ARA

meâhiz

kaynaklar.

ARA

meâl

anlam.

ARA

meâric

merdivenler.

ARA

meâsî

1.isyanlar. 2.günahlar.

ARA

meâyib

kusurlar, ayıplar.

ARA

mebâd

sakın, aman sakın, olmaya.

ARA

mebâdâ

sakın, aman sakın, olmaya.

ARA

mebâdî

ilkeler, prensipler.

ARA

mebâhis

konular, bahisler.

ARA

mebânî

1.temeller. 2.yapılar, binalar.

ARA

mebde'

1.başlangıç noktası.

ARA

mebde-i tarih

tarih başlangıcı.

ARA

mebhas

1.bölüm, fasıl. 2.bilim.

ARA

mebhûs

bahsedilen.

ARA

mebhût

şaşkın.

ARA

meblağ

1.tutar. 2.para.

ARA

mebnâ

bina.

ARA

mebnî

1.dayanan. 2.bina edilmiş.

ARA

mebsût

yaygın, açık.

ARA

mebsûten

yaygın olarak.

ARA

mebus

1.gönderilmiş. 2.milletvekili. 3.ölümden sonra dirilen.

ARA

mebzûl

bol.

ARA

mebzûlen

bolca.

ARA

mebzûliyet

bolluk.

ARA

mec'ûl

yapay.

ARA

mecâl

1.güç, kuvvet. 2.fırsat.

ARA

mecâlis

meclisler.

ARA

mecâmi

toplantı yerleri.

ARA

mecânîn

mecnunlar, çılgınlar.

ARA

mecbûr

1.zorunlu. 2.zora koşulmuş.

ARA

mecbûrî

zorunlu.

ARA

mecbûriyet

zorunluluk.

ARA

meccânen

parasız olarak.

ARA

meccânî

parasız.

ARA

mecd

ululuk.

ARA

mecelle

dergi.

ARA

mechûl

bilinmeyen.

ARA

mechûlât

bilinmeyenler.

ARA

mechûliyet

bilinmezlik.

ARA

mechûlünneseb

onun bunun çocuğu.

ARA

mecîd

ulu.

ARA

meclis

toplantı yeri.

ARA

meclisefrûz

meclisi aydınlatan, meclisi şenlendiren.

ARA

meclûb

1.celbedilmiş. 2.aşık, tutkun.

ARA

mecma'

toplantı yeri.

ARA

mecmû'

toplam, tümü.

ARA

mecmûa

1.dergi. 2.küçük risale veya farklı kitapların bir araya getirildiği eser.

ARA

mecmûan

toplam olarak.

ARA

mecnûn

1.delice seven. 2.cinli. 3.Leyla'nın aşığı.

ARA

mecnûnâne

çılğınca, delicesine.

ARA

mecrâ

1.su yatağı. 2.yol, güzergah.

ARA

mecrûh

yaralı.

ARA

mecrûhîn

yaralılar.

ARA

mecûsî

ateşperest, ateşe tapan.

ARA

meczûb

1.cezbedilmiş. 2.Tanrı sevgisiyle cezbeye kapılan. 2.deli.

ARA

med'uv

davetli.

ARA

med'uvvîn

davetliler.

ARA

medâfin

mezarlar.

ARA

medâr

1.yörünge 2.dönence. 3.vesile, vasıta. 4.yardımcı.

ARA

medâric

merdivenler.

ARA

medâris

medreseler.

ARA

medd

1.uzatma. 2.çekme.

ARA

meddâh

1.çok öven. 2.meddah.

ARA

meded

yardım, medet.

ARA

mededhâh

yardım isteyen.

ARA

mededkâr

yardım eden, yardımcı.

ARA

mededres

yardıma koşan, imdada koşan.

ARA

medenî

1.şehirli. 2.uygar. 3.görgülü. 4.Medineli.

ARA

medenîleşmek

uygarlaşmak.

ARA

medeniyyet

uygarlık.

ARA

medfa

top.

ARA

medfen

mezar, defin yeri.

ARA

medfû

1.çıkarılmış. 2.dışkı. 3.para kasasından çıkmış.

ARA

medfûn

gömülü, defnedilmiş.

ARA

medfûn edilmek

gömülmek.

ARA

medh

övgü.

ARA

medhal

1.giriş. 2.giriş yeri. 3.başlangıç. 4.dehalet.

ARA

medhaldâr

parmağı olan, müdahale etmiş olan.

ARA

medhaldar bulunmak

parmağı olmak; müdahalesi bulunmak.

ARA

medhedilmek

övülmek.

ARA

medhetmek

övmek.

ARA

medhiye

övgü.

ARA

medhiyyât

övgüler.

ARA

medhûş

dehşete kapılmış.

ARA

medîd

1.uzun. 2.çekilmiş.

ARA

medîde

1.uzun. 2.çekilmiş.

ARA

medîha

övgü şiiri, kaside.

ARA

medîhagû

övgü şairi, kaside şairi.

ARA

medîne

1.şehir. 2.Medine.

ARA

medînetünnebî

Medine.

ARA

medînetüsselam

Bağdat.

ARA

medlûl

kanıt olarak gösterilen.

ARA

medresevî

medrese ile ilgili.

ARA

medrûs

1.eski, yırtık pırtık. 2.ders olarak verilen.

ARA

medyûn

borçlu.

ARA

mefâhîm

mefhumlar.

ARA

mefâhir

övünülecek şeyler.

ARA

mefâsıl

eklemler.

ARA

mefâtih

anahtarlar.

ARA

mefhar

övünç kaynağı.

ARA

mefhum

kavram.

ARA

mefhûm olmak

anlaşılmak.

ARA

mefkûd

1.kayıp. 2.yok olmuş.

ARA

mefkûd olmak

1.kaybolmak. 2.yok olmak.

ARA

mefkûre

ülkü, ideal.

ARA

mefkûrevî

ülkü ile ilgili.

ARA

meflûc

felçli.

ARA

meflûc olmak

felç olmak, kımıldayamaz hale gelmek.

ARA

meflûciyet

1.felçlilik. 2.kıpırdayamama.

ARA

mefrûş

döşenmiş.

ARA

mefrûşat

döşeme.

ARA

mefrûz

ayırılmış.

ARA

mefrûz

farzedilmiş.

ARA

meftûh

1.açık. 2.fethedilmiş. 3.fethalı.

ARA

meftûn

tutkun, aşık.

ARA

meftûn etmek

aşık etmek.

ARA

meftûn olmak

aşık olmak, tutulmak.

ARA

meftûniyet

tutkunluk.

ARA

meger

1.meğer. 2.oysa.

ARA

meges

sinek.

ARA

meğâk

1.çukur. 2.mezar.

ARA

meh

ay.

ARA

mehâbet

heybetlilik.

ARA

mehâlik

tehlikeli yerler.

ARA

mehâr

yular, dizgin.

ARA

mehaz

] kaynak.

ARA

mehbil

rahim yolu.

ARA

mehd

beşik.

ARA

mehekk

mihenk taşı.

ARA

mehîb

heybetli.

ARA

mehl

süre tanıma.

ARA

mehleke

tehlikeli yer.

ARA

mehlikâ

ay yüzlü, güzel yüzlü.

ARA

mehpare

1.ay parçası. 2.güzel yüzlü.

ARA

mehpeyker

güzel yüzlü, parlak yüzlü.

ARA

mehr

mehir.

ARA

mehrû

ay yüzlü, güzel yüzlü.

ARA

mehtâb

mehtap, ay ışığı.

ARA

mehûz

alınmış.

ARA

mehveş

1.ay gibi, ay kadar güzel. 2.güzel yüzlü.

ARA

mekân

1.yer. 2.ev.

ARA

mekâre

kiralık binek veya yük hayvanı.

ARA

mekâreci

binek veya yük hayvanı kiralayan.

ARA

mekârim

cömertlikler.

ARA

mekâtîb

mektuplar.

ARA

mekâtib

okullar.

ARA

mekâtib-i âliye

yüksekokullar.

ARA

mekâtib-i askeriye

askerî okullar.

ARA

mekhûl

sürmeli.

ARA

meknûn

1.dizili. 2.gizli.

ARA

mekr

hile.

ARA

mekrûh

iğrenç.

ARA

meks

duralama, duraklama.

ARA

meksur

kırık.

ARA

mekşûf

keşfedilmiş.

ARA

mekteb

1.okul. 2.ekol.

ARA

mekteb-i âlî

yüksekokul.

ARA

mekteb-i harbiye

harp okulu.

ARA

mekteb-i i'dâdî

lise.

ARA

mekteb-i ibtidâî

ilkokul.

ARA

mekteb-i rüşdî

ortaokul.

ARA

mekteb-i sultânî

Galatasaray Lisesi.

ARA

mektep

okul.

ARA

mektub

1.yazılı. 2.mektup.

ARA

mektûbat

mektuplar.

ARA

mektûbî

valilik özel kalem müdürü.

ARA

mektûm

gizli.

ARA

melabe

oyuncak.

ARA

melâbis

giysiler.

ARA

melah

çekirge.

ARA

melahat

yüz güzelliği.

ARA

melâhide

dinsizler, tanrıtanımazlar.

ARA

melâik

melekler.

ARA

melâike

melekler.)

ARA

melâl

sıkıntı, usanma.

ARA

melalli

sıkıntılı.

ARA

melanet

melunluk.

ARA

melce

sığınak, sığınacak yer.

ARA

melekât

yetiler.

ARA

meleke

yeti.

ARA

meleksîmâ

melek yüzlü güzel.

ARA

melekût

ruhlar alemi.

ARA

melfûfen

ilişikte.

ARA

melhûz

düşünülen, öngörülen.

ARA

melik

padişah.

ARA

mellah

gemici.

ARA

melsûk

yapışık.

ARA

melûf

alışık.

ARA

melun

lanet olası.

ARA

memâlik

1.ülkeler. 2.topraklar, diyarlar.

ARA

memât

ölüm.

ARA

memduh

övülmüş.

ARA

memer

geçit.

ARA

memhûr

mühürlü.

ARA

memleket

1.ülke. 2.şehir.

ARA

memlûk

köle.

ARA

memnû

yasak.

ARA

memnûa

yasak.

ARA

memnûiyet

yasak olma hali.

ARA

memnûn

1.mutlu, razı. 2.sevinçli.

ARA

memnun etmek

1.mutlu edilmek, razı edilmek. 2.sevindirilmek.

ARA

memnuniyet

memnunluk.

ARA

memûl

umulan, beklenilen.

ARA

memur

1.görevli. 2.devlet memuru.

ARA

memurîn

memurlar, görevliler.

ARA

memûriyet

memurluk.

ARA

memzuc

karışık.

ARA

men

ben.

ARA

men'

1.engel olma, alıkoyma. 2.engel olunma, alıkonulma. 3.yasaklama. 4.yasaklanma.

ARA

men' edilmek

yasaklanmak.

ARA

men' etmek

1.engel olmak, alıkoymak. 2.yasaklamak.

ARA

men' olunmak

yasaklanmak.

ARA

menâbi'

kaynaklar.

ARA

menâfi'

menfaatler, çıkarlar, yararlar.

ARA

menâkıb

menkıbeler, övgüye değer özellikler.

ARA

menâm

1.uyku. 2.rüya.

ARA

menâre

minare.

ARA

menâsıb

makamlar.

ARA

menâtık

bölgeler.

ARA

menâzır

manzaralar.

ARA

menâzil

1.konaklar. 2.aşamalar.

ARA

menba

1.kaynak. 2.pınar.

ARA

menfâ

sürgün.

ARA

menfaat

çıkar, yarar.

ARA

menfaatperest

çıkarcı.

ARA

menfâlık

sürgün hayatı.

ARA

menfez

nüfuz etme yeri, delik, yarık, giriş veya çıkış yolu.

ARA

menfî

1.olumsuz. 2.hep olumsuz düşünen, her şeye olumsuz yaklaşan. 3.sürgüne gönderilmiş.

ARA

menfur

nefret edilen.

ARA

menhî

yasaklanmış.

ARA

menhiyat

yasaklar.

ARA

menhus

uğursuz.

ARA

meni

sperma.

ARA

menî

benlik.

ARA

menî'

aşılmaz, sarp, geçit vermez.

ARA

menkabe

ünlü kişilerin yaşamlarına ilişkin ve çoğu gerçekle bağdaşmaz öyküler.

ARA

menkûha

nikahlı hanım, eş.

ARA

menkul

1.nakledilen. 2.anlatılan, rivayet edilen.

ARA

menkûş

nakışlı, işlemeli, desenli.

ARA

mensûb

nispet edilen, ait, bağlı.

ARA

mensûbîn

mensuplar.

ARA

mensubiyet

mensup olma, bağlı olma.

ARA

mensûc

dokunmuş.

ARA

mensûcât

1.dokumalar. 2.dokuma sektörü.

ARA

mensûh

hükümsüz.

ARA

mensûr

düzyazı.

ARA

menşe

köken..

ARA

menşur

1.ferman. 2.prizma.

ARA

menus

1.alışılmış. 2.alışkın.

ARA

menût

bağlı.

ARA

menzil

1.konak. 2.ev. 3.bir günde gidilebilen yol.

ARA

menzil alınmak

yol alınmak.

ARA

menzil almak

yol almak.

ARA

menzilgâh

konak yeri.

ARA

mer'î

yürürlükte, geçerli.

ARA

mera

otlak.

ARA

merâkiz

merkezler.

ARA

merâm

amaç, anlatılmak istenen şey.

ARA

merâret

acılık.

ARA

merâsî

ağıtlar, mersiyeler.

ARA

merâsim

1.törenler. 2.tören.

ARA

merâtib

rütbeler, mertebeler.

ARA

merbut

bağlı.

ARA

merbûtiyet

1.bağlılık. 2.düşkünlük, aşırı ilgi.

ARA

mercân

mercan.

ARA

merci

başvuru yeri.

ARA

merd

1.adam. 2.yiğit.

ARA

merdâne

yiğitçe.

ARA

merdiven

merdiven.

ARA

merdûd

reddedilmiş, kabul edilmemiş.

ARA

merdum

1.insan. 2.halk. 3.gözbebeği.

ARA

merdumharlık

insan eti yeme, yamyamlık..

ARA

merdüm

1.insan. 2.halk. 3.gözbebeği.

ARA

merdümek

gözbebeği.

ARA

merdümgiriz

insanlardan kaçan.

ARA

merdümhar

insan yiyen, yamyam.

ARA

merdümî

1.insanlık. 2.yiğitlik.

ARA

meremmet

onarım.

ARA

meremmet etmek

onarmak.

ARA

merg

ölüm.

ARA

mergub

rağbet edilen, aranılan, istenilen.

ARA

merhale

1.aşama. 2.konak, menzil.

ARA

merhamet

acıma.

ARA

merhamet etmek

acımak.

ARA

merhametli

acıyan.

ARA

merhametsiz

acımasız.

ARA

merhem

pomad, yara kremi.

ARA

merhemsâz olmak

çare bulmak.

ARA

merhûm

(erkek) ölü.

ARA

merhûme

(bayan) ölü.

ARA

merhun

1.rehinli, ipotekli. 2.zamana bağlı, bir şeye bağlı.

ARA

merih

Mars.

ARA

merkad

mezar.

ARA

merkeb

1.binit. 2.eşek.

ARA

merkum

adı geçen, anılan; yazılmış.

ARA

merkûz

dikili, dikilmiş.

ARA

mermi

kurşun.

ARA

mermûz

1.gizemli. 2.rumuzlu.

ARA

merrât

defalar.

ARA

merre

defa.

ARA

mersiye

ağıt, mersiye.

ARA

mertebe

1.derece. 2.miktar.

ARA

merzagî

bataklık.

ARA

merzüban

1.sınır muhafızı. 2.sınır beyi.

ARA

mesâ

akşam.

ARA

mesâcid

mesçitler.

ARA

mesafe

uzaklık.

ARA

mesâha

ölçüm.

ARA

mesai

çalışma, çalışmalar.

ARA

mesâib

musibetler.

ARA

mesâil

meseleler.

ARA

mesâkîn

1.yoksullar. 2.miskinler.

ARA

mesâkin

konutlar.

ARA

mesâme

derideki küçük delikler.

ARA

mesârif

harcamalar.

ARA

mesâvî

kötülükler.

ARA

mescid

mesçit.

ARA

mesdûd

kapalı, set çekili, tıkalı.

ARA

mesel

1.örnek. 2.özlü söz. 3.öğretici hikaye.

ARA

meselâ

örneğin.

ARA

mesele

1.mesele, konu. 2.sorun. 3.problem.

ARA

meserrât

sevinçler.

ARA

meserret

sevinç.

ARA

mesh

silme, sıvama.

ARA

meshetmek

silmek, sıvamak.

ARA

meshûr

büyülenmiş.

ARA

meshûr etmek

büyülemek.

ARA

meshûr olmak

büyülenmek.

ARA

mesîh

İsa.

ARA

mesîhî

Hıristiyan.

ARA

mesîhiyyet

Hıristiyanlık.

ARA

mesîr

1.seyir yeri. 2.güzergah.

ARA

mesîre

gezinti yeri.

ARA

mesken

konut.

ARA

mesken etmek

yurt tutmak.

ARA

mesken ittihaz etmek

yurt tutmak, mesken edinmek.

ARA

meskenet

miskinlik.

ARA

meskûkât

madenî paralar, sikkeler.

ARA

meskûn

yerleşilmiş, iskan edilmiş.

ARA

meslah

mezbaha.

ARA

meslek

1.yol, tarz. 2.sistem. 3.uğraşı, meslek.

ARA

meslûl

veremli.

ARA

mesmû

duyulan, işitilen.

ARA

mesmûat

duyulanlar, işitilenler.

ARA

mesmûm

zehirli.

ARA

mesned

1.dayanak. 2.makam.

ARA

mesnevîhan

mesnevi okuyan.

ARA

mesruk

çalınmış.

ARA

mesrûr

sevinçli.

ARA

mesrûrane

sevinçle.

ARA

messah

ölçümcü.

ARA

mest

sarhoş, mest.

ARA

mestâne

sarhoşça.

ARA

mestî

sarhoşluk.

ARA

mest-i harâb

körkütük sarhoş.

ARA

mest-i harâb olmak

körkütük sarhoş olmak.

ARA

mestûr

örtülü, gizli, kapalı.

ARA

mestûr

yazılı.

ARA

mesud

1.mutlu, saadetli. 2.kutlu.

ARA

mesûdâne

mesutça, bahtiyarlıkla.

ARA

mesuliyet

sorumluluk.

ARA

meş'al

meşale.

ARA

meş'um

uğursuz, şom.

ARA

meş'ûr

bilinçli, şuurlu.

ARA

meşâgil

uğraşlar.

ARA

meşâhîr

ünlüler.

ARA

meşâil

meşaleler.

ARA

meşakkat

sıkıntı, güçlük.

ARA

meşakkat çekmek

sıkıntı çekmek, güçlüğe katlanmak.

ARA

meşâmm

burun.

ARA

meşârık

doğular.

ARA

meşâyih

şeyhler.

ARA

meşbû

1.dolu. 2.tok, doygun.

ARA

meşcer

ağaçlık.

ARA

meşcere

ağaçlık.

ARA

meşgale

uğraşı.

ARA

meşgûliyet

iş güç.

ARA

meşhed

şehit düşülen yer.

ARA

meşher

sergi, sergilenen yer.

ARA

meşhûd

görülmüş, gözlenmiş.

ARA

meşhûd olmak

görülmek, gözlenmek.

ARA

meşhûn

dolu.

ARA

meşhûr

ünlü, tanınmış, bilinen.

ARA

meşîhat

1.şeyhlik. 2.şeyhlik makamı.

ARA

meşk

1.yazı örneği. 2.temrin.

ARA

meşk

kırba.

ARA

meşkûk

şüphe götürür.

ARA

meşkûkiyyet

şüphe götürme.

ARA

meşkûr

övülen, beğenilen.

ARA

meşreb

1.yaratılış, tabiat. 2.içme yeri.

ARA

meşrebe

maşrapa.

ARA

meşrû

yasal.

ARA

meşrûbât

içilecek şeyler.

ARA

meşrûh

açıklanmış, şerhedilmiş.

ARA

meşrûhât

açıklamalar.

ARA

meşrûiyyet

yasallık.

ARA

meşrût

koşullu.

ARA

meşrut olunmak

şart koşulmak.

ARA

meşşâte

gelin süsleyen.

ARA

meşveret

danışma.

ARA

meşveret etmek

danışmak.

ARA

metâ

mal, eşya.

ARA

metâli

doğuş yerleri.

ARA

metânet

dayanıklılık.

ARA

metbû

uyulan, izinden gidilen, tâbi olunan.

ARA

metin

sağlam, dayanıklı.

ARA

metn

yazıya dökülmüş bilgi.

ARA

metremik'ab

metreküp.

ARA

metrûk

terkedilmiş.

ARA

metrûkat

miras olarak bırakılanlar, geride bırakılanlar.

ARA

metrûkiyete uğramak

terkedilmek, metruk bırakılmak.

ARA

mev'ize

öğüt.

ARA

mev'ûd

1.vaat edilmiş. 2.vadeli.

ARA

mevâd

maddeler.

ARA

mevârid

konular, hususlar, yerler.

ARA

mevc

dalga.

ARA

mevce

dalga.

ARA

mevcûd

1.var. 2.hazır. 3.varlık.

ARA

mevcûdât

varlıklar.

ARA

mevcûdiyet göstermek

varlık göstermek.

ARA

mevcûdiyyet

var olma, varlık.

ARA

meveddet

sevgi.

ARA

mevhibe

bağış.

ARA

mevhûm

vehmedilmiş, asılsız, kuruntuya dayalı.

ARA

mevki

1.durum, konum. 2.yer.

ARA

mevkib

alay, kafile.

ARA

mevkif

1.durak. 2.istasyon.

ARA

mevki-i rüchan

tercih mevkii.

ARA

mevkûf

vakfedilmiş.

ARA

mevkufleh

vakfeden.

ARA

mevlâ

1.Tanrı. 2.efendi. 3.velî. 4.köle azat eden.

ARA

mevlid

1.doğum yeri, doğuş yeri. 2.mevlüt.

ARA

mevsuk

güvenilir, belgeye dayanan.

ARA

mevsûkiyet

güvenilirlik, belgeye dayanma.

ARA

mevsûm

adlandırılmış.

ARA

mevt

ölüm.

ARA

mevtâ

ölüler.

ARA

mevtâî

ölümcül.

ARA

mevtın

yurt.

ARA

mevzi

yer.

ARA

mevzi'î

yerel.

ARA

mevzû

konu.

ARA

mevzu-i bahis

sözkonusu.

ARA

mevzun

1.biçimli, düzgün. 2.vezinli.

ARA

mey

1.şarap. 2.içki.

ARA

meyânında

arasında.

ARA

meydân

alan.

ARA

meygûn

şarap rengi.

ARA

meyhâne

şarap içilen yer, içkievi.

ARA

meyhâr

içkici.

ARA

meyil

istek, eğilim.

ARA

meyil vermek

eğilim göstermek.

ARA

meykede

meyhane.

ARA

meyl

1.eğim. 2.eğilim, istek. 3.yatkınlık.

ARA

meyl etmek

eğilmek.

ARA

meymene

sağ kanat.

ARA

meymûn

uğurlu.

ARA

meysere

sol kanat.

ARA

meyt

ölü.

ARA

meyus

umutsuz, üzgün.

ARA

meyvedâr

meşveli.

ARA

meyyâl

1.eğimli. 2.eğilimli.

ARA

meyyit

ölü.

ARA

mezâhib

mezhepler.

ARA

mezâlim

zulümlerr.

ARA

mezâmin

1.kavramlar. 2.incelikler. 3.semboller.

ARA

mezargâh

mezar yeri.

ARA

mezâri

tarlalar.

ARA

mezâyâ

meziyetler, üstünlükler.

ARA

mezbele

çöplük, döküntü alanı.

ARA

mezbuh

boğazlanmış.

ARA

mezbûr

anılan, belirtilen.

ARA

mezc

karıştırma.

ARA

mezcetmek

karıştırmak.

ARA

mezellet

düşkünlük.

ARA

mezheb

1.yol. 2.mezhep. 3.ekol.

ARA

mezîd etmek

arttırmak, çoğaltmak.

ARA

meziyyât

meziyetler, üstünlükler.

ARA

meziyyet

üstünlük.

ARA

mezkûr

zikredilen, belirtilen, adı geçen.

ARA

mezmûm

kötülenmiş, ayıplanmış.

ARA

mezra

tarla.

ARA

mezra'a

tarla.

ARA

mezrû

ekili.

ARA

mezun

1.izinli. 2.diplomalı.

ARA

mezunen

izin alarak, izinli olarak.

ARA

mıkraz

makas.

ARA

mıntaka

1.bölge, mıntıka. 2.iklim kuşağı.

ARA

mısbah

kandil.

ARA

mısdak

ölçüt, kriter.

ARA

mısra

dize.

ARA

mıtrak

1.değnek. 2.tokmak. 3.çekiç.

ARA

mızrab

mızrap.

ARA

mızrak

kargı.

ARA

miâd

buluşma yeri.

ARA

micmer

buhurdan.

ARA

midevî

mideyi yormayan.

ARA

midhat

övgü.

ARA

mie

yüz.

ARA

miftah

anahtar.

ARA

miğfer

tulga.

ARA

mîh

çivi.

ARA

mihekk

mihenk taşı.

ARA

mihen

sıkıntılar.

ARA

mihmân

konuk.

ARA

mihmannevaz

misafirsever.

ARA

mihmannevazlık

misavirseverlik.

ARA

mihmannüvaz

misafirsever.

ARA

mihmânserâ

misafirhane.

ARA

mihnet

sıkıntı, acı, dert.

ARA

mihr

1.sevgi. 2.güneş.

ARA

mihrak

odak.

ARA

mihrbân

sevgi dolu, şefkatli.

ARA

mihter

1.daha büyük. 2.büyük insan.

ARA

mihver

eksen.

ARA

mik'ab

küp.

ARA

mîkat

1.buluşma yeri. 2.buluşma zamanı.

ARA

mikdar

1.miktar. 2.değer. 3.derece.

ARA

mikraz

makas.

ARA

mikyas

ölçek, ölçü.

ARA

mil

1.şiş. 2.yol işareti.

ARA

mîlâd

doğum günü.

ARA

milel

1.milletler. 2.dinler.

ARA

milhafe

yorgan.

ARA

milk

mülk.

ARA

millet

1.din. 2.ulus.

ARA

millî

ulusal.

ARA

milliyetperver

milliyetçi, nasyonalist.

ARA

milliyetperverlik

milliyetçilik, nasyonalizm.

ARA

milliyye

ulusal.

ARA

mîna

mine.

ARA

minba'd

bundan sonra.

ARA

minelkadim

eskiden beri.

ARA

minen

minnetler.

ARA

minkale

iletki.

ARA

minkar

gaga.

ARA

minkaş

cımbız.

ARA

minnetdâr

minnet altında kalan.

ARA

minşâr

bıçkı.

ARA

minvâl

tarz, yol.

ARA

mir'ât

ayna.

ARA

mirâc

miraç, göğe ağma.

ARA

mîrahur

imrahor.

ARA

miralay

albay.

ARA

mirâren

defalarca, birçok kez.

ARA

mirashâr

mirasyedi.

ARA

mirliva

tuğgeneral.

ARA

mirsâd

gözlemevi, gözlem yeri.

ARA

mirvaha

yelpaze.

ARA

mirza

beyzade.

ARA

mîsak

sözleşme.

ARA

misal

örnek.

ARA

misal almak

örnek almak.

ARA

misâli

gibi.

ARA

misillü

gibi.

ARA

miskin

1.zavallı, uyuşuk. 2.cüzzamlı.

ARA

miskîn

misk sürülmüş, miskli.

ARA

misl

1.gibi. 2.kat.

ARA

mîşîn

meşin.

ARA

mithara

matara.

ARA

mîvedar

meyvalı.

ARA

miyâh

sular.

ARA

miyân

1.orta. 2.bel. 3.ara.

ARA

miyâr

ölçü.

ARA

mizâc

huy, tabiat, mizaç.

ARA

mîzan

1.terazi. 2.ölçü. 3.terazi burcu. 4.mahşer günü, kıyamet günü.

ARA

mû

kıl.

ARA

muhafazakâr

tutucu.

ARA

muarrif

1.tanıtan, sunan, bildiren. 2.hayır sahiplerinin adlarını okuyan müezzin.

ARA

mu'cizât

mucizeler.

ARA

mu'cizegû

1.mucizeler anlatan. 2.mucize gibi söyleyen.

ARA

mu'tâ

1.veri. 2.verilen, verilmiş.

ARA

mu'tâd

alışılmış.

ARA

mu'tâde

alışılmış.

ARA

mu'tiyat

veri.

ARA

muabbir

rüya yorumcusu.

ARA

muaccel

1.peşin. 2.acele edilmiş.

ARA

muaddil

denk.

ARA

muâdele

denklem.

ARA

muâdelet

denklik.

ARA

muâdil

denk, eşdeğer.

ARA

muâfiyet

1.muaf tutulma. 2.bağışıklık.

ARA

muâhede

ahitleşme, antlaşma.

ARA

muâhede yapmak

antlaşma yapmak.

ARA

muâhedenâme

antlaşma metni.

ARA

muâheze

çıkışma, azarlama, paylama.

ARA

muahhar

sonraki, daha sonraki, geç.

ARA

muakkib

takip eden, izleyen.

ARA

mualla

yüce, yüksek.

ARA

muallak

asılı, havada.

ARA

muallakiyet

havada kalma, asılı kalma, hükümsüz olma.

ARA

muallim

öğretmen.

ARA

muallimât

bayan öğretmenler.

ARA

muallime

bayan öğretmen.

ARA

muallimîn

öğretmenler.

ARA

muamelat

işlemler.

ARA

muamele

1.işlem. 2.davranış.

ARA

muamma

bilmece.

ARA

muanber

hoş kokulu, amberli.

ARA

muânid

inatçı.

ARA

muannid

inatçı.

ARA

muâraza

çatışkı.

ARA

muârız

karşıt, itirazcı.

ARA

muarrâ

arınmış.

ARA

muâsır

çağdaş.

ARA

muasırlaşmak

çağdaşlaşmak.

ARA

muâşaka

sevişme.

ARA

muâvaza

değiştokuş.

ARA

muavenet

yardım.

ARA

muavenet etmek

yardım etmek.

ARA

muavin

yardımcı.

ARA

muayede

bayramlaşma.

ARA

muayyen

belirli.

ARA

muazzam

azametli, ulu.

ARA

muazzeb

acı çeken, azap çeken.

ARA

muazzez

değerli, aziz.

ARA

mubassır

okul düzenini sağlayan görevli.

ARA

mûcez

derli toplu, özlü.

ARA

mûcib

1.gereken. 2.sebep.

ARA

mûcib olmak

sebep olmak.

ARA

mûcid

icat eden, mucit.

ARA

mudhike

gülünç.

ARA

mufassalan

ayrıntılı olarak.

ARA

mugâlata

yanıltmaca.

ARA

mugannî

şarkıcı.

ARA

muganniye

bayan şarkıcı.

ARA

mugâyeret

zıtlık, aykırılık.

ARA

mugayir

aykırı, zıt.

ARA

mugîlân (A.>F.)

deve dikeni.

ARA

muğber

kırgın, gücenik.

ARA

muğber olmak

kırılmak, gücenmek.

ARA

muğfil

aldatan, aldatıcı.

ARA

muğlak

karmaşık, çapraşık.

ARA

muğlakiyet

karmaşıklık, çapraşıklık.

ARA

muhabbet

sevgi.

ARA

muhabere

haberleşme.

ARA

muhabir

haberci.

ARA

muhâceret

göç.

ARA

muhacim

1.saldıran. 2.saldırgan.

ARA

muhacir

göçmen.

ARA

muhaddir

uyuşturucu.

ARA

muhaddis

hadis bilgini.

ARA

muhafaza

koruma.

ARA

muhafaza etmek

korumak, saklamak.

ARA

muhafaza olunmak

korunmak, saklanmak.

ARA

muhafazakâr

tutucu.

ARA

muhafazakârlık

tutuculuk.

ARA

muhaffef

hafifletilmiş.

ARA

muhaffif

hafifletici.

ARA

muhâfız

koruyucu.

ARA

muhâkemat

1.hüküm yürütmeler. 2.yargılamalar.

ARA

muhakeme

1.hüküm yürütme. 2.yargılama.

ARA

muhakkak

1.doğru. 2.kesin. 3.mutlaka.

ARA

muhakkık

araştırmacı, tahkik edici.

ARA

muhâl

imkansız.

ARA

muhalefet

karşı düşüncede olma.

ARA

muhallil

hülleci.

ARA

muhammen

tahmin edilen.

ARA

muhammer

mayalı.

ARA

muhammes

1.beşli. 2.beşgen. 3.beş dizeli şiir.

ARA

muhannens

kalleş.

ARA

muhannet

kalleş.

ARA

muhannetlik etmek

kalleşlik etmek, edilik etmek.

ARA

muharebat

harpler, muharebeler.

ARA

muharebe

harbetme, savaş.

ARA

muharib

savaşçı.

ARA

muharremât

dinî yasaklar.

ARA

muharrer

yazılı.

ARA

muharrib

tahrip edici, yıkıcı.

ARA

muharrik

yakıcı.

ARA

muharrir

yazar.

ARA

muhasara

sarma, kuşatma.

ARA

muhasara etmek

sarmak, kuşatmak.

ARA

muhasib

muhasebeci.

ARA

muhassala

sonuç.

ARA

muhassas

tahsis edilmiş, özgü.

ARA

muhât

çevrili, kuşatılmış.

ARA

muhatara

1.tehlike. 2.zarar, ziyan.

ARA

muhavere

konuşma.

ARA

muhayyel

hayal edilen.

ARA

muhayyile

hayal gücü.

ARA

muhayyirülukûl

akıllara durgunluk veren.

ARA

muhbir

haber veren, haberci.

ARA

muhık

haklı.

ARA

muhib

seven.

ARA

mûhiş

korkunç, korkutucu.

ARA

muhit

1.çevre. 2.saran, kuşatan.

ARA

muhtâc

1.ihtiyaç sahibi. 2.yoksul.

ARA

muhtariyet

özerklik.

ARA

muhtasar

kısa, özlü.

ARA

muhtasaran

kısaca.

ARA

muhtekir

vurguncu.

ARA

muhtelefünfîh

ihtilaflı.

ARA

muhtelif

türlü.

ARA

muhtelit

karışık.

ARA

muhterem

saygın, saygıdeğer.

ARA

muhterik olmak

yanmak.

ARA

muhteriz

kaçınan, uzak duran.

ARA

muhteşem

görkemli, ihtişamlı.

ARA

muhteva

içerik.

ARA

muhtevî

içeren, içine alan.

ARA

muhtevî olmak

içermek, içine almak.

ARA

muhteviyat

içindekiler.

ARA

muhyî

hayat veren.

ARA

mukâbil

1.karşılığında. 2.karşılık.

ARA

mukaddem

1.önde. 2.önce, önceki.

ARA

mukaddemâ

önceden.

ARA

mukadderat

yazgı.

ARA

mukaddes

kutsal.

ARA

mukaddesat

kutsal değerler.

ARA

mukaddime

1.giriş. 2.önsöz.

ARA

mukallid

taklitçi.

ARA

mukanna

peçeli.

ARA

mukannin

yasa koyucu.

ARA

mukarreb

yakın.

ARA

mukarrer

1.kararlaştırılmış. 2.kesin.

ARA

mukarrerat

kararlar.

ARA

mukassır

kusurlu.

ARA

mukattar

damıtılmış.

ARA

mukavelat

sözleşmeler.

ARA

mukavele

sözleşme.

ARA

mukavelename

sözleşme metni.)

ARA

mukavemet

karşı koyma, direnme.

ARA

mukavemet etmek

karşı koymak, direnmek.

ARA

mukavim

karşı koyan, direnen, dirençli.

ARA

mukavvî

güç veren.

ARA

mukâyese

kıyaslama, karşılaştırma.

ARA

mukayyed

1.bağlı, zincire vurulmuş. 2.kayıtlı.

ARA

mukayyi

kusturucu.

ARA

mukırr

itirafçı.

ARA

mukîm

oturan, yerleşik.

ARA

mukni

ikna edici.

ARA

muktebes

alıntı yapılmış.

ARA

muktedâ

uyulan.

ARA

muktedî

uyan.

ARA

muktedî olmak

uymak.

ARA

muktedir

güçlü, iktidarlı.

ARA

muktesid

tutumlu, iktisatlı.)

ARA

muktezî

gereken.

ARA

mûmâileyh

anılan, adı geçen.

ARA

mûmâileyhim

adı geçenler.

ARA

mumza

imzalı, imzalanmış.

ARA

munfasıl

ayrı.

ARA

munis

cana yakın, alışılmış.

ARA

munkalib

değişen, dönüşen.

ARA

munkalib olmak

değişmek, dönüşmek.

ARA

munkarız

yıkılan, çöken, sönen.

ARA

munkarız olmak

yıkılmak, çökmek, sönmek.

ARA

munsarif

vazgeçen.

ARA

munsarif olmak

vazgeçmek.

ARA

munsif

insaflı.

ARA

muntabık

uygun, uyumlu.

ARA

muntazam

düzenli, düzgün, intizamlı.

ARA

muntazaman

düzenli olarak.

ARA

muntazır

bekleyen.

ARA

munzam

ek.

ARA

mûr

karınca.

ARA

murabba

1.dörtgen. 2.kare.

ARA

murabbauşşekl

dörtgen şeklinde, kare şeklinde.

ARA

murâd (A)

istek, arzu.

ARA

murâfaa

duruşma.

ARA

murahhas

delege.

ARA

murakabe

1.denetim. 2.kendi iç dünyasına dalma.

ARA

murakıb

denetçi.

ARA

murakka

yamalı.

ARA

murassa

değerli taşlarla süslenmiş.

ARA

murg

kuş.

ARA

murûr etmek

geçmek.

ARA

murzia

sütanne.

ARA

musâb

yakalanmış, tutulmuş, uğramış.

ARA

musâb olmak

yakalanmak, tutulmak.

ARA

musadif

rastlayan.

ARA

musâfaha

tokalaşma.

ARA

musâfaha etmek

tokalaşmak, el sıkışmak.

ARA

musahabe

konuşma, sohbet etme.

ARA

musahhah

düzeltilmiş.

ARA

musahib

1.arkadaş, sohbet arkadaşı. 2.padişahın özel işlerine bakan.

ARA

musalaha

barış.

ARA

musanna

1.gösterişli. 2.usta elinden çıkmış.

ARA

musannif

yazar, kitap yazarı.

ARA

musarra

iki mısraı birbiriyle kafiyelendirilmiş beyit.

ARA

musattah

düz.

ARA

musavver

1.resimli. 2.tasvir edilmiş.

ARA

musavvir

ressam.

ARA

mushaf

Kur'ân.

ARA

musîbet

1.bela. 2.şirret, uğursuz.

ARA

mûsikîşinas

müzisyen.

ARA

musir

ısrarcı, ısrar eden.

ARA

musirrane

ısrarla, ısrar ederek.

ARA

mustakim

doğru, düz, dosdoğru.

ARA

mûş

fare.

ARA

muşamma

muşamba.

ARA

mûşikâfâne

kılı kırk yararak.

ARA

muşt

1.yumruk. 2.avuç.

ARA

muta'assıb

taassup gösteren, aşırı tutucu, yobaz.

ARA

mutabık

uyan, uyumlu.

ARA

mutâlebât

istekler.

ARA

mutâlebe

1.istek. 2.isteme, talep.

ARA

mutâlebe etmek

istemek, talep etmek.

ARA

mutantan

1.tantanalı. 2.gösterişli.

ARA

mutarriden

biteviye.

ARA

mutasarrıf

sancak beyi.

ARA

mutasavvıfâne

sûfice.

ARA

mutâva'at

baş eğme, boyun eğme, itaat.

ARA

mutavattın

yurt tutmuş.

ARA

mutayebe

şakalaşma, birbirine fıkra anlatma.

ARA

mutazammin

içeren.

ARA

mutazarrır

zarar gören.

ARA

mutazarrır olmak

zarar görmek.

ARA

muteber

1.itibarlı. 2.geçerli.

ARA

mutedil

1.ylıman. 2.mülayim, hoşgörülü.

ARA

mutekid

inanan, inancında olan.

ARA

mutemed

güvenilir.

ARA

mutî

itaat eden, boyun eğen.

ARA

mutî olmak

itaat etmek, boyun eğmek.

ARA

mutlak

kesin.

ARA

mutlaka

kesinlikle, zorunlu olarak, kayıtsız şartsız.

ARA

mutrib

1.çalgıcı. 2.şarkıcı.

ARA

muttasıl

sürekli, durmadan.

ARA

muvacehe

karşı, yüzyüze.

ARA

muvaffak

başarılı.

ARA

muvaffak olmak

başarmak, başarılı olmak.

ARA

muvaffakiyet

başarı.

ARA

muvaffakiyet ihraz etmek

başarı göstermek.

ARA

muvafık gelmek

uygun olmak.

ARA

muvahhiş

korkutucu.

ARA

muvakkar

ağırbaşlı.

ARA

muvakkat

geçici.

ARA

muvakkaten

geçici olarak.

ARA

muvâsalat

varma, ulaşma.

ARA

muvâsalat etmek

ulaşmak, varmak.

ARA

muvâzaten

paralel olarak.

ARA

muvazene

denge.

ARA

muvazene-i umûmiye kanunu

bütçe kanunu.

ARA

muvazenesiz

dengesiz.

ARA

muvazi

paralel.

ARA

muvazzaf

görevli.

ARA

muzaffer olmak

zafer kazanmak.

ARA

muzafferiyet

zafer kazanma.

ARA

muzdarip

ızdıraplı, acı çeken.

ARA

muzdarip etmek

ızdırap vermek, üzmek.

ARA

muzır

zararlı, muzur.

ARA

muzlim

karanlık.

ARA

muztarib

acı çeken, ızdıraplı.

ARA

mübadele

değiştokuş, alışveriş.

ARA

mübahesat

tartışmalar.

ARA

mübahese

tartışma.

ARA

mübahese olunmak

tartışılmak.

ARA

mübalağa

1.abartma. 2.abartı.

ARA

mübalağa edilmek

abartılmak.

ARA

mübalağa etmek

abartmak.

ARA

mübarek

kutlu, bereketli.

ARA

mübareze

1.uğraşı, mücadele. 2.savaş.

ARA

mübareze etmek

mücadele etmek.

ARA

mübaşeret olunmak

girişilmek, işe başlanmak.

ARA

mübâyaa

satın alma.

ARA

mübâyaa edilmek

alınmak, satın alınmak.

ARA

mübâyaa etmek

almak, satın almak.

ARA

mübdi

yenilik getiren, yeni bir şey bulan.

ARA

mübeşşir

müjdeci, müjdeleyen.

ARA

mübhem

belirsiz.

ARA

mübin

açıklayan, açıklayıcı.

ARA

mübrem

kaçınılmaz, zorunlu.

ARA

mübremleşmek

kaçınılmaz bir hal almak.

ARA

mübtedi

1.başlayan. 2.ilkokula başlayan öğrenci.

ARA

mübtela

uğramış, tutulmuş, yakalanmış.

ARA

mübtela olmak

uğramak, tutulmak, yakalanmak.

ARA

mübtenî

dayanan.

ARA

mübtezel

1.ele ayağa düşmüş. 2.orta malı. 3.çok bulunan.

ARA

mücadele

savaşım.

ARA

mücavir

komşu.

ARA

mücazat

1.cezalandırma. 2.karşılık verme.

ARA

mücbir

zorlayıcı.

ARA

müceddid

yenilikçi.

ARA

mücehhez

donanmış.

ARA

mücellâ

cilalı.

ARA

mücellid

ciltçi.

ARA

mücerreb

deneyimli.

ARA

mücerred

1.bekar. 2.soyut.

ARA

mücmelen

özetle.

ARA

mücrim

suçlu.

ARA

müctemi'

derli toplu.

ARA

müdafaa

savunma.

ARA

müdahale

karışma.

ARA

müdahene

yağcılık, yardakçılık.

ARA

müdavim

devam eden.

ARA

müddeî

1.davacı. 2.inatçı.

ARA

müddet

süre.

ARA

müddet-i muvakkata

geçici süre.

ARA

müddet-i tahsiliye

öğrenim süresi.

ARA

müdevver

yuvarlak.

ARA

müdhiş

dehşet verici.

ARA

müdhişe

dehşet verici.

ARA

müdrik

idrak eden.

ARA

müdrik olmak

idrak etmek.

ARA

müebbeden

ömür boyu.

ARA

müellefat

telif edilmiş yapıtlar.

ARA

müellif

yazar.

ARA

müesses

kurulu, kurulmuş.

ARA

müessesat

kurumlar, kuruluşlar, müesseseler.

ARA

müessese

kurum, kuruluş.

ARA

müessif

üzücü.

ARA

müessir

1.etkileyici, etkili.

ARA

müessiriyet

etkileme gücü.

ARA

müessis

kurucu.

ARA

müeyyide

yaptırım.

ARA

müfekkire

düşünme gücü.

ARA

müfid

yararlı.

ARA

müflis

1.iflas etmiş. 2.sefil.

ARA

müfreze

askerî birlik.

ARA

müfrit

aşırı.

ARA

müfsid

bozucu.

ARA

müftehir

iftihar eden.

ARA

müftekir

1.yoksul. 2.bağlı, muhtaç.

ARA

müfteri

iftiracı.

ARA

müheyya

hazır.

ARA

müheyyic

heyecan verici.

ARA

mühim

önemli.

ARA

mühimmat

savaş malzemesi.

ARA

mühimme

önemli.

ARA

mühlet

tanınmış süre.

ARA

mühlet vermek

süre tanımak.

ARA

mühlik

öldürücü.

ARA

mühr

mühür.

ARA

mühtedî

islam dinini kabul etmiş.

ARA

mühtez

titrek.

ARA

mühürdar

özel kalem müdürü.

ARA

müje

kirpik.

ARA

müjgan

1.kirpik. 2.kirpikler.

ARA

mükâfat

ödül.

ARA

mükâleme

konuşma.

ARA

mükâtebe

yazışma.

ARA

mükedder

kederli.

ARA

mükemmelen

tam olarak, mükemmel olarak.

ARA

mükemmeliyet

mükemmellik.

ARA

mükerrer

tekrarlanmış, yinelenmiş.

ARA

mükerreren

tekrar tekrar.

ARA

mükeyyif

keyif verici.

ARA

mükteseb

kazanılmış.

ARA

müktesebat

bilgi birikimi.

ARA

müktesebe

kazanılmış.

ARA

mülakat

1.buluşma. 2.görüşme.

ARA

mülâki olmak

1.karşılaşmak. 2.görüşmek.

ARA

mülayim

yumuşak.

ARA

mülazemet etmek

1.devam etmek. 2.staj yapmak. 3.bir işle ilgilenmek.

ARA

mülazım

teğmen.

ARA

mülazım-ı evvel

üsteğmen.

ARA

mülazım-ı sâni

teğmen.

ARA

mülevven

rengarenk.

ARA

mülevves

kirli.

ARA

mülga

kaldırılmış.

ARA

mülhakat

1.ekler. 2.bir yere bağlı olan başka yerler.

ARA

mülk

1.yurt. 2.kazanç getiren taşınmaz.

ARA

mülteci

sığınmacı.

ARA

mültefit

iltifat eden, güleryüzlü.

ARA

mülûk

melikler.

ARA

mümane'et

engelleme.

ARA

mümaselet

benzerlik.

ARA

mümasil

benzer, andıran.

ARA

mümasil olmak

berbirine benzemek.

ARA

mümâşat

uysallık, suyuna gitme, alttan alma.

ARA

mümessil

1.temsilci. 2.sınıf temsilcisi.

ARA

mümeyyiz

1.katip. 2.sınava giren öğretmen.

ARA

mümeyyize

tırnak işareti.

ARA

mümin

inanan, iman eden.

ARA

müminîn

inananlar, iman edenler.

ARA

mümkin

mümkün.

ARA

mümsik

elisıkı.

ARA

mümtaz

seçkin.

ARA

mümtehin

sınav yapan, sınayan.

ARA

mümteni

imkansız.

ARA

mümzâ

imzalı, imzalanmış.

ARA

mün'adim olmak

yok olmak.

ARA

mün'akid

yapılmış, imzalanmış, kabul edilmiş.

ARA

mün'akis

yansıtan.

ARA

mün'im

1.Tanrı. 2.velînimet.

ARA

münâcat

Tanrı'ya yakarma.

ARA

münâdi

1.müezzin. 2.tellal, çığırtkan.

ARA

münafık

ikiyüzlü, nifak sokucu.

ARA

münâkalat

taşımacılık.

ARA

münâkasa

açık eksiltme.

ARA

münâkaşa

1.tartışma. 2.irdeleme.

ARA

münâkız olmak

çelişmek.

ARA

münakkaş

nakışlı, işlemeli, desenli.

ARA

münasebat

münasebetler.

ARA

münatif

çevrilmiş,yönelik.

ARA

münatif olmak

çevrilmek.

ARA

münâvebeten

dönüşümlü olaram.

ARA

münaza'ât

çatışmalar, çekişmeler.

ARA

münbais

ileri gelen, kaynaklanan.

ARA

münbit

verimli.

ARA

müncemid

donuk.

ARA

müncer olmak

sonuçlanmak.

ARA

mündemic

içinde yer alan, içinde bulunan.

ARA

mündericât

içindekiler.

ARA

münderis olmak

izi kalmamak.

ARA

münebbih

uyarıcı, uyandırıcı.

ARA

münekkid

eleştirmen.

ARA

münevver

1.aydınlanmış, parlak. 2.aydın fikirli.

ARA

münevver eylemek

aydınlatmak.

ARA

münfail olmak

gücenmek, alınmak.

ARA

münferid

1.ayrı, tek başına. 2.tektük.

ARA

münhal

1.boş, açık. 2.çölülmüş.

ARA

münhasır

dönük, ait, yönelik.

ARA

münhasıran

sırf, sadece.

ARA

münhedim olmak

yıkılmak, yok olmak.

ARA

münhezim

bozguna uğramış.

ARA

münhezim olmak

bozguna uğramak.

ARA

müneccim

yıldızbilimci, astrolog.

ARA

münkasım

bölünmüş.

ARA

münkasım olmak

bölünmek, bölünmüş olmak.

ARA

münker

inkâr edilen.

ARA

münkesir

kırık.

ARA

münkesir olmak

kırılmak.

ARA

münkir

inkâr eden.

ARA

münselib olmak

kalmamak.

ARA

müntahab

seçilmiş, seçkin.

ARA

müntahabat

seçki, antoloji.

ARA

müntakim

intikam alan.

ARA

münteha

son.

ARA

müntehi olmak

sona ermek, son bulmak.

ARA

müntesib

mensup, intisab etmiş.

ARA

müntesip

bk. müntesib.

ARA

münteşir

yaygın.

ARA

müphem

belirsiz, belli belirsiz.

ARA

müptelâ

uğramış, tutulmuş, yakalanmış.

ARA

müptelâ olmak

tutulmak, yakalanmak, uğramak.

ARA

mürâat

gözetme.

ARA

müracaat

başvuru. 2.geri dönüş.

ARA

müracaat etmek

1.başvurmak. 2.geri dönmek.

ARA

müradif

eşanlamlı.

ARA

mürai

ikiyüzlü.

ARA

müraselât

mektuplaşmalar.

ARA

mürasele

mektuplaşma.

ARA

mürde

ölü.

ARA

mürebbî

eğitmen, eğitici.

ARA

müreccah

tercih sebebi, tercih edilir.

ARA

müreffeh

refah içinde, bolluk içinde.

ARA

mürekkeb

1.oluşan, bileşen. 2.mürekkep.

ARA

müretteb

1.düzenlenmiş, tertip edilmiş. 2.dizilmiş.

ARA

mürettib

dizgici.

ARA

mürevvic

revaç veren, propagandasını yapan.

ARA

mürg

kuş.

ARA

mürgâb

1.ördek. 2.kurbağa.

ARA

mürid

1.buyuran. 2.şeyhe bağlı kişi, mürit.

ARA

mürit

bk. murid.

ARA

mürşid

1.şeyh. 2.doğru yolu gösteren, irşad eden.

ARA

mürteci

gerici.

ARA

mürted

islam dininden çıkan.

ARA

mürtefi

yüksek.

ARA

mürtehen

rehinli, ipotekli.

ARA

mürteiş

titrek.

ARA

mürtekib

kötü bir iş yapan, işleyen.

ARA

mürteşî

rüşvetçi, rüşvet yiyen.

ARA

mürûr

geçme, geçip gitme, geçiş.

ARA

mürûr-i zaman

zamanın akışı.

ARA

mürûr etmek

geçmek.

ARA

mürûr eylemek

1.geçmek. 2.uğramak.

ARA

mürüvvet

1.insanlık. 2.iyilik.

ARA

müsaade

1.izin. 2.yardım.

ARA

müsaade edilmek

izin verilmek.

ARA

müsaade etmek

izin vermek.

ARA

müsaadekâr

yardımcı, izin verici.

ARA

müsaadekârlık

yardımcı olma, izin verme.

ARA

müsabaka

yarışma.

ARA

müsabık

yarışmacı.

ARA

müsademe

1.çarpışma. 2.çatışma.

ARA

müsadere

mal varlığına el koyma.

ARA

müsadere edilmek

mal varlığına el konulmak.

ARA

müsadere etmek

mal varlığına el koymak.

ARA

müsâdif

rastlar, rastlayan.

ARA

müsafir

1.yolcu. 2.konuk.

ARA

müsâhelekârlık

kolaylık gösterme.

ARA

müsaid

uygun.

ARA

müsalaha

barış yapma.

ARA

müsalemetkâr

barışçıl.

ARA

müsâmaha

hoşgörü.

ARA

müsâmahakâr

hoşgörülü.

ARA

müsamere

1.gece eğlencesi. 2.okul piyesi.

ARA

müsâvat

eşitlik.

ARA

müsâvatsızlık

eşitsizlik.

ARA

müsbet

olumlu, pozitif.

ARA

müsebbib

yol açan, sebep olan.

ARA

müseccel

tescilli.

ARA

müsekkin

sakinleştirici, yatıştırıcı.

ARA

müsekkit

susturucu.

ARA

müsellah

silahlı.

ARA

müselleme

herkes tarafından kabul edilmiş.

ARA

müselles

üçgen.

ARA

müsellesat

trigonometri.

ARA

müsellesüşşekl

üçgen şeklinde.

ARA

müselmân

müslüman.

ARA

müselsel

zincirleme.

ARA

müsemma

adlandırılmış.

ARA

müshil

1.kolaylaştıran. 2.ishal edici.

ARA

müsin

yaşlı.

ARA

müskirat

sarhoş edici şeyler.

ARA

müslim

müslüman.

ARA

müsmir

1.verimli. 2.iyi sonuç veren.

ARA

müsmiriyet

verimlilik.

ARA

müsrif

savurgan.

ARA

müsta'mere

sömürge.

ARA

müstab'ed

uzak.

ARA

müsta'fî

istifa etmiş, istifa eden.

ARA

müstağnî

doygun, eyvallah etmeyen.

ARA

müstahak

hak kazanmış.

ARA

müstahdem

çalışan, hizmet eden.

ARA

müstahdemîn

çalışanlar, hizmet edenler.

ARA

müstaid

yetenekli.

ARA

müstakil

bağımsız.

ARA

müstakillen

bağımsız olarak, ayrıca.

ARA

müstakraza

borç alınan.

ARA

müstamel

1.kullanılmış. 2.kullanılan.

ARA

müstantık

sorgu yargıcı.

ARA

müste'cir

kiracı.

ARA

müstebân olmak

anlaşılmak.

ARA

müstebid

despot.

ARA

müstefid olmak

yararlanmak.

ARA

müstehlik

tüketici.

ARA

müstehzi

alaycı.

ARA

müstemleke

sömürge, koloni.

ARA

müstenid

dayanan.

ARA

müsteniden

dayanarak.

ARA

müsterih

gönlü rahat.

ARA

müstesnâ

1.apayrı. 2.dışında haricinde.

ARA

müsteşar

danışman.

ARA

müsteşrik

doğubilimci, oryantalist.

ARA

müsvedde

taslak.

ARA

müşa'şa

gösterişli, şaşaalı.

ARA

müşabehet

benzerlik.

ARA

müşabih

benzer.

ARA

müşahedât

gözlemler.

ARA

müşâhede

gözlem.

ARA

müşâhede edilmek

gözlemlenmek.

ARA

müşâhede olunmak

gözlemlenmek.

ARA

müşahhas

somut.

ARA

müşarik

ortak.

ARA

müşarünileyh

anılan, adı geçen.

ARA

müşavere

danışma.

ARA

müşavere etmek

danışmak.

ARA

müşekkel

biçimli, kalıplı.

ARA

müşerref olmak

şeref kazanmak.

ARA

müşevveş

karışık.

ARA

müşfik

şefkatli.

ARA

müşir

mareşal.

ARA

müşkil

güç, zor.

ARA

müşkilât

güçlükler, zorluklar.

ARA

müşkilat çekmek

zorluk çekmek, sıkıntı çekmek.

ARA

müşkilpesend

güç beğenen.

ARA

müşt

1.yumruk. 2.avuç.

ARA

müştail

alevli.

ARA

müştak

çok isteyen, can atan.

ARA

müştehir

ünlü.

ARA

müşteki

şikayetçi.

ARA

müştemilat

eklentiler, ek yapılar.

ARA

müştereken

ortaklaşa.

ARA

mütalaa

1.okuma. 2.görüş. 3.inceleme.

ARA

mütareke

bırakışma, karşılıklı silah bırakma.

ARA

müteaddid

birçok.

ARA

müteaffin

kokuşmuş.

ARA

müteahhid

taahhüt eden, üstlenen.

ARA

müteakib

ardından.

ARA

müteallik

ilgili, ilişkin.

ARA

müteallim

öğrenci.

ARA

müteammim

yaygın.

ARA

müteannid

inatçı.

ARA

müteârife

kanıtlanmak gerektirmeyecek kadar açık.

ARA

müteassıb

taassup gösteren.

ARA

mütebahhir

derin bilgi sahibi.

ARA

mütebahhirane

derinlemesine.

ARA

mütebaki

kalan, geriye kalan.

ARA

mütebariz

açık seçik, belirgin.

ARA

mütebasbıs

yaltakçı, yardakçı.

ARA

mütebessim

gülümseyen, tebessüm eden.

ARA

mütecânis

aynı cinsten, homojen.

ARA

mütecâviz

1.aşkın. 2.saldırgan, tecavüzkâr. 3.sarkıntılık eden, tecavüzcü.

ARA

müteceddid

1.yenilikçi. 2.yenileşen.

ARA

mütecellî

görünen, tecelli eden.

ARA

mütecessis

meraklı, merak eden.

ARA

mütecessisâne

merak ederek, meraklı.

ARA

mütedair

ilişkin.

ARA

mütedeyyin

dindar, dinine düşkün.

ARA

müteehhil

evli.

ARA

müteellim

elemli.

ARA

müteessif

üzgün.

ARA

müteessif olmak

üzülmek.

ARA

müteessifâne

üzgün, esefli.

ARA

müteessir

1.üzgün. 2.etkilenen.

ARA

müteessir olmak

1.üzülmek. 2.etkilenmek.

ARA

müteezzî

eziyet çekmiş, eza görmüş.

ARA

müteezzi etmek

acı çektirmek.

ARA

mütefekkir

1.düşünür. 2.düşünceli.

ARA

mütefekkirane

düşünceli düşünceli.

ARA

mütefelsifâne

bir filozof gibi.

ARA

mütefennin

fen bilimleri ile uğraşan, teknik ile uğraşan.

ARA

müteferrik

dağınık.

ARA

mütefessih

bozulmuş, kokuşmuş, çürümüş.

ARA

mütegallib

zorba.

ARA

mütegâyir

birbirine zıt.

ARA

mütehaccir

taşlaşmış, fosilleşmiş.

ARA

mütehalif

birbirine uymayan.

ARA

mütehammil

dayanan.

ARA

müteharrî

araştırıcı, araştıran.

ARA

müteharrik

hareket eden, kıpırdayan.

ARA

mütehassıs

uzman.

ARA

mütehassir

özlem duyan.

ARA

mütehassis

duygulu.

ARA

mütehâşi

çekingen.

ARA

mütehavvil

değişken.

ARA

mütehayyir

şaşkın, şaşırmış.

ARA

mütekâbil

karşılıklı.

ARA

mütekâbile

karşılıklı.

ARA

mütekâbilen

karşılıklı olarak.

ARA

mütekaddim

geçmiş, eski.

ARA

mütekaid

emekli.

ARA

mütekamil

olgun, tam, gelişmiş.

ARA

mütekebbir

kendini beğenmiş, şişinen, büyüklenen.

ARA

mütekeddir

kederli.

ARA

mütekellim

1.konuşan. 2.birinci tekil şahıs.

ARA

mütelebbis

giyinmiş, kuşanmış.

ARA

mütelevvin

renkten renge giren, yanar döner.

ARA

mütemadi

sürekli.

ARA

mütemadiyen

sürekli olarak.

ARA

mütemayil

1.eğimli. 2.eğilimli, yönelik.

ARA

mütemeddin

uygar.

ARA

mütemellik

dalkavuk, yardakçı.

ARA

mütemerkiz

bir merkezde toplanma.

ARA

mütemevvic

dalgalı.

ARA

mütemevvil

varlıklı, zengin.

ARA

mütemmim

1.tamamlayıcı. 2.tümleç.

ARA

mütenâhi

sona eren.

ARA

mütenasib

uygun, uyumlu.

ARA

mütenavib

dönüşümlü.

ARA

mütenâzır

1.birbirine bakan. 2.simetrik.

ARA

müteneffizân

etkili kişiler, nüfuz sahipleri, sözü geçenler.

ARA

mütenevvi

çeşitli, türlü türlü.

ARA

müteradif

eşanlamlı.

ARA

müterafik

1.refakat eden. 2.karışık, bir arada.

ARA

mütercem

çevrilmiş, tercüme edilmiş.

ARA

mütercim

çevirmen.

ARA

mütesadif

rastlayan, tesadüf eden.

ARA

mütesâvi

eşit.

ARA

mütesâviyen

eşit olarak.

ARA

müteselli

teselli bulan, avunan.

ARA

müteselli olmak

teselli bulmak, avunmak.

ARA

müteselsil

zincirleme.

ARA

müteselsilen

zincirleme olarak, birbirinin ardı sıra.

ARA

müteşâir

şair geçinen, şair müsveddesi.

ARA

müteşebbis

1.girişen, teşebbüs eden. 2.girişimci.

ARA

müteşekkî

şikayetçi.

ARA

müteşekkil

oluşmuş, teşekkül etmiş.

ARA

müteşekkir

şükran borçlu.

ARA

müteşettit

karışık, dağınık.

ARA

mütetebbi

araştırmacı.

ARA

mütevakkıf

bağlı.

ARA

mütevaliyen

sürekli olarak.

ARA

mütevattın

yerleşik, yurt tutmuş.

ARA

mütevâzı

alçakgönüllü.

ARA

mütevâzıyâne

alçakgönüllülükle.

ARA

mütevazin

oranlı, uyumlu, dengeli.

ARA

müteveccih

dönük, yönelik.

ARA

müteveccihen

1.dönük olarak. 2.bir yere gitmek üzere.

ARA

müteveffâ

ölmüş, ölü.

ARA

mütevekkil

tevekkül eden her işini Tanrı'nın iradesine bırakan.

ARA

mütevellî

bir vakfın üst yöneticisi.

ARA

mütevellid

1.doğan. 2.ileri gelen, kaynaklanan.

ARA

müteverrim

veremli, verem hastası.

ARA

müteyakkız

uyanık, teyakkuz durumunda olan.

ARA

mütezâyid

artan, çoğalan.

ARA

mütezelzil

sarsılan.

ARA

mütezelzil olmak

1.sarsılmak. 2.bozulmak.

ARA

müttefik

birlik olmuş, ittifak yapmış.

ARA

müttehid

birleşik.

ARA

müvekkil

vekalet veren.

ARA

müverrah

tarihli.

ARA

müverrih

tarihçi, tarih yazarı.

ARA

müverrihin

tarihçiler.

ARA

müyesser olmak

gerçekleşmek.

ARA

müzaheret

destek, yardım, arka çıkma.

ARA

müzahrefat

1.pislikler, süprüntüler, döküntüler.

ARA

müzakere

görüşme.

ARA

müzayede

açık arttırma.

ARA

müzehheb

altın yaldızlı.

ARA

müzekker

eril.

ARA

müzevvir

arabozucu.

ARA

müzeyyen

süslü, ziynetli.

ARA

müzmin

kronik, süreğen.

ARA

nâ

olumsuzluk eki.

ARA

na'l

nal.

ARA

na'lbend

nalbant.

ARA

na'lbur

nalbur.

ARA

na'lçe

nalça.

ARA

na'nâ'

nane.

ARA

na're

nara, haykırma.

ARA

na'ş

naaş, cenaze.

ARA

na't

1.övme. 2.Hz. Muhammed'i övücü şiir.

ARA

nââşnâ

yabancı.

ARA

naat

1.övme. 2.Hz. Muhammed'i övücü şiir.

ARA

nâb

saf, halis, katışıksız.

ARA

nâbecâ

yersiz.

ARA

nâbehre

1.nasipsiz. 2.soysuz.

ARA

nâbekâr

1.hayırsız. 2.işe yaramaz.

ARA

nâbîna

kör.

ARA

nâbûd

1.yok. 2.yokluk. 3.perişan.

ARA

nabz

nabız.

ARA

nabzgîr

nabza göre şerbet veren.

ARA

nâcî

kurtulan.

ARA

nâcins

soysuz, cinsi bozuk.

ARA

nâçâr

1.çaresiz, sorunda. 2.ister istemez.

ARA

nâçîz

değersiz, önemsiz.

ARA

nâdân

1.cahil. 2.hödük.

ARA

nâdânlık

1.cahillik. 2.hödüklük.

ARA

nâdî

seslenen, çağıran.

ARA

nâdim

pişman.

ARA

nâdim etmek

pişman etmek.

ARA

nâdim olmak

pişman olmak.

ARA

nâdir

az bulunur.

ARA

nâdirât

az bulunur şeyler.

ARA

nâdire

az bulunur.

ARA

nâdiren

nadir olarak.

ARA

nâehl

ehil olmayan, ehliyetli olmayan.

ARA

nâf

göbek.

ARA

nafaka

geçim parası.

ARA

nâfe

1.ceylanın göbeğinden çıkan misk. 2.sevgilinin saçı.

ARA

nâfercâm

sonu iyi olmayan, yararsız.

ARA

nâfıa

bayındırlık işleri.

ARA

nâfıa müdüriyeti

bayındırlık müdürlüğü.

ARA

nâfıa nâzırı

bayındırlık bakanı.

ARA

nâfıa nezareti

bayındırlık bakanlığı.

ARA

nâfıa vekâleti

bayındırlık bakanlığı.

ARA

nâfile

1.boşuna. 2.nafile namazı, farz dışında kılınan namaz.

ARA

nâfiz

etkileyici, nüfuz edici, işleyici.

ARA

nâgâh

ansızın.

ARA

nâgehan

ansızın.

ARA

nağamât

nağmeler.

ARA

nağme

ezgi, melodi.

ARA

nağz

güzel, hoş.

ARA

nâhak

haksız.

ARA

nâhalef

hayırsız evlat.

ARA

nahçîr

av hayvanı.

ARA

nâhencâr

doğru olmayan, uygun olmayan.

ARA

nâhid

Venüs, Çulpan, Zühre.

ARA

nahif

cılız.

ARA

nâhiye

1.yöre, bölge. 2.bucak. 3.taraf.

ARA

nahl

hurma ağacı.

ARA

nahl

bal arısı.

ARA

nahlistan

hurmalık.

ARA

nâhoş

hoş olmayan.

ARA

nahs

uğursuzluk.

ARA

nâhudâ

kaptan.

ARA

nâhudâ

Allahsız.

ARA

nâhun

tırnak.

ARA

nahv

1.sözdizimi. 2.taraf. 3.gibi.

ARA

nahvet

böbürlenme.

ARA

nahvî

gramerci, nahiv uzmanı.

ARA

nâib

1.vekil. 2.kadı, yargıç.

ARA

nâil

erişen, kavuşan, murada eren.

ARA

nail olmak

muradına ermek, kavuşmak, erişmek.

ARA

nâim

uyuyan.

ARA

nâka

dişi deve.

ARA

nakd

1.nakit. 2.madeni para.

ARA

nakden

peşin olarak.

ARA

nâkes

1.soysuz, işe yaramaz. 2.pinti, nekes.

ARA

nâkıs

1.eksik. 2.eksi.

ARA

nakış

desen.

ARA

nakib

1.şeyh yardımcısı. 2.reis vekili.

ARA

nâkil

1.taşıma, nakil. 2.anlatan, nakleden.

ARA

nakîsa

kusur.

ARA

nakîse

kusur.

ARA

nakkad

eleştirmen.

ARA

nakkal

nakleden, öykü veya masal anlatan.

ARA

nakkare

1.davul. 2.dümbelek.

ARA

nakl

1.nakil, anlatma. 2.taşıma.

ARA

nakledilmek

1.anlatılmak. 2.taşınmak.

ARA

naklen

naklederek, nakil yolu ile.

ARA

nakletmek

1.anlatmak. 2.taşımak.

ARA

nakliyat

taşımacılık.

ARA

nakliye

taşıma.

ARA

nakş

1.nakış, desen. 2.resim. 3.duvar resmi.

ARA

nakşedilmek

işlenmek.

ARA

nakş etmek

işlemek.

ARA

nâkus

çan.

ARA

nakz

1.yok sayma. 2.bozma, çözme.

ARA

nâlân

inleyen.

ARA

nâlân etmek

inletmek.

ARA

nâlân olmak

inlemek.

ARA

nâle

inilti.

ARA

nâlende

inleyen.

ARA

nâm

1.ad. 2.adında, adlı. 3.ün, şöhret.

ARA

nam vermek

ad vermek, adlandırmak.

ARA

nâmahdud

sınırsız.

ARA

nâmahrem

1.mahrem olmayan. 2.nikah düşmeyen kişi. 3.yabancı.

ARA

nâmahsus

hissedilmeyen.

ARA

nâmakbul

makbul olmayan.

ARA

nâmakul (F.-A.))

makul olmayan.

ARA

nâmalûm

bilinmeyen.

ARA

nâmâver

ünlü, sanlı.

ARA

namaz

namaz.

ARA

namazgâh

namazlık, üstü açık mesçit.

ARA

nâmberdar

ünlü, sanlı.

ARA

nâmcû

yiğit.

ARA

nâmdar

ünlü, namlı.

ARA

nâme

1.mektup. 2.kitap.

ARA

nâme'mûl

umulmayan, beklenmedik.

ARA

nâmefhûm

anlaşılmaz.

ARA

nâmer'î

görülmeyen, görülmez.

ARA

nâmerd

alçak, aşağılık, namert.

ARA

nâmesbûk

olmamış, geçmemiş, cereyan etmemiş.

ARA

nâmına

adına.

ARA

nâmî

ünlü, namlı.

ARA

nâmurad

muradına ermemiş.

ARA

nâmus (A.
1.ırz. 2.dürüstlük. 3.yasa.

ARA

nâmuskâr

namuslu.

ARA

namuskârane

namusluca, namuslulara yakışır.

ARA

nâmüsaid

uygun olmayan.

ARA

nâmütenahi

sonsuz, engin.

ARA

nâmver

ünlü.

ARA

namzed

1.aday. 2.nişanlı.

ARA

nân

ekmek.

ARA

nâpâyidar

kalıcı olmayan.

ARA

nâpervâ

korkusuz, pervasız.

ARA

nâr

ateş.

ARA

nâr

nar.

ARA

nârencî

turuncu.

ARA

nâres

ham, olgunlaşmamış.

ARA

nâresâ

1.ham. 2.uygun olmayan.

ARA

nârevâ

yakışık almaz.

ARA

narh

nark.

ARA

nâs

insanlar.

ARA

nasâra

Hıristiyanlar.

ARA

nasâyih

öğütler.

ARA

nasib

1.pay. 2.Tanrı'nın kula verdiği.

ARA

nasihat

öğüt.

ARA

nâsipas

nankör.

ARA

nâsiye

alın.

ARA

nasrâni

Hıristiyan.

ARA

nass

kesinlik.

ARA

nâsûtî

insanlık ile ilgili.

ARA

nâşî

ileri gelen, kaynaklanan, dolayı.

ARA

nâşinas

yabancı.

ARA

nâşir

yayıncı.

ARA

nâtamam

tamamlanmamış, yarım kalmış.

ARA

nâtık

konuşan.

ARA

nâtıka

konuşma gücü.

ARA

nâtıkaperdâz

düzgün ve etkili konuşan.

ARA

nats

nadas.

ARA

natûk

düzgün konuşan.

ARA

nâtüvân

güçsüz, zayıf.

ARA

nâv

1.gemi. 2.kayık.

ARA

nâvdan

oluk.

ARA

nâvek

ok.

ARA

nây

1.ney. 2.kamış.

ARA

nâyçe

küçük ney.

ARA

nâyî

neyzen.

ARA

nâyzen

neyzen.

ARA

naz

1.işve, cilve. 2.kapris. 3.naz.

ARA

naza çekmek

nazlanmak.

ARA

nâzan

nazlı.

ARA

nazar

1.bakış. 2.ilgi gösterme, iltifat etme. 3. bakış açısı.

ARA

nazaran

göre, nispetle, bakılırsa.

ARA

nazargâh

1.bakış yeri. 2.bakılan yer.

ARA

nazar-ı şübhe

şüpheli göz, şüpheli bakış.

ARA

nazarında

göre, fikrince, gözünde.

ARA

nazarî

teorik.

ARA

nazariyat

teoriler, nazariyeler.

ARA

nazariye

teori.

ARA

nazariyyat

teoriler, nazariyeler.

ARA

nâzende

nazlı.

ARA

nâzenin

1.nazlı. 2.narin.

ARA

nâzım

1.düzenleyen. 2.nazmeden.

ARA

nâzır

1.bakan. 2.nezaret eden.

ARA

nâzırlık

bakanlık.

ARA

nazif

temiz.

ARA

nâzik

1.ince. 2.kibar.

ARA

nâzikâne

kibarca, nazikçe.

ARA

nâzil

inen.

ARA

nâzil olmak

inmek.

ARA

nazile

1.nezle. 2.inmiş. 3.sıkıntı.

ARA

nazîr

benzer.

ARA

nazm

1.dizme. 2.düzenleme, tertip etme. 3.vezinli ve kafiyeli söz söyleme.

ARA

nazmen

manzum olarak.

ARA

nâzperver

nazlı, naz eden.

ARA

nâzperverde

nazlı, naz içinde büyümüş.

ARA

nebât

bitki.

ARA

nebat

nöbet şekeri.

ARA

nebâtât

1.bitkiler. 2.botanik.

ARA

nebatî

bitkisel.

ARA

neberd

savaş.

ARA

nebî

peygamber.

ARA

nebîre

torun.

ARA

necabet

soyluluk.

ARA

necâset

pislik.

ARA

necîb

soylu, asil, kişizade.

ARA

necîs

pis.

ARA

necm

yıldız.

ARA

nedâmet

pişmanlık.

ARA

nedâmet getirmek

pişman olmak.

ARA

nedim

1.padişahların ve yüksek rütbeli devlet ricalinin sohbet arkadaşı. 2.güzel hikaye anlatan.

ARA

nedret

azlık.

ARA

nef'

çıkar, yarar.

ARA

nefâis

değerli ve nefis eserler.

ARA

nefâset

nefislik.

ARA

nefer

1.kişi. 2.asker.

ARA

nefh etmek

nefes vermek, kazandırmak.

ARA

nefha

üfürme.

ARA

nefîr

boynuzdan yapılmış boru.

ARA

nefrin

lanet, ilenç.

ARA

nefs

1.nefis, can. 2.kendi. 3.iç.

ARA

nefs- i emmâre

kötülükleri emreden nefis.

ARA

nefs-i

içinde.

ARA

nefsî

1.nefis ile ilgili. 2.subjektif.

ARA

neftî

petrol yeşili.

ARA

nefy

sürgün.

ARA

nehâr

gündüz.

ARA

nehârî

yatılı olmayan okul.

ARA

nehc

1.yol. 2.kast teşkilatı.

ARA

neheng

timsah.

ARA

nehiy

1.olumsuzluk. 2.yasaklama.

ARA

nehr

ırmak, nehir.

ARA

nehy

1.olumsuzluk. 2.yasaklama.

ARA

nehy etmek

yasaklamak.

ARA

nejad

soy, ırk.

ARA

nekahet

hastalıktan sonraki tehlikeli geçiş dönemi.

ARA

nekbet

1.talihsizlik. 2.felaket.

ARA

nekes

1.hayırsız. 2.elisıkı.

ARA

nem

rutubet.

ARA

nemâ

1.gelişme, büyüme, serpilme. 2.faiz.

ARA

nemed

keçe.

ARA

nemedpûş

derviş.

ARA

nemek

tuz.

ARA

neml

karınca.

ARA

nemnâk

nemli.

ARA

neng

ar, utanma.

ARA

nerd

tavla.

ARA

nerm

yumuşak.

ARA

nermin

yumuşak.

ARA

nesc

doku.

ARA

neseb

soy.

ARA

nesh

1.hükümsüz kılma. 2.nesih yazı.

ARA

nesîm

meltem, esinti.

ARA

nesl

kuşak, nesil.

ARA

nesr

düzyazı.

ARA

nesren

düzyazı ile.

ARA

nesrin

yaban gülü.

ARA

nessac

dokumacı.

ARA

nesteren

yaban gülü.

ARA

neş'et

kaynaklanma, ileri gelme, doğma, doğuş.

ARA

neş'et etmek

kaynaklanmak, ileri gelmek.

ARA

neşat

sevinç.

ARA

neşîde

1.şiir. 2.besteli ve güfteli eser.

ARA

neşr

1.yayma. 2.yayınlama. 3.yayınlanma.

ARA

neşr etmek

1.yaymak. 2.yayınlamak.

ARA

neşr olunmak

yayınlanmak.

ARA

neşriyat

yayın.

ARA

neşv ü nemâ

serpilme, gelişme, büyüme.

ARA

neşv ü nemâ bulmak

gelişmek, yayılmak.

ARA

neşve

sevinç.

ARA

neşvedâr

neşeli.

ARA

neşveyâb olmak

neşelenmek.

ARA

netâic

sonuçlar.

ARA

netîce

sonuç.

ARA

netice çıkarmak

sonuç çıkarmak, sonuca varmak.

ARA

netîcepezîr olmak

sonuçlanmak.

ARA

nev

1.yeni. 2.taze, körpe.

ARA

nev'

tür, nevi, çeşit.

ARA

nev'an mâ

bir bakıma.

ARA

nevâ

ses.

ARA

nevâde

torun.

ARA

nevâdir

nadir olan değerli eşyalar.

ARA

nevâle

1.kısmet. 2.azık.

ARA

nevâz

okşayan.

ARA

nevâziş

okşama.

ARA

nevâziş eylemek

okşamak.

ARA

nevbahar

ilkbahar.

ARA

nevbet

sıra, nöbet.

ARA

nevcivan

delikanlı, genç.

ARA

nevdevlet

sonradan görme.

ARA

neve

torun.

ARA

nevha

ağıt.

ARA

nevi

tür, çeşit.

ARA

nevid

müjde.

ARA

nevin

yeni.

ARA

nevm

uyku.

ARA

nevmîd

umutsuz.

ARA

nevmîd etmek

umutsuzluğa düşürmek.

ARA

nevmîd olmak

umutsuzluğa kapılmak.

ARA

nevnihal

genç fidan.

ARA

nevres

yeti yetişmiş.

ARA

nevruz

1.yeni gün. 2.nevruz.

ARA

nevruziye

nevruz için yazılan kaside.

ARA

nevzad

1.yeni doğmuş. 2.bebek.

ARA

neyistan

sazlık, kamışlık.

ARA

neyzâr

sazlık, kamışlık.

ARA

neyzen

ney üfleyen.

ARA

nez' edilmek

ayırılmak, çekip atılmak, sökülmek.

ARA

nez'

1.can çekişme. 2.sökme, koparma, zorla alma.

ARA

nez' eylemek

ayırmak, çekip atmak, sökmek, koparmak.

ARA

nezâfet

temizlik.

ARA

nezâket (Osmanlıca>A.)

1.incelik. 2.hassaslık.

ARA

nezâret

1.nazırlık. 2.gözetme.

ARA

nezd

1.yan, yanı. 2.kat.

ARA

nezih

temiz.

ARA

nezr

adak.

ARA

nezr etmek

adamak.

ARA

nısf

yarı, yarım.

ARA

nısf-ı ahîr

son yarısı.

ARA

nısfunnehâr

meridyen.

ARA

niam

nimetler.

ARA

nida etmek

seslenmek.

ARA

nidâ eylemek

seslenmek, duyurmak.

ARA

nidâ'

ses.

ARA

nifâk

ikiyüzlülük.

ARA

nigâh

bakış.

ARA

nigâh eylemek

bakmak.

ARA

nigâr

1.sevgili. 2.resim.

ARA

nigeh

bakış.

ARA

nigîn

1.yüzük. 2.yüzük kaşı. 3.mühür.

ARA

nihâd

yaratılış, tabiat.

ARA

nihâl

fidan.

ARA

nihân

1.gizli. 2.gizlice.

ARA

nihan olmak

gizlenmek, saklanmak, kaybolmak.

ARA

nihayet

son.

ARA

nihayet bulmak

sona ermek.

ARA

nijâd

soy.

ARA

nîk

iyi, güzel.

ARA

nikab

peçe.

ARA

nikbin

iyimser.

ARA

nilgun

lacivert.

ARA

nîm

1.yarı. 2.yarım. 3.buçuk.

ARA

nîm muzlim

loş.

ARA

nîm cahilî

yarıcahil, yarı cahilî.

ARA

nimet

1.iyilik. 2.yiyecek.

ARA

nîm resmî

yarı resmî.

ARA

nîreng

1.afsun. 2.hile, düzen.

ARA

nisâ

kadınlar.

ARA

nisâb

1.aranan sınır. 2.sermaye.

ARA

nisâr

saçma.

ARA

nisâr etmek

saçmak.

ARA

nisbet

1.oran. 2.oranla.

ARA

nisbî

göreceli.

ARA

nisvân

kadınlar.

ARA

nisyân

1.unutma. 2.unutulma.

ARA

nişan

1.iz. 2.belirti. 3.nişan yeri. 4.devlet madalyası.

ARA

nişâne

belirti, işaret.

ARA

nişangâh

nişan tahtası.

ARA

nişîn

oturan.

ARA

niyâbet

naiplik, vekillik.

ARA

niyâm

kın.

ARA

niyâz

1.yalvarma. 2.dua.

ARA

niyâz etmek

1.yalvarmak. 2.rica etmek.

ARA

niyâzmend

muhtaç.

ARA

niyyet

niyet.

ARA

nizâ

kavga, çekişme.

ARA

nizâm

düzen.

ARA

nizâm bulmak

düzene girmek.

ARA

nizâmname

tüzük.

ARA

nîze

1.mızrak. 2.süngü.

ARA

nohudî

nohut rengi.

ARA

noksân

1.eksiklik. 2.kusur. 3.eksik.

ARA

nokta-i nazar

görüş açısı, bakım.

ARA

nuhbe

seçkin.

ARA

nukât

noktalar, hususlar.

ARA

nukud

nakitler.

ARA

nukûş

nakışlar, işlemeler.

ARA

nur

ışık.

ARA

nuranî

nurlu, ışıklı.

ARA

nush

öğüt, nasihat.

ARA

nusrat vermek

üstünlük vermek.

ARA

nusret

1.Tanrı'nın yardımı. 2.üstünlük.

ARA

nûş etmek

içmek.

ARA

nûşin

tatlı.

ARA

nutfe

sperma.

ARA

nutk

1.nutuk, söylev. 2.konuşma.

ARA

nuzzâr

nazırlar.

ARA

nübüvvet

peygamberlik.

ARA

nücum

1.yıldızlar. 2.astoroloji.

ARA

nüfus

1.nefisler. 2.insanlar.

ARA

nüfuz

1.etki etme, işleme. 2.etki gücü.

ARA

nüfuz etmek i

şlemek, etki etmek.

ARA

nükhet

koku.

ARA

nükte

ince anlam.

ARA

nüktedan

zarif insan, nükteli sözler bilen.

ARA

nümayan

görünen.

ARA

nümayan olmak

görünmek.

ARA

nümayiş

gösteri.

ARA

nümune

örnek.

ARA

nüsah

nüshalar.

ARA

nüsha

1.yazılı belge. 2.muska. 3.süreli yayın sayısı.

ARA

nüve

çekirdek.

ARA

nüvid

müjde.

ARA

nüzhet

gezinti, gezip dolaşma.

ARA

nüzul

1.inme. 2.felç. 3.konaklama.

ARA

ömr

ömür.

ARA

örf

gelenek, âdet.

ARA

örfen

geleneğe göre.

ARA

örfî

geleneksel.

ARA

örfî idare

sıkıyönetim.

ARA

örfiyyât

gelenekle ilgili şeyler.

ARA

öşr

1.onda bir. 2.öşür vergisi.

ARA

özr

1.özür. 2.bahane. 3.engel.

ARA

özrhâh

özür dileyen.

ARA

pâ

ayak.

ARA

pâbend

ayak bağı.

ARA

pâbercâ

yerinde, duran, ayakta duran.

ARA

pâberikâb

gitmek üzere, hareket etmek üzere.

ARA

pâbeste

ayağı bağlı.

ARA

pâbirehne

yalınayak.

ARA

pâbûsî

ayak öpme.

ARA

pâcâme

pijama.

ARA

pâçe

paça.

ARA

pâdşâh

padişah.

ARA

pâdşâhî

padişahlık.

ARA

pâdzehr

panzehir.

ARA

paha

değer, kıymet.

ARA

pâk

temiz.

ARA

pâkbâz

1.fedai. 2.canını hiçe sayan aşık.

ARA

pâkdâmen

iffetli.

ARA

pâkîze

temiz.

ARA

paklanmak

temizlenmek.

ARA

pâlân

semer, palan.

ARA

pâlânduz

semerci.

ARA

pâmâl

ezilmek, çiğnenmek.

ARA

pâmâl olmak

ezilmek, çiğnenmek, ayaklar altında kalmak.

ARA

pâpûş

pabuç.

ARA

paralamak

parçalamak, parça parça etmek.

ARA

paralanmak

parça parça olmak.

ARA

pârçe

parça.

ARA

pâre

parça.

ARA

pâre pâre

1.parça parça. 2.paramparça.

ARA

pârelenmek

parça parça olmak.

ARA

pars

İran, Pers ülkesi.

ARA

pars

panter.

ARA

pârsâ

sofu.

ARA

pârsî

farsça.

ARA

pâsban

bekçi, gece bekçisi.

ARA

pâş

saçan, serpen.

ARA

pây

1.ayak. 2.dip.

ARA

pâyân

son.

ARA

pâyânsız

sonsuz, bitmez tükenmez, engin.

ARA

pâybend

1.ayak bağı. 2.engel.

ARA

pâybûsî

ayak öpme.

ARA

pâydâr

kalıcı, sağlam, sürekli, devamlı.

ARA

pâye

1.rütbe, derece. 2.basamak.

ARA

pâyende

1.kalıcı, sürekli. 2.payanda, destek.

ARA

pâyidar

kalıcı, sağlam, sürekli, devamlı.

ARA

pâyin

aşağı.

ARA

pâyitaht

başkent.

ARA

pâyîz

güz.

ARA

pâykûb

dans eden.

ARA

pâzâr

1.çarşı, pazar. 2.alışveriş.

ARA

pazar eylemek

alışveriş yapmak.

ARA

peder

baba.

ARA

pederâne

babaca.

ARA

pederî

1.babalık. 2.babaya ait, baba tarafı.

ARA

pederşâhî

ataerkil.

ARA

pehlevân

1.yiğit. 2.pehlivan.

ARA

pehlivan

bk. pehlevân.

ARA

pehlû

böğür, yan.

ARA

pehn

geniş.

ARA

pehnâver

1.engin. 2.geniş.

ARA

pejmürde

1.solgun. 2.dağınık. 3.yırtık.

ARA

pelas

1.kilim. 2.çul.

ARA

peleng

1.leopar. 2.kaplan.

ARA

pelîd

kirli.

ARA

penah

sığınma.

ARA

penahgâh

sığınacak yer, sığınak.

ARA

penâhî

sığınma.

ARA

penbe

1.pamuk. 2.pembe.

ARA

penc

beş.

ARA

pence

pençe.

ARA

pencidü

bk. pencüdü.

ARA

pencise

bk. pencüse.

ARA

penciyek

bk. pencüyek.

ARA

pencüdü

beş ve iki.

ARA

pencüse

beş ve üç.

ARA

pencüyek

beş ve bir.

ARA

pençe

pençe.

ARA

pend

öğüt.

ARA

pendname

öğüt kitabı.

ARA

penîr

peynir.

ARA

per

1.kanat. 2.kuşların iri tüyü, yelek.

ARA

perakende

1.dağınık. 2.toptan olmayan.

ARA

perçem

1.kakül. 2.yele. 3.bayrak. 4.bayrak püskülü.

ARA

perdedar

kapı görevlisi.

ARA

perend

atlas.

ARA

perende

1.kuş. 2.takla.

ARA

perest

tapan.

ARA

perestâr

1.tapan. 2.besleme. 3.dalkavuk.

ARA

perestîde

1.tapınılan. 2.taparcasına sevilen, sevgili.

ARA

perestiş

1.tapınma. 2.taparcasına sevme.

ARA

perestişgâh

mabet, tapınak.

ARA

perestişkâr

1.tapan. 2.taparcasına seven.

ARA

perestişkârâne

taparcasına.

ARA

perestû

kırlangıç.

ARA

pergâl

pergel.

ARA

pergâr

pergel.

ARA

perhizkâr

sakınan.

ARA

perîçihre

1.peri kadar güzel yüzlü.

ARA

perihan

peri padişahı.

ARA

perîpeyker

peri kadar güzel yüzlü.

ARA

perîşan

1.dağınık. 2.kötü durumda, perişan.

ARA

perişan olmak

darmadağın olmak.

ARA

perîşanhal

hali perişan olan.

ARA

perîveş

peri gibi güzel.

ARA

perniyân

işlemeli atlas.

ARA

pertavsız

büyüteç.

ARA

pertev

ışık.

ARA

pertevsuz

büyüteç.

ARA

pervâ

1.çekinme. 2.korku.

ARA

pervâne

1.pervane böceği. 2.fırıldak, pervane. 3.ulak.

ARA

pervâneveş

pervane gibi.

ARA

pervâsız

1.çekinmeyen. 2.korkmayan.

ARA

pervaz

1.uçma. 2.saçak.

ARA

perver

yetiştiren, eğiten, büyüten, besleyen.

ARA

perverde etmek

beslemek, gütmek.

ARA

perverdigâr

Tanrı.

ARA

pervin

Ülker, Süreyya.

ARA

pes

arka.

ARA

pesend

beğenen.

ARA

pesendîde

beğenilmiş, makbul.

ARA

pesmânde

arta kalan.

ARA

peszinde

geriye kalan, yaşayan son örnekler.

ARA

peşîman

pişman.

ARA

peşin

önceden.

ARA

peşm

yün.

ARA

peşşe

sivrisinek.

ARA

peşşebend

cibinlik.

ARA

peştemal

peştemal, hamam havlusu.

ARA

peyâm

haber.

ARA

peyamber

peygamber.

ARA

peydâ

ortada, açıkta.

ARA

peyderpey

peşpeşe, ardy sıra.

ARA

peygam

haber.

ARA

peygamber

1.peygamber. 2.haberci.

ARA

peyk

ulak.

ARA

peykân

temren.

ARA

peyke

sedir, kanepe.

ARA

peyker

yüz.

ARA

peymâ

yol alan, kateden, ölçen.

ARA

peymâne

kadeh.

ARA

pîl

fil.

ARA

pinhan

gizli, saklı.

ARA

pîr

1.yaşlı. 2.tarikat kurucusu.

ARA

pîrahen

gömlek, mintan.

ARA

pîrâye

süs.

ARA

pîrezen

yaşlı kadın.

ARA

pistan

meme.

ARA

piste

fıstık.

ARA

pîş

1.ön. 2.yan. 3.huzur. 4.önce.

ARA

pîşânî

alın.

ARA

pîşdar

öncü.

ARA

pîşe

1.meslek. 2.sanat. 3.huy.

ARA

pîşekâr

1.sanatçı. 2.meslek sahibi. 3.ortaoyununda oyunu başlatan sanatçı.

ARA

pîşgâh

1.ön. 2.huzur.

ARA

pîşgîr

peşkir.

ARA

pîşîn

peşin.

ARA

pîşva

önder, lider.

ARA

piyâde

1.yaya, yürüyen. 2.askerlikte piyade sınıfy. 3.satranç taşlarından paytak.

ARA

piyâle

1.kadeh. 2.şarap kadehi.

ARA

post

1.hayvan derisi. 2.post. 3.makam.

ARA

postîn

kürk.

ARA

postnişin

1. .postta oturan. 2.pîre vekaletle postta oturan, tekke şeyhi.

ARA

pûd

argaç, dokumada enine dokunulan ip.

ARA

puhte

pişmiş, pişkin, olgun.

ARA

pul

para.

ARA

pûlâd

çelik, polat.

ARA

pulat

çelik, polat.

ARA

pur

dolu.

ARA

pûr

oğul.

ARA

pûş

giyen, örten.

ARA

pûşîde

1.örtülü. 2.gizli. 3.kapalı. 4.örtü.

ARA

pûte

pota.

ARA

pûyân

1.koşan, hızla giden. 2.geçip giden.

ARA

pûyân olmak

geçip gitmek.

ARA

pûziş

özür.

ARA

pür

dolu.

ARA

pürhûn

kan dolu, kanlı.

ARA

pürsükût

derin sessizlik içinde.

ARA

pürz

hav, kumaş havı.

ARA

püser

oğul.

ARA

püşt

1.arka. 2.sırt. 3.homoseksüel erkek.

ARA

püştîban

1.destek. 2.destek veren.

ARA

ra'd

gökgürültüsü.

ARA

ra'nâ

güzel, hoş.

ARA

ra'şe

titreme.

ARA

ra'şe vermek

titretmek.

ARA

ra'şedâr

titrek, titreyen.

ARA

rabb

1.Tanrı, Allah. 2.efendi.

ARA

rabbânî

1.tanrısal, ilahî. 2.Tanrı'dan başka bir şey düşünmeyen.

ARA

rabbî

Tanrım.

ARA

râbıta

1.bağ, ilişki, temas. 2.sıra, düzen.

ARA

râbıtadar

bağlantılı, ilintili.

ARA

râbi

dördüncü.

ARA

râbian

dördüncüsü.

ARA

rabt

bağlama.

ARA

rabt edilmek

bağlanmak, tutturulmak.

ARA

rabt etmek

bağlamak, tutturmak.

ARA

rabt olunmak

bağlanmak, tutturulmak, ilişkilendirilmek.

ARA

râci

1.rica eden. 2.ümitli.

ARA

raci olmak

ait olmak, dönük olmak, yönelik olmak.

ARA

râci'

1.hakkında. 2.dönen.

ARA

racîm

taşlanmış, recmedilmiş.

ARA

radde

1.derece. 2.civar.

ARA

rağbet

1.istek. 2.ilgi duyma.

ARA

rağbet etmek

ilgi duymak.

ARA

râh

yol.

ARA

râhib

rahip.

ARA

rahîm

1.merhametli. 2.merhamet eden Tanrı.

ARA

rahl

semer.

ARA

rahm

acıma, merhamet.

ARA

rahm etmek

acımak, merhamet etmek.

ARA

rahm

rahim, döl yatağı.

ARA

rahman

merhametli Tanrı.

ARA

rahmet

1.acıma, merhamet. 2.yağmur.

ARA

râhname

yol haritası.

ARA

rahne

1.yarık, gedik. 2.bozukluk.

ARA

rahnedar etmek

1.gedik açmak. 2.zarar vermek.

ARA

rahnedar olmak

1.yarılmak, gedik açılmak. 2.bozulmak, zarar görmek.

ARA

rahnüma

yol gösteren, kılavuz.

ARA

rahşan

parlak.

ARA

rahşende

parlayan.

ARA

raht

1.ev eşyası. 2.koşum takımı.

ARA

rahvar

atın eşkin yürümesi.

ARA

râhzen

yol kesen, haydut.

ARA

raiyyet

halk, hükümdar tebası.

ARA

râkım

1.yazan. 2.deniz seviyesinden yükseklik.

ARA

rakîb

rakip.

ARA

râkib

1.binen. 2.binici.

ARA

râkib olmak

binmek.

ARA

râkiben

binerek.

ARA

râkid

durgun.

ARA

rakik

1.ince. 2.hassas. 3.köle.

ARA

rakkas

1.dansçı. 2.sarkaç.

ARA

rakkase

dansöz, çengi.

ARA

raks

dans.

ARA

raks etmek

dans etmek.

ARA

râm

itaat eden, boyun eğen.

ARA

râm etmek

boyun eğdirmek, itaat ettirmek.

ARA

râm olmak

boyun eğmek, itaat etmek.

ARA

ramak

1.çok az. 2.son nefeslik hayat.

ARA

ramak kalmak

çok az bir şey kalmak.

ARA

ramazaniye

ramazan kasidesi.

ARA

raptetmek

bağlamak, tutturmak, ilişkilendirmek.

ARA

rasad

1.gözlem. 2.gözetleme.

ARA

rasad edilmek

gözlemlenmek.

ARA

rasad etmek

1.gözlem yapmak. 2.gözetlemek.

ARA

rasadhane

gözlemevi.

ARA

rasadî

gözlemle ilgili.

ARA

râsih

1.derin din bilgisi olan. 2.temeli sağlam olan.

ARA

rassad

gözlemci, gözlem yapan.

ARA

râst

1.doğru. 2.düz. 3.sağ.

ARA

râstbin

gerçekçi, doğruları gören.

ARA

râstgû

doğru sözlü.

ARA

râstperverâne

doğruluktan yana.

ARA

ratbüyâbis

1. .yaş ve kuru. 2.düşünmeden konuşan, boşboğaz.

ARA

râtib

nemli, rutubetli.

ARA

râtibe

aylık, maaş.

ARA

ratl

1.hemen hemen bir litrelik sıvı ölçeği. 2.kadeh.

ARA

rauf

esirgeyici.

ARA

râvi

1.rivayet eden. 2.anlatan, hikaye eden.

ARA

ravza

bahçe.

ARA

ravza-i mutahhara

Hz. Muhammedin mezarının bulunduğu yer.

ARA

rây

1.fikir. 2.oy.

ARA

râyât

sancaklar.

ARA

rayb

kuşku, şüphe.

ARA

râyet

sancak.

ARA

râygân

parasız, bedava.

ARA

râyic

yaygın, revaçta.

ARA

râyiha

koku.

ARA

râyihadar

kokulu.

ARA

râz

sır.

ARA

râzık

rızık veren Tanrı.

ARA

râzi

rıza gösteren.

ARA

re'fet

esirgeme.

ARA

re's

1.baş. 2.başkan.

ARA

re'sen

doğrudan doğruya, danışmaksızın.

ARA

re'sülmal

sermaye, anapara, kapital.

ARA

re'y

görüş.

ARA

reâya

halk.

ARA

rebî'

bahar.

ARA

recâ

1.ümit. 2.rica.

ARA

recm

taşlama, taşa tutma.

ARA

recm edilmek

taşlanarak öldürülmek.

ARA

recül

erkek.

ARA

recül-i siyasî

politikacı.

ARA

recüliyyet

erkeklik.

ARA

redd

1.geri çevirme. 2.inkar etme.

ARA

redd ü cerh etmek

reddedip çürütmek.

ARA

ref'

1.kaldırma. 2.giderme. 3.yüceltme.

ARA

refâh

bolluk.

ARA

refâkat

eşlik.

ARA

refâkat etmek

eşlik etmek.

ARA

refakatinde

eşliğinde, beraberinde.

ARA

reff

raf.

ARA

refî'

yüksek, yüce.

ARA

refik

arkadaş, yoldaş.

ARA

refîka

eş, zevce, hayat arkadaşı.

ARA

reft

gidiş.

ARA

reftâr

1.gidiş. 2.davranış.

ARA

reg

damar.

ARA

regzen

hacamatçı.

ARA

reh

yol.

ARA

rehâ

kurtuluş.

ARA

rehâkâr

kurtarıcı.

ARA

rehavet

1.gevşeklik. 2.tembellik.

ARA

rehavetkâr

rehavet verici.

ARA

rehber

kılavuz.

ARA

rehgüzâr

geçit.

ARA

rehîn

rehinli, ipotekli.

ARA

rehn

rehin.

ARA

rehnüma

yol gösterici.

ARA

reis

başkan.

ARA

rekâket

1.kekemelik. 2.söz kusuru.

ARA

rekz

dikme.

ARA

rekz edilmek

dikilmek.

ARA

rekz etmek

dikmek.

ARA

remîde

ürkmüş.

ARA

remiz

1.sembol, işaret, rumuz.

ARA

reml

1.kum. 2.remil, falcılık.

ARA

remmal

falcı.

ARA

remz

1.sembol, işaret. 2.imalı konuşma.

ARA

renc

sıkıntı, zahmet, meşakkat.

ARA

rencber

1.sıkıntı çeken. 2.amele, yrgat.

ARA

rencîde

incinmiş.

ARA

rencîde etmek

incitmek.

ARA

rencîde olmak

incinmek.

ARA

rencûr

hasta.

ARA

reng

renk.

ARA

rengâreng

renkli, renk renk.

ARA

rengin

1.renkli. 2.hoş, havalı.

ARA

resâ

olgun.

ARA

resâil

1.risaleler. 2.dergiler.

ARA

resm

1.resim. 2.çizme. 3.fotoğraf. 4.tören. 5.usül. 6.vergi.

ARA

resm-i geçit

geçit töreni.

ARA

resm-i küşâd

açılış töreni.

ARA

resmen

1.resmî olarak.. 2.kesinlikle.

ARA

resmiyet

bk. resmiyyet.

ARA

resmiyete dökmek

resmîleştirmek, resmîlik kazandırmak.

ARA

resmiyyet

resmîlik.

ARA

resul

1.elçi. 2.peygamber.

ARA

reşehat

sızıntılar.

ARA

reşid

1.ergin, büluğa ermiş. 2.doğru yolda giden.

ARA

reşk

kıskançlık.

ARA

reşkâver

kıskandırıcı.

ARA

retküfetk

bir işi iyi idare etme.

ARA

revâ

uygun, layık.

ARA

revâbıt

bağlar, ilgiler, ilişkiler.

ARA

revac

yaygınlık, revaç, sürüm.

ARA

revaç

bk. revac.

ARA

revak

1.sundurma. 2.çardak.

ARA

revân

1.giden. 2.akan. 3.ruh.

ARA

revan olmak

gitmek, yola koyulmak.

ARA

revgan

bk. rugan

ARA

reviş

1.gidiş. 2.tarz, yöntem.

ARA

revnak

parlaklık.

ARA

revnak vermek

canlılık kazandırmak.

ARA

revnakbahş

parlaklık veren, canlılık kazandıran.

ARA

revnakdar

revnaklı.

ARA

revzen

pencere.

ARA

re'y

1.görüş. 2.oy.

ARA

reyhan

fesleğen.

ARA

rez

asma.

ARA

rezâil

rezaletler.

ARA

rezâlet

rezillik.

ARA

rezzak

rızıklandıran.

ARA

rıdvan

1.cennet. 2.cennetin kapıcısı.

ARA

rıhlet

1.göçüş. 2.ölme.

ARA

rızâ

1.razılık, memnunluk. 2.istek.

ARA

rızk

rızık.

ARA

riâyet

1.uyma. 2.sayma.

ARA

riâyet etmek

1.uymak. 2.saymak.

ARA

riâyetkâr

saygılı.

ARA

ribâ

tefecinin aldığı aşırı faiz.

ARA

ribâhar

tefeci.

ARA

ribat

1.konak. 2.han, kervansaray. 3.tekke.

ARA

ric'at

1.geri dönüş. 2.geri çekilme.

ARA

ricakâr

ricası, yalvarırcasına.

ARA

ricâl

1.erkekler. 2.üst düzeyde bulunanlar.

ARA

ridâ

1.örtü. 2.hırka. 3.derviş postu.

ARA

rie

akciğer.

ARA

rihlet

1.göç. 2.ölme.

ARA

rihlet etmek

1.göçmek. 2.ölmek.

ARA

rikâb

1.üzengi. 2.huzur, kat.

ARA

rikkat

1.incelik, hassaslık. 2.acıma.

ARA

rind

dünyayı umursamayan.

ARA

rîş

1.yara. 2.sakal. 3.kök.

ARA

rîşe

kök, saçaklı kök.

ARA

rîşhand

bıyık altından gülüş.

ARA

rişvet

rüşvet.

ARA

rivâyât

rivayetler, söylentiler.

ARA

rivâyet

1.nakletme, hikaye etme. 2.söylenti.

ARA

riyâ

ikiyüzlü.

ARA

riyâkâr

ikiyüzlü.

ARA

riyâkârâne

ikiyüzlüce.

ARA

riyakarlık

ikiyüzlülük.

ARA

riyâset

başkanlık.

ARA

riyâset etmek

başkanlık yapmak.

ARA

riyâz

bahçeler.

ARA

riyâzet

nefsinin isteklerine boyun eğmeden yaşama.

ARA

riyâzî

1.matematikçi. 2.matematiksel.

ARA

riyâziyat

matematik.

ARA

riyâziyatçı

matematikçi.

ARA

riyâziyyûn

matematikçiler.

ARA

rû

yüz.

ARA

rub'

çeyrek, dörtte bir.

ARA

rûbah

tilki.

ARA

rubaiyat

rubailer.

ARA

rûbeh

tilki.

ARA

rûberû

yüzyüze.

ARA

rugan

yağ.

ARA

rûh

can, ruh.

ARA

ruh

yanak, yüz.

ARA

ruham

mermer.

ARA

ruhbân

papazlar.

ARA

ruhbâniyyet

ruhbanlık.

ARA

rûhefza

cana can katan.

ARA

rûhî

1.ruh ile ilgili. 2.ruhsal.

ARA

rûhiyyat

psikoloji.

ARA

ruhsâr

yüz.

ARA

ruhsat

izin.

ARA

ruk'a

1.pusula. 2.dilekçe. 3.yama.

ARA

rumûz

işaretler, semboller.

ARA

rûşen

1.aydınlık. 2.açık, aşikar.

ARA

rûşen kılmak

açıklamak, söylemek.

ARA

rutûbet

nem.

ARA

rûy

yüz.

ARA

rûy-i zemin

1.yeryüzü. 2.yer.

ARA

rûz

1.gün. 2.gündüz.

ARA

rûz-i cezâ

kıyamet günü.

ARA

rûze

oruç.

ARA

rûzgâr

zaman.

ARA

rûznâmçe

yevmiye defteri.

ARA

rûzüşeb

gündüz gece.

ARA

rü'yet

görme.

ARA

rübab

rebap.

ARA

rübai

dörtlük, rubai.

ARA

rüchan

üstünlük.

ARA

rücû

geri dönme.

ARA

rüesâ

başkanlar, reisler.

ARA

rüfekâ

arkadaşlar.

ARA

rükn

1.direk, sütun. 2.esas.

ARA

rüsum

1.vergi. 2.tören.

ARA

rüsûmat

gümrük idaresi.

ARA

rüsvâ /y

rezil.

ARA

rüşd

1.gelişme. 2.erginlik. 3.doğru yolda gidiş.

ARA

rüşvet

rüşvet.

ARA

rüya

düş.

ARA

rüzgâr

1.zaman. 2.devir.

ARA

sâ'î

çalışan, gayret eden.

ARA

sâ'î olmak

çalışmak, gayret etmek.

ARA

sa'leb

tilki.

ARA

sa'y

çalışma, çaba gösterme.

ARA

saâdet

mutluluk.

ARA

saâdetbahş

mutluluk veren.

ARA

saâdetmend

mutlu, bahtiyar.

ARA

sabâ

1.meltem, gündoğusunden esen yel. 2.sabâ makamı.

ARA

sabâvet

çocukluk.

ARA

sâbık

1.eski. 2.bir önceki.

ARA

sâbıka

1.geçmişte kalan suç. 2.bir insanın geçmişteki hali.

ARA

sâbıküzzikr

anılan, zikredilen.

ARA

sabır

dayanma, kendini tutma.

ARA

sabî

1.bebek. 2.küçük çocuk.

ARA

sâbi'

yedinci.

ARA

sâbi'an

yedincisi, yedinci olarak.

ARA

sâbi'î

yıldıza tapan.

ARA

sâbir

sabırlı.

ARA

sâbit

1.kanıtlanmış. 2.yerinde duran.

ARA

sabr

sabır.

ARA

sabûh

sabah içilen şarap.

ARA

sabun

sabun.

ARA

sabûr

çok sabırlı.

ARA

sâcid

secde eden.

ARA

sad

yüz.

ARA

sadâ

ses.

ARA

sadâkat

bağlılık.

ARA

sadâret

sadrazamlık.

ARA

sadâretpenah

sadrazam.

ARA

sâdât

seyyitler.

ARA

sâde

1.basit. 2.yalın. 3.süssüz. 4.sadece.

ARA

saded

konu, asıl mesele.

ARA

sâdedil

1.saf, temiz yürekli. 2.ebleh, bön.

ARA

sâdedilâne

safça.

ARA

sadef

sedef.

ARA

sâdelevh

saf, temiz yürekli.

ARA

sademat

1.sadmeler, çarpmalar, darbeler. 2.musibetler.

ARA

sâdık

1.yürekten bağlı olan. 2.doğru.

ARA

sâdıkülkavl

doğru sözlü.

ARA

sâdır

çıkan.

ARA

sâdır olmak

1.çıkmak, meydana gelmek. 2.imzadan çıkmak.

ARA

sâdire

çıkan.

ARA

sâdis

altıncı.

ARA

sâdisen

altıncısı, altıncı olarak.

ARA

sadme

1.çarpma, vurma, tokuşma. 2.musibet.

ARA

sadpâre

yüz parça.

ARA

sadr

1.göğüs. 2.baş. 3.başköşe. 4.sadrazam.

ARA

sadra şifa vermek

işe yaramak, rahatlatmak.

ARA

sadr-ı a'zam

sadrazam.

ARA

sadr-ı esbak

eski sadrazam.

ARA

sadsâl

yüzyıl.

ARA

sâf

1.temiz, arı, halis. 2.açık.

ARA

saf

sıra.

ARA

safâ

1.saflık. 2.gönül rahatlığı, gönlün şen olması.

ARA

safâ eylemek

şenlenmek.

ARA

safâbahş

gönüle rahatlık veren.

ARA

safahât

aşamalar.

ARA

safbeste

sıralanmış, sıra olmuş.

ARA

safder

düşman saflarını yaran, savaşçı.

ARA

safderûn

1.saf, yüreği temiz. 2.ebleh, bön.

ARA

safderûnâne

safça.

ARA

safdil

1.yüreği temiz. 2.saf.

ARA

safdilâne

1.yürek temizliği ile. 2.safça.

ARA

safdillik

1.yürek temizliği. 2.saflık.

ARA

saff

sıra, dizi, saf.

ARA

safha

1.aşama. 2.düz olan yüz. 3.sayfa.

ARA

sâfî

temiz, arı, halis.

ARA

sâfil

aşağı, aşağıda.

ARA

safîr

ıslık.

ARA

safra

1.öd. 2.sarı.

ARA

safsâf

söğüt.

ARA

safsata

doğru olmadığı halde doğru gibi gösterilen düşünce veya söz.

ARA

safşikâf

düşman saflarını yaran savaşçı.

ARA

safşiken

düşman saflarını yaran savaşçı.

ARA

safvet

saflık, temizlik, arılık.

ARA

sâgar

kadeh, içki kadehi.

ARA

sagîr

1.küçük. 2.küçük çocuk.

ARA

sağr

sınır, hudut.

ARA

sahâ

cömertlik, eliaçıklık.

ARA

sâha

alan.

ARA

sahâbe

Hz. Muhammed'in sohbetlerine katılan müslüman.

ARA

sahâbî

Hz. Muhammed'in sohbetlerini katılan müslüman.

ARA

sahâif

sayfalar.

ARA

sahâkâr

bk. sehâkâr.

ARA

sahâra

1.çöller. 2.kırlar.

ARA

sahâvet

bk. sehâvet.

ARA

sahbâ

şarap.

ARA

sahhaf

kitapçı.

ARA

sahî

cömert, eliaçık.

ARA

sâhib

sahip.

ARA

sâhibcemâl

güzel yüzlü, güzel.

ARA

sâhibe

bayan sahip.

ARA

sâhibkemal

olgun insan.

ARA

sâhibkerâmet

keramet sahibi.

ARA

sâhibkıran

muzaffer hükümdar.

ARA

sâhibnazar

görüş sahibi, deneyimli.

ARA

sahife

sayfa.

ARA

sahih

1.doğru. 2.gerçek.

ARA

sâhil

kıyı.

ARA

sâhilhane

yalı.

ARA

sâhir

1.büyücü. 2.büyüleyici.

ARA

sahleb

sâlep.

ARA

sahn

1.avlu. 2.boşluk. 3.sahne. 4.üstü kubbeli alan.

ARA

sahr

kaya.

ARA

sahra

1.çöl. 2.kır.

ARA

sahre

kaya.

ARA

saht

1.çok. 2.katı. 3.şiddetli. 4.güç.

ARA

sahte

1.yapay, yapma. 2.düzmece. 3.kalp, sahte.

ARA

sahtekâr

1.sahteci. 2.kalpazan.

ARA

sahtiyan

işlenmiş cilalı deri.

ARA

sahûr

sahur.

ARA

sâib

isabetli.

ARA

sâibî

yıldıza tapan.

ARA

sâid

kol, bilek ile dirsek arası.

ARA

sâik

sevk eden.

ARA

sâika

yıldırım.

ARA

sâil

1.dilenci. 2.soran. 3.akan.

ARA

sâim

oruçlu.

ARA

sâir

1.diğer. 2.gezen.

ARA

sâirfilmenâm

uyurgezer.

ARA

saiy

çalışma, çaba.

ARA

sâk

1.baldır. 2.sap.

ARA

sakâmet

1.sakatlık. 2.yanlışlık.

ARA

sâkeyn

ikizkenar.

ARA

sâkeyn-i şibh-i münharif

yamuk.

ARA

sakf

1.tavan. 2.çatı.

ARA

sâkıb

1.delici. 2.parlak yıldız.

ARA

sâkıt

1.düşük, düşük cenin. 2.düşen.

ARA

sâkıt olmak

düşmek.

ARA

sâkî

1.içki sunan. 2.saka.

ARA

sakil

1.ağır. 2.hoş olmayan, yakışmayan.

ARA

sakim

hastalıklı, sakat.

ARA

sâkin

1.yerleşik. 2.kendi halinde.

ARA

sâkit

suskun.

ARA

sakka

saka.

ARA

sâl

yıl.

ARA

salâbet

sağlamlık.

ARA

salâh

1.düzgünlük, yolunda gitme. 2.barış. 3.dine bağlılık.

ARA

salâhiyet

yetki..

ARA

salâhiyetdâr

yetkili.

ARA

salât

namaz.

ARA

sâldîde

1.yaşlı. 2.deneyimli.

ARA

salib

haç.

ARA

salîbî

haçlı.

ARA

sâlifüzzikr

zikredilen, anılan.

ARA

sâlih

dinin kurallarına uyan.

ARA

sâlik

tarikat mensubu.

ARA

sâlim

1.sağ, esenlik içinde. 2.sağlam.

ARA

sâlimen

sağ salim.

ARA

sâlis

üçüncü.

ARA

sâlisen

üçüncüsü, üçüncü olarak.

ARA

sâlnâme

yıllık.

ARA

sâlûs

iki yüzlü.

ARA

sâmân

1.zenginlik. 2.huzur. 3.düzen.

ARA

sâmî

yüce.

ARA

sâmi'

dinleyen.

ARA

sâmia

işitme duyusu.

ARA

samîmâne

içtenlikle.

ARA

samîmî

içten.

ARA

samimiyet

içtenlik.

ARA

sâmin

sekezinci.

ARA

sâminen

sekizincisi, sekizinci olarak.

ARA

sanâyi

sanatlar.

ARA

sanâyi-i nefîse

güzel sanatlar.

ARA

sandûk

sandık.

ARA

sandukdar

veznedar.

ARA

sanem

1.put. 2.put kadar güzel.

ARA

sânevî

ikinci.

ARA

sânî

ikinci.

ARA

sâni'

1.yaratıcı, Tanrı. 2.yapan.

ARA

saniye

ikinci.

ARA

sâniyen

ikincisi, ikinci olarak.

ARA

sâr

öc.

ARA

sarâhat

açıklık.

ARA

sarâhaten

açıkça.

ARA

sârban

kervancı.

ARA

sarf

1.harcama. 2.gramer.

ARA

sarf olunmak

harcanmak.

ARA

sarfiyat

1.harcamalar. 2.salgılar.

ARA

sârî

bulaşıcı.

ARA

sarîh

açık, kuşku götürmeyen.

ARA

sarîhan

açıkça.

ARA

sârik

hırsız.

ARA

sârim

keskin.

ARA

sarsar

fırtına.

ARA

sath

yüzey, satıh.

ARA

sathî

yüzeysel, üstünkörü.

ARA

satl

kova.

ARA

satvet

güçlülük.

ARA

savâb

1.doğru. 2.dürüstlük.

ARA

savb

yön.

ARA

savlet

akın, saldırı.

ARA

savm

oruç.

ARA

savmaa

1.manastır. 2.mabet.

ARA

savt

ses.

ARA

sayd

av.

ARA

saydgâh

avlak.

ARA

sâye

gölge.

ARA

sâyeban

1.gölgelik. 2.çadır.

ARA

sâyedar

gölgeli.

ARA

sayf

yaz.

ARA

sayfiye

yazlık.

ARA

sayha

haykırış.

ARA

sâyis

seyis.

ARA

saykal

cila.

ARA

saykalkâr

yaldızcı.

ARA

sayyad

avcı.

ARA

saz

enstrüman, saz.

ARA

se

üç.

ARA

seb'

yedi.

ARA

seb'in

yetmiş.

ARA

seb'ûn

yetmiş.

ARA

sebak

ders.

ARA

sebât

yerinden kımıldamama, kararından vazgeçmeme.

ARA

sebâtkâr

sebat eden.

ARA

sebâyidü

üç ve iki.

ARA

sebbâbe

işaret parmağı, şehadet parmağı.

ARA

sebeb

sebep, neden.

ARA

sebebiyet

sebep olma.

ARA

sebebiyet vermek

sebep olmak.

ARA

sebed

sepet.

ARA

sebîke

külçe.

ARA

sebil

1.yol. 2.su dağıtım yeri, sebil.

ARA

sebk

üslup.

ARA

sebkat

geçme.

ARA

seblâ

uzun kirpikli göz.

ARA

sebt

kayda geçirme.

ARA

sebt edilmek

kayda geçirilmek.

ARA

sebt etmek

kayda geçirmek.

ARA

sebû

testi.

ARA

sebük

1.hafif. 2.kıvrak, çevik. 3.çabuk.

ARA

sebükmağz

dangalak.

ARA

sebükmizac

hoppa.

ARA

sebükpây

ayağına çabuk.

ARA

sebükser

1.dangalak. 2.aşağılık.

ARA

sebz

yeşil.

ARA

sebze

1.çimenlik. 2.sebze.

ARA

sec'

seci sanatı. Düzyazıda kafiyelendirme sanatı.

ARA

secâyâ

karakterler.

ARA

secdegâh

secde edilen yer.

ARA

seciyevî

karakter ile ilgili.

ARA

seciyye

karakter.

ARA

seciyyesiz

karaktersiz.

ARA

sedâ

ses.

ARA

sedânüvis

1.teyp. 2.gramofon.

ARA

sedâyâ

memeler.

ARA

sedd

1.set. 2.baraj. 3.engel. 3.kapama, tıkama. 4.kapatılma.

ARA

sedd edilmek

örtülmek, örülmek, kapatılmak.

ARA

seddâd

1.tıkaç. 2.tampon.

ARA

sedefî

1.sedefli. 2.sedef ile ilgili. 3.sedef rengi.

ARA

sedy

meme.

ARA

sefâhat

sefihlik, zevk ve eğlence düşkünlüğü.

ARA

sefâin

gemiler.

ARA

sefâlet

sefillik.

ARA

sefâret

elçilik, büyükelçilik.

ARA

sefârethâne

elçilik binası, elçilik.

ARA

sefer

1.yolculuk. 2.savaş. 3.kez.

ARA

seferber

1.savaşa gönderilmiş. 2.savaşa hazırlanmış.

ARA

seferberlik

savaşa hazırlanma hali, savaş hali.

ARA

seferî

1.yolcu. 2.savaş ile ilgili.

ARA

seffâh

1.kandökücü. 2.cömert.

ARA

seffâk

kandökücü.

ARA

sefîd

beyaz, ak.

ARA

sefih

zevk ve eğlence düşkünü.

ARA

sefil

1.aşağılık. 2.yoksul.

ARA

sefile

1.aşağılık kadın. 2.yoksul kadın. 3.orospu.

ARA

sefîne

1.gemi. 2.şiir mecmuası.

ARA

sefir

elçi.

ARA

sefirikebir

büyükelçi.

ARA

seg

köpek.

ARA

segâbi

kunduz.

ARA

sehâ

cömertlik, eliaçıklık.

ARA

sehâb

bulut.

ARA

sehâbâlûd

bulutlu.

ARA

sehâkâr

cömert, eliaçık.

ARA

sehâkârlık

cömertlik, eliaçıklık.

ARA

sehâvet

cömertlik, eliaçıklık.

ARA

sehergâh

seher vakti.

ARA

seherhîz

seher vakti kalkan.

ARA

sehhâr

büyüleyici.

ARA

sehî

1.fidan gibi. 3.düz, doğru.

ARA

sehîkad

servi boylu, düzgün boylu.

ARA

sehîkâmet

servi boylu, düzgün boylu.

ARA

sehîm

pay sahibi.

ARA

sehl

kolay.

ARA

sehm

1.pay. 2.ok.

ARA

sehm

korkunç.

ARA

sehmgîn

korkunç.

ARA

sehmnâk

korkunç.

ARA

sehv

yanılgı.

ARA

sehven

yanlışlıkla.

ARA

sehviyyât

1.yanlışlıklar. 2.yanılgılar.

ARA

sekene

oturanlar, sâkinler.

ARA

sekiz zılı'lı

sekizgen, sekiz kenarlı.

ARA

sekr

sarhoşluk.

ARA

sekrâver

sarhoşluk veren.

ARA

sekte

1.durma. 2.kesilme.

ARA

sekte vermek

durgunluk vermek, sekteye uğratmak.

ARA

sektedâr etmek

durdurmak, sekteye uğratmak.

ARA

selâmet

esenlik.

ARA

selâs

üç.

ARA

selâse

üç.

ARA

selâset

akıcılık.

ARA

selâsil

zincirler.

ARA

selâsîn

otuz.

ARA

selâsûn

otuz.

ARA

selâtîn

sultanlar.

ARA

selb

1.kapma, kendine çekme. 2.inkâr etme.

ARA

selb etmek

1.kapmak, çekmek, almak. 2.inkâr etmek. 3.yok etmek.

ARA

selcûkî

Selçuklu.

ARA

selef

öncekiler, önceki görevliler.

ARA

selh

deri yüzme.

ARA

selhhâne

kesim yeri, mezbaha, salhane.

ARA

selîka

güzel konuşma ve yazma yeteneği.

ARA

selim

sağlam.

ARA

selîmülkalb

temiz yürekli.

ARA

selîs

akıcı.

ARA

selle

sele.

ARA

sellebâf

sepetçi.

ARA

sem

zehir.

ARA

sem'

1.işitme. 2.kulak.

ARA

semâ

gökyüzü.

ARA

semâcet

çirkinlik.

ARA

semâhâne

mevlevî dervişlerinin semâ ettikleri özel mekan.

ARA

semahat

iyilikseverlik.

ARA

semân

sekiz.

ARA

semânun

seksen.

ARA

semâvât

gökler.

ARA

semâvî

1.gök ile ilgili. 2.tanrısal.

ARA

semdâr

zehirli.

ARA

semek

balık.

ARA

semen

değer, kıymet.

ARA

semen

semizlik.

ARA

semen

yasemin.

ARA

semenber

yasemin göğüslü.

ARA

semend

güzel ve çevik at.

ARA

semer

1.meyva. 2.ürün. 3.sonuç.

ARA

semerât

1.meyvalar. 2.ürünler. 3.sonuçlar.

ARA

semere

1.meyva. 2.ürün. 3.sonuç.

ARA

semere vermek

1.meyva vermek. 2.sonuç vermek.

ARA

semeredâr

1.meyvalı. 2.ürün veren. 3.sonuç veren.

ARA

semî

çok iyi işiten.

ARA

semîn

değerli.

ARA

semin

semirmiş, semiz.

ARA

semmûr

samur.

ARA

semra

esmer.

ARA

semt

1.taraf. 2.yöre. 3.mahalle.

ARA

senâ

övgü.

ARA

senâ etmek

övmek.

ARA

senâgû

öven.

ARA

senâhân

öven.

ARA

senâkâr

öven.

ARA

senâya

ön dişler.

ARA

sencîde

tartılı.

ARA

sene

yıl.

ARA

sene-i hicriyye

hicrî yıl.

ARA

sene-i kameriyye

kamerî yıl.

ARA

sene-i mîlâdiyye [..

miladî yıl.

ARA

sene-i şemsiyye

şemsî yıl.

ARA

senebesene

yıldan yıla.

ARA

sened

1.belge. 2.tapu.

ARA

senedât

belgeler.

ARA

senevât

yıllar.

ARA

senevî

yıllık.

ARA

seng

taş.

ARA

sengdil

taş yürekli, acımasız.

ARA

sengdilâne

acımasızca.

ARA

sengîn

1.ağır. 2.taştan.

ARA

senglâh

taşlık arazi.

ARA

sengtıraş

taş ustası.

ARA

seniyye

ulu, yüce.

ARA

sepîd

beyaz, ak.

ARA

sepîdedem

tan ağartısı.

ARA

ser

1.baş. 2.başkan. 3.uç.

ARA

serâ

toprak.

ARA

serâ

saray.

ARA

serâb

serap.

ARA

serâğâz

başlangıç.

ARA

serâir

sırlar.

ARA

serâmed

ileri gelen, önde gelen.

ARA

serâmedân

ileri gelenler, önde gelenler.

ARA

serâpâ

baştan ayağa, bir baştan bir başa, tüm.

ARA

serâperde

1.saray perdesi. 2.otağ.

ARA

serâser

bir baştan bir başa.

ARA

serâsîme

afallamış, sersemleşmiş.

ARA

serasker

1.başkomutan. 2.savunma bakanı, harbiye nazırı.

ARA

seraskerî

1.başkomutanlık. 2.savunma bakanlığı, harbiye nazırlığı.

ARA

serây

saray.

ARA

serbeser

bir baştan bir başa.

ARA

serbest

1.özgür. 2.kayıtsız.

ARA

serbestî

serbestlik.

ARA

serbesücûd

alnı secdede.

ARA

serbülend

başı yüce, yücebaşlı..

ARA

serçeşme

1.kaynak. 2.pınarbaşı. 3.önder.

ARA

serd

düzgün dile getirme.

ARA

serd

1.soğuk. 2.sert, haşin.

ARA

serd etmek

dile getirmek.

ARA

serdâr

1.önder. 2.komutan, başkomutan.

ARA

serden geçmek

başından vazgeçmek, ölümü göze almak.

ARA

serefrâz

1.başı yüce. 2.başta gelen.

ARA

serencâm

1.son. 2.başa gelen olay.

ARA

seretân

yengeç.

ARA

serfirâz

başı yüce.

ARA

serfürû

başı önde, başı eğik, itaat eden.

ARA

serfürû etmek

1.itaat etmek. 2.başını eğmek. 3.düşünceye dalmak.

ARA

sergerdân

1.avare, aylak. 2.şaşkın.

ARA

sergüzeşt

macera, serüven.

ARA

serhad

sınır.

ARA

serheng

çavuş.

ARA

serî

hızlı.

ARA

serîr

taht.

ARA

serîülintikal

kıvrak zekalı.

ARA

seriyye

müfreze.

ARA

serkâtib

başkâtip.

ARA

serkerde

1.lider, baş. 2.elebaşı.

ARA

serkeş

dikkafalı, inatçı.

ARA

serkeşî

dikkafalılık, inatçılık.

ARA

serkûy

sokak başı, mahalle başı.

ARA

serlevha

başlık.

ARA

sermâ

1.soğuk. 2.kış.

ARA

sermâye

1.anapara. 2.genelev kadını.

ARA

sermâyedâr

sermaye sahibi, kapitalist.

ARA

sermed

ebedî, sürekli.

ARA

sermest

sarhoş.

ARA

sermestî

sarhoşluk.

ARA

sermuharrir

başyazar.

ARA

sermüneccim

müneccimbaşı.

ARA

sernâme

mektup başlığı.

ARA

sernigun

başaşağı, tepetakla.

ARA

sernigûn olmak

tepetakla olmak, başaşağı gelmek, yenilmek.

ARA

sernüvişt

yazgı, alın yazısı.

ARA

serpuş

başlık.

ARA

serrâc

saraç.

ARA

serrâchâne

saraçhane.

ARA

serserî

1.aylak. 2.anlamsız.

ARA

serşâr

dolu, ağzına kadar dolu.

ARA

sertâpâ

baştan ayağa, baştanbaşa.

ARA

sertâser

baştanbaşa.

ARA

serv

servi, selvi.

ARA

serv-i bülend

boyu servi gibi düzgün ve uzun olan sevgili.

ARA

serv-i hırâmân

salınarak yürüyen sevgili.

ARA

serv-i nihâl

1.fidan gibi düz servi. 2.servi boylu güzel.

ARA

serv-i revân

1.yürüyen servi. 2.yürüyen servi boylu güzel.

ARA

servendâm

servi boylu.

ARA

server

önder, lider, baş.

ARA

serverân

önderler, liderler, başlar.

ARA

servet

1.zenginlik, varlık. 2.ekonomi.

ARA

servistân

servilik.

ARA

servkadd

servi boylu.

ARA

serzeniş

sitem, başa kakma.

ARA

serzenişkâr

sitem edici.

ARA

setr

örtme, gizleme.

ARA

setr etmek

örtmek, gizlemek, kamufle etmek.

ARA

settâr

1.örten. 2.günahları örten Tanrı.

ARA

sevâb

1.sevap. 2.hayır, iyilik.

ARA

sevâbit

yıldızlar.

ARA

sevâd

1.karalık. 2.karalama, yazma.

ARA

sevâhil

kıyılar.

ARA

sevb

giysi.

ARA

sevdâ

1.kara, siyah. 2.insan yapısında bulunan dört maddeden biri.

ARA

sevdâzede

sevdalı.

ARA

seviyye

düzey.

ARA

sevk

gönderme.

ARA

sevk-i tabi'î

içgüdü.

ARA

sevk etmek

göndermek, yönlendirmek, götürmek.

ARA

sevkülceyş

strateji.

ARA

sevkülceyşî

stratejik.

ARA

sevr

1.boğa. 2.öküz. 3.boğa burcu.

ARA

seyâhat

gezi.

ARA

seyelân

akış, akma.

ARA

seyf

kılıç.

ARA

seyfiyye

asker kesimi.

ARA

seyl

sel.

ARA

seylâb

sel suyu.

ARA

seylâbe

sel suyu.

ARA

seylhîz

su taşkını, taşkın.

ARA

seyr

1.seyir. 2.yürüme. 3.gezi. 4.izleme.

ARA

seyr etmek

izlemek.

ARA

seyrân

gezinme.

ARA

seyrangâh

gezinti yeri.

ARA

seyrfilmenâm

uyurgezer.

ARA

seyrüsefer

trafik, gidişgeliş.

ARA

seyyâh

1.gezgin. 2.turist.

ARA

seyyâhin

1.gezginler. 2.turistler.

ARA

seyyâl

akışkan.

ARA

seyyâle

1.akıntı. 2.sıvı.

ARA

seyyar

1.taşınabilir. 2.gezen.

ARA

seyyârât

gezegenler.

ARA

seyyâre

gezegen.

ARA

seyyiât

1.günahlar. 2.kötülükler. 3.olumsuzluklar.

ARA

seyyib

dul kadın.

ARA

seyyibât

dul kadınlar.

ARA

seyyibe

dul kadın.

ARA

seyyid

1.Hz. Hasan'yn soyundan gelen. 2.efendi. 3.ağa. 4.başkan.

ARA

seyyie

1.günah. 2.kötülük.

ARA

sezâ

layık, yaraşır.

ARA

sezâvar

layık, yaraşır.

ARA

sıbt

torun.

ARA

sıbyân

çocuklar.

ARA

sıddık

sözünün eri.

ARA

sıdk

1.doğruluk. 2.kalp temizliği.

ARA

sıfat

özellik, vasıf.

ARA

sıfât

özellikler, vasıflar.

ARA

sıfr

sıfır.

ARA

sığâr

küçükler.

ARA

sığar

küçüklük.

ARA

sıhhat

1.doğruluk. 2.sağlık.

ARA

sıhhî

sağlıkla ilgili.

ARA

sıhhiye

sağlık işleri dairesi.

ARA

sıhr

evlilikten doğan akrabalık.

ARA

sıhriyet

evlilikten doğan akrabalık, kan bağı.

ARA

sıklet

1.ağırlık. 2.sıkıntı.

ARA

sıklet vermek

ağırlık vermek, rahatsız etmek, sıkıntı vermek.

ARA

sıla

yakınlarını ziyarete gitme özlemi.

ARA

sıla-i rahm

yakınlarını ziyaret edip özlem gidermek.

ARA

sıle

şaire verilen para ödülü.

ARA

sımt

dizi.

ARA

sınâ'î

1.sanatla ilgili. 2.sanayi ile ilgili.

ARA

sınâat

1.sanat. 2.sanayi.

ARA

sınâât

sanatlar.

ARA

sınâât-ı edebî

edebî sanatlar.

ARA

sınf

sınıf.

ARA

sırâc

kandil.

ARA

sırât

yol.

ARA

sırât-ı müstakîm

1.doğru yol. 2.sırat köprüsü.

ARA

sırf

sadece, yalnız.

ARA

sırr

giz, sır.

ARA

sıyâm

oruç.

ARA

sıyânet

koruma.

ARA

sî

otuz.

ARA

siâyet

çekiştirme, dedikodu.

ARA

sîb

elma.

ARA

sicill

kayıt kütüğü.

ARA

sidrenişin

sidretülmüntehâda oturan melek.

ARA

sidretülmüntehâ

uzayda bulunduğu varsanılan ve ötesine geçilemeyen bir ağaç.

ARA

sifâl

çanak çömlek.

ARA

sifâlîn

topraktan yapılmış.

ARA

sih

şiş.

ARA

sihâm

1.oklar. 2.paylar.

ARA

sihir

büyü.

ARA

sihr

sihir, büyü.

ARA

sihrâmîz

büyüleyici.

ARA

sihrbâz

1.sihirbaz. 2.büyücü.

ARA

sika

güvenilir kişi.

ARA

sikke

1.madenî para. 2.mevlevî külahı.

ARA

sikkîn

bıçak.

ARA

silâhdâr

silahtar.

ARA

sîlî

tokat, sille.

ARA

silk

1.dizi. 2.iplik. 3.meslek.

ARA

sill

verem.

ARA

sillürrie

akciğer veremi.

ARA

silsile

1.zincir. 2.hanedan. 3.sıradağ. 4.dizi.

ARA

silsile-i merâtib

hiyerarşi.

ARA

sîm

1.gümüş. 2.gümüş tel. 3.gümüş para.

ARA

sîmâ

1.yüz. 2.kişi.

ARA

sîmâb

cıva.

ARA

simât

1.sofra. 2.ziyafet.

ARA

sîmber

gümüş gibi beyaz göğüslü.

ARA

sîmîn

1.gümüşten. 2.gümüş gibi beyaz.

ARA

simsâr

komisyoncu.

ARA

simsâriyye

komisyon ücreti.

ARA

sîmten

gümüş tenli.

ARA

sîmurg

zümrütüanka.

ARA

sin

1.yaş. 2.diş.

ARA

sinan

mızrak.

ARA

sindân

örs.

ARA

sîne

1.göğüs. 2.yürek.

ARA

sine

uyuklama.

ARA

sînebend

sütyen.

ARA

sîneçâk

göğsü parçalanmış, göğsü yaralı.

ARA

sînezen

göğsünü döven.

ARA

sînî

tepsi.

ARA

sinîn

yıllar.

ARA

sinn

1.yaş. 2.diş.

ARA

sinnen

yaşça.

ARA

sipâh

1.ordu. 2.asker.

ARA

sipâriş

ısmarlama.

ARA

sipâs

şükür.

ARA

sipasgüzâr

şükreden.

ARA

sipeh

1.ordu. 2.asker.

ARA

sipehsâlâr

başkomutan.

ARA

sipihr

gökyüzü.

ARA

sîr

sarmısak.

ARA

sîr

tok.

ARA

sirâyet

bulaşma, geçme.

ARA

sirâyet etmek

geçmek, bulaşmak.

ARA

sîret

1.hal ve gidiş. 2.biyografi.

ARA

sirişk

gözyaşı.

ARA

sirişt

yaratılış.

ARA

sirkat

hırsızlık.

ARA

sirkat edilmek

çalınmak.

ARA

sitâre

yıldız.

ARA

sitâyiş

övgü.

ARA

sitâyişkâr

1.övücü. 2.öven.

ARA

sitebr

1.kalın. 2.yoğun. 3.kaba.

ARA

sitem

1.zulüm. 2.haksızlık.

ARA

sitemdîde

zulme uğramış.

ARA

sitemger

zalim.

ARA

sitemkâr

zalim.

ARA

sitîz

1.kavga. 2.çekişme.

ARA

sitîze

1.kavga. 2.çekişme.

ARA

sitt

altı.

ARA

sitte

altı.

ARA

sittîn

altmış.

ARA

sittin sene

1.altmış sene. 2.belirlenemeyecek kadar uzun bir zaman.

ARA

sivâ

öte, başka, gayrı.

ARA

siyâb

giysiler.

ARA

siyâdet

1.seyyidlik. 2.efendilik.

ARA

siyâh

kara.

ARA

siyâhbaht

karatalihli.

ARA

siyâhî

1.siyahlık. 2.zenci.

ARA

siyâk u sibak

sözün gelişi.

ARA

siyâset

1.politika. 2.idam cezası.

ARA

siyasî

1.siyasal. 2.politikacı.

ARA

siyasiyat

politika.

ARA

siyasiyûn

siyasetçiler, politikacılar.

ARA

siyeh

kara, siyah.

ARA

siyyânen

eşit olarak.

ARA

sôfî

tasavvufla ilgilenen, mutasavvıf.

ARA

sohbet

konuşma.

ARA

sû

yön, taraf.

ARA

sû'

kötülük.

ARA

su'âl

soru.

ARA

su'âl eylemek

soru sormak.

ARA

su'âl olunmak

soru sorulmak.

ARA

su'âlât

sorular.

ARA

su'bân

ejderha.

ARA

su'ûbet

güçlük.

ARA

suâl îrad edilmek

soru yöneltmek.

ARA

sûbesû

her taraf, her tarafta.

ARA

subh

sabah.

ARA

subh ü mesâ

sabah akşam.

ARA

subhdem

sabah vakti, sabahleyin.

ARA

subhgâh

sabah vakti, sabahleyin.

ARA

sûd

1.kâr, kazanç. 2.yarar.

ARA

sudâ'

baş ağrısı.

ARA

sûdâger

tüccar.

ARA

sûdmend

yararlı.

ARA

sudûr

1.çıkış. 2.göğüsler.

ARA

sûf

yün.

ARA

suffe

sofa.

ARA

sûfî

1.mutasavvıf. 2.sofu.

ARA

sûfiyye

mutasavvıflar, tasavvufla uğraşanlar.

ARA

sufûf

sıralar, saflar.

ARA

sugrâ

küçük.

ARA

suhan

söz.

ARA

sûhân

törpü.

ARA

suhen

söz.

ARA

sûhte

yanık.

ARA

suhuf

sayfalar.

ARA

sûikasd

suikast, cana kıyma.

ARA

sûinazar

kötü gözle bakış.

ARA

sûiniyet

kötü niyet.

ARA

sûizan

kötü kanıya düşme.

ARA

sûk

çarşı.

ARA

sukût

düşüş.

ARA

sulb

1.döl, soy. 2.katı.

ARA

sulehâ

salih kişiler, iyi amelli kullar.

ARA

sulh

barış.

ARA

sulhâmîz

barışçıl.

ARA

sulhen

barış yoluyla.

ARA

sulta

baskı.

ARA

sultân

1.hükümdar. 2.hükümdar eşi ve kız çocuğu. 3.sevgili.

ARA

sun'

1.yapma. 2.yaratma. 3.güç.

ARA

sun'î

yapay.

ARA

sunûf

sınıflar.

ARA

sûr

hisar.

ARA

sûr

1.boru. 2.kıyamette üflenecek boru.

ARA

sûr

1.düğün. 2.şenlik.

ARA

sûrâh

delik.

ARA

surahî

sürahi.

ARA

sûret

1.yüz. 2.çare. 3.biçim. 4.tarz.

ARA

sûretâ

görünüşte.

ARA

sûretger

ressam.

ARA

sûrnâ

zurna.

ARA

surre

1.para kesesi. 2.hükümdar tarafından Mekke'ye gönderilen paralar ve armağanlar.

ARA

sûsen

susam.

ARA

sûsmâr

kertenkele.

ARA

sutûh

yüzeyler, satıhlar.

ARA

sutûr

satırlar.

ARA

suver

1.yüzler. 2.çareler. 3.biçimler. 4.tarzlar.

ARA

sûy

yön, taraf.

ARA

sûz

1.yanma. 2.yakma. 3.ateş. 4.yakan.

ARA

sûzân

1.yakıcı. 2.yanıcı.

ARA

sûzen

iğne.

ARA

sûzende

yakıcı.

ARA

sûziş

yanma, yangı.

ARA

sûznâk

yakıcı.

ARA

sübhan

Tanrı.

ARA

sübhânî

tanrısal.

ARA

sübût

1.sabitleşme. 2.gerçekleşme. 3.kanıtlanma.

ARA

sübût bulmak

gerçekleşmek, olmak.

ARA

sücûd

secde etme, yere kapanma.

ARA

südde

1.kapı. 2.eşik.

ARA

süedâ

kutlu kişiler.

ARA

süfehâ

alçaklar, sefihler.

ARA

süferâ

elçiler, büyükelçiler.

ARA

süflî

1.aşağı, aşağıda. 2.adi, bayağı.

ARA

süfte

delinmiş.

ARA

süfün

gemiler.

ARA

sügur

sınırlar.

ARA

sühan

söz.

ARA

sühandan

söz bilen, sözden anlayan.

ARA

sühanperdaz

ağzı laf yapan.

ARA

sühûlet

kolaylık.

ARA

sühûnet

sıcaklık.

ARA

sükkân

oturanlar, sakinler.

ARA

sükker

şeker.

ARA

sükûn

sakinlik, hareketsizlik.

ARA

sükûnet

sakinlik, hareketsizlik. 2.rahatlık.

ARA

sükûnet bulmak

yatışmak, sakinleşmek.

ARA

sükût

sessizlik.

ARA

sülâle

soy sop.

ARA

sülâsâ

salı.

ARA

süllem

merdiven.

ARA

süls

üçtebir.

ARA

sülûk

1.yola girme. 2.tarikata girme.

ARA

sülüsân

üçte iki.

ARA

süm

toynak.

ARA

sümpâre

zımpara.

ARA

sümûm

zehirler.

ARA

sünbâde

zımpara.

ARA

sünbül

sümbül.

ARA

sünbüle

başak.

ARA

sünen

sünnetler.

ARA

sünûhat

akla gelenler, içe doğanlar.

ARA

sürâdık

saray perdesi.

ARA

sürb

1.kurşun. 2.kalay.

ARA

süreyya

Ülker, Pervin.

ARA

sürfe

öksürük.

ARA

sürh

1.kırmızı, kızıl. 2.kırmızı mürekkep.

ARA

sürmedan

sürmelik.

ARA

sürûd

şarkı, melodi.

ARA

sürur

sevinç.

ARA

sürûrengîz

sevinçli.

ARA

sürûş

melek.

ARA

süst

1.gevşek. 2.tembel, uyuşuk.

ARA

sütre

1.örtü. 2.perde.

ARA

sütûde

övülmüş.

ARA

sütûn

direk.

ARA

sütur

1.binek hayvanı. 2.yük hayvanı.

ARA

süvar

1.binmiş. 2.binen.

ARA

süvârî

1.binici. 2.atlı asker. 3.gemi kaptanı.

ARA

süyûf

kılıçlar.

ARA

şa'r

kıl.

ARA

şa'riyye

şehriye.

ARA

şa'şa'a

1.gösteriş. 2.parlaklık.

ARA

şa'şa'adâr

1.gösterişli. 2.parlak.

ARA

şâd

sevinçli.

ARA

şâd etmek

sevindirmek, mutlu etmek.

ARA

şâd olmak

sevinmek, mutlu olmak.

ARA

şâdân

sevinçli.

ARA

şâdî

sevinç.

ARA

şâdmân

sevinçli.

ARA

şâdmânî

sevinç.

ARA

şâdurvan

şadırvan.

ARA

şafak

güneşin doğacağı sıradaki aydınlık.

ARA

şâfi'

şefaatçi.

ARA

şâgird

1.öğrenci. 2.çırak.

ARA

şâgirdân

1.öğrenciler. 2.çıraklar.

ARA

şâh

1.dal. 2.boynuz.

ARA

şâh

1.padişah. 2.ıran şahı.

ARA

şahâdet

1.tanıklık, şahitlik. 2.şehadet getirme. 3.şehitlik.

ARA

şahâdetname

diploma.

ARA

şâhân

şahlar.

ARA

şâhâne

1.şahlara yakışır. 2.şahlarla ilgili.

ARA

şahbal

kanattaki en uzun tüy.

ARA

şâhenşâh

şahlar şahı.

ARA

şâheser

üstün nitelikli eser.

ARA

şâhî

şahlık.

ARA

şâhid

1.tanık. 2.güzel. 3.sevgili.

ARA

şâhika

doruk.

ARA

şahin

şahin.

ARA

şâhkâr

şaheser, başyapıt.

ARA

şahne

güvenlik görevlisi, polis.

ARA

şâhnişin

cumba.

ARA

şâhrah

anayol.

ARA

şâhreg

atardamar.

ARA

şahs

kişi, şahıs.

ARA

şâhsâr

çalılık.

ARA

şahsen

bizzet, kendisi.

ARA

şahsî

kişisel.

ARA

şahsiyet

kişilik.

ARA

şahsüvar

usta binici.

ARA

şahvar

1.şah gibi. 2.büyük inci.

ARA

şâhzade

şehzade.

ARA

şâibe

leke, kötü iz.

ARA

şaîr

arpa.

ARA

şâir

ozan, şair.

ARA

şâiran

şairler.

ARA

şâirâne

romantik, şairce.

ARA

şâire

bayan şair.

ARA

şakâikünnumân A.)

gelincik.

ARA

şakî

haydut.

ARA

şâkî

şikayetçi.

ARA

şâkir

şükr eden.

ARA

şâkird

1.öğrenci. 2.çırak.

ARA

şakk

yarık, çatlak.

ARA

şâkûl

çekül.

ARA

şâl

şal.

ARA

şâm

akşam.

ARA

şâme

başörtüsü.

ARA

şâmgâh

akşam vakti, akşamüstü.

ARA

şâmî

şamlı.

ARA

şâmih

yüksek, yüce.

ARA

şâmil

kapsayan.

ARA

şâmil olmak

kapsamak.

ARA

şâmme

koku alma duyusu.

ARA

şân

1.şöhret, şan. 2.durum. 3.gösteriş.

ARA

şâne

tarak.

ARA

şarâb

şarap.

ARA

şarâbî

1.şarapçı. 2.şarap rengi.

ARA

şâri'

yasa koyucu.

ARA

şâribülleyli vennehâr

ayyaş, gece demez gündüz demez içki içen.

ARA

şârih

şerh eden.

ARA

şark

1.doğu. 2.Doğu, Doğu dünyası.

ARA

şarkan

1.doğudan. 2.doğusunda.

ARA

şarkî

doğu, doğu ile ilgili.

ARA

şarkiyat

doğubilim.

ARA

şarkiyatçı

doğubilimci, oryntalist, müsteşrik.

ARA

şarkiyyûn

doğulular.

ARA

şart

1.koşul. 2.yemin. 3.durum.

ARA

şartiyyet

koşulluluk.

ARA

şartnâme

şart mektubu.

ARA

şast

altmış.

ARA

şathiyyat

ince anlamlı ve eğlendirici manzume.

ARA

şâtır

neşeli.

ARA

şatranc

satranç.

ARA

şatt

ırmak, büyük nehir.

ARA

şâyân

layık, yaraşır, yakışık alır.

ARA

şâyed

belki, şayet.

ARA

şâyeste

yaraşır, layık.

ARA

şâyestegî

yaraşma.

ARA

şâygân

yaraşır, yakışık alır.

ARA

şâyi'

yayılmış.

ARA

şâyia

söylenti.

ARA

şâz

kural dışı.

ARA

şe'n

iş.

ARA

şe'niyet

gerçeklik, realite.

ARA

şeâmet

uğursuzluk.

ARA

şeb

gece.

ARA

şeb-i arûs

1.düğün gecesi. 2.Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî'nin ölüm gecesi.

ARA

şeb-i yeldâ

yılın en uzun gecesi.

ARA

şebâb

gençlik.

ARA

şebâhet

benzerlik.

ARA

şebân

geceler.

ARA

şebangâh

geceleyin, gece vakti.

ARA

şebâviz

ishak kuşu.

ARA

şebbûy

şebboy.

ARA

şebefrûz

geceyi aydınlatan.

ARA

şebeke

1.ağ. 2.balık ağı. 3.dokular.

ARA

şebgerd

bekçi.

ARA

şebgîr

geceleri uyuyamayan, uykusuzluk çeken. 2.sabah.

ARA

şebîh

benzer, benzeyen.

ARA

şebîhûn

gece baskını.

ARA

şebistan

1.yatak odası. 2.harem dairesi.

ARA

şebnem

çiy.

ARA

şebpere

yarasa.

ARA

şebreng

1.siyah. 2.gece rengi.

ARA

şebtâb

ateş böceği.

ARA

şeburûz

gece gündüz.

ARA

şebzindedâr

geceleri ibadet eden.

ARA

şecâat

cesaret, yiğitlik.

ARA

şecer

ağaç.

ARA

şecere

soyağacı.

ARA

şecî

cesur, yiğit.

ARA

şedîd

şiddetli.

ARA

şefâat

af için aracılık etme.

ARA

şefafet

saydamlık.

ARA

şefakat

şefkat.

ARA

şeffaf

saydam.

ARA

şefî'

şefaatçi, şefaat eden.

ARA

şefik

müşfik, şefkatli.

ARA

şeftâlû

şeftali.

ARA

şegal

çakal.

ARA

şeh

şah, padişah.

ARA

şehâ

ey şah.

ARA

şehâdet

1.tanıklık. 2.şehitlik.

ARA

şehâdetnâme

diploma, mezuniyet belgesi.

ARA

şehâmet

yiğitlik.

ARA

şehbâl

kanattaki en uzun tüy.

ARA

şehbender

konsolos.

ARA

şehbenderhâne

konsolosluk.

ARA

şehd

bal.

ARA

şehenşâh

büyük şah, şahlar şahı.

ARA

şehevât

şehvetler.

ARA

şehîd

şehit.

ARA

şehîr

ünlü, meşhur.

ARA

şehlâ

1.hafif şaşı. 2.ela gözlü.

ARA

şehnişin

cumba.

ARA

şehper

kuş kanadındaki en uzun tüy.

ARA

şehr

ay.

ARA

şehr (Pehlevî>F.)

kent, şehir.

ARA

şehrâşûb

şehir karıştıran.

ARA

şehremâneti

1.belediye. 2.belediye başkanlığı.

ARA

şehremini

belediye başkanı.

ARA

şehrî

şehirli, kentli.

ARA

şehristan

kent, büyük şehir.

ARA

şehryâr

hükümdar, şah.

ARA

şehryârî

hükümdarlık, şahlık.

ARA

şehsüvar

binici, usta binici.

ARA

şehvânî

1.şehvetle ilgili. 2.şehvet düşkünü.

ARA

şehvât

şehvetler.

ARA

şehvet

1.aşırı cinsel istek. 2.aşırı istek.

ARA

şehvetengîz

şehvet verici.

ARA

şehvetperest

şehvet düşkünü.

ARA

şehzâde

şah çocuğu, şehzade.

ARA

şehzâdegân

şehzadeler.

ARA

şekâvet

haydutluk.

ARA

şeker

şeker.

ARA

şekerâb

tatsızlık, kırgınlık.

ARA

şekerhand

tatlı gülüş, sevgilinin tatlı gülüşü.

ARA

şekerleb

1.tatlı dudaklı. 2.şirin sözlü.

ARA

şekîbâ

sabırlı.

ARA

şekk

kuşku, şüphe.

ARA

şekl

1.şekil. 2.tür. 3.resim, çizim, kroki.

ARA

şeklen

şekilce.

ARA

şeklî

şekle dayanan, biçimsel.

ARA

şekvâ

şikayet, sızlanma.

ARA

şekvâ etmek

şikayet etmek.

ARA

şekvâ eylemek

şikayet etmek, sızlanmak.

ARA

şekvâlanmak

sızlanmak, şikayetçi olmak.

ARA

şelgam

şalgam.

ARA

şellâle

çağlayan, şelale.

ARA

şelvâr

1.pantolon. 2.şalvar.

ARA

şelvârbend

uçkur.

ARA

şem'

1.mum. 2.balmumu.

ARA

şem'dan

mumluk, şamdan.

ARA

şemâil

huylar, tavırlar.

ARA

şemâte

şamata.

ARA

şemîm

1.güzel koku. 2.güzel kokulu.

ARA

şemme

çok az.

ARA

şems

güneş.

ARA

şemsî

1.güneşle ilgili. 2.güneş takvimi.

ARA

şemsiye

1.güneşlik. 2.şemsiye.

ARA

şemşîr

kılıç.

ARA

şenâat

kötülük.

ARA

şenbe

cumartesi.

ARA

şenî'

kötü, çirkin.

ARA

şer

kötülük.

ARA

şer'

din kuralları.

ARA

şer'an

şer'î olarak, şeriat hükümlerine göre.

ARA

şer'î

şeriat ile ilgili, şeriata uyan.

ARA

şer'iye

şeriat ile ilgili, şeriata uyan.

ARA

şerâbhâr

şarap içen.

ARA

şerâfet

1.şereflilik. 2.soyluluk.

ARA

şerâit

koşullar.

ARA

şerâket

ortaklık.

ARA

şerâre

kıvılcım.

ARA

şerâret

kötülük, şerlilik.

ARA

şerâyi'

şeriat hükümleri.

ARA

şerbet

şurup.

ARA

şeref

1.şeref. 2.üstünlük. 3.kıvanç.

ARA

şerefbahş

şeref veren.

ARA

şerefsâdır olmak

padişahın emriyle çıkmak.

ARA

şerefsudûr olmak

padişahın emriyle çıkmak.

ARA

şerefvârid olmak

şerefle gelmek.

ARA

şerefvusûl olmak

şerefle gelmek.

ARA

şerefzâhir olmak

şerefle çıkmak.

ARA

şerefzuhûr olmak

şerefle çıkmak.

ARA

şerer

kıvılcımlar.

ARA

şerh

1.açma. 2.açılama.

ARA

şerha

dilim dilim olmuş.

ARA

şerha şerha

dilim dilim, parçamparça.

ARA

şeriat

1.din hükümleri. 2.doğru yol.

ARA

şerif

1.şerefli. 2.Hz. Hüseyin soyundan gelen.

ARA

şerik

1.ortak. 2.okul arkadaşı.

ARA

şerîr

kötü, şirret.

ARA

şerîta

koşul.

ARA

şerm

utanç, utanma.

ARA

şermende

utangaç.

ARA

şermendegî

utangaçlık.

ARA

şermgîn

utangaç.

ARA

şermnâk

utangaç.

ARA

şermsâr

utangaç.

ARA

şerr

1.kötülük. 2.kötü davranış.

ARA

şerîr

kötü insan, kötülük eden insan.

ARA

şest

1.okçu yüksüğü. 2.olta.

ARA

şeş

altı.

ARA

şeşbeş

altı ve beş.

ARA

şeşcihar

altı ve dört.

ARA

şeşise

altı ve üç.

ARA

şeşiyek

altı ve bir.

ARA

şeşper

topuz.

ARA

şeşüdü

altı ve iki.

ARA

şeşüm

altıncı.

ARA

şeşüse

altı ve üç.

ARA

şeşüyek

altı ve bir.

ARA

şetâret

neşe.

ARA

şetm

küfür, sövgü.

ARA

şetm etmek

küfretmek, sövmek.

ARA

şevâgil

uğraşılar.

ARA

şevher

koca.

ARA

şevk

1.çok isteme. 2.sevinç.

ARA

şevket

ululuk.

ARA

şevketmeâb

yüce padişah.

ARA

şevketpenâh

yüce padişah.

ARA

şey'

şey.

ARA

şey'î

nesnel, objektif.

ARA

şey'iyet

nesnellik, objektiflik.

ARA

şeyâtin

şeytanlar.

ARA

şeyb

yaşlılık, ihtiyarlık.

ARA

şeydâ

mecnun.

ARA

şeyh

1.yaşlı, ihtiyar. 2.tarikat şeyhi.

ARA

şeyhûhet

yaşlılık.

ARA

şeytanet

şeytanlık, hilekârlık.

ARA

şeytânî

1.şeytanlık. 2.şeytanca.

ARA

şıhne

güvenlik görevlisi, inzibat görevlisi.

ARA

şık

ikiye bölünmüş bir şeyin her parçası.

ARA

şi'r

şiir.

ARA

şîa

şiî.

ARA

şiâr

1.slogan. 2.işaret.

ARA

şiâr edinmek

slogan haline getirmek, meslek edinmek.

ARA

şibh

1.benzeme. 2.benzer.

ARA

şibh-i cezîre

yarımada.

ARA

şibh-i münharif

yamuk.

ARA

şicâ'

cesurlar.

ARA

şiddet

1.sertlik. 2.aşırılık, fazlalık.

ARA

şiddetle

kesin olarak.

ARA

şifa bahşetmek

şifa vermek, iyileştirmek.

ARA

şifa bulmak

iyileşmek.

ARA

şifâ'

şifa,iyileşme.

ARA

şifâbahş

şifa verme, iyileştirme.

ARA

şifâbahş olmak

şifa vermek, iyileştirmek.

ARA

şifâhane

hastane.

ARA

şifâhen

sözlü olarak.

ARA

şifâhî

sözlü olarak.

ARA

şifakâr

şifa veren, iyileştiren.

ARA

şifânâpezîr

iyileşmez, onulmaz, şifa bulmaz.

ARA

şifâresân

şifa veren, iyileştiren.

ARA

şifâyâb

şifa bulan.

ARA

şifâyâb olmak

şifa bulmak, iyileşmek.

ARA

şîfte

delicesine aşık.

ARA

şîftedil

gönlünü kaptırmış, delicesine aşık.

ARA

şihâb

1.akan yıldız, kayan yıldız. 2.kıvılcım.

ARA

şîhe

kişneme.

ARA

şîî

şiî, şîa mezhebine mensup.

ARA

şiirâlud

şiirli.

ARA

şîiyyet

şiîlik.

ARA

şikâf

1 .... .yarık. 2.yaran.

ARA

şikâr

1.av. 2.av hayvanı.

ARA

şikâr etmek

avlamak.

ARA

şikâr olmak

avlanmak, av olmak.

ARA

şikârgah

avlak.

ARA

şikârî

1.avcı. 2.av ile ilgili.

ARA

şikâyât

şikayetler.

ARA

şikâyet

sızlanma, şikayet.

ARA

şikâyetnâme

1.şikayet mektubu. 2.şikayeti konu alan yapıt.

ARA

şikem

1.karın. 2.mide.

ARA

şikembe

işkembe.

ARA

şikemderd

karın ağrısı.

ARA

şikemperest

obur.

ARA

şikemperver

obur.

ARA

şiken

1.kıran. 2.kıvrım, büklüm.

ARA

şikence

işkence.

ARA

şikest

1.kırık. 2.yenilgi. 3.kırma. 4.kırılma.

ARA

şikest bulmak

kırılmak.

ARA

şikest olmak

kırılmak.

ARA

şikeste

1.kırık. 2.yenik, mağlup.

ARA

şikestebâl

1.kanadı kırık. 2.çaresiz, üzgün.

ARA

şikestebeste

kırık dökük.

ARA

şikestedil

gönlü yaralı.

ARA

şikestetâli'

talihsiz.

ARA

şimâl

1.kuzey. 2.sol.

ARA

şimâlen

1.kuzeyden. 2.kuzeyde.

ARA

şimâlî

kuzeye ait. kutb-i ~ kuzey kutbu.

ARA

şimşâd

şimşir.

ARA

şimşir

kılıç.

ARA

şinâs

1.tanıyan. 2.bilen. 3.sayan.

ARA

şîr

arslan.

ARA

şîr

süt.

ARA

şîrâze

1.kitap sırtındaki kumaş şerit. 2.düzen.

ARA

şîrdan

şirden.

ARA

şîrdil

yiğit, arslan yürekli.

ARA

şîre

1.şıra. 2.özsuyu. 3.süt.

ARA

şîrhar

süt çocuğu.

ARA

şîrin

1.tatlı. 2.şirin, sevimli.

ARA

şîrinkâr

davranışları güzel.

ARA

şîrinzeban

tatlı dilli.

ARA

şirk

Tanrı'ya ortak koşma.

ARA

şirket

ortaklık.

ARA

şîrmerd

yürekli, yiğit.

ARA

şîrpençe

1.arslan pençesi. 2.sırtta ve boyunda çıkan bir tür kan çıbanı.

ARA

şirret

1.kötülük. 2.kötü insan.

ARA

şiryân

atardamar.

ARA

şîşe

şişe.

ARA

şitâ

kış.

ARA

şitâbân

koşan, seğirten.

ARA

şitâbân olmak

koşmak, seğirtmek.

ARA

şitâiyye

1.kışlık. 2.kış için yazılan şiir.

ARA

şîve

1.tarz, usül. 2.naz, işve. 3.aksan.

ARA

şîvebaz

işveli.

ARA

şîvekâr

işveli, cilveli.

ARA

şîven

ağıt.

ARA

şöhre

ünlü.

ARA

şöhret

ün.

ARA

şöhretşiâr

ünlü.

ARA

şu'le

alev, şule.

ARA

şu'ledar

alevli, şuleli.

ARA

şu'lereng

alev rengi.

ARA

şu'lever

1.alevli. 2.parlak, aydınlık.

ARA

şuâ

ışın.

ARA

şuâât

ışınlar.

ARA

şuabât

şubeler.

ARA

şuarâ

şairler.

ARA

şube

kol, dal, şube.

ARA

şubede

hokkabazlık.

ARA

şubedebâz

hokkabaz.

ARA

şuebât

şubeler.

ARA

şugl

iş, uğraşı.

ARA

şugûl

uğraşılar.

ARA

şûh

1.oynak ve neşeli. 2.hareketlerinde serbest olan. 3. neşeli güzel.

ARA

şûhmeşreb

şen şakrak.

ARA

şûm

uğursuz, şom.

ARA

şûr

1.heyecan, coşku. 2.tuzlu. 3.gürültü.

ARA

şûrâ

danışma.

ARA

şûrbaht

talihsiz.

ARA

şûre

çorak.

ARA

şûrezâr

çorak arazi.

ARA

şûrîde

1.perişan. 2.karasevdalı.

ARA

şûrîdebaht

talihsiz.

ARA

şûrîdehâtır

gönlü perişan, aklı karışık.

ARA

şûristân

çorak arazi.

ARA

şûriş

kargaşa.

ARA

şurta

öncü asker.

ARA

şurûb

şurup.

ARA

şurût

koşullar.

ARA

şuûbiyye

şuûbîlik.

ARA

şuûn

1.işler. 2.olaylar.

ARA

şuur

bilinç.

ARA

şûy

koca.

ARA

şübhe

şüphe.

ARA

şübhedar

şüpheli, kuşkulu.

ARA

şücâ'

cesur.

ARA

şücâ'at

cesurluk, yiğitlik.

ARA

şüfeâ

şefaatçılar.

ARA

şühedâ

şehitler.

ARA

şühud

1.görme. 2.görünme. 3.tanıklar.

ARA

şühûr

aylar.

ARA

şükr

şükür, teşekkür.

ARA

şükrân

teşekkür borcu, iyiliğin bilinmesi.

ARA

şükrâne

teşekkür borcu olarak, teşekkür alameti.

ARA

şükrgüzar

teşekkür eden.

ARA

şükûfe

çiçek.

ARA

şükûfezar

çiçeği çok olan yer, çiçek bahçesi.

ARA

şükûh

görkem, ululuk.

ARA

şüküfte

açılmış, çiçek açmış.

ARA

şükür

teşekkür, iyilik bilme.

ARA

şümâr

1.sayı. 2.sayan.

ARA

şümûl

1.kapsam. 2.kapsama.

ARA

şümürde

sayılı.

ARA

şüpüş

bit.

ARA

şürb

içme.

ARA

şürefâ

şerifler, Hz. Muhammed soyundan gelenler.

ARA

şürekâ

ortaklar.

ARA

şürû

başlama.

ARA

şürûh

şerhler, açılamalar.

ARA

şürûr

kötülükler.

ARA

şürut

koşullar.

ARA

şüs

akciğer.

ARA

şüst

yıkama.

ARA

şüstüşû

1. .yıkama. 2.yıkanma.

ARA

şüş

karaciğer.

ARA

şütür

deve.

ARA

şütürban

deveci.

ARA

şütürdil

kinci.

ARA

şütürhâr

deve dikeni.

ARA

şütürmürg

devekuşu.

ARA

şüûn

1.işler. 2.olaylar.

ARA

şüûnât

olaylar.

ARA

şüyû

1.yayılma. 2.dağılma. 3.duyulma.

ARA

şüyûh

1.şeyhler. 2.ihtiyarlar, yaşlılar.

ARA

tâ

1.kat. 2.büklüm. 3.tane.

ARA

tâ

kadar.

ARA

ta'biye

1.yerine koyma. 2.kurulu düzen.

ARA

ta'biyetülceyş

strateji.

ARA

ta'cîl

acele ettirme.

ARA

ta'dâd

1.sayma. 2.sayım. 3.sayı.

ARA

ta'dâd etmek

1.saymak. 2.değerlendirmek, kabul etmek.

ARA

ta'dîl

1.değiştirme. 2.doğrulama.

ARA

ta'dîlat

değiştirmeler, değişiklik.

ARA

ta'dilât yapmak

değişiklik yapmak.

ARA

ta'dîlen

değiştirilerek, değişiklik yapılarak.

ARA

ta'kîb

takip, ardına düşme.

ARA

ta'kîbât

kovuşturma.

ARA

ta'kîbat yapmak

kovuşturmak.

ARA

ta'kîben

takip ederek, ardına düşerek.

ARA

ta'lîk

1.askıya alma. erteleme.

ARA

ta'lîk edilmek

asılmak, iliştirilmek, tutturulmak.

ARA

ta'lîl

1.sebep gösterme. 2.tümdengelim.

ARA

ta'lîm

1.öğretme. 2.öğrenme. 3.meşk. 4.idman, egzersiz.

ARA

ta'lîmât

direktif.

ARA

ta'lîmât vermek

direktif vermek.

ARA

ta'lîmatname

yönetmelik.

ARA

ta'lîmhâne

eğitim alanı.

ARA

ta'lîmî

öğretici, didaktik.

ARA

ta'mîk

1.derinleştirme. 2.derinlemesine inceleme.

ARA

ta'mîm

1.genelleştirme. 2.genelge.

ARA

ta'mîmen

1.genelleştirerek. 2.genelge ile.

ARA

ta'mîr

onarım.

ARA

ta'mîr edilmek

onarılmak.

ARA

ta'mîr etmek

onarmak.

ARA

ta'mîrât

onarım, onarımlar.

ARA

ta'mîren

tamir ederek, onararak.

ARA

ta'n

ayıplama, kınama, kötüleme, suçlama.

ARA

ta'n edilmek

ayıplanmak, kınanmak, kötülenmek, suçlanmak.

ARA

ta'n etmek

ayıplamak, kınamak, kötülemek, suçlamak.

ARA

ta'ne

ayıplama, kınama, kötüleme, suçlama.

ARA

ta'nezen

ayıplayan, kınayan, kötüleyen, suçlayan.

ARA

ta'rîb

arapçalaştırma.

ARA

ta'rîb edilmek

arapçalaştırılmak.

ARA

ta'rîb etmek

arapçalaştırmak.

ARA

ta'rîf

1.anlatma. 2.tanımlama, tanım.

ARA

ta'rîf edilmek

1.anlatılmak. 2.tanımlanmak.

ARA

ta'rîf etmek

1.anlatmak. 2.tanımlamak.

ARA

ta'rife

çizelge.

ARA

ta'rîz

laf çarpma, dokundurma, taşlama.

ARA

ta'tîl

1.durdurma. 2.kapatma. 3.faaliyete son verme.

ARA

ta'tîlât

tatiller.

ARA

ta'vîk

askıya alma, geciktirme, erteleme, oyalama.

ARA

ta'vîk edilmek

geciktirilmek, ertelenmek, askıya alınmak.

ARA

ta'vîk etmek

geciktirmek, ertelemek, askıya almak.

ARA

ta'vîz

muska.

ARA

ta'vîz

1.ödün. 2.değiştirme.

ARA

ta'yîb

ayıplama.

ARA

ta'yîn

1.belirleme. 2.belirlenme. 3.atama. 4.atanma. 5.tayın.

ARA

ta'zîb

azap verme.

ARA

ta'zîm

1.saygı gösterme. 2.ululama, yüceltme.

ARA

ta'zîm etmek

1.saygı göstermek. 2.ululamak.

ARA

ta'zîmen

1.saygı göstererek. 2.ululayarak, yücelterek.

ARA

ta'zîr

özrünü bildirme.

ARA

ta'ziye

1.başsağlığı dileme. 2.şiîlikte yas töreni.

ARA

ta'ziyet

başsağlığı dileme.

ARA

ta'ziyetnâme

başsağlığı mektubu.

ARA

ta'zîz

aziz tutma, değer verme.

ARA

taab

1.sıkıntı, zahmet. 2.yorgunluk.

ARA

taabbüd

kulluk, ibadet, tapınma.

ARA

taabbüd etmek

kulluk etmek, tapınmak.

ARA

taaccüb

şaşırma.

ARA

taaccüb etmek

şaşırmak.

ARA

taaddî

1.zulüm. 2.haksızlık.

ARA

taaddî etmek

1.zulmetmek. 2.haksızlık etmek.

ARA

taaddüd

1.çokluk. 2.çoğalma.

ARA

taadiyât

1.zulümler. 2.haksızlıklar.

ARA

taaffün

kokuşma.

ARA

taaffün etmek

kokuşmak.

ARA

taahhüd

üstlenme.

ARA

taahhüd etmek

üstlenmek.

ARA

taahhüdname

taahhüt belgesi.

ARA

taakkul

1.akıl erdirme. 2.akıl etme.

ARA

taakkul etmek

1.akıl erdirmek. 2.akıl etmek.

ARA

taalluk

1.ilgili olma. 2.ait olma.

ARA

taallukât

1.ilgili olanlar. 2.akraba, yakınlar.

ARA

taâm

yemek.

ARA

taâm etmek

yemek yemek.

ARA

taâmhane

yemekhane.

ARA

taammuk

derinleşme.

ARA

taammuk etmek

derinleşmek.

ARA

taammüd

bilerek yapma.

ARA

taammüden

bilerek, kasıtlı olarak.

ARA

taammüm

genelleşme, yayılma.

ARA

taammüm etmek

genelleşmek, yayılmak.

ARA

taannüd

inat etme.

ARA

taannüd etmek

inat etmek.

ARA

taarruz

1.saldırı. 2.sataşma.

ARA

taarrüb

araplaşma.

ARA

taassub

1.fanatiklik, katı yandaşlık. 2.yobazlık.

ARA

taassubkâr

fanatik, mutaassıp.

ARA

taassubkârî

fanatiklik, mutaassıplık, taassup.

ARA

taassür

güçleşme.

ARA

taaşşuk

aşık olma.

ARA

tâat

1.ibadet. 2.itaat.

ARA

tâat kılmak

ibadet etmek.

ARA

taavvuk

gecikme, oyalanma.

ARA

taayyün

ortaya çıkma, belirme.

ARA

taayyüş

yaşama.

ARA

taayyüş etmek

yaşamak.

ARA

taazzuv

şekillenme, biçim alma, organ oluşturma.

ARA

tâb

1.güç. 2.sıcaklık. 3.parlaklık. 4.kıvrım. 5.eğen, büken. 6.aydınlatan.

ARA

tab'

1.huy. 2.basım, baskı.

ARA

tab' edilmek

basılmak.

ARA

tab' etmek

basmak.

ARA

tab' olunmak

basılmak.

ARA

tab'an

doğal olarak, tabiatıyla.

ARA

tab'âniyye

natüralizm.

ARA

tabâbet

doktorluk.

ARA

tabâhat

aşçılık.

ARA

tabak

tabak.

ARA

tabaka

1.kat. 2.katman. 3.sınıf.

ARA

tabakât

1.katlar. 2.katmanlar. 3.sınıflar.

ARA

tabakâtülarz

jeoloji.

ARA

tabakhâne

derilerin sepilendiği yer, tabakhane.

ARA

tâbân

parlak, aydınlık.

ARA

tabasbus

yardakçılık, yaltaklanma.

ARA

tabasbus etmek

yaltaklanmak.

ARA

tâbâver

dayanıklı.

ARA

tabâyi'

tabiatler, huylar.

ARA

tabbâh

aşçı.

ARA

tabbâl

davulcu.

ARA

tâbdar

1.kıvrım kıvrım, kıvrık. 2.parlak.

ARA

tâbe

tava.

ARA

tâbende

parlak, ışık veren.

ARA

tabh

pişirme.

ARA

tabhâne

basımevi.

ARA

tâbi

1.uyan, tabi olan. 2.boyun eğen.

ARA

tâbi'

kitap basan.

ARA

tabiat

1.doğa. 2.huy, yaratılış.

ARA

tabib

doktor.

ARA

tabîban

doktorlar.

ARA

tabîî

1.doğal. 2.doğal olarak.

ARA

tabîiyyât

doğa bilimleri.

ARA

tâbiiyyet

uyruk.

ARA

tabîiyyûn

natüralistler.

ARA

tabir

1.yorumlama. 2.terim.

ARA

tâbirat

1.yorumlar. 2.terimler. 3.deyişler.

ARA

tâbistan

yaz.

ARA

tâbistânî

yazlık.

ARA

tâbiş

parlama.

ARA

tabl

davul.

ARA

tablzen

davulcu.

ARA

tâbnâk

parlak.

ARA

tâbut

tabut.

ARA

tâc

1.taç. 2.sorguç.

ARA

tâcdâr

taç sahibi, padişah.

ARA

tâcıser

baştacı.

ARA

tacidar

taç sahibi, padişah.

ARA

tacir

tüccar, ticaret yapan.

ARA

taciz

rahatsız etme.

ARA

taciz etmek

rahatsız etmek.

ARA

tâcser

baştacı.

ARA

tâcver

taçlı, taç sahibi, padişah.

ARA

tadâd

1.sayı. 2.sayma.

ARA

tafazzul

bilgiçlik taslama.

ARA

tafra

atıp tutma.

ARA

tafrafurûş

atıp tutan.

ARA

tafrafurûşluk

atıp tutma.

ARA

tafsil

ayrıntılı açıklama.

ARA

tafsilât

1.ayrıntılı açıklama. 2.ayrıntı.

ARA

tafsilât vermek

ayrıntılı açıklamada bulunmak.

ARA

tafsilâtıyla

bütün ayrıntılarıyla.

ARA

tafsilatlı

ayrıntılı.

ARA

tafsîlen

ayrıntılı olarak.

ARA

tagaddî

beslenme.

ARA

tagaddî etmek

beslenmek.

ARA

tagallüb

zorbalık.

ARA

tagannî

1.zenginlik. 2.makamına göre şarkı söyleme.

ARA

tagannî etmek

şarkı söylemek.

ARA

tagayyür

değişme, başkalaşma.

ARA

tagazzî

beslenme.

ARA

tagazzî etmek

beslenmek.

ARA

tağdiye

besleme.

ARA

tağdiye etmek

beslemek.

ARA

tâğî

isyancı.

ARA

tağlik

1.kilit vurma. 2.kapama.

ARA

tağlît

yanıltma.

ARA

tağrîb etmek

uzaklaştırmak.

ARA

tâğun

azılılar.

ARA

tâğût

1.büyücü. 2.şeytan.

ARA

tağyîr

değiştirme, başkalaştırma.

ARA

tağyîr edilmek

değiştirilmek.

ARA

tağyîr etmek

değiştirmek.

ARA

tağyîrât

değişiklikler.

ARA

tağziye

1.besleme. 2.beslenme.

ARA

tahaccür

taşlaşma.

ARA

tahaccür etmek

taşlaşmak.

ARA

tahaddüb

tümsekleşme.

ARA

tahaddüb etmek

tümsekleşmek, kamburlaşmak.

ARA

tahaddüs

1.sezgi. 2.meydana gelme.

ARA

tahaddüs etmek

meydana gelmek, ortaya çıkmak.

ARA

tahaddüsiyye

sezgicilik.

ARA

tahakkuk

gerçekleşme.

ARA

tahakkuk etmek

gerçekleşmek.

ARA

tahakküm

hükmetme, hükmü altında tutma.

ARA

tahakküm etmek

hükmetmek, hükmü altında tutmak.

ARA

tahallüs

1.kurtulma. 2.şiirde mahlas kullanma.

ARA

tahammur etmek

mayalanmak.

ARA

tahammül

dayanma, katlanma.

ARA

tahammül etmek

dayanmak, katlanmak.

ARA

tahammülfersâ

dayanılmaz, takat kesici.

ARA

tahammür

mayalaşma.

ARA

tahâret

1.temizlik. 2.temizlenme.

ARA

tahâret etmek

temizlenmek.

ARA

taharrî

1.arama. 2.araştırma.

ARA

taharrî edilmek

1.aranmak. 2.araştırılmak.

ARA

taharrî etmek

1.aramak. 2.arştırmak.

ARA

taharriyât

araştırmalar.

ARA

taharriyatçı

araştırmacı.

ARA

tahassür

1.özlem duyma. 2.üzülme.

ARA

tahassüs

duygulanma, hislenme.

ARA

tahaşşî

ürperme.

ARA

tahattî

haddini bilmeme, sınırı geçme, çizgiyi geçme.

ARA

tahattur

anımsama, hatırlama.

ARA

tahattur etmek

anımsamak, hatırlamak.

ARA

tahavvül

değişim.

ARA

tahavvül etmek

değişmek.

ARA

tahavvülât

değişimler.

ARA

tahayyül

hayal etme.

ARA

tahayyül etmek

hayal etmek.

ARA

tahayyülât

hayal etmeler, hayale dalışlar.

ARA

tahayyülî

hayalî.

ARA

tahayyür

hayranlık.

ARA

tahayyür etmek

hayran kalmak, şaşakalmak.

ARA

tahcîr

çit çekme.

ARA

tahdîd

sınırlandırma.

ARA

tahdîd edilmek

sınırlandırılmak.

ARA

tahdîd etmek

sınırlandırmak.

ARA

tahdîdât

sınırlandırmalar, kısıtlamalar.

ARA

tahfîf

hafifletme.

ARA

tahfîf etmek

hafifletmek.

ARA

tâhir

temiz.

ARA

tahkik

araştırma, gerçeği arama.

ARA

tahkik edilmek

araştırılmak.

ARA

tahkik etmek

araştırmak.

ARA

tahkîkat

araştırmalar.

ARA

tahkim

sağlamlaştırma.

ARA

tahkim edilmek

sağlamlaştırılmak.

ARA

tahkim etmek

sağlamlaştırmak.

ARA

tahkîmât

1.sağlamlaştırmalar. 2.sağlamlaştırılmış yer.

ARA

tahkîr

küçümseme, aşağılama.

ARA

tahkîr edilmek

aşağılanmak.

ARA

tahkîr etmek

aşağılamak.

ARA

tahkîrâmiz

aşağılayıcı.

ARA

tahkiye etmek

anlatmak, hikaye etmek.

ARA

tahlîf

1.and içirme. 2.and içme.

ARA

tahlîf etmek

halef bırakmak.

ARA

tahlîl

ayrıştırma, çözümleme, analiz.

ARA

tahlil etmek

değerlendirme yapmak, analiz yapmak.

ARA

tahlîlât

analizler, tahliller.

ARA

tahlîs

kurtarma.

ARA

tahlit

karıştırma.

ARA

tahliye

1.boşaltma. 2.salıverme.

ARA

tahliye edilmek

1.boşaltılmak. 2.salıverilmek.

ARA

tahliye etmek

1.boşaltmak. 2.salıvermek.

ARA

tahmîl

1.yükleme. 2.sorumluluk verme.

ARA

tahmînen

tahminle, aşağı yukarı.

ARA

tahmînî

tahmin edilen.

ARA

tahmîr

1.mayalandırma. 2.yoğurma.

ARA

tahmis

1.beşleme. 2.beş dizeye çıkarma.

ARA

tahnit

ilaçlama.

ARA

tahrib

yıkma, harap etme.

ARA

tahrîb edilmek

yıkılmak, bozulmak, harap edilmek.

ARA

tahrîb etmek

yıkmak, bozmak, harap etmek.

ARA

tahrîbât

yıkmalar, yıkımlar.

ARA

tahrîbkâr

tahrip edici, yıkıcı, bozucu.

ARA

tahrîf

üstünde kalem oynatarak bozma, asıl anlamını bozma.

ARA

tahrîfat

anlamından uzaklaştıracak şekilde üstünde kalem oynatmalar.

ARA

tahrîk

1.hareket ettirme, oynatma. 2.kışkırtma.

ARA

tahrîkâmiz

tahrik edici, kışkırtıcı.

ARA

tahrim

1.yasaklama. 2.yasaklanma.

ARA

tahrir

1.yazma. 2.yazılma. 3.kitap yazma. 4.serbest bırakma.

ARA

tahrîr edilmek

yazılmak.

ARA

tahrîr etmek

yazmak.

ARA

tahrîr ettirilmek

yazdırılmak.

ARA

tahrîrî

yazılı.

ARA

tahris

hırslandırma.

ARA

tahrîs etmek

hırslandırmak.

ARA

tahriş

tırmalama, kazıma.

ARA

tahriş etmek

tırmalamak.

ARA

tahsil

1.elde etme. 2.öğrenim.

ARA

tahsîlat

para ve vergi toplama.

ARA

tahsildar

vergi memuru.

ARA

tahsin

beğenme, güzel bulma, takdir etme.

ARA

tahsis

özgü kılma, ayırma.

ARA

tahsis edilmek

ayırılmak.

ARA

tahsis etmek

ayırmak.

ARA

tahsisat

ödenek.

ARA

tahşiye

haşiye yazma.

ARA

tahşiye edilmek

haşiye yazılmak.

ARA

tahşiye etmek

haşiye yazmak.

ARA

taht

alt, aşağı.

ARA

taht

1.saltanat koltuğu. 2.saltanat makamı.

ARA

tahtânî

alttaki.

ARA

tahte

tahta.

ARA

tahtelarz

yeraltı.

ARA

tahtelbahir

denizaltı.

ARA

tahteşşuur

bilinçaltı.

ARA

tahtgâh

başkent.

ARA

tahtıe

hata bulma.

ARA

tahtît-i arazi

topoğrafya.

ARA

tahtnişin

tahtta oturan, hükümdar.

ARA

tahtüşşuûr

bilinçaltı.

ARA

tahvil

1.değiştirme. 2.borç senedi.

ARA

tahvil edilmek

1.değiştirilmek, dönüştürülmek.2.teslim edilmek.

ARA

tahvil etmek

1.değiştirmek. 2.teslim etmek.

ARA

tahvîlât

tahviller, borç senetleri.

ARA

tahzîr

sakındırma.

ARA

tahzîr etmek

sakındırmak.

ARA

tâib

tövbekâr, tövbe eden.

ARA

tâife

1.zümre. 2.tayfa. 3.kavim.

ARA

tâir

kuş.

ARA

tâk

kemer.

ARA

tâk

asma, asma kütüğü.

ARA

takabbül

1.kabul etme. 2.benimseyiş.

ARA

takaddüm

1.öncelik. 2.öne geçme.

ARA

takaddüm etmek

öne geçmek.

ARA

takallüs

kasılma.

ARA

takallüs etmek

kasılmak.

ARA

takarrüb

yaklaşma, yakınlaşma.

ARA

takarrüb etmek

yaklaşmak, yakınlaşmak.

ARA

takarrür

1.karar kılma. 2.yerleşme.

ARA

takarrür etmek

1.karar kılmak. 2.kararlaştırılmak. 3.yerleşmek.

ARA

tâkat

dayanma gücü.

ARA

tâkatfersâ

takat tüketici, dayanılmaz.

ARA

takattur

damlama.

ARA

takâvim

takvimler.

ARA

takayyüd

1.bağlanma. 2.özen gösterme.

ARA

takbîh

ayıplama, çirkin görme.

ARA

takbîh etmek

ayıplamak, kınamak.

ARA

tâkçe

1.küçük kemer. 2.küçük pencere.

ARA

takdim

1.sunma, sunuş. 2.öne alma.

ARA

takdim edilmek

sunulmak.

ARA

takdim etmek

sunmak.

ARA

takdime

1.sunuş. 2.armağan.

ARA

takdir

1.değerlendirme. 2.beğenme. 3.Tanrı'nın isteği.

ARA

takdîr edilmek

1.değerlendirilmek. 2.beğenilmek. 3.değer biçilmek.

ARA

takdîr etmek

1.değerlendirmek. 2.beğenmek. 3.değer biçmek.

ARA

takdîren

takdir ederek.

ARA

takdîrname

başarı belgesi.

ARA

takdîs

kutsama, ululama.

ARA

takıyye

1.gizleme. 2.sakınma.

ARA

tâkıyye

takke.

ARA

takıyye yapmak

1.mezhebini gizlemek. 2.amacını gizlemek.

ARA

takîb etmek

izlemek.

ARA

takiben

takip ederek, izleyerek.

ARA

taklîd

1.taklit, öykünme. 2.sahte.

ARA

taklîden

öykünerek, taklit ederek.

ARA

taklîl

1.azaltma, kısma. 2.azaltılma, kısılma.

ARA

takrîb

yaklaştırma.

ARA

takrîben

yaklaşık olarak.

ARA

takrîbî

yaklaşık olarak.

ARA

takrîr

1.yerleştirme. 2.anlatma. 3.önerge. 4.sağlama.

ARA

takrîren

anlatarak.

ARA

takrîz

eleştiri.

ARA

takrîz

1.borç verme. 2.kitaba beğeni yazısı yazma.

ARA

taksîm

1.bölme. 2.bölüm. 3.bölü.

ARA

taksîm edilmek

bölünmek.

ARA

taksîm etmek

bölmek.

ARA

taksimat

bölümlendirme, bölme.

ARA

taksîr

1.kısaltma. 2.kusur.

ARA

taksîrât

kusurlar.

ARA

taksît

borç parçası, taksit.

ARA

taktî'

1.kesme. 2.şiiri veznine göre parçalara ayırma.

ARA

taktîr

damıtma.

ARA

takvâ

haramdan kaçınma.

ARA

takviye

kuvvetlendirme.

ARA

takviye edilmek

kuvvetlendirilmek, desteklenmek.

ARA

takviye etmek

kuvvetlendirmek, desteklemek.

ARA

takviyet

kuvvetlendirme.

ARA

tal'at

1.yüz. 2.güzellik.

ARA

talâk

1.boşama. 2.boşanma.

ARA

talâknâme

boşanma belgesi.

ARA

tâlân

talan, yağma.

ARA

taleb

1.isteme. 2.istek.

ARA

taleb edilmek

istenmek.

ARA

taleb etmek

istemek.

ARA

talebdar

alacaklı.

ARA

talebe

1.öğrenci. 2.istekliler.

ARA

talebkâr

1.istekli. 2.alacaklı.

ARA

tâlî

ikincil.

ARA

tâli'

1.doğan. 2.talih.

ARA

talîa

öncü.

ARA

tâlib

istekli.

ARA

taltif

1.ödüllendirme. 2.gönlünü alma.

ARA

tama'

tamah, açgözlülük.

ARA

tama'kâr

açgözlü.

ARA

tamâm

1.tam. 2.bitiş, sona erme. 3.bütün.

ARA

tamâmen

tümüyle.

ARA

tamâmıyla

tümüyle, tamamen.

ARA

ta'mîm

1.genelleştirme, yayma. 2.genelleştirilme, yayılma.

ARA

tâmm

tam, eksiksiz.

ARA

tâmme

tam, eksiksiz.

ARA

tanbûr

tambur.

ARA

tanbûrî

tanbur virtüözü.

ARA

tanîn

tınlama, tını.

ARA

tanînendâz

tınlayan, tını veren, çınlayan.

ARA

tannâz

alaya alan, eğlenen.

ARA

tantana

gürültü patırtı ile gösteriş yapma.

ARA

tanz

alaya alma, eğlenme.

ARA

tanzîf

temizleme.

ARA

tanzîfât

temizlik işleri.

ARA

tanzîm

düzenleme, tertipleme.

ARA

tanzim edilmek

düzenlenmek, tertip edilmek.

ARA

tanzim etmek

düzenlemek, tertip etmek.

ARA

tanzîr

1.benzetme. 2.nazire yazma.

ARA

tanzîr edilmek

1.benzetilmek. 2.nazire yazılmak.

ARA

tanzîr etmek

1.benzetmek. 2.nazire yazmak.

ARA

târ

1.tel. 2.saç teli. 3.enstrüman teli. 3.karanlık. 4.tepe. 5.karanlık.

ARA

târ olmak

kararmak.

ARA

tarab

şenlik, neşelenme.

ARA

tarabengîz

neşe veren.

ARA

tarabgâh

neşelenme yeri, eğlence yeri.

ARA

târâc

yağma.

ARA

taraf

1.yön. 2.ülke. 3.muhatap iki kişiden her biri. 4.yer.

ARA

tarafdâr

yandaş.

ARA

tarafdârân

yandaşlar, taraftarlar.

ARA

tarafdârî

yandaşlık.

ARA

tarafeyn

iki taraf.

ARA

tarafgîr

yan tutan, yandaş.

ARA

tarafgîrlik etmek

yan tutmak, taraf tutmak.

ARA

tarassud

gözleme.

ARA

tarassud edilmek

gözlenmek.

ARA

tarassud etmek

gözlemek.

ARA

tarâvet

tazelik.

ARA

tard

1.kovma. 2.görevden uzaklaştırma.

ARA

tard etmek

kovmak.

ARA

târem

kubbe.

ARA

tarf

akış.

ARA

tarfe

göz açıp kapayış.

ARA

tarfetülayn

göz açıp kapayıncaya dek, bir anda.

ARA

tarh

1.atma. 2.düzenleme. 3.desen. 4.plan.

ARA

târık

Çulpan, Zühre, Venüs.

ARA

târihnüvis

tarihçi, tarih yazarı.

ARA

târihşinâs

tarihçi.

ARA

tarîk

1.yol. 2.yöntem. 3.meslek. 4.tarikat.

ARA

târîk

karanlık.

ARA

tarrâr

yankesici.

ARA

târümâr

1.dağınık. 2.perişan.

ARA

târümâr etmek

1.dağıtmak, karıştırmak. 2.perişan etmek.

ARA

tarümâr olmak

1.dağılmak, karışmak. 2.perişan olmak.

ARA

târüpûd

1. .kumaşın çözgü ve atkısı. 2.doku.

ARA

tarz

1.şekil, biçim. 2.yöntem.

ARA

tâs

tas.

ARA

tasaddî

girişme, başlama, el atma.

ARA

tasaddî etmek

girişmek, başlamak, el atmak.

ARA

tasallut

musallat olma.

ARA

tasannu

yapmacık.

ARA

tasarruf

1.tutum. 2.elinde bulundurma. 3.para arttırma.

ARA

tasâvîr

resimler.

ARA

tasavvufî

tasavvuf ile ilgili.

ARA

tasavvur

zihinde kurma.

ARA

tasavvurât

tasavvurlar.

ARA

tasdî'

baş ağrıtma, rahatsız etme.

ARA

tasdî' etmek

baş ağrıtmak, rahatsız etmek.

ARA

tasdîk

onay, doğrulama.

ARA

tasdîk etmek

onaylamak.

ARA

tâse

tasa.

ARA

tasfiye

1.arıtma. 2.temizleme.

ARA

tasfiye edilmek

1.arıtılmak. 2.temizlenmek.

ARA

tasfiye etmek

1.arıtmak. 2.temizlemek.

ARA

tasfiyehane

rafineri.

ARA

tasgîr

küçültme.

ARA

tashîf

kelimeyi yanlış yazma.

ARA

tashih

düzelti.

ARA

tashih edilmek

düzeltilmek.

ARA

tashih etmek

düzeltmek.

ARA

tâsi'

dokuzuncu.

ARA

tâsi'an

dokuzuncusu.

ARA

tâsme

tasma.

ARA

tasmîm

kesin karar.

ARA

tasmîm ittihaz etmek

karar almak.

ARA

tasmîmât

kesin kararlar.

ARA

tasnî'

1.yapma. 2.uydurma.

ARA

tasnî' olunmak

yapılmak, oluşturulmak.

ARA

tasnîf

sınıflandırma.

ARA

tasrîf

fiil çekimi.

ARA

tasrîf etmek

fiil çekmek.

ARA

tasrîh

açıkça belirtme.

ARA

tasrîh etmek

açıkça belirtmek.

ARA

tasrîhen

açıkça bildirerek.

ARA

tasvib

uygun görme.

ARA

tasvîb edilmek

uygun görülmek.

ARA

tasvîb etmek

uygun görmek.

ARA

tasvîb olunmak

uygun görülmek.

ARA

tasvîr

1.resmetme. 2.resim. 3.niteleme.

ARA

tasvirkâr

tasvir edici, tasvir eden.

ARA

taşt

leğen.

ARA

tatbîk

uygulama.

ARA

tatbîkan

uygulayarak.

ARA

tatbîkat

1.uygulamalar. 2.tatbikat.

ARA

tatbîkat yapmak

uygulama yapmak.

ARA

tatbîkî

uygulamalı.

ARA

tathîr

temizleme.

ARA

tathîrat

temizlik.

ARA

tatlîk

boşama.

ARA

tatmin

1.doyurma. 2.doyma.

ARA

tatvîl

uzatma.

ARA

tâûn

veba.

ARA

tav'

boyun eğme, itaat.

ARA

tav'an

isteyerek.

ARA

tav'î

kendiliğinden.

ARA

tavâf

etrafında dönme.

ARA

tavâf etmek

etrafında dönmek.

ARA

tavâif

1.zümreler. 2.tayfalar. 3.kavimler.

ARA

tavassut

aracılık.

ARA

tavassut etmek

aracılık etmek, aracı olmak.

ARA

tavattun

yerleşme, yurt tutma.

ARA

tavattun etmek

yerleşmek, yurt tutmak.

ARA

tavîl

1.uzun. 2.uzun süreli.

ARA

tavk

1.kolye, gerdanlık. 2.tasma.

ARA

tavr

tavır.

ARA

tavsîf

vasıflandırma, niteleme.

ARA

tavsîf edilmek

vasıflandırılmak, nitelenmek.

ARA

tavsîf etmek

vasıflandırmak, nitelemek.

ARA

tavsiye

1.vasiyet etme. 2.ısmarlama. 3.öğüt verme.

ARA

tâvus

tavus kuşu.

ARA

tavzîf

görevlendirme.

ARA

tavzîh

açıklama.

ARA

tavzîh etmek

açıklamak, açıklığa kavuşturmak.

ARA

tavzîhat

açıklamalar.

ARA

tây

denk, eşit.

ARA

taylasan

sarığın sarkan ucu.

ARA

tayr

kuş.

ARA

tayy

1.geçip gitme. 2.katlama, dürme. 3.silme. 4.yok etme.

ARA

tayyâr

uçucu.

ARA

tayyâre

uçak.

ARA

tayyib

güzel, hoş.

ARA

tayyibe

iyi davranış.

ARA

tâz

koşma, koşuşturma.

ARA

taz'îf

1.zayıf düşürme. 2.iki kat yapma.

ARA

tazallüm

sızlanma, yakınma.

ARA

tazallüm etmek

sızlanmak, yakınmak.

ARA

tazammun

1.içinde bulundurma. 2.kefil olma.

ARA

tazammun etmek

1.içinde bulundurmak. 2.kefil olmak.

ARA

tazarru'

yalvarıp yakarma.

ARA

tazarru'ât

yalvarıp yakarmalar.

ARA

tazarrur

zarar görme, zarar etme.

ARA

tâze

1.körpe, taze. 2.genç. 3.yeni.

ARA

tâzegî

1.körpelik, tazelik. 2.gençlik. 3.yenilik.

ARA

tâzî

1.Arapça. 2.tazı.

ARA

tâziyân

araplar.

ARA

tâziyâne

1.kırbaç. 2.tezene.

ARA

tazmîn

1.zarar ödeme, tazminat verme, zarar karşılama. 2.bir başka şaire ait beyti sahibinin adını da bildirerek kendi şiirinde kullanma.

ARA

tazmîn edilmek

tazminat verilmek, zarar karşılanmak.

ARA

tazmîn etmek

1.tazminat vermek, zararı karşılamak. 2.içinde bulundurmak, içermek.

ARA

tazmînât

zarar ödemeleri, tazminat.

ARA

tazmînat vermek

zarar ödemesinde bulunmak.

ARA

tazyîk

1.sıkıştırma, daraltma. 2.basınç yapma, bastırma. 3.basınç.

ARA

tehâsum

birbirine düşmanlık gütme.

ARA

te'hîrli

gecikmeli.

ARA

te'cîl

geciktirme, erteleme.

ARA

te'cîl edilmek

geciktirilmek, ertelenmek.

ARA

te'cîl etmek

geciktirmek, ertelemek.

ARA

te'dîb

1.eğitme, terbiye etme. 2.cezalandırma.

ARA

te'dîb etmek

1.eğitmek, terbiye etmek. 2.cezalandırmak.

ARA

te'dîb olunmak

1.eğitilmek, terbiye edilmek. 2.cezalandırılmak.

ARA

te'diyât

ödemeler.

ARA

te'diye

ödeme.

ARA

te'diye edilmek

ödenmek.

ARA

te'diye etmek

ödemek.

ARA

te'hîr

1.geciktirme. 2.gecikme.

ARA

te'hîr edilmek

geciktirilmek.

ARA

te'hîr etmek

geciktirmek.

ARA

te'kîd

pekiştirme, sağlamlaştırma.

ARA

te'kîd etmek

1.pekiştirmek, sağlamlaştırmak. 2.önceki yazıyı tekrarlamak.

ARA

te'lîf

1.yanyana getirme, alıştırma. 2.kaleme alma, yazma.

ARA

te'lîf edilmek

1.bir araya getirilmek, birleştirilmek. 2.kaleme alınmak, yazılmak.

ARA

te'lîf etmek

1.bir araya getirmek. 2.kaleme almak, yazmak.

ARA

te'lîf olunmak

1.bir araya getirilmek, birleştirilmek. 2.kaleme alınmak.

ARA

te'lîfât

kaleme alınmış eserler.

ARA

te'lifbîn

uzlaştırıcı, birleşirici.

ARA

te'lîfkerde

biri tarafından kaleme alınmış.

ARA

te'nîs

alıştırma.

ARA

te'sîr

1.iz bırakma. 2.etkileme. 3.etki.

ARA

te'sîrât

etkiler.

ARA

te'sîs

1.kurma. 2.temel atma. 3.kuruluş.

ARA

te'sîs edilmek

kurulmak.

ARA

te'sîs etmek

kurmak.

ARA

te'sîsât

1.kuruluşlar. 2.düzenek.

ARA

te'vîl

başka bir yorum getirme.

ARA

te'vîl etmek

başka bir yorum getirmek.

ARA

te'yîd

pekiştirme.

ARA

te'yîd edilmek

pekiştirilmek.

ARA

te'yîd etmek

pekiştirmek.

ARA

teâdül

denklik.

ARA

teâkub

birbirini izleme.

ARA

teâkub etmek

birbirini izlemek.

ARA

teâkud etmek

karşılıklı akitleşmek.

ARA

teâlî

yükselme.

ARA

teâmül

1.alışılagelmiş uygulama. 2.iş. 3.tepkime.

ARA

teâmülât

alışılagelmiş uygulamalar.

ARA

tearrî

1.arınma. 2.çıplaklaşma.

ARA

teâruz

karşılıklı zıtlık, çelişme.

ARA

teâruz etmek

çelişmek.

ARA

teârüf

1.birbirini bilme. 2.herkesçe bilinme.

ARA

teâtî

birbirine verme.

ARA

teâtî edilmek

birbirine verilmek.

ARA

teâvün

yardımlaşma.

ARA

teb

1.ateş, hastalık harareti. 2.sıtma.

ARA

teb'îd

1.uzaklaştırma. 2.sürgün etme.

ARA

teb'îd edilmek

1.uzaklaştırılmak. 2.sürgün edilmek.

ARA

teb'îd etmek

1.uzaklaştırmak. 2.sürgün etmek.

ARA

tebaa

uyruk, teba.

ARA

tebâh

1.yok olmuş. 2.yıkılmış. 3.bozulmuş, çürümüş.

ARA

tebâh etmek

1.yok etmek. 2.yıkmak. 3.bozmak, çürütmek.

ARA

tebâh olmak

1.yok olmak. 2.yıkılmak. 3.bozulmak, çürümek.

ARA

tebahhur

buharlanma.

ARA

tebahhur

1.göllenme. 2.derin bilgi sahibi olma, uzmanlaşma.

ARA

tebahhur etmek

buharlanmak.

ARA

tebâhkâr

yok eden, mahveden, yıkan.

ARA

tebahtur

kibirlenerek yürüme.

ARA

tebaiyyet

uyrukluk.

ARA

tebaiyyeten

uyarak.

ARA

tebâr

soy.

ARA

tebâşîr

tebeşir.

ARA

tebâüd

uzaklaşma.

ARA

tebâüd etmek

uzaklaşmak.

ARA

tebâyün

zıtlık, aykırılık.

ARA

tebcîl

ululama.

ARA

tebcîl edilmek

ululanmak.

ARA

tebcîl etmek

ululamak.

ARA

tebcilkârlık

yüceltme, ululama.

ARA

tebdîl

değiştirme, dönüştürme, değişiklik.

ARA

tebdîl edilmek

değiştirilmek, dönüştürülmek.

ARA

tebdîl etmek

değiştirmek, dönüştürmek.

ARA

tebdîl olmak

dönüşmek.

ARA

tebdîlen

1.değiştirerek, dönüştürerek. 2.değiştirilerek, dönüştürülerek.

ARA

tebe'a

tebalar, uyruklar.

ARA

tebe'an

uyarak.

ARA

tebeddül

değişim.

ARA

tebeddül etmek

değişmek.

ARA

tebeddülât

değişimler, değişiklikler.

ARA

tebellüğ

alma.

ARA

tebellüğ etmek

bizzat almak.

ARA

teber

balta.

ARA

teberdâr

baltacı.

ARA

teberrâ

uzak durma.

ARA

teberru

bağış.

ARA

teberruan

bağışlayarak.

ARA

teberruât

bağışlar.

ARA

teberrüd

soğuma.

ARA

teberrüd etmek

soğumak.

ARA

teberrük

mübarek görme, kutlu sayma.

ARA

teberrüken

mübarek görerek,uğur sayarak.

ARA

teberzin

savaş baltası.

ARA

tebessüm

gülümseme.

ARA

tebessüm etmek

gülümsemek.

ARA

tebettül

köşesine çekilme.

ARA

tebettül etmek

köşesine çekilmek.

ARA

tebevvül

idrar yapma, işeme.

ARA

tebeyyün

ortaya çıkma, anlaşılma.

ARA

tebeyyün etmek

ortaya çıkmak, anlaşılmak.

ARA

tebhâl

uçuk.

ARA

tebhîr

buharlaştırma.

ARA

teblerze

sıtma nöbeti.

ARA

teblîğ

1.bildiri. 2.yetiştirme.

ARA

teblîğât

bildiriler.

ARA

tebrîd

soğutma.

ARA

tebrie

arındırma, temize çıkarma.

ARA

tebrie etmek

temize çıkarmak.

ARA

tebrîk

kutlama.

ARA

tebrîk edilmek

kutlanmak.

ARA

tebrîk etmek

kutlamak.

ARA

tebrîkât

kutlamalar.

ARA

tebrîkname

kutlama yazısı.

ARA

tebşîr

müjdeleme.

ARA

tebşîr etmek

müjdelemek.

ARA

tebyîn etmek

açıklığa kavuşturmak.

ARA

tebyîz etmek

temize çekmek.

ARA

tebzîr etmek

savurganlık etmek, israf etmek.

ARA

tecâhül

bilmezlikten gelme.

ARA

tecârib

tecrübeler, denemeler.

ARA

tecâsür

yüreklenme.

ARA

tecâvüz

1.haddini aşma, sınırı geçme. 2.sarkıntılık etme.

ARA

tecâvüz etmek

1.sınırı geçmek, başkasının haklarını hiçe saymak. 2.ırza geçmek.

ARA

tecavüzkâr

1.sınırı geçen, saldırgan. 2.sarkıntılık eden.

ARA

tecdîd

1.yenileme. 2.yenilenme.

ARA

tecdîd edilmek

yenilenmek.

ARA

tecdîd etmek

yenilemek.

ARA

tecdîd olunmak

yinelenmek.

ARA

teceddüd

yenilenme, yenilik.

ARA

teceddüdât

yenilenmeler, yenilikler.

ARA

tecellî

1.görünme, ortaya çıkma. 2.kader.

ARA

tecellî etmek

görünmek.

ARA

tecellîgâh

görünme yeri, zuhur yeri, ortaya çıkış yeri.

ARA

tecemmu

toplanma, bir araya gelme.

ARA

tecemmu etmek

toplanmak, bir araya gelmek.

ARA

tecemmül

süslenme.

ARA

tecennün

cinnet geçirme.

ARA

tecerru'

yudumlama.

ARA

tecerru' etmek

yudumlamak.

ARA

tecerrüd

1.bekarlık. 2.çıplaklık. 3.soyutlanma.

ARA

tecerrüd etmek

1.çıplak kalmak. 2.soyutlanmak.

ARA

tecessüm

cisimleşme, şekillenme.

ARA

tecessüm etmek

cisim halinde ortaya çıkmak.

ARA

tecessüs

1.araştırma. 2.merak.

ARA

tecessüs etmek

araştırmak.

ARA

tecessüskâr

meraklı, mütecessis.

ARA

tecevvüf

kofluk.

ARA

tecezzî

bölünme, parçalanma, ayrışma.

ARA

techîl

bilgisizliğini çıkarma.

ARA

techîz

donatım.

ARA

techîz edilmek

donatılmak.

ARA

techîz etmek

donatmak.

ARA

techîzât

donatım.

ARA

tecnîs

cinas yapma, iki anlamlı söz kullanma.

ARA

tecribe

1.deneme, sınama. 2.deneyim.

ARA

tecribî

deneysel, tecrübî.

ARA

tecrîd

soyutlama.

ARA

tecrîd edilmek

soyutlanmak.

ARA

tecrîd etmek

soyutlamak.

ARA

tecrîden

soyutlayarak.

ARA

tecrübe

1.deneme, sınama. 2.deneyim.

ARA

tecrübe edilmek

denenmek, sınanmak.

ARA

tecrübe etmek

denemek, sınamak.

ARA

tecvîd

Kur'ân'ı usûlüne göre okuma.

ARA

tecvîz

1.uygun görme. 2.izin verme.

ARA

teczie

parçalara ayırma, bölme.

ARA

teczîr

karekök alma.

ARA

tecziye

cezalandırma.

ARA

tecziye edilmek

cezalandırılmak.

ARA

tecziye etmek

cezalandırmak.

ARA

tecziye olunmak

cezalandırılmak.

ARA

tedâbir

çareler, tedbirler.

ARA

tedâfü

savunma.

ARA

tedâfüî

savunma ile ilgili.

ARA

tedâhül

1.karışma. 2.yığılışma.

ARA

tedâî

çağrışım.

ARA

tedarikât

hazırlıklar.

ARA

tedârukât

hazırlıklar.

ARA

tedârük

hazırlama, temin etme.

ARA

tedâvül

dolaşım.

ARA

tedbîr

çare, önlem.

ARA

tedbîrülmenzil

ekonomi.

ARA

tedennî

gerileme, alçalma, düşüş.

ARA

tedennî etmek

gerilemek, alçalmak.

ARA

tederrüs

ders alma.

ARA

tedfîn

gömme.

ARA

tedfîn edilmek

gömülmek.

ARA

tedfîn etmek

gömmek.

ARA

tedhîn

1.dumanlama. 2.tütsüleme.

ARA

tedhîn

yağ sürme.

ARA

tedhîş

dehşet salma, dehşete düşürme.

ARA

tedkîk

inceleme, tetkik.

ARA

tedkîk edilmek

incelenmek.

ARA

tedkîk etmek

incelemek.

ARA

tedkîk olunmak

incelenmek.

ARA

tedkîkât

incelemeler, tetkikler.

ARA

tedrîcen

gitgide, adım adım, yavaş yavaş.

ARA

tedrîcî

yavaş yavaş, azar azar, gittikçe.

ARA

tedrîs

ders verme.

ARA

tedrîs etmek

ders vermek.

ARA

tedrîsât

öğretim.

ARA

tedvîn edilmek

kitap haline getirilmek.

ARA

tedvîr

1.döndürme. 2.idare etme.

ARA

tedviye etmek

ilaç vermek.

ARA

teeddüb

utanma, terbiye ile çekinme.

ARA

teeddüb etmek

utanmak.

ARA

teeddüben

terbiye ile çekinerek, utanarak.

ARA

teehhül

1.evlenme. 2.evcilleşme.

ARA

teehhül etmek

evlenmek.

ARA

teehhür

gecikme.

ARA

teehhür etmek

gecikmek.

ARA

teekküd etmek

pekişmek, tekid edilmek.

ARA

teemmül

enikonu düşünme.

ARA

teemmül etmek

enikonu düşünmek.

ARA

teennî

1.yavaşlama, duraksama. 2.dikkat gösterme.

ARA

teessüf

üzülme, hayıflanma.

ARA

teessüf etmek

üzülmek, hayıflanmak.

ARA

teessür

1.üzülme, üzüntü. 2.etkilenme.

ARA

teessüs

kurulma.

ARA

teessüs etmek

kurulmak.

ARA

teeyyüd etmek

pekişmek.

ARA

tefahhur

şişinme, övünme.

ARA

tefahhus

derinlemesine araştırma.

ARA

tefâhür

övünme.

ARA

tefakkud

arkasını arayıp sorma.

ARA

tefâsîl

ayrıntılar.

ARA

tefâsîr

tefsirler, yorumlar.

ARA

tefâvüt

farklılık.

ARA

tefavvuk

üstünlük.

ARA

tefazzul

üstünlük taslama.

ARA

tefe'ül

1.fal açma. 2.hayra yorma, uğur sayma.

ARA

tefe'ül etmek

1.fal açmak. 2.hayra yormak, uğur saymak.

ARA

tefehhüm

anlama.

ARA

tefehhüm etmek

anlamak, farkına varmak.

ARA

tefekkür

düşünme, kafa yorma.

ARA

tefekkür etmek

düşünmek, kafa yormak.

ARA

tefekkürât

düşünmeler, düşünceler.

ARA

tefelsüf

felsefe yapma.

ARA

teferru'ât

ayrıntılar.

ARA

teferrüc

gezinti.

ARA

teferrücgâh

gezinti yeri.

ARA

teferrüd

1.yalnızlık. 2.benzersizlik.

ARA

tefessüh

çürüme, çürüyerek dağılma.

ARA

tefessüh etmek

çürümek, çürüyerek dağılmak.

ARA

tefevvuh

dile getirme.

ARA

tefevvuk

üstünlük.

ARA

tefhîm

yüceltme, ululama.

ARA

tefhîm

anlatma.

ARA

tefhîm etmek

anlatmak.

ARA

tefrîh

ferahlık verme.

ARA

tefrîk

ayırma, ayırdetme.

ARA

tefrîk edilmek

ayırılmak, ayırt edilmek.

ARA

tefrîk etmek

ayırmak, ayırt etmek.

ARA

tefrîk olunmak

ayrılmak.

ARA

tefrika

1.bölücülük. 2.ayrılma. 3.bölüm bölüm yayınlama.

ARA

tefriş

döşeme.

ARA

tefriş edilmek

döşenmek.

ARA

tefriş etmek

döşemek.

ARA

tefrişat

döşemeler.

ARA

tefrît

aşırılık.

ARA

tefsir

yorum.

ARA

tefsir edilmek

yorumlanmak.

ARA

tefsir etmek

yorumlamak.

ARA

tefsirât

yorumlar.

ARA

tefte

kızgın.

ARA

teftîn

1.fitne sokma. 2.meftun etme.

ARA

teftiş

denetleme.

ARA

teftiş edilmek

denetlenmek.

ARA

teftiş etmek

denetlemek.

ARA

tefviz

1.birine bırakma. 2.ihale etme.

ARA

tefviz edilmek

1.birine bırakılmak. 2.ihale edilmek.

ARA

tegaddî etmek

beslenmek.

ARA

tegafül

bilmezlikten gelme, anlamazlıktan gelme.

ARA

tegafül etmek

anlamazlıktan gelmek.

ARA

tegayür

zıtlık.

ARA

tegayyür

değişme, başkalaşma.

ARA

tegayyür etmek

değişmek, başkalaşmak.

ARA

tegazzî etmek

beslenmek.

ARA

tegazzül

gazel söyleme.

ARA

teh

dip.

ARA

tehâcî

hicivleşme.

ARA

tehâcüm

1.saldırı. 2.üşüşme.

ARA

tehâcüm etmek

üşüşmek.

ARA

tehallüf

uygunsuzluk, uymama.

ARA

tehallüs

mahlas kullanma.

ARA

tehâlüf

1.uygunsuzluk, uymama. 2.farklılık.

ARA

tehâlük

can atış, can atma, atılma, çok arzu etme.

ARA

tehâsum

birbirine düşmanlık gütme.

ARA

tehâşî

çekinme.

ARA

tehâvün

hafife alma.

ARA

tehcîr

göçe zorlama, göç ettirme.

ARA

tehcîr etmek

göç ettirmek.

ARA

tehdîd

gözdağı.

ARA

tehdîd edilmek

gözdağı verilmek.

ARA

tehdîd etmek

gözdağı vermek.

ARA

tehdîdâmîz

gözdağı vererek, tehdit edici.

ARA

tehdîden

gözdağı vererek tehdit ederek.

ARA

tehdîdkâr

gözdağı verici, tehdit edici.

ARA

tehdîdkârâne

tehdit ederek.

ARA

teheccî

heceleme.

ARA

teheccî etmek

hecelemek.

ARA

tehevvu

kusma.

ARA

tehevvu etmek

kusmak.

ARA

tehevvür

küplere binme, köpürme.

ARA

tehevvür etmek

küplere binmek, köpürmek.

ARA

teheyyüc

heyecanlanma.

ARA

tehî

1.boş. 2.anlamsız, yararsız.

ARA

tehîdest

1.yoksul. 2.eli boş.

ARA

tehîdestî

1.yoksulluk. 2.eli boşluk.

ARA

tehîmağz

samankafalı, boşkafalı.

ARA

tehîmiyân

1.içi boş. 2.kof.

ARA

tehiyye

hazırlama.

ARA

tehiyye edilmek

hazırlanmak.

ARA

tehiyye etmek

hazırlamak.

ARA

tehniyet

kutlama.

ARA

tehyie

hazırlama.

ARA

tehzîb

süsleme.

ARA

tehzîl

alaya alış.

ARA

tehzîz

titretme.

ARA

tekabül

karşılama.

ARA

tekabül etmek

karşılamak.

ARA

tekâlîf

1.öneriler, teklifler. 2.vergiler. 3.ibadetler.

ARA

tekâmül

1.olgunlaşma. 2.evrim.

ARA

tekâmül etmek

olgunlaşmak, gelişmek.

ARA

tekâpu

1.telaş, koşuşturma. 2.dalkavukluk.

ARA

tekârîr

önergeler.

ARA

tekârub

yakınlaşma.

ARA

tekâsüf

1.yoğunlaşma. 2.koyulaşma.

ARA

tekâsüf etmek

yoğunlaşmak.

ARA

tekâsül

üşengeçlik, tembellik.

ARA

tekâsür

çoğalma.

ARA

tekâtu'

kesişme.

ARA

tekâüd

emeklilik.

ARA

tekâüd olmak

emekliye ayrılmak, emekli olmak.

ARA

tekâüdiye

emekli aylığı.

ARA

tekâvîm

takvimler.

ARA

tekâyâ

tekkeler.

ARA

tekbîr

Allahuekber deme.

ARA

tekbîr getirmek

Allahuekber demek.

ARA

tekdîr

1.azarlama. 2.bulandırma.

ARA

tekebbür

büyüklük taslama.

ARA

tekeffül

kefil olma.

ARA

tekeffül etmek

kefil olmak.

ARA

tekellüm

konuşma.

ARA

tekemmül

1.tamamlanma. 2.olgunlaşma.

ARA

tekemmül etmek

1.tamamlanmak. 2.olgunlaşmak.

ARA

tekerrür

tekrarlanma.

ARA

tekerrür etmek

tekrarlanmak.

ARA

tekessur

kırılma.

ARA

tekessür

çoğalma.

ARA

tekevvün

oluşum, oluşma.

ARA

tekevvün etmek

1.oluşmak. 2.meydana gelmek, olmak.

ARA

tekevvünât

oluşumlar, oluşmalar.

ARA

tekeyyüf

keyiflenme.

ARA

tekfîl

kefil etme, kefil gösterme.

ARA

tekfîn

kefenleme.

ARA

tekfîr

kafirlikle suçlama.

ARA

teklîf

1.öneri. 2.vergi.

ARA

teklîfât

öneriler.

ARA

tekmîl

1.tamamlama. 2.bütün, tüm.

ARA

tekmile

ek.

ARA

tekrâr

yine.

ARA

tekrâren

tekrar tekrar.

ARA

tekrîm

saygı gösterme.

ARA

tekrîr

tekrarlama.

ARA

teksîf

1.yoğunlaştırma. 2.toplama.

ARA

teksîf etmek

yoğunlaştırmak.

ARA

teksîr

çoğaltma.

ARA

teksîr edilmek

çoğaltılmak.

ARA

teksîr etmek

çoğaltmak.

ARA

tekvîn

yaratma, var etme.

ARA

tekye

tekke.

ARA

tekzîb

yalanlama.

ARA

tekzîb edilmek

yalanlanmak.

ARA

tekzîb etmek

yalanlamak.

ARA

tel'în

lanetleme.

ARA

tel'în edilmek

lanetlenmek.

ARA

tel'în etmek

lanetlemek.

ARA

telâfî

zarar karşılama.

ARA

telâkî

buluşma, görüşme.

ARA

telakkî

anlayış, görüş, değerlendirme.

ARA

telakkî etmek

anlamak, değerlendirmek.

ARA

telakkiyât

görüşler, anlayışlar, değerlendirmeler.

ARA

telâmîz

öğrenciler.

ARA

telâsuk

bitişme, yapışma.

ARA

telâşî

dağılma.

ARA

telattuf

yumuşak davranma.

ARA

telâtum

çalkantı.

ARA

telbîs

hile yaparak aldatma.

ARA

tele

kapan, tuzak.

ARA

tele'lu

ışıldama.

ARA

telebbüs

giyinme.

ARA

telef

1.ölme. 2.boşa gitme.

ARA

telef etmek

harcamak, tüketmek, yok etmek.

ARA

telef olmak

1.ölmek. 2.boşa gitmek.

ARA

telefât

can kaybı, ölümler.

ARA

telehhüf

yanıp yakılma.

ARA

telemmüz

öğrencilik.

ARA

telemmüz etmek

öğrenci olmak, öğrencilik etmek.

ARA

televvün

yanardönerlik.

ARA

telh

acı.

ARA

telhîs

1.kısaltma. 2.özetleme.

ARA

telhîs etmek

özetlemek.

ARA

telhîsen

özetle.

ARA

telhkâm

üzgün, acılı.

ARA

telkârî

gümüş işleme.

ARA

telkîh

aşılama.

ARA

telkîn

öğretme, kulağına anlatma.

ARA

telkînî

telkine dayalı.

ARA

tell

tepe, sırt.

ARA

telmîh

gönderme, îmâlı anlatma.

ARA

telmîhât

göndermeler, îmâlı anlatmalar..

ARA

telmîhen

göndermede bulunarak.

ARA

telvîn

boyama.

ARA

telvîs etmek

kirletmek. Beni de telvis ettiniz.

ARA

temâdî

uzama, sürme.

ARA

temâdî etmek

uzamak, sürmek, devam etmek.

ARA

temâs

dokunma.

ARA

temâs etmek

dokunmak.

ARA

temâsîl

1.resimler. 2.semboller.

ARA

temâsül

benzeşme.

ARA

temâşâ

seyretme.

ARA

temâşâ etmek

seyretmek.

ARA

temaşagâh

seyir yeri.

ARA

temâyül

eğilim.

ARA

temâyülât

eğilimler.

ARA

temâyüz

seçkinlik, üstünlük, ayrıcalık.

ARA

temayüz etmek

seçkinlik kazanmak, ayrıcalık kazanmak, dikkat çekmek.

ARA

temcîd

ululama.

ARA

temdîd

1.uzatma. 2.süre uzatma.

ARA

temdîd edilmek

uzatılmak.

ARA

temdîd etmek

uzatmak.

ARA

temeddün

uygarlık.

ARA

temeddün eylemek

uygarlaşmak.

ARA

temekkün

yerleşme.

ARA

temelluk

yaltaklanma.

ARA

temellük

mülk edinme.

ARA

temellük etmek

mülk edinmek.

ARA

temennî

istek, arzu.

ARA

temennî edilmek

arzu edilmek.

ARA

temennî etmek

arzu etmek.

ARA

temerküz

toplanma, yığılışma.

ARA

temerküz etmek

toplanmak, yığılışmak.

ARA

temerrüd

dikbaşlılık, direniş.

ARA

temerrüd etmek

direnmek, dikbaşlılık etmek.

ARA

temeshur

maskaralık.

ARA

temeshur etmek

maskaralık etmek.

ARA

temessüh etmek

şekil değiştirmek.

ARA

temessük etmek

sımsıkı tutunmak, sarılmak.

ARA

temessül etmek

1.cisimlenmek. 2.benzeşmek. 3.özümlemek.

ARA

temettü

kazanç, kâr.

ARA

temevvüc

dalgalanma.

ARA

temevvüc etmek

dalgalanmak.

ARA

temevvül

zenginlik.

ARA

temeyyüz

kendini gösterme, sivrilme, ayrıcalık kazanma.

ARA

temeyyüz etmek

kendini göstermek.

ARA

temhîl etmek

süre tanımak.

ARA

temîn

1.gerçekleştirme, sağlama. 2.gerçekleştirilme, sağlanma. 3.emin kılma, güvence verme.

ARA

temîn edilmek

1.sağlanmak, gerçekleştirilmek. 2.güvenci verilmek, emin kılınmak.

ARA

temîn etmek

güvence vermek, kesin konuşmak.

ARA

temînât

güvence parası.

ARA

temînen

sağlanarak, temin edilerek.

ARA

temkîn

1.ihtiyatlı davranma. 2.sağlamlık. 3.ağırbaşlılık.

ARA

temlîk

mülk verme, mülk edindirme.

ARA

temr

hurma.

ARA

temrîn

alıştırma, egzersiz.

ARA

temsîl

1.tiyatro oyunu. 2.sözgelişi. 3.özümseme.

ARA

temsîlât

tiyatro oyunları.

ARA

temyîz

1.ayırdetme. 2.seçme.

ARA

ten

1.vücut, beden. 2.dış yüz.

ARA

tena'um

bolluk içinde yaşama.

ARA

tenâfür

1.birbirinden nefret etme. 2.kulağa hoş gelmeyen sözcükleri sık sık kullanma.

ARA

tenahnuh

boğazını temizleme.

ARA

tenâkus

eksilme, azalma.

ARA

tenâkus etmek

eksilmek, azalmak.

ARA

tenâkuz

çelişki.

ARA

tenâkür

antipati.

ARA

tenâsân

canının kıymetini bilen, rahatına düşkün.

ARA

tenâsur

yardımlaşma.

ARA

tenâsüb

1.uygunluk. 2.orantı.

ARA

tenâsüh

ruhun bedenler arası göçü.

ARA

tenâsül

üreme, üreyiş.

ARA

tenâsülî

üreyiş ile ilgili.

ARA

tenâvüb

dönüşüm.

ARA

tenâzur

bakışma, bıkışım, simetri.

ARA

tenâzurî

bakışık, simetrik.

ARA

tenbân

don.

ARA

tenbel

tembel.

ARA

tenbîh

1.uyandırma. 2.uyarı, tembih.

ARA

tenbîh edilmek

1.uyandırılmak. 2.uyarılmak, tembihlenmek.

ARA

tenbîh etmek

uyarmak, tembihlemek.

ARA

tenbîhât

uyarılar, tembihler.

ARA

tendürüst

sağlıklı, sağlam yapılı.

ARA

tene

gövde.

ARA

tenebbüh

1.uyanma. 2.uyarım.

ARA

tenebbüt

bitme, yeşerme.

ARA

tenebbüt etmek

bitmek, yeşermek.

ARA

teneffür

nefret etme, iğrenme.

ARA

teneffür etmek

nefret etmek, iğrenmek.

ARA

teneffüs

1.soluk alma.

ARA

teneffüs edilmek

soluk alınmak.

ARA

teneffüs etmek

soluk almak.

ARA

tenemmüv etmek

serpilmek, gelişip büyümek.

ARA

tenevvü'

çeşitlilik.

ARA

tenevvür

aydınlanma.

ARA

tenevvür etmek

aydınlanmak.

ARA

tenezzüh

gezinti.

ARA

tenezzüh etmek

gezinti yapmak, gezinmek.

ARA

tenezzül

1.alçalma. 2.alçakgönüllülük.

ARA

tenezzülen

alçakgönüllülükle.

ARA

teng

dar.

ARA

tengdest

elidarda, yoksul.

ARA

tenhâ

1.tek başına, yalnız. 2.boş yer, yssız yer.

ARA

tenkîd

eleştiri.

ARA

tenkîd edilmek

eleştirilmek.

ARA

tenkîd etmek

eleştirmek.

ARA

tenkîdât

eleştiriler.

ARA

tenkîh

nikahlama.

ARA

tenkîl

1.uzaklaştırma. 2.ortadan kaldırma. 3.cezalandırma.

ARA

tenkîs

azaltma, eksiltme.

ARA

tenkîsât

azaltmalar, eksiltmeler.

ARA

tenmiye

geliştirme, artırma, nemalandırma.

ARA

tenmiye etmek

geliştirmek, artırmak.

ARA

tennûr

1.tandır. 2.fırın.

ARA

tennûre

mevlevî dervişlerinin sema giysisi.

ARA

tenperver

rahatına düşkün.

ARA

tensîb

uygun görme.

ARA

tensîb edilmek

uygun görülmek.

ARA

tensîb etmek

uygun görmek.

ARA

tensîk

düzenleme, tertip etme.

ARA

tenşît

neşelendirme.

ARA

tenûmend

iriyarı, çamyarması.

ARA

tenvîm

uyutma.

ARA

tenvîr

1.aydınlatma, ışıklandırma. 2.düşünce yoluyla aydınlatma.

ARA

tenvîr etmek

aydınlatmak.

ARA

tenzîh

arındırma, uzak tutma, kusur kondurmama.

ARA

tenzîh etmek

uzak tutmak, kusur kondurmamak.

ARA

tenzîl

1.indirme. 2.indirim.

ARA

tenzîlât

indirim.

ARA

tenzîlât yapmak

fiyat düşürmek, indirim yapmak.

ARA

ter

1.taze. 2.ıslak.

ARA

ter'îb

korkutma.

ARA

terâfuk

yardımlaşma.

ARA

terâfuk etmek

birbirine yardım etmek.

ARA

terahhum

acıma, merhamet etme.

ARA

terahhum etmek

acımak, merhamet etmek.

ARA

terahhum kılmak

acımak, merhamet etmek.

ARA

terakkî

ilerleme, gelişme.

ARA

terakkîperver

ilerleme yanlısı.

ARA

terakkiyât

ilerlemeler.

ARA

terâküm

birikim, birikme, yığılma.

ARA

terâküm etmek

birikmek, yığılmak.

ARA

terâküm ettirmek

biriktirmek.

ARA

terâne

1.İran edebiyatına özgü rubai şekli. 2.makam, ahenk. 3.şarkı.

ARA

terâzû

terazi.

ARA

terbî'

1.dörtleme. 2.dördün.

ARA

terbiye

1.yetiştirme. 2.eğitim. 3.cezalandırma.

ARA

terbiyevî

eğitimsel.

ARA

terceme

çeviri.

ARA

tercî'

geri çevirme.

ARA

tercîh

yeğleme.

ARA

tercüman

1.çevirmen. 2.duyguları, görüşleri dile getiren.

ARA

terdâmen

iffetsiz. 2.namussuz.

ARA

terdîd

geri çevirme.

ARA

terdîf

1.ekleme, iliştirme. 2.terkiye alma.

ARA

terdîf eylemek

eklemek.

ARA

tereddî etmek

soysuzlaşmak.

ARA

tereddüd

1.gidip gelme.2.ikirciklenme.

ARA

tereddüd etmek

ikirciklenmek.

ARA

tereke

ölenin geride bıraktıkları.

ARA

terekküb

1.oluşum. 2.bileşim.

ARA

terekküb etmek

oluşmak.

ARA

terekkübât

oluşumlar.

ARA

terennüm

1.şarkı söyleme, şakıma. 2.dile getirme.

ARA

terennüm etmek

1.şarkı söylemek, şakımak. 2.dile getirmek.

ARA

teressüb

tortulanma.

ARA

teressüb etmek

tortulanmak.

ARA

tereşşüh

sızıntı.

ARA

terettüb

1.gerekme. 2.üzerine görev düşmek.

ARA

terettüb etmek

1.gerekmek. 2.üzerine görev düşmek.

ARA

terfî'

1.yükseltme. 2.rütbesini yükseltme. 3.bir üst sınıfa geçme.

ARA

terfî' etmek

1.yükselmek. 2.rütbesi yükselmek. 3.bir üst sınıfa geçme.

ARA

terfîk

1.ayak uydurma. 2.arkadaş etme.

ARA

terfîk etmek

ayak uydurmak.

ARA

tergîb

rağbet ettirme, istek uyandırma.

ARA

tergîb etmek

rağbet ettirmek, istek uyandırmak.

ARA

terhîb etmek

gözünü korkutmak.

ARA

terhîn

rehin bırakma.

ARA

terhis

1.izin verme. 2.askerlik süresi dolanı serbest bırakma.

ARA

terk

1.bırakma. 2.vazgeçme. 3.ayrılma.

ARA

terk edilmek

1.bırakılmak. 2.vazgeçilmek.

ARA

terk etmek

1.bırakmak. 2.vazgeçmek. 4.ayrılmak.

ARA

terk olunmak

1.bırakılmak. 2.vazgeçilmek.

ARA

terkeş

okluk, sadak.

ARA

terkîb

birleştirme, terkip.

ARA

terkuve

köprücük kemiği.

ARA

termîm

onarma, onarım.

ARA

termîm edilmek

onarılmak.

ARA

termîm etmek

onarmak.

ARA

termîmât

onarımlar.

ARA

ters

korku.

ARA

tersâ

Hıristiyan.

ARA

tersân

korku ile, korkarak.

ARA

tersâyân

Hıristiyanlar.

ARA

tersengîz

korkunç, korku salan.

ARA

tersî'

mücevher işleme, mücevher kakma.

ARA

tersîb

tortulandırma.

ARA

tersîm

resmetme, resimleme.

ARA

tersîm edilmek

resimlenmek, resmedilmek.

ARA

tersîm etmek

resimlemek, resmetmek.

ARA

tersnâk

korkunç.

ARA

tertîb

1.dizme. 2.düzen. 3.hazırlama, düzenleme.

ARA

tertîb edilmek

hazırlanmak, düzenlenmek.

ARA

tertîb etmek

hazırlamak, düzenlemek.

ARA

tertîbât

düzenlemeler, düzenler.

ARA

terütâze

taptaze, çok körpe.

ARA

tervîc

1.yaygınlaştırma, rayiç kılma. 2.değerini artırma.

ARA

terzebân

hazırcevap.

ARA

terzîk

rızıklandırma.

ARA

terzîl

rezil etme.

ARA

terzîl edilmek

rezil edilmek.

ARA

terzîl etmek

rezil etmek.

ARA

tes'îd

kutlama.

ARA

tes'îd edilmek

kutlanmak.

ARA

tes'îd etmek

kutlamak.

ARA

tesâdüf

1.rastlama. 2.rastlantı.

ARA

tesâdüf edilmek

rastlanmak.

ARA

tesâdüf etmek

rastlamak.

ARA

tesâdüfen

rastlantı eseri, rastgele.

ARA

tesâdüfî

rastlantı eseri, rastgele.

ARA

tesâdüm

çarpışma, tokuşma.

ARA

tesâdüm etmek

çarpışmak, tokuşmak.

ARA

tesâhub

1.sahip çıkma. 2.arkadaşlık etme.

ARA

tesâmüh

hoşgörü.

ARA

tesâmühkâr

hoşgörülü.

ARA

tesâmühkârlık

hoşgörü.

ARA

tesâmühperver

hoşgörülü.

ARA

tesânîf

kitaplar.

ARA

tesânüd

dayanışma.

ARA

tesâud

göklere yükselme, ağma.

ARA

tesâvî

eşitlik.

ARA

tesâvîr

resimler, tasvirler.

ARA

tesbîh

tespih.

ARA

tesbît

1.sağlamlaştırma, tutturma. 2.kanıtlama.

ARA

tesbît edilmek

1.tutturulmak. 2.kanıtlamak. 3.belirlenmek.

ARA

tesbît etmek

1.tutturmak. 2.kanıtlamak. 3.belirlemek.

ARA

tescîl

kayıt defterine geçirme, sicile kaydetme.

ARA

tescîl edilmek

sicile kaydedilmek.

ARA

tescîl etmek

sicile kaydetmek.

ARA

tesdîs

altılama.

ARA

tesellî

avutma.

ARA

tesellî

vermek avutmak.

ARA

tesellîkâr

avutan, teselli veren.

ARA

tesellüm

teslim alma.

ARA

tesellüm

etmek teslim almak.

ARA

teselsül

zincirleme.

ARA

tesettür

örtünme.

ARA

teseyyüb

dul kalma.

ARA

teshîl

kolaylaştırma.

ARA

teshîl etmek

kolaylaştırmak.

ARA

teshîlât

kolaylıklar.

ARA

teshîr

ele geçirme.

ARA

teshîr

büyüleme.

ARA

teskîn

yatıştırma, sakinleştirme.

ARA

teskîn etmek

yatıştırmak, sakinleştirmek.

ARA

teskîn olmak

yatışmak, sakinleşmek.

ARA

teslîh

1.silahlandırma. 2.silahlandırılma.

ARA

teslîh edilmek

silahlandırılmak.

ARA

teslîh etmek

silahlandırmak.

ARA

teslîm

1.sahibine verme. 2.hakkını verme, doğrulama.

ARA

teslîs

üçleme.

ARA

tesmîm

1.zehirleme. 2.zehirlenme.

ARA

tesmîm edilmek

zehirlenmek.

ARA

tesmîm etmek

zehirlemek.

ARA

tesmiye

adlandırma.

ARA

tesmiye edilmek

adlandırılmak, denilmek.

ARA

tesmiye etmek

adlandırmak, demek.

ARA

tesmiye olunmak

adlandırılmak, denilmek.

ARA

tesrî'

hızlandırma.

ARA

tesrî' edilmek

hızlandırılmak.

ARA

tesrî' etmek

hızlandırmak.

ARA

tesvîd

1.karartma. 2.müsvedde yazma.

ARA

tesviye

1.eşitleme. 2.düzleme. 3.sonuçlandırma. 4.hesap kapatma.

ARA

tesviye edilmek

1.eşitlenmek. 2.düzlenmek. 3.sonuçlandırılmak. 4.hesap katılmak.

ARA

tesviye etmek

1.eşitlemek. 2.düzlemek. 3.sonuçlandırmak. 4.hesap kapatmak.

ARA

teşa'şu'

ışıma.

ARA

teşa'ub

şubelenme, dallanma.

ARA

teşâbüh

benzeşme.

ARA

teşbîh

benzetme.

ARA

teşbîh edilmek

benzetilmek.

ARA

teşbîh etmek

benzetmek.

ARA

teşcî'

yüreklendirme.

ARA

teşcî' edilmek

yüreklendirilmek.

ARA

teşcî' etmek

yüreklendirmek.

ARA

teşcîr etmek

ağaçlandırmak.

ARA

teşdîd

şiddetlendirme, arttırma, çoğaltma.

ARA

teşdîd etmek

şiddetlendirmek.

ARA

teşebbüs

girişim.

ARA

teşebbüs etmek

girişmek, girişimde bulunmak.

ARA

teşebbüsât

girişimler.

ARA

teşeccür etmek

ağaçlaşmak.

ARA

teşekkül

oluşma, oluşum.

ARA

teşekkül etmek

oluşmak.

ARA

teşekkürât

teşekkürler.

ARA

teşennüc

kasılma, spazm.

ARA

teşerrüf

şereflenme.

ARA

teşerrüf etmek

şereflenmek.

ARA

teşevvüş

karışıklık.

ARA

teşeyyu'

şiîlik.

ARA

teşfiye

şifa verme.

ARA

teşhîr

1.meşhur etme. 2.sergileme. 3.sergilenme.

ARA

teşhîr edilmek

sergilenmek.

ARA

teşhîr etmek

sergilemek.

ARA

teşhîs

1.ayırt etme. 2.kişilik kazandırma. 3.tanı.

ARA

teşhîs edilmek

1.ayırt edilmek. 2.tanı konulmak.

ARA

teşhîs etmek

1.ayırt etmek. 2.tanı koymak.

ARA

teşhîs olunmak

ayırt edilmek.

ARA

teşkîl

1.şekillendirme, oluşturma. 2.kurma.

ARA

teşkîl edilmek

kurulmak.

ARA

teşkîl etmek

oluşturmak.

ARA

teşne

susuz,susamış.

ARA

teşnedil

seven, arzulu, can atan.

ARA

teşrî'

yasa koyma.

ARA

teşrîf

1.şereflendirme. 2.gelme.

ARA

teşrîfât

protokol.

ARA

teşrîfatçı

protokol görevlisi.

ARA

teşrîh

1.açma. 2.açılama, şerh etme. 3.otopsi. 4.anatomi.

ARA

teşrîh etmek

açılamak, açıklamalı olarak söylemek veya yazmak.

ARA

teşrîhhâne

otopsi odası.

ARA

teşrîk

ortak etme.

ARA

teşrîn-i evvel

Ekim.

ARA

teşrîn-i sânî

Kasım.

ARA

teşvîk

şevklendirme.

ARA

teşvîk edilmek

şevklendirilmek.

ARA

teşvîk etmek

şevklendirmek.

ARA

teşvîkât

teşvikler.

ARA

teşyî'

uğurlama.

ARA

teşyî' edilmek

uğurlanmak.

ARA

teşyî' etmek

uğurlamak.

ARA

tetâbuk

uyma, uygun düşme.

ARA

tetâbuk etmek

uymak, uygun düşmek.

ARA

tetebbu'

derinlemesine araştırma, inceleme.

ARA

tetebbu' etmek

incelemek.

ARA

tetebu'ât

incelemeler.

ARA

tetimme

tamamlayıcı ek.

ARA

tevâfuk

uygun gelme.

ARA

tevaggul

sürekli uğraşı.

ARA

tevahhuş

korku, korkma.

ARA

tevakki

sakınma, korunma, çekinme.

ARA

tevakku'

beklenti.

ARA

tevakkuf

durma.

ARA

tevakkuf etmek

durmak.

ARA

tevâlî

kesintisiz sürme, birbirini izleme.

ARA

tevâlî etmek

kesintisiz sürmek, birbirini izlemek.

ARA

tevânâ

güçlü.

ARA

tevârîh

tarihler.

ARA

tevârüs

miras alma.

ARA

tevârüs etmek

miras almak.

ARA

tevâtur

yaygın söylenti.

ARA

tevâzu

alçakgönüllülük.

ARA

tevâzün

denklik.

ARA

tevbe

tövbe.

ARA

tevbîh

azarlama, azar.

ARA

tevbîh olunmak

azarlanmak.

ARA

tevcîh

1.yöneltme, yönlendirme. 2.yorumlama. 3.rütbe verme.

ARA

tevdî'

bırakma, görev verme.

ARA

tevdî' etmek

bırakmak.

ARA

teveccüh

1.yönelme, dönme. 2.ilgi gösterme.

ARA

teveccüh etmek

1.yönelmek, dönmek. 2.ilgi göstermek. 3.düşmek.

ARA

tevellüd

1.doğma. 2.doğum. 3.doğum tarihi.

ARA

tevellüd etmek

doğmak.

ARA

teverrüm

1.şişme. 2.verem olma.

ARA

teverrüm etmek

şişmek.

ARA

tevessü

genişleme.

ARA

tevessü etmek

genişlemek.

ARA

tevessül

1.el atma, girişme. 3.inanma. 3.sarılma.

ARA

tevessül etmek

1.el atmak. 2.sarılmak.

ARA

tevezzü'

dağılım.

ARA

tevfîkan

-e göre, uyarak, bakılarak.

ARA

tevhîd

birleştirme.

ARA

tevhîd edilmek

birleştirilmek.

ARA

tevhîd etmek

birleştirmek.

ARA

tevhit etmek

bk. tevhîd etmek.

ARA

tevkîf

1.durdurma. 2.kapatma. 3.tutuklama.

ARA

tevkîf edilmek

1.durdurulmak. 2.kapatılmak. 3.tutuklanmak.

ARA

tevkîf etmek

1.durdurmak. 2.kapatmak. 3.tutuklamak.

ARA

tevkîl etmek v

ekil bırakmak.

ARA

tevlîd

1.doğurtma, üretme. 2.meydana getirme.

ARA

tevlîd etmek

1.üretmek. 2.meydana getirmek.

ARA

tevsî etmek g

enişletmek.

ARA

tevsî'

1.genişletme. 2.genişletilme.

ARA

tevsî' edilmek

genişletilmek.

ARA

tevsîk

1.belgeleme. 2sağlamlaştırma.

ARA

tevsîk edilmek

belgelendirilmek.

ARA

tevsîk etmek

belgelendirmek.

ARA

tevşîh

1.süsleme. 2.çifte kafiye kullanma.

ARA

tevvâb

1.çok tövbe eden. 2.tövbe kabul eden Tanrı.

ARA

tevzî'

dağıtım, dağıtma.

ARA

tevzî' edilmek

dağıtılmak.

ARA

tevzî' etmek

dağıtmak.

ARA

teyakkuz

uyanıklık.

ARA

teyemmün

uğur sayma.

ARA

tezâd

zıtlık, çelişki.

ARA

tezâhür

ortaya çıkma, belirme.

ARA

tezâhür etmek

ortaya çıkmak, belirmek.

ARA

tezâhürât

1.ortaya çıkışlar, oluşlar. 2.destekler.

ARA

tezâyüd

artma, çoğalma.

ARA

tezâyüd etmek

artmak, çoğalmak.

ARA

tezekkür

ele alınma.

ARA

tezelzül

sarsılma, sarsıntı.

ARA

tezerv

sülün.

ARA

tezevvüc

evllilik, evlenme.

ARA

tezhîb

1.süsleme. 2.yaldızlama. 3.altın sürme.

ARA

tezkâr

anma hatırlama.

ARA

tezkâr eylemek

hatırlatmak.

ARA

tezkîr

hatırlatma.

ARA

tezkîr edilmek

hatırlatılmak, dile getirilmek.

ARA

tezkîr etmek

hatırlatmak, dile getirmek.

ARA

tezlîl

aşağılama, zelil etme.

ARA

tezvîc

evlendirme.

ARA

tezvîc etmek

evlendirmek.

ARA

tezvîr

arabozuculuk.

ARA

tezyîd

arttırma.

ARA

tezyîd etmek

arttırmak.

ARA

tezyîd olunmak

arttırılmak.

ARA

tezyîn

1.süsleme. 2.süslenme.

ARA

tezyîn edilmek

süslenmek, bezenmek.

ARA

tezyînat

süslemeler, süsler.

ARA

tıbb

tıp.

ARA

tıbbî

tıp ile ilgili.

ARA

tıbbiye

tıp fakültesi, tıp okulu.

ARA

tıfl

küçük çocuk.

ARA

tıflâne

çocukça, çocuksu.

ARA

tılâ

yaldız.

ARA

tınab

sicim, çadır ipi.

ARA

tıraş

tıraş.

ARA

tıynet

mizaç.

ARA

tıynetsiz

kötü mayalı, karaktersiz.

ARA

tîb

güzel koku.

ARA

ticârethâne

ticaret yapılan işyeri.

ARA

tîğ

kılıç.

ARA

tilâvet

güzel Kur'ân okuma.

ARA

tilâvet etmek

usûlüne göre Kur'ân okumak.

ARA

tilmîz

öğrenci.

ARA

tîmâr

1.bakım. 2.tımar.

ARA

tîmârhâne

akıl hastanesi.

ARA

timsâh

timsah.

ARA

timsâl

1.resim. 2.sembol.

ARA

timsâlî

sembolik.

ARA

tîr

1.ok. 2.sevgilinin kirpiği.

ARA

tîrâje

gökkuşağı.

ARA

tîrdân

okluk, sadak.

ARA

tîre

1.karanlık. 2.bulanık. 3.koyu.

ARA

tîrendâz

okçu.

ARA

tîrkeş

okluk, sadak.

ARA

tiryâk

1.panzehir. 2.afyon.

ARA

tiryâkî

1.esrarkeş. 2.sigara tutkunu.

ARA

tis'a

dokuz.

ARA

tis'în

doksan.

ARA

tîşe

1.keser. 2.balta.

ARA

tîz

1.keskin. 2.sivri. 3.çabuk tez.

ARA

tîzâb

kezzap.

ARA

töhmet

suç.

ARA

tu'me

1.yem. 2.yiyecek. 2.tat.

ARA

tûde

yığın.

ARA

tufeylât

parazitler.

ARA

tufeylî

parazit.

ARA

tufeyliyet

parazitlik.

ARA

tuffah

elma.

ARA

tufû

1.tükrük. 2.tüh!

ARA

tufûliyyet

çocukluk.

ARA

tuğrâkeş

tuğracı.

ARA

tuğyân

1.taşkınlık, azgınlık. 2.taşkın.

ARA

tuhaf

1.ilginç. 2.hediyeler. 3.gülünç.

ARA

tuhfe

hediye.

ARA

tuhm

tohum.

ARA

tûl

1.uzunluk. 2.boylam.

ARA

tûlânî

uzunluğuna.

ARA

tullâb

öğrenciler.

ARA

tulû

doğuş.

ARA

tulûât

doğaçlamalar.

ARA

tûranî

Turanlı.

ARA

tûraniyülasl

Tûran asıllı.

ARA

turfa

yepyeni, görülmemiş şey.

ARA

turre

saç lülesi.

ARA

turş

ekşi.

ARA

turuk

yollar.

ARA

turuncî

turuncu.

ARA

tûsen

serkeş at.

ARA

tûşe

azık.

ARA

tût

dut.

ARA

tûtî

papağan, dudu kuşu.

ARA

tuyûf

tayflar.

ARA

tuyûr

kuşlar.

ARA

tüccâr

tacirler.

ARA

tükme

düğme.

ARA

tünbek

dümbelek.

ARA

tünd

1.hızlı. 2.keskin. 3.acı. 3.şiddetli.

ARA

tündbâd

kasırga.

ARA

tündmizâc

asabî mizaçlı.

ARA

türâb

toprak.

ARA

türb

turp.

ARA

türbet

türbe.

ARA

türk

1.Türk. 2.güzel.

ARA

türkân

1.Türkler. 2.güzeller.

ARA

türkiyât

Türklük araştırmaları, türkoloji.

ARA

türktâz

1.koşturma, koşma. 2.yağmalama.

ARA

türrehe

zırva.

ARA

türşî

1.ekşilik. 2.turşu.

ARA

türşrû

suratı sirke satan, ekşi suratlı.

ARA

tüvân

güç.

ARA

tüvânâ

güçlü.

ARA

tüvânger

zengin.

ARA

u'cûbe

acayip, şaşılacak şey.

ARA

ubûdiyyet

kulluk.

ARA

ubûr

geçiş.

ARA

ucb

kendini beğenme.

ARA

ûd

1.öd ağacı. 2.ud.

ARA

ûdî

ud sanatçısı.

ARA

udûl

vazgeçme.

ARA

udûl etmek

vazgeçmek.

ARA

ufuk

ufuk.

ARA

ufûnet

1.yangı. 2.kötü koku.

ARA

uhde

sorumluluk.

ARA

uhrâ

başka, diğer.

ARA

uhrevî

ahiret ile ilgili.

ARA

uht

kızkardeş.

ARA

uhuvvet

kardeşlik.

ARA

ukâb

kartal.

ARA

ukalâ

akıl sahipleri.

ARA

ukbâ

ahiret.

ARA

ukde

1.düğüm. 2.gönül üzüntüsü. 3.sorun.

ARA

ukûbât

cezalar.

ARA

ukûbet

ceza.

ARA

ukûbet bulmak

cezalandırılmak.

ARA

ukûd

akitler.

ARA

ukûl

akıllar.

ARA

ûlâ

ilk, birinci.

ARA

ulemâ

bilginler.

ARA

ulûfe

1.yem. 2.yeniçeri maaşı.

ARA

ulûhiyyet

tanrılık.

ARA

ulûm

ilimler.

ARA

ûlülazm

büyük peygamber.

ARA

ûlülebsâr

görüş sahipleri.

ARA

ûlülemr

padişah.

ARA

ulüvv

yücelik.

ARA

ulvî

yüce.

ARA

ulyâ

1.çok yüce. 2.yukarı, üst.

ARA

umde

1.dayanak. 2.ilke, prensip.

ARA

umk

derinlik.

ARA

ummâl

1.görevliler. 2.yöneticiler.

ARA

ummân

okyanus.

ARA

umran

bayındırlık.

ARA

umûm

1.genel. 2.halk. 3.tüm.

ARA

umûmen

genellikle.

ARA

umûmhâne

genelev.

ARA

umûmî

genel.

ARA

umûmîleşmek

genelleşmek.

ARA

umûmiyyet

genellik.

ARA

umûmiyyetle

genellikle.

ARA

umûr

işler.

ARA

unf

sertlik, katılık, şiddet.

ARA

unfen

sertçe, şiddet kullanarak, kabalıkla.

ARA

unfuvân

gençlik ödnemi.

ARA

unmûzec

örnek.

ARA

unnâb

hünnap.

ARA

unsur

1.eleman.madde. 2.topluluk.

ARA

urefâ

arifler.

ARA

urûc

yükselme, göklere ağma.

ARA

urûc etmek

yükselmek, göklere ağmak.

ARA

urûk

1.damarlar. 2.ırklar.

ARA

urve

kulp.

ARA

uryân

çıplak, üryan.

ARA

usâre

özsuyu.

ARA

usr

güçlük.

ARA

usret

güçlük, sıkıntı, zorluk.

ARA

ustûre

efsane, mitoloji.

ARA

ustûrevî

efsanevî, mitolojik.

ARA

usûl

1.asıllar. 2.yöntem, yol yordam, metod.

ARA

usûlî

metodik.

ARA

uşşâk

aşıklar.

ARA

utrûş

sağır.

ARA

utûfet

şefkat.

ARA

uyûb

kusurlar.

ARA

uyûn

gözler.

ARA

uzlet

köşesine çekilme.

ARA

uzletgâh

inziva yeri.

ARA

uzletgüzin

köşesine çekilen, münzevi.

ARA

uzletgüzin olmak

köşesine çekilmek.

ARA

uzmâ

büyük, çok büyük.

ARA

uzûbet

1.tatlılık. 2.şirinlik, alımlılık.

ARA

uzûbet

bekarlık.

ARA

uzv

1.organ. 2.üye.

ARA

uzvî

organik.

ARA

uzviyye

canlı, organik.

ARA

uzviyyet

canlı.

ARA

übbehet

ululuk.

ARA

übüvvet

babalık.

ARA

ücret

hizmet karşılığında verilen para.

ARA

ücûr

ücretler.

ARA

ücûrât

ücretler.

ARA

üdebâ

edipler.

ARA

üf'ûle

.görev, fonksiyon.

ARA

üf'ûlevî

görevle ilgili, fonksiyonel.

ARA

üftâde

1.düşmüş. 2.düşkün. 3.aşık. 4.zavallı.

ARA

üftâdegân

1.düşmüşler. 2.düşkünler. 3.aşıklar. 4.zavallılar.

ARA

üftânühîzân

düşe kalka.

ARA

üfûl

1.batış. 2.ölüm.

ARA

ükül

1.meyva. 2.azık. 3.zeka.

ARA

ülfet

1.dostluk. 2.kaynaşma. 3.görüşme, konuşma.

ARA

ülfet etmek

1.dostluk kurmak. 2.kaynaşmak, alışmak. 3.görüşmek, konuşmak.

ARA

ümem

ümmetler.

ARA

ümenâ

güvenilir kişiler.

ARA

ümerâ

emirler.

ARA

ümîd

ümit, umut.

ARA

ümîd etmek

umutlanmak.

ARA

ümîdbahş

ümit verici.

ARA

ümîdbahşî

ümit verme.

ARA

ümîdvâr

ümitli.

ARA

ümîdvârî

ümitli olma.

ARA

ümm

anne, ana.

ARA

ümmehât

1.anneler. 2.temeller, esaslar.

ARA

ümmet

ümmet, bir peygambere bağlı olanlar.

ARA

ümmîd

ümit.

ARA

ümmiyyet

ümmîlik, hiç okuma yazma bilmeyen.

ARA

ümmülbilâd

Mekke.

ARA

ümmülkitâb

1.Fâtiha sûresi. 2.levhimahfuz.

ARA

ümmülkurâ

Mekke.

ARA

ümrân

bayındırlık, kalkınma.

ARA

ünâs

halk.

ARA

ünbûbe

1.boru. 2.kılcal damar.

ARA

üns

alışma.

ARA

ünsiyyet

alışma.

ARA

ünsiyyet kesb etmek

alışmak.

ARA

ünûset

dişilik.

ARA

ürcûfe

yalan dolan, uydurma söz, martaval.

ARA

üryân

çıplak, anadan doğma.

ARA

üsbû'

hafta.

ARA

üsbû'î

haftalık.

ARA

üserâ

tutsaklar, esirler.

ARA

üskuf

papaz.

ARA

üslûb

anlatım tarzı.

ARA

üss

1.üs. 2.esas.

ARA

üssülesâs

asıl, temel.

ARA

üstâd

1.üstat. 2.profesör. 3.usta.

ARA

üstâdâne

ustaca.

ARA

üstâdî

1.ustalık. 2.üstatlık.

ARA

üstûr

binek ve yük hayvanı.

ARA

üstûre

1.efsane. 2.uydurma söz.

ARA

üstühan

kemik.

ARA

üstüre

ustura.

ARA

üstüvâne

silindir.

ARA

üstüvâr

1.sağlam. 2.güvenilir.

ARA

üstüvârî

1.sağlamlık. 2.güvenilirlik.

ARA

üştür

deve.

ARA

üştürban

deveci.

ARA

üştürdil

kinci.

ARA

üştürhâr

deve dikeni.

ARA

üzn

kulak.

ARA

va'd

vaat.

ARA

va'd edilmek

vaat edilmek.

ARA

va'd etmek

vaat etmek.

ARA

va'z

vaaz, dinî öğüt.

ARA

vâbeste

bağlı.

ARA

vâbestegân

bağlılar.

ARA

vâcib

gerekli.

ARA

vâcib olmak

gerekmek.

ARA

vâcibât

gerekenler, yapılması gerekli olanlar.

ARA

vâcibe

gereken, yapılması gerekli olan.

ARA

vâcibülîfâ

yapılması gereken, yerine getirilmesi gereken.

ARA

vâcibülvücûd

Tanrı.

ARA

vâcid

1.Tanrı. 2.meydana getiren.

ARA

vâdî

1.vadi. 2.nehir yatağı. 2.saha, alan.

ARA

vâfir

bol.

ARA

vâh

vah, yazık.

ARA

vâha

vaha, çöl ortasındaki yeşil alan.

ARA

vahâmet

korkunçluk, vehamet, tehlikeli durum.

ARA

vâhasretâ

eyvahlar olsun.

ARA

vâhayfâ

yazıklar olsun, eyvahlar olsun, vah vah.

ARA

vahdânî

Tanrı'nın birliği ile ilgili.

ARA

vahdâniyyet

Tanrı'nın tekliği.

ARA

vahdet

1.teklik. 2.birlik, beraberlik.

ARA

vâhî

yararsız.

ARA

vâhid

tek, bir tane.

ARA

vahîd

tek, biricik.

ARA

vahîm

korkunç.

ARA

vahş

yabanıl.

ARA

vahşet

1.yabanîlik. 2.korku.

ARA

vahşetengîz

korkunç, korku salan.

ARA

vahşetnâk

1.korkunç. 2.ıssız.

ARA

vahşî

1.yabanî. 2.acımasız.

ARA

vahy

vahiy.

ARA

vâiz

vaaz veren, dinî öğütler eden.

ARA

vâjgûn

baş aşağı, tepetakla, tersyüz olmuş.

ARA

vak'a

1.olay. 2.savaş.

ARA

vak'anüvis

tarih yazarı.

ARA

vak'anüvîsân

tarih yazarları.

ARA

vakar

ağırbaşlılık.

ARA

vakâyi'

olaylar.

ARA

vakf

1.durma, duruş. 2.durdurma. 3.vakıf. 4.adama.

ARA

vakfe

durma, duraklama.

ARA

vakfegâh

durulacak yer, durak.

ARA

vakfiyye

vakıf belgesi.

ARA

vâkıa

1.olay. 2.gerçek.

ARA

vâkıât

olaylar.

ARA

vâkıf

1.vakfeden. 2.anlamak, bilmek.

ARA

vâki

olan, meydana gelen, gerçekleşmiş olan.

ARA

vâki' olmak

1.olmak, meydana gelmek, gerçekleşmek. 2.bulunmak, yer almak.

ARA

vakiyye

okka.

ARA

vakt

vakit.

ARA

vaktâki

diği zaman.

ARA

vakûr

ağırbaşlı.

ARA

vakûrâne

ağırbaşlılıkla.

ARA

vâlâ

yüksek, yüce.

ARA

vâlâcâh

yüksek mevki sahibi.

ARA

vâlâkadr

saygıdeğer.

ARA

vâlid

1.baba. 2.yol açan, doğuran.

ARA

vâlide

anne, ana.

ARA

vâlideyn

anababa.

ARA

vâlih

şaşkın.

ARA

vâliyân

valiler.

ARA

vâm

borç.

ARA

vâmdâr

borçlu.

ARA

vâmhâh

alacaklı.

ARA

vâpesin

sonuncu.

ARA

vâr

gibi, benzer.

ARA

varak

1.yaprak. 2.kağıt. 3.plaka.

ARA

varaka

1.belge. 2.bir yaprak.

ARA

varakpâre

1.kağıt parçası. 2.pusula, not.

ARA

vâreste

1.kurtulmuş, rahat. 2.uzak.

ARA

vârî

gibi.

ARA

vârid

1.gelen, ulaşan. 2.sözkonusu.

ARA

vâridât

kazanç, gelir.

ARA

vâride

1.gelen, ulaşan. 2.akla gelen.

ARA

vâris

mirasçı.

ARA

varta

1.uçurum. 2.tehlike.

ARA

vârûn

ters, başaşağı.

ARA

vârûne

ters, başaşağı.

ARA

vasat

1.orta. 2.ortalama.

ARA

vasatî

1.ortalama. 2.orta.

ARA

vasf

1.nitelik, özellik. 2.övgü.

ARA

vâsıl

ulaşan, kavuşan, gelen.

ARA

vâsıl olmak

ulaşmak, kavuşmak.

ARA

vâsıta

1.aracı. 2.araç, alet.

ARA

vâsi'

1.geniş. 2.yaygın. 3.kapsamlı. 4.enli. 5.bol.

ARA

vasiyyet

vasiyet.

ARA

vasiyyetnâme

vasiyet mektubu.

ARA

vasl

1.ulaşma. 2.kavuşma, vuslat. 3.bağlama, ulama.

ARA

vassaf

öven, anlatan, tavsif eden.

ARA

vassal

ulaştıran.

ARA

vatan

yurt.

ARA

vatandaş

yurttaş.

ARA

vatanî

yurt ile ilgili.

ARA

vatanperver

yurtsever.

ARA

vatanperverâne

yurtseverce.

ARA

vâveylâ

1.yazık, eyvahlar olsun. 2.çığlık.

ARA

vâveylâ düşmek

çığlıklar atılmak.

ARA

vâye

kısmet.

ARA

vaz'

1.koyma, konulma. 2.bırakma. 3.atama. 4.durum, konum.

ARA

vaz'-ı haml

doğum.

ARA

vaz'-ı kadîm

eski konum, eski durum.

ARA

vaz'-ı yed

el koyma.

ARA

vaz'-ı yed edilmek

el konulmak.

ARA

vaz'-ı yed etmek

el koymak.

ARA

vaz' etmek

koymak.

ARA

vaz'an

konumu bakımından.

ARA

vazâif

görevler, ödevler.

ARA

vâzı'

1.koyan, koyucu. 2.hazırlayıcı.

ARA

vâzıh

açık, net.

ARA

vâzıhan

açıkça, açık olarak.

ARA

vazî'

1.alçak, aşağı. 2.mütevazi.

ARA

vazîfe

1.görev. 2.ödev.

ARA

vazîfedâr

görevli.

ARA

vazîfeşinas

görevine düşkün.

ARA

vaziyet

durum, konum.

ARA

vebâl

günah.

ARA

vecâhet

yüz güzelliği.

ARA

vecd

coşku.

ARA

vecdâver

coşkulu, heyecanlandıran.

ARA

vech

1.yüz. 2.sebep, ilgi, münasebet, vasıta. 3.yüzey.

ARA

veche

1.yüz. 2.yön, taraf.

ARA

vecîbe

yapılması gereken, görev.

ARA

vecîz

özlü.

ARA

vecîze

özdeyiş.

ARA

vedâ

ayrılış, ayrılma.

ARA

vedâyi'

emanetler.

ARA

vedîa

emanet.

ARA

vefâ

1.sözünde durma. 2.dostluğu sürdürme.

ARA

vefâ etmek

sözünde durmak, vefa göstermek.

ARA

vefâdâr

vefalı.

ARA

vefâkâr

vefalı.

ARA

vefât

ölüm.

ARA

vefât etmek

ölmek.

ARA

vefeyât

ölümler.

ARA

vefk

1.uyum. 2.uygun.

ARA

vegayrühü

ondan başka.

ARA

vegayrühüm

ondan başkaları.

ARA

veh

vah.

ARA

vehb

bağış, vergi.

ARA

vehbî

Tanrı vergisi.

ARA

vehelümmecerrâ

var gerisini kıyas et.

ARA

vehhâb

çok bağışlayıcı Tanrı.

ARA

vehhâbiyyet

vehhâbîlik.

ARA

vehhâbiyyûn

vehhâbîler.

ARA

vehim

kuruntu.

ARA

vehleten

ansızın.

ARA

vehm

kuruntu.

ARA

vehmî

kuruntuya dayalı, evham üstüne kurulmuş.

ARA

vehmnâk

kuruntulu.

ARA

veillâ

yoksa, aksi takdirde.

ARA

vekâhat

arsızlık, utanmazlık, hayasızlık.

ARA

vekâlet

1.vekillik. 2.bakanlık. 3.avukatlık.

ARA

vekâleten

vekil olarak.

ARA

vekâletnâme

vekillik belgesi.

ARA

vekâletpenâh

sadrazam.

ARA

vekâyi'

1.olaylar. 2.savaşlar.

ARA

vekıs'alâhâzâ

bununla kıyasla.

ARA

vekil

1.avukat. 2.biri tarafından yetki verilmiş. 3.bakan.

ARA

velâdet

1.doğum. 2.doğum günü.

ARA

velâyet

1.velîlik. 2.dostluk. 3.otorite.

ARA

velev

olsa da.

ARA

velhâsıl

kısaca, sözün kısası.

ARA

velî

1.ermiş, velî. 2.çocuktan sorumlu olan.

ARA

velî

ama, fakat.

ARA

velîahd

veliaht.

ARA

velîk

ama, ancak.

ARA

velîkin

ama, ancak.

ARA

velîme

1.ziyafet. 2.düğün.

ARA

velûd

1.doğurgan. 2.üretken.

ARA

velvele

gürültü patırtı.

ARA

verâ

öte.

ARA

verâset

varislik.

ARA

verd

gül.

ARA

verem

1.şişkinlik, şiş. 2.verem, tüberküloz.

ARA

verese

varisler, mirasçılar.

ARA

verîd

toplardamar.

ARA

vesâik

belgeler.

ARA

vesâil

sebepler.

ARA

vesâit

1.araçlar. 2.aracılar.

ARA

vesâtet

aracılık.

ARA

vesâyâ

vasiyetler.

ARA

vesîka

belge.

ARA

vesîle

1.sebep, bahane. 2.yol.

ARA

vesme

rastık.

ARA

vesvese

kuruntu.

ARA

veş

gibi.

ARA

veşak

vaşak.

ARA

veted

kazık.

ARA

veter

1.kiriş. 2.saz teli.

ARA

vetîre

1.üslup. 2.süreç. 3.dar yol.

ARA

veyl

yazık, yazıklar olsun, eyvahlar olsun.

ARA

vezâif

görevler, ödevler.

ARA

vezân

esen.

ARA

vezâret

vezirlik.

ARA

vezîr

eskiden bakanlık görevini üstlenen kişi.

ARA

vezn

ağırlık.

ARA

vezne

1.ağırlık. 2.tartı. 3.para gişesi.

ARA

veznedâr

gişe görevlisi.

ARA

vicâhen

yüzleşerek, yüzüne karşı.

ARA

vicâhî

yüzyüze.

ARA

vicdân

iyi ile kötüyü ayırt edip değerlendirme duygusu.

ARA

vicdânen

vicdan bakımından.

ARA

vidâd

1.sevgi. 2.dostluk.

ARA

vikâye

koruma.

ARA

vikâye etmek

korumak, esirgemek, kayırmak.

ARA

vilâdet

1.doğum. 2.doğum günü.

ARA

vilâyât

vilayetler.

ARA

vildân

1.bebekler. 2.köleler.

ARA

vîrân

1.yıkık, harap olmuş. 2.yıkıntı, harabe.

ARA

vîrân etmek

yıkmak, harap etmek.

ARA

vîrân olmak

1.yıkılmak, harap olmak. 2.perişan olmak.

ARA

vîrâne

yıkıntı alan, harap yer, harap bina.

ARA

vîrânî

haraplık.

ARA

vird

dua.

ARA

vird etmek

dua etmek.

ARA

visâk

antlaşma.

ARA

visâl

1.ulaşma, varma. 2.kavuşma, vuslat.

ARA

vufûr

bolluk.

ARA

vuhûş

1.vahşiler. 2.yaban hayvanları.

ARA

vukû bulmak

meydana gelmek, cereyan etmek, gerçekleşmek.

ARA

vukû'

meydana gelme, cereyan etme.

ARA

vukûât

1.olaylar. 2.polisiye olaylar.

ARA

vukûf

bir konu hakkında geniş bilgi sahibi olma.

ARA

vukufsuz

bilgisiz.

ARA

vuskâ

sağlam.

ARA

vusla

1.ek. 2.yama.

ARA

vuslat

1.ulaşma. 2.kavuşma.

ARA

vustâ

orta, iç.

ARA

vusûl

ulaşma, gelme.

ARA

vusûl eylemek

gelmek, ulaşmak.

ARA

vuzû

abdest.

ARA

vuzûh

açıklık.

ARA

vücûb

gereklilik.

ARA

vücûd

1.varlık. 2.beden. 3.var oluş.

ARA

vücûd bulmak

meydana gelmek, oluşmak.

ARA

vücûh

1.yüzler. 2.şekiller, tarzlar. 3.yüzeyler. 4.ileri gelenler.

ARA

vüfûd

elçiler.

ARA

vüfûr

bolluk.

ARA

vükelâ

1.vekiller. 2.bakanlar.

ARA

vülât

valiler.

ARA

vürûd

giriş, geliş.

ARA

vürûd etmek

girmek, gelmek.

ARA

vüs'

1.genişlik. 2.kapasite. 3.takat.

ARA

vüs'at

1.genişlik. 2.kapasite. 3.parasal yeterlik. 4.genlik.

ARA

vüskâ

sağlam.

ARA

vüsûk

1.sağlamlık. 2.güvenilirlik.

ARA

vüzerâ

vezirler.

ARA

yâ

ey.

ARA

yâb

bulan.

ARA

yâbis

kuru.

ARA

yâd

1.hatırlama. 2.gönül, hatır. 3.anı, hatıra.

ARA

yâd edilmek

anılmak, hatırlanmak.

ARA

yâd etmek

anmak, hatırlamak.

ARA

yâdgâr

1.anı. 2.hatıra.

ARA

yadigâr

bk. yâdgâr.

ARA

yağmâ

talan, çapul.

ARA

yağma eylemek

talan etmek, yağmalamak.

ARA

yağmâger

yağmacı.

ARA

yah

buz.

ARA

yahbeste

buzlanmış, donmuş.

ARA

yâhud

yahut.

ARA

yâis

umutsuz.

ARA

yakaza

uyanıklık.

ARA

yakîn

kesin bilgi.

ARA

yakînen

kesin olarak.

ARA

yâkût

1.yakut. 2.dudak.

ARA

yakzân

uyanık.

ARA

yâl

1.yele. 2.boyun.

ARA

yâleyte

keşke.

ARA

yâr

1.dost. 2.sevgili. 3.arkadaş.

ARA

yârâ

güç.

ARA

yârân

dostlar, arkadaşlar.

ARA

yârî

1.dostluk. 2.yardım.

ARA

yâsemen

yasemin.

ARA

yâve

zırva, saçma.

ARA

yâvegû

zırvalayan, saçmalayan.

ARA

yâver

yardımcı.

ARA

yâzdeh

onbir.

ARA

ye's

umutsuzluk.

ARA

ye'sefzâ

üzücü.

ARA

yebânî

1.yabanıl. 2.ürkek. 3.kaba.

ARA

yed

1.el. 2.güç.

ARA

yegân

birler.

ARA

yegân yegân

bir bir, tek tek.

ARA

yegâne

biricik.

ARA

yegânegî

birlik, teklik.

ARA

yek

bir.

ARA

yekbeyek

bir bir, birer birer.

ARA

yekcihet

1.tek yön. 2.aynı görüşlü.

ARA

yekcins

aynı türden.

ARA

yekdîger

birbiri.

ARA

yekdil

bir gönül.

ARA

yeknazarda

ilk bakışta, bir bakışta.

ARA

yekpâre

1.tek parça. 2.bütün.

ARA

yeksân

1.bir şekilde. 2.birlikte.

ARA

yekseviye

aynı düzeyde, eşit seviyeli.

ARA

yekşenbe

pazar.

ARA

yektene

tek başına.

ARA

yekûn

toplam.

ARA

yel

yiğit.

ARA

yeldâ

uzun.

ARA

yemîn

1.sağ, sağ yön. 2.ant, yemin.

ARA

yesâr

sol, sol taraf.

ARA

yesîr

kolay.

ARA

yetîm

biricik, tek. 2.yetim.

ARA

yetîme

yetim kız çocuğu.

ARA

yetîmhâne

yetimler evi.

ARA

yevâkît

yakutlar.

ARA

yevm

gün.

ARA

yevmenfeyevmen

günden güne.

ARA

yevmî

günlük, gündelik.

ARA

yevmiyye

gündelik ücret.

ARA

yezdân

Tanrı.

ARA

yubûset

kuruluk.

ARA

yûğ

boyunduruk.

ARA

yûz

pars.

ARA

yübûset

kuruluk.

ARA

yümkin

mümkün, olabilir, olası.

ARA

yümn

uğur.

ARA

yümnâ

sağ taraf.

ARA

yümnî

uğurlu.

ARA

yüsr

1.kolaylık. 2.zenginlik.

ARA

yüsrâ

sol taraf.

ARA

za'f

zayıflık, zaaf.

ARA

za'f gelmek

zayıflamak.

ARA

za'ferân

safran.

ARA

za'fî

zayıflıkla ilgili, zaaf ile ilgili.

ARA

za'fiyyet

zayıflık, zafiyet.

ARA

zâbıta

güvenlik görevlisi.

ARA

zâbih

boğazlayan.

ARA

zâbit

subay.

ARA

zâbitân

subaylar.

ARA

zabt

1.tutma. 2.ele geçirme. 3.kavrama.

ARA

zabt edilmek

ele geçirilmek.

ARA

zabt etmek

ele geçirmek.

ARA

zabtiye nâzırı

emniyet genel müdürü.

ARA

zabtiye nezâreti

emniyet genel müdürlüğü.

ARA

zabtiyye

güvenlik güçleri, polis, jandarma.

ARA

zabtnâme

tutanak, zabıt yazısı.

ARA

zabtürabt

disiplin.

ARA

zâc

göztaşı.

ARA

zâd

azık.

ARA

zâd

1.doğmuş. 2.doğum.

ARA

zâde

1.doğmuş. 2.evlat.

ARA

zâdegân

soylular, aristokratlar.

ARA

zâdgegânlık satmak

soyluluk taslamak.

ARA

zafer

üstünlük kazanma.

ARA

zaferyâb

üstünlük kazanan, muzaffer olan.

ARA

zaferyâb olmak

üstünlük kazanmak, muzaffer olmak.

ARA

zâğ

karga.

ARA

zağan

çaylak.

ARA

zahâir

zahireler.

ARA

zâhib

1.giden. 2.sanıya kapılan.

ARA

zâhib olmak

1.gitmek. 2.sanıya kapılmak.

ARA

zâhid

aşırı dindar, zühd ile uğraşan.

ARA

zâhidâne

zahitçe.

ARA

zâhir

1.ortaya çıkan, görünen, zuhur eden. 2.belli, açık, aşikâr. 3.sanırım. 4.görünüş, dış yüz.

ARA

zâhir olmak

ortaya çıkmak, görünmek, zuhur etmek.

ARA

zâhirbîn

sadece görünüşe bakan.

ARA

zahîre

depolanmış erzak.

ARA

zâhiren

görünüşte, görünüşe göre.

ARA

zâhirî

dış görünüş ile ilgili, görünüşteki.

ARA

zâhirperest

sadece dış görünüşe bakan.

ARA

zahm

yara.

ARA

zahmdâr

yaralı.

ARA

zahme

1.vuruş. 2.yara. 3.tezene, mızrap.

ARA

zahmet

1.sıkıntı, meşakkat. 2.güç.

ARA

zahmzede

yaralı.

ARA

zahr

1.sırt, arka. 2.arka yüz.

ARA

zahriye

kağıdın arka yüzündeki yazı.

ARA

zâid

1.artık. 2.artan. 3.artı. 4.gereksiz.

ARA

zaîf

zayıf, güçsüz.

ARA

zâik

tadan, tadına varan.

ARA

zâika

tat alma duyusu.

ARA

zâil

yok olan, yok olucu.

ARA

zâil olmak

yok olmak, ortadan kalkmak.

ARA

zâir

ziyaretçi.

ARA

zâkir

zikreden.

ARA

zakkûm

1.zakkum ağacı. 2.zıkkım.

ARA

zâl

saçları ağarmış, ihtiyar.

ARA

zalâm

karanlık.

ARA

zâlim

zulüm eden.

ARA

zâlimâne

zalimce.

ARA

zamâim

ekler.

ARA

zamâne

1.devir. 2.felek.

ARA

zamîme

ek.

ARA

zamimeten

ek olarak.

ARA

zâmin

tazmin eden.

ARA

zamîr

1.gönül. 2.iç. 3.zamir, adıl.

ARA

zamm

ekleme, arttırma.

ARA

zamm edilmek

eklenmek, arttırılmak.

ARA

zamm etmek

eklemek, arttırmak.

ARA

zamm olunmak

eklenmek, ilave edilmek.

ARA

zamme

ötre.

ARA

zan

zan, sanı.

ARA

zanbak

zambak.

ARA

zanîn

zan altında bulunan.

ARA

zann

zan, sanı.

ARA

zannedilmek

sanılmak.

ARA

zannetmek

sanmak.

ARA

zânû

diz.

ARA

zapt

bk. zabt.

ARA

zapt edilmek

ele geçirmek.

ARA

zapt etmek

ele geçirmek.

ARA

zaptiye

bk. zabtiyye

ARA

zâr

1.perişan, ağlayan, inleyen. 2.inilti.

ARA

zâr

yer.

ARA

zâr etmek

ağlayıp inlemek.

ARA

zâr olmak

ağlayıp inlemek.

ARA

zarâfet

zariflik.

ARA

zarar

ziyan.

ARA

zarardîde

zarar gören.

ARA

zarb

vuruş.

ARA

zarbhâne

darphane.

ARA

zarf

1.kap. 2.mektup zarfı. 3.zarf.

ARA

zarfiyyet

kapasite.

ARA

zârî

inleme, zar zar ağlama.

ARA

zâri'

ekici, çiftçi.

ARA

zarîf

zarafet sahibi, nazik, nüktedan.

ARA

zarîfâne

zarifçe.

ARA

zarûrât

sıkıntılar, mecburiyetler.

ARA

zarûret

1.sıkıntı. 2.yoksulluk. 3.zorunluluk.

ARA

zarûrî

zorunlu.

ARA

zarûriyyât

zorunluluklar.

ARA

zât

1.kişi. 2.kendi.

ARA

zâten

aslında.

ARA

zâtî

kişisel.

ARA

zâtülcenb

akciğer zarı iltihabı, zatülcenp.

ARA

zâtürrie

zatürriye, akciğer iltihabı.

ARA

zav'

ışık.

ARA

zavâhir

dış yüzler.

ARA

zâviye

1.açı. 2.köşe. 3.küçük tekke.

ARA

zâyi'

kaybolan.

ARA

zâyi' etmek

kaybetmek, yitirmek.

ARA

zâyi' olmak

kaybolmak, yitmek.

ARA

zâyi'ât

kayıplar.

ARA

zebân

dil.

ARA

zebândıraz

dili uzun.

ARA

zebâne

1.yalaz. 2.dilimsi.

ARA

zebânzed

ünlü, dillerde dolaşan.

ARA

zeber

üst.

ARA

zebercedî

fıstık yeşili.

ARA

zebh

boğazlama.

ARA

zebh edilmek

boğazlanmak, kesilmek.

ARA

zebh etmek

boğazlamak, kesmek.

ARA

zebîh

kesilmiş hayvan, boğazlanmış.

ARA

zebîl

1.pislik. 2.gübre.

ARA

zebûn

1.alçak. 2.aciz, zavallı. 3.güçsüz.

ARA

zebûn etmek

1.alçaltmak. 2.aciz bırakmak. 3.güçsüz bırakmak.

ARA

zebûn olmak

1.alçalmak. 2.aciz kalmak. 3.güçsüz kalmak.

ARA

zecr

1.zorlama. 2.eziyet etme.

ARA

zecrî

zorlayarak, zorlayıcı.

ARA

zede

1.vurmuş, dövmüş. 2.vurulmuş, dövülmüş. 3.uğramış, müptela olmuş.

ARA

zehâb

1.gidiş. 2.sanıya kapılma.

ARA

zeheb

altın.

ARA

zehr

çiçek.

ARA

zehr

zehir, ağı.

ARA

zehre

çiçek.

ARA

zehrhand

acı gülüş.

ARA

zehrnâk

zehirli.

ARA

zekâ

zekilik.

ARA

zekan

çene.

ARA

zekâvet

zekilik.

ARA

zeker

1.erkek. 2.erkeklik üreme organı.

ARA

zelâzil

depremler.

ARA

zelîl

düşkün, zavallı.

ARA

zell

sürçme, kayma.

ARA

zelzele

deprem.

ARA

zemân

1.zaman. 2.çağ. 3.süre.

ARA

zemâne

1.devir. 2.felek.

ARA

zemherîr

karakış.

ARA

zemîm

kötü.

ARA

zemîn

1.yer. 2.dünya. 3.fon. 4.konu, alan.

ARA

zeminbûsî

saygı ile yer öpme.

ARA

zemistan

kış.

ARA

zemistânî

kışlık.

ARA

zemm

kötüleme, yerme.

ARA

zemm edilmek

kötülenmek, yerilmek.

ARA

zemm etmek

kötülemek, yermek.

ARA

zemzeme

1.melodi. 2.mırıltı.

ARA

zen

kadın.

ARA

zenâdıka

zındıklar.

ARA

zenâne

1.kadınca, kadınsı. 2.kadın işi.

ARA

zenb

suç, günah.

ARA

zenbîl

zembil.

ARA

zenbûrek

zemberek.

ARA

zencebîl

zencefil.

ARA

zencî

siyahî, zenci.

ARA

zencîr

zincir.

ARA

zencîrî

1.zincirli. 2.zincirlik deli.

ARA

zendeka

zındıklık.

ARA

zendost

zampara.

ARA

zeneb

kuyruk.

ARA

zenehdân

çene.

ARA

zeng

1.zil. 2.pas.

ARA

zengî

zenci, siyahî.

ARA

zengûle

1.çan. 2.çıngırak.

ARA

zenne

kadın rolünü üstlenen erkek sanatçı.

ARA

zenperest

kadın düşkünü.

ARA

zer

1.altın. 2.akçe.

ARA

zer'

ekim.

ARA

zerâfe

zürafa.

ARA

zerbâf

sırmacı.

ARA

zerd

sarı.

ARA

zerdâlû

zerdali.

ARA

zerde

1.zerde. 2.sarılık. 3.safran.

ARA

zerdûz

sırmacı.

ARA

zerefşân

altın saçılmış, altın yaldızlı.

ARA

zerger

kuyumcu.

ARA

zerharîd

köle.

ARA

zerîn

altından.

ARA

zerk

deri altına verme, şırınga etme.

ARA

zerrâ'

ekici, çiftçi.

ARA

zerrâk

ikiyüzlü.

ARA

zerrât

zerreler.

ARA

zerre

1.en küçük parça, molekül. 2.azıcık, birazcık.

ARA

zerreşikâf

kılı kırk yaran.

ARA

zerrin

altından.

ARA

zevâl

1.yok olma, yok oluş. 2.batma. 3.öğle.

ARA

zevâlnâpezîr

yok olmayan, kalıcı.

ARA

zevâlpezîr

yok olucu, fani.

ARA

zevât

kişiler.

ARA

zevâyâ

1.açılar. 2.köşeler. 3.küçük tekkeler, zaviyeler.

ARA

zevc

1.koca. 2.çiftin teki.

ARA

zevcât

nikahlı kadınlar, karılar.

ARA

zevce

nikahlı kadın, karı.

ARA

zevceteyn

karıkoca.

ARA

zevceyn

karıkoca.

ARA

zevciyet

eşlik.

ARA

zevebân

erime.

ARA

zevk

1.beğeni, hoşlanma. 2.tat.

ARA

zevkbahş

zevk veren.

ARA

zevrak

kayık.

ARA

zeyl

1.ek, zeyil. 2.etek.

ARA

zeylen

ek olarak.

ARA

zeyn

süs.

ARA

zeyn olmak

süslenmek.

ARA

zeytûn

zeytin.

ARA

zıdd

zıt, karşıt.

ARA

zıddiyyet

zıtlık, karşıtlık.

ARA

zılâl

gölgeler.

ARA

zıll

gölge.

ARA

zımnen

bu arada, dolayısıyla.

ARA

zımnî

dolaylı, üstü kapalı.

ARA

zırh

zırh.

ARA

zırhpûş

zırhlı.

ARA

zıyâ'

kaybolma.

ARA

zıyâ'

çiftlikler.

ARA

zî

sahip.

ARA

zi'b

kurt.

ARA

zîbâyî

güzellik.

ARA

zîbâ

güzel.

ARA

zîbak

cıva.

ARA

zîc

yıldız atlası.

ARA

zifâf

gerdek.

ARA

zih

kiriş.

ARA

zîhayât

canlı.

ARA

zihgîr

okçu yüzüğü.

ARA

zihî

ne güzel, bravo.

ARA

zihin

zihin.

ARA

zihn

zihin.

ARA

zihnen

zihin yoluyla.

ARA

zihnî

sihinsel.

ARA

zihniyyet

düşünce tarzı, anlayış.

ARA

zîk

darlık.

ARA

zîkıymet

değerli.

ARA

zikr

zikir, anma.

ARA

zikr etmek

anmak.

ARA

zikr olunmak

anılmak, zikredilmek.

ARA

zîkudret

güçlü, kudretli.

ARA

zillet

düşkünlük, aşağılık, alçaklık.

ARA

zilzâl

sarsıntı.

ARA

zimâm

yular.

ARA

zimâmdâr

1.yular tutan. 2.işleri yürüten, sorumlu.

ARA

zîmedhal

müdahalesi olan.

ARA

zimmet

elde tutma zorunluluğu.

ARA

zîn

eyer.

ARA

zinâ'

zina, nikahsız cinsel ilişki.

ARA

zinâkâr

zina eden.

ARA

zencîrbend

zincire vurulmuş.

ARA

zencîrbend edilmek

zincire vurulmak.

ARA

zindân

hapishane.

ARA

zindânî

1.zindancı. 2.mahpus.

ARA

zinde

1.diri, canlı. 2.sağlığı yerinde.

ARA

zindegânî

yaşam.

ARA

zindîk

zındık.

ARA

zînet

ziynet, süs.

ARA

zinhâr

sakın.

ARA

zîr

alt, aşağı.

ARA

zîrâ

çünkü.

ARA

zirâ'

75-90 cm. lik bir uzunluk ölçüsü birimi, dirsek ile orta parmak ucu arasındaki uzaklık.

ARA

zirâ'at

tarım.

ARA

zirâ'î

tarımsal.

ARA

zirâ'at nezareti

tarım bakanlığı.

ARA

zîrdest

el altındaki, emir altındaki, ast.

ARA

zîre

kimyon.

ARA

zîrek

uyanık, zeyrek.

ARA

zîrîn

alttaki.

ARA

zîrûh

canlı.

ARA

zîrüzeber

altüst.

ARA

zîrüzeber etmek

altüst etmek, yerle bir etmek.

ARA

zîrüzeber olmak

altüst olmak, yerle bir olmak.

ARA

zirve

doruk.

ARA

zîşan

şerefli.

ARA

zişt

çirkin.

ARA

ziştî

çirkinlik.

ARA

zîvekâr

ağırbaşlı.

ARA

zîver

1.süs. 2.ziynet, takı.

ARA

ziyâ'

ışık.

ARA

ziyâdâr

aşıklı.

ARA

ziyâde

fazla, çok.

ARA

ziyâfet

şölen, ziyafet.

ARA

ziyân

zarar.

ARA

ziyânkâr

zarar veren.

ARA

ziyâretgâh

ziyaret yeri.

ARA

zû'

aydınlık, ışık.

ARA

zu'bân

kurtlar.

ARA

zu'm

sanı.

ARA

zuafâ'

zayıflar.

ARA

zucret

yürek daralması, iç sıkıntısı.

ARA

zûd

1.çabuk. 2.erken.

ARA

zufr

tırnak.

ARA

zuhr

öğle.

ARA

zuhûr

ortaya çıkma, görünme.

ARA

zuhur etmek

ortaya çıkmak, çıkmak.

ARA

zuhûrât

beklenmedik gelişmeler.

ARA

zukâk

sokak.

ARA

zulm

cefa, eziyet.

ARA

zulm etmek

zulüm yapmak.

ARA

zulmânî

karanlıkla ilgili.

ARA

zulmet

karanlık.

ARA

zulmetefzâ

karanlığı arttıran.

ARA

zulümât

karanlıklar.

ARA

zunûn

zanlar.

ARA

zûr

güç.

ARA

zurafâ

1.zarifler. 2.seviciler, sevici kadınlar.

ARA

zûrbâ

1.güçlü. 2.zorba.

ARA

zûrmend

güçlü.

ARA

zurûf

1.kaplar. 2.zarflar.

ARA

zübde

öz.

ARA

zücâc

cam.

ARA

zücâciyye

cam eşyalar.

ARA

zühd

zahitlik, aşırı sofuluk.

ARA

zühhâd

zahitler.

ARA

zühre

Venüs, Çoban yıldızı.

ARA

zührevî

cinsel ilişkiyle bulaşan.

ARA

zühûl

dalgınlıkla unutma.

ARA

zükâm

nezle.

ARA

zükûr

erkekler.

ARA

zülâl

berrak, saf.

ARA

zülf

zülüf.

ARA

züll

alçalma, alçaklık, düşkünlük, zillet.

ARA

zülüf

zülüf, iki yandaki lüleli saç.

ARA

zümre

grup, topluluk.

ARA

zümûm

yermeler, kötülemeler.

ARA

zümürrüd

zümrüt.

ARA

zünbûr

eşek arısı.

ARA

zünnâr

papaz kuşağı.

ARA

zünûb

1.suçlar, günahlar. 2.kuyruklar.

ARA

zürâfe

zürafa.

ARA

zürefâ

zarifler.

ARA

zürrâ'

ekiciler, çiftçiler.

ARA

zürriyyât

soylar, zürriyetler.

ARA

zürriyyet

soy, zürriyet.

ARA

züvvâr

ziyaretçiler.

ARA

züyûl

ekler, zeyiller.

ARA