Juan
tanım: [noun] Juan, male first name (Spanish form of John)

Juan Miguel Gonzalez
tanım: [noun] Juan Miguel Gonzalez, father of Elian Gonzalez (six-year old Cuban boy over whom an international custody battle was fought)

Juan Peron
tanım: [noun] Juan Peron (1895-1974), president of Argentina (1946-55, 1973-74), leader of the 1943 military coup

Juan Perons
tanım: Juan Peron [noun] Juan Peron (1895-1974), president of Argentina (1946-55, 1973-74), leader of the 1943 military coup

Juans
tanım: Juan [noun] Juan, male first name (Spanish form of John)

jubarte
tanım: [feminine noun] jubarte megaptera, humpback whales

jubartes
tanım: jubarte [feminine noun] jubarte megaptera, humpback whales

jubé
tanım: [masculine noun] jubé rood screen, jube

jubés
tanım: jubé [masculine noun] jubé rood screen, jube

jubilant
tanım: [adjective] jubilant, gleeful, exultant

jubilants
tanım: jubilant [adjective] jubilant, gleeful, exultant

jubilation
tanım: [la] sevinç, neşe& [feminine noun] jubilation glee, jubilation, rejoicing

jubilations
tanım: jubilation [la] sevinç, neşe& [feminine noun] jubilation glee, jubilation, rejoicing

jubilatoire
tanım: [adjective] jubilant, joyful, rejoicing; triumphant, expressing joy and elation

jubilatoires
tanım: jubilatoire [adjective] jubilant, joyful, rejoicing; triumphant, expressing joy and elation

jubilé
tanım: [le] jübile; ellinci yıldönümü& [masculine noun] jubilé jubilee, special anniversary

jubiler
tanım: büyük sevinç duymak, ağzı kulaklarına varmak& [verb] jubilate, gloat

jubilers
tanım: jubiler büyük sevinç duymak, ağzı kulaklarına varmak& [verb] jubilate, gloat

jubilés
tanım: jubilé [le] jübile; ellinci yıldönümü& [masculine noun] jubilé jubilee, special anniversary

juchée
tanım: [feminine noun] juchée perch, standing, position

juchées
tanım: juchée [feminine noun] juchée perch, standing, position

jucher
tanım: tünemek; yüksek yerde oturmak & [verb] perch, roost

juchers
tanım: jucher tünemek; yüksek yerde oturmak & [verb] perch, roost

juchoir
tanım: [le] tünek& [masculine noun] juchoir perch, roost

juchoirs
tanım: juchoir [le] tünek& [masculine noun] juchoir perch, roost

Juda
tanım: [masculine noun] Juda Judah, Jacob's fourth son; one of the 12 tribes of Israel (Biblical); Hebrew kingdom in southern Palestine; male first name

Judah
tanım: [noun] Judah, male first name; Jacob's fourth son (Biblical); one of the 12 tribes of Israel (Biblical); Hebrew kingdom in southern Palestine

Judahs
tanım: Judah [noun] Judah, male first name; Jacob's fourth son (Biblical); one of the 12 tribes of Israel (Biblical); Hebrew kingdom in southern Palestine

judaico
tanım: [prefix] The Joint Authority for Jewish-Zionist Education, sub-set of the Jewish Agency

judaicos
tanım: judaico [prefix] The Joint Authority for Jewish-Zionist Education, sub-set of the Jewish Agency

judaïque
tanım: Yahudilerle ilgili& [adjective] Judaic, Judaical, Jewish

judaïques
tanım: judaïque Yahudilerle ilgili& [adjective] Judaic, Judaical, Jewish

judaïsant
tanım: [adjective] judaized, judaizing

judaïsants
tanım: judaïsant [adjective] judaized, judaizing

judaïsation
tanım: [feminine noun] judaïsation judaization

judaïsations
tanım: judaïsation [feminine noun] judaïsation judaization

judaïse
tanım: [verb] Judaise, Judaize, adopt Judaism; make something Jewish; give something Jewish diposition or character

judaïser
tanım: [verb] judaize

judaïsers
tanım: judaïser [verb] judaize

judaïses
tanım: judaïse [verb] Judaise, Judaize, adopt Judaism; make something Jewish; give something Jewish diposition or character

judaïsme
tanım: [le] Yahudi dini& [masculine noun] judaïsme Judaism, monotheistic religion of the Jewish people; adherence to Jewish rites and customs; cultural and religious practices of the Jewish people

judaïsme hassidique
tanım: [noun] hasidism, principles and practices of the mystical Jewish sect founded in 18th-century Poland by Baal Shem-Tov

judaïsme hassidiques
tanım: judaïsme hassidique [noun] hasidism, principles and practices of the mystical Jewish sect founded in 18th-century Poland by Baal Shem-Tov

judaïsmes
tanım: judaïsme [le] Yahudi dini& [masculine noun] judaïsme Judaism, monotheistic religion of the Jewish people; adherence to Jewish rites and customs; cultural and religious practices of the Jewish people

Judas
tanım: Juda [masculine noun] Juda Judah, Jacob's fourth son; one of the 12 tribes of Israel (Biblical); Hebrew kingdom in southern Palestine; male first name

judas de porte
tanım: [masculine noun] judas de porte judas hole, peephole, small hole for looking through

judas de portes
tanım: judas de porte [masculine noun] judas de porte judas hole, peephole, small hole for looking through

Judd
tanım: [noun] Judd, male first name; family name

Judds
tanım: Judd [noun] Judd, male first name; family name

Judée
tanım: [feminine noun] Judée Judea, southern region of ancient Palestine

Judée et Samarie
tanım: [noun] Judea and Samaria, area of eastern Israel

Judée et Samaries
tanım: Judée et Samarie [noun] Judea and Samaria, area of eastern Israel

judéen
tanım: [adjective] Judean, of or pertaining to the ancient region of Judea#[noun] Judean, resident of the ancient region of Judea

judéens
tanım: judéen [adjective] Judean, of or pertaining to the ancient region of Judea#[noun] Judean, resident of the ancient region of Judea

Judées
tanım: Judée [feminine noun] Judée Judea, southern region of ancient Palestine

judéité
tanım: [feminine noun] judéité Judaism, monotheistic religion of the Jewish people, adherence to Jewish rites and customs

judéités
tanım: judéité [feminine noun] judéité Judaism, monotheistic religion of the Jewish people, adherence to Jewish rites and customs

Judenrat
tanım: [noun] Judenrat, council of Jews that were responsible for implementing Nazi policies within their communities (during World War II)

Judenrats
tanım: Judenrat [noun] Judenrat, council of Jews that were responsible for implementing Nazi policies within their communities (during World War II)

judéo
tanım: [prefix] judeo

judéo-
tanım: [prefix] judeo-

judéo-chrétien
tanım: [adjective] judéo-chrétien (m) judeo-christian

judéo-chrétiens
tanım: judéo-chrétien [adjective] judéo-chrétien (m) judeo-christian

judéos
tanım: judéo [prefix] judeo

Judet
tanım: [noun] Judet, family name

Judets
tanım: Judet [noun] Judet, family name

judgement par défaut
tanım: gıyabi hüküm

judgement par défauts
tanım: judgement par défaut gıyabi hüküm

judicature
tanım: [feminine noun] judicature judicature, administration of justice; judicial authority; position of a judge; act of judging; league of judges

judicatures
tanım: judicature [feminine noun] judicature judicature, administration of justice; judicial authority; position of a judge; act of judging; league of judges

judiciaire
tanım: tüzel, adli& [adjective] judicial, pertaining to decisions made by courts of law, of the administration of justice; judiciary, of or pertaining to a branch of government which deals with judicial matters#[masculine noun] judiciaire judiciary, branch of government which deals with judicial matters

judiciaires
tanım: judiciaire tüzel, adli& [adjective] judicial, pertaining to decisions made by courts of law, of the administration of justice; judiciary, of or pertaining to a branch of government which deals with judicial matters#[masculine noun] judiciaire judiciary, branch of government which deals with judicial matters

judiciarisation
tanım: [feminine noun] judiciarisation judiciarization

judiciarisations
tanım: judiciarisation [feminine noun] judiciarisation judiciarization

judicieusement
tanım: akıllıca, bilerek& [adverb] judiciously, discreetly; soundly, thoroughly

judicieusements
tanım: judicieusement akıllıca, bilerek& [adverb] judiciously, discreetly; soundly, thoroughly

judicieux
tanım: aklı başında, makul; iyi düşünülmüş, yerinde& [adjective] judicious, discerning, knowledgeable; known, sound, wise

Judith
tanım: [feminine noun] Judith Judith, female first name; Yehudit (Hebrew)

Judiths
tanım: Judith [feminine noun] Judith Judith, female first name; Yehudit (Hebrew)

judo
tanım: [le] judo& [masculine noun] judo judo, Japanese form of martial arts which emphasises the use of speed and leverage in defeating one's opponent (developed from Jujitsu)

judogi
tanım: [masculine noun] judogi judogi

judogis
tanım: judogi [masculine noun] judogi judogi

judoka
tanım: [masculine noun] judoka judoka (Japanese form of martial arts), one who practices judo

judokas
tanım: judoka [masculine noun] judoka judoka (Japanese form of martial arts), one who practices judo

judos
tanım: judo [le] judo& [masculine noun] judo judo, Japanese form of martial arts which emphasises the use of speed and leverage in defeating one's opponent (developed from Jujitsu)

Judy
tanım: [noun] Judy, female first name (form of Judith)

Judy Garland
tanım: [noun] Judy Garland (1922-1969, born Frances Gumm), American award-winning actress and singer who is most remembered for her role in "The Wizard of Oz

Judy Garlands
tanım: Judy Garland [noun] Judy Garland (1922-1969, born Frances Gumm), American award-winning actress and singer who is most remembered for her role in "The Wizard of Oz

Judys
tanım: Judy [noun] Judy, female first name (form of Judith)

jugal
tanım: [adjective] jugal, of or pertaining to the cheek or the cheekbone

jugaux
tanım: jugal [adjective] jugal, of or pertaining to the cheek or the cheekbone

juge
tanım: [le] yargıç; hakem & (n. m.) pluriel : juges (Je) Prés., (I/E/O) Prés., (Je) Prés. subj., (I/E/O) Prés. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down& (n. m.) pluriel : juges (Je) Prés., (I/E/O) Prés., (Je) Prés. subj., (I/E/O) Prés. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down& [masculine noun] juge judge, justice

jugé
tanım: Part. Pas. m.s - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand downPart. Pas. m.s - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down& [masculine noun] jugé by guesswork

juge adjoint
tanım: [masculine noun] juge adjoint side judge

juge adjoints
tanım: juge adjoint [masculine noun] juge adjoint side judge

juge assesseur
tanım: [masculine noun] juge assesseur assessor

juge assesseurs
tanım: juge assesseur [masculine noun] juge assesseur assessor

juge aux affaires matrimoniales
tanım: [masculine noun] juge aux affaires matrimoniales divorce court judge

juge de chaise
tanım: [masculine noun] juge de chaise umpire

juge de chaises
tanım: juge de chaise [masculine noun] juge de chaise umpire

juge de ligne
tanım: [masculine noun] juge de ligne linesman

juge de lignes
tanım: juge de ligne [masculine noun] juge de ligne linesman

juge de l'instance
tanım: [masculine noun] juge de l'instance justice of the peace

juge de l'instances
tanım: juge de l'instance [masculine noun] juge de l'instance justice of the peace

juge de paix
tanım: sulh yargıcı& [masculine noun] juge de paix justice of the peace

juge de touche
tanım: yan hakemi& [masculine noun] juge de touche linesman

juge de touches
tanım: juge de touche yan hakemi& [masculine noun] juge de touche linesman

juge d'enfants
tanım: [masculine noun] juge d'enfants juvenile judge, juvenile magistrate

juge des enfants
tanım: [masculine noun] juge des enfants children's judge

juge d'instance
tanım: [masculine noun] juge d'instance justice of the peace, public official who possesses very limited judicial authority

juge d'instances
tanım: juge d'instance [masculine noun] juge d'instance justice of the peace, public official who possesses very limited judicial authority

juge d'instruction
tanım: sorgu yargıcı& [masculine noun] juge d'instruction examining magistrate, judge who decides if there is a basis to try a suspect in a court of law

juge d'instructions
tanım: juge d'instruction sorgu yargıcı& [masculine noun] juge d'instruction examining magistrate, judge who decides if there is a basis to try a suspect in a court of law

juge instructeur
tanım: sorgu yargıcı

juge instructeurs
tanım: juge instructeur sorgu yargıcı

juge suppléant
tanım: [masculine noun] juge suppléant recorder

juge suppléants
tanım: juge suppléant [masculine noun] juge suppléant recorder

jugea
tanım: (I/E/O) Pas. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(I/E/O) Pas. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeable
tanım: [adjective] judicable, judgeable

jugeables
tanım: jugeable [adjective] judicable, judgeable

jugeai
tanım: (Je) Pas. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Je) Pas. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeaient
tanım: (Ils/Elles) Impar. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Ils/Elles) Impar. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeaients
tanım: jugeaient (Ils/Elles) Impar. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Ils/Elles) Impar. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeais
tanım: jugeai (Je) Pas. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Je) Pas. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeait
tanım: (I/E/O) Impar. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(I/E/O) Impar. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeaits
tanım: jugeait (I/E/O) Impar. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(I/E/O) Impar. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeâmes
tanım: (Nous) Pas. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Nous) Pas. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeant
tanım: Part. Prés. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand downPart. Prés. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeants
tanım: jugeant Part. Prés. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand downPart. Prés. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeas
tanım: jugea (I/E/O) Pas. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(I/E/O) Pas. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeasse
tanım: (Je) Impar. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Je) Impar. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeassent
tanım: (Ils/Elles) Impar. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Ils/Elles) Impar. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeassents
tanım: jugeassent (Ils/Elles) Impar. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Ils/Elles) Impar. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeasses
tanım: jugeasse (Je) Impar. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Je) Impar. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeassiez
tanım: (Vous) Impar. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Vous) Impar. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeassions
tanım: (Nous) Impar. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Nous) Impar. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeât
tanım: (I/E/O) Impar. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(I/E/O) Impar. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeâtes
tanım: (Vous) Pas. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Vous) Pas. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeâts
tanım: jugeât (I/E/O) Impar. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(I/E/O) Impar. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugée
tanım: Part. Pas. f.s - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand downPart. Pas. f.s - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugées
tanım: jugée Part. Pas. f.s - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand downPart. Pas. f.s - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugement
tanım: [le] yargılama; yargı; karar; sağduyu; oy & [masculine noun] jugement judgment, verdict, sentence; trial, rule; decision, decree; ruling, opinion; estimation

jugement de l'histoire
tanım: [masculine noun] jugement de l'histoire verdict of history

jugement de l'histoires
tanım: jugement de l'histoire [masculine noun] jugement de l'histoire verdict of history

jugement définitif
tanım: [masculine noun] jugement définitif final judgment

jugement définitifs
tanım: jugement définitif [masculine noun] jugement définitif final judgment

jugement dernier
tanım: [masculine noun] jugement dernier Last Judgement, final judgment of God on mankind, doomsday, judgment day

jugement derniers
tanım: jugement dernier [masculine noun] jugement dernier Last Judgement, final judgment of God on mankind, doomsday, judgment day

jugement du feu
tanım: [masculine noun] jugement du feu ordeal by fire

jugement du feux
tanım: jugement du feu [masculine noun] jugement du feu ordeal by fire

jugement par contumace
tanım: [masculine noun] jugement par contumace default

jugement par contumaces
tanım: jugement par contumace [masculine noun] jugement par contumace default

jugement par défaut
tanım: [masculine noun] jugement par défaut judgement by default, legal ruling made in the absence of one of the parties, judgment made when one side is not present

jugement par défauts
tanım: jugement par défaut [masculine noun] jugement par défaut judgement by default, legal ruling made in the absence of one of the parties, judgment made when one side is not present

jugement provisoire
tanım: [masculine noun] jugement provisoire decree nisi, conditional order given by the highest court indicating that the defendant can explain his actions, order that will be used only if certain conditions are met (Law)

jugement provisoire de divorce
tanım: [masculine noun] jugement provisoire de divorce decree nisi

jugement provisoire de divorces
tanım: jugement provisoire de divorce [masculine noun] jugement provisoire de divorce decree nisi

jugement provisoires
tanım: jugement provisoire [masculine noun] jugement provisoire decree nisi, conditional order given by the highest court indicating that the defendant can explain his actions, order that will be used only if certain conditions are met (Law)

jugement sans appel
tanım: [masculine noun] jugement sans appel final judgment

jugement sans appels
tanım: jugement sans appel [masculine noun] jugement sans appel final judgment

jugements
tanım: jugement [le] yargılama; yargı; karar; sağduyu; oy & [masculine noun] jugement judgment, verdict, sentence; trial, rule; decision, decree; ruling, opinion; estimation

jugendstil
tanım: [masculine noun] jugendstil jugendstil

jugendstils
tanım: jugendstil [masculine noun] jugendstil jugendstil

jugent
tanım: (Ils/Elles) Prés., (Ils/Elles) Prés. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Ils/Elles) Prés., (Ils/Elles) Prés. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugents
tanım: jugent (Ils/Elles) Prés., (Ils/Elles) Prés. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Ils/Elles) Prés., (Ils/Elles) Prés. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeons
tanım: (Nous) Prés. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Nous) Prés. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeote
tanım: [la] sağduyu& [feminine noun] jugeote common sense, gumption, savvy, smart

jugeotes
tanım: jugeote [la] sağduyu& [feminine noun] jugeote common sense, gumption, savvy, smart

juger
tanım: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak & [verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

juger à nouveau
tanım: [verb] retry

juger à nouveaux
tanım: juger à nouveau [verb] retry

juger d'après les apparences
tanım: [verb] go by appearances

juger d'avance
tanım: [verb] prejudge

juger d'avances
tanım: juger d'avance [verb] prejudge

juger devant une cour martiale
tanım: [verb] try before court martial

juger devant une cour martiales
tanım: juger devant une cour martiale [verb] try before court martial

juger directement
tanım: [verb] judge along

juger directements
tanım: juger directement [verb] judge along

juger selon les apparences
tanım: [verb] go by appearances

jugera
tanım: (I/E/O) Fut - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(I/E/O) Fut - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugerai
tanım: (Je) Fut - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Je) Fut - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeraient
tanım: (Ils/Elles) Cond - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Ils/Elles) Cond - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeraients
tanım: jugeraient (Ils/Elles) Cond - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Ils/Elles) Cond - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugerais
tanım: jugerai (Je) Fut - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Je) Fut - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugerait
tanım: (I/E/O) Cond - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(I/E/O) Cond - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeraits
tanım: jugerait (I/E/O) Cond - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(I/E/O) Cond - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeras
tanım: jugera (I/E/O) Fut - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(I/E/O) Fut - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugèrent
tanım: (Ils/Elles) Pas. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Ils/Elles) Pas. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugèrents
tanım: jugèrent (Ils/Elles) Pas. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Ils/Elles) Pas. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugerez
tanım: (Vous) Fut - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Vous) Fut - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeriez
tanım: (Vous) Cond - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Vous) Cond - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugerions
tanım: (Nous) Cond - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Nous) Cond - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugerons
tanım: (Nous) Fut - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Nous) Fut - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeront
tanım: (Ils/Elles) Fut - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Ils/Elles) Fut - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugeronts
tanım: jugeront (Ils/Elles) Fut - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Ils/Elles) Fut - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugers
tanım: juger yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak & [verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

juges
tanım: juge [le] yargıç; hakem & (n. m.) pluriel : juges (Je) Prés., (I/E/O) Prés., (Je) Prés. subj., (I/E/O) Prés. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down& (n. m.) pluriel : juges (Je) Prés., (I/E/O) Prés., (Je) Prés. subj., (I/E/O) Prés. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down& [masculine noun] juge judge, justice

jugés
tanım: jugé Part. Pas. m.s - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand downPart. Pas. m.s - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down& [masculine noun] jugé by guesswork

jugeur
tanım: [masculine noun] jugeur judger

jugeurs
tanım: jugeur [masculine noun] jugeur judger

jugez
tanım: (Vous) Prés. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Vous) Prés. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugiez
tanım: (Vous) Impar., (Vous) Prés. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Vous) Impar., (Vous) Prés. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

jugions
tanım: (Nous) Impar., (Nous) Prés. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down(Nous) Impar., (Nous) Prés. subj. - juger: yargılamak; hüküm vermek; karara varmak; sonuç çıkarmak +[verb] judge, try; assess, arbitrate; sit in judgment, adjudicate; decide, decree, rule; hand down

juglandacée
tanım: [feminine noun] juglandacée juglandacea

juglandacées
tanım: juglandacée [feminine noun] juglandacée juglandacea

jugulaire
tanım: boğazla ilgili& [adjective] jugular, pertaining to the neck, pertaining to the throat; pertaining to the jugular vein; of a number of large veins in the neck#[feminine noun] jugulaire chinstrap

jugulaires
tanım: jugulaire boğazla ilgili& [adjective] jugular, pertaining to the neck, pertaining to the throat; pertaining to the jugular vein; of a number of large veins in the neck#[feminine noun] jugulaire chinstrap

juguler
tanım: boğazlamak; önüne geçmek, önlemek& [verb] halt, suppress, put down, stop by force

jugulers
tanım: juguler boğazlamak; önüne geçmek, önlemek& [verb] halt, suppress, put down, stop by force

juif
tanım: Yahudi+& [adjective] Jewish, Hebrew#[masculine noun] juif Jew

Juif séfarade
tanım: [masculine noun] Sephardic jew

Juif séfarades
tanım: Juif séfarade [masculine noun] Sephardic jew

juifs
tanım: juif Yahudi+& [adjective] Jewish, Hebrew#[masculine noun] juif Jew

juillet
tanım: [le] temmuz& [masculine noun] juillet July

juillets
tanım: juillet [le] temmuz& [masculine noun] juillet July

juin
tanım: [le] haziran& [masculine noun] juin June

juins
tanım: juin [le] haziran& [masculine noun] juin June

juive
tanım: [adjective] Jewess

juiverie
tanım: [feminine noun] juiverie Jewry, Jewish people

juiveries
tanım: juiverie [feminine noun] juiverie Jewry, Jewish people

juives
tanım: juive [adjective] Jewess

jujitsu
tanım: [masculine noun] jujitsu jujitsu, Japanese method of self-defense which does not make use of weapons

jujitsus
tanım: jujitsu [masculine noun] jujitsu jujitsu, Japanese method of self-defense which does not make use of weapons

jujube
tanım: [le] çiğde, hünnap& [masculine noun] jujube jujube, type of tree or shrub; edible plumlike fruit of the jujube plant; small fruit flavored candy

jujubes
tanım: jujube [le] çiğde, hünnap& [masculine noun] jujube jujube, type of tree or shrub; edible plumlike fruit of the jujube plant; small fruit flavored candy

jujubier
tanım: [masculine noun] jujubier jujube, edible plumlike fruit of the jujube plant

jujubiers
tanım: jujubier [masculine noun] jujubier jujube, edible plumlike fruit of the jujube plant

juke-box
tanım: [masculine noun] juke-box jukebox

julep
tanım: [masculine noun] julep julep, sweet beverage; alcoholic drink

juleps
tanım: julep [masculine noun] julep julep, sweet beverage; alcoholic drink

jules
tanım: [noun] Jules, male first name (French)#[masculine noun] jules bedfellow, friend, one who shares a bed with another (Slang); chum

Jules Bordet
tanım: [noun] Jules Bordet (1870-1961), Belgian physiologist and bacteriologist, Nobel prize winner

Jules Bordets
tanım: Jules Bordet [noun] Jules Bordet (1870-1961), Belgian physiologist and bacteriologist, Nobel prize winner

Jules César
tanım: [noun] Caesar, Julius Caesar (100? BC-44 BC), Roman statesman and general, Roman emperor

Jules Césars
tanım: Jules César [noun] Caesar, Julius Caesar (100? BC-44 BC), Roman statesman and general, Roman emperor

Jules Verne
tanım: [noun] Jules Verne (1828-1905), French writer who wrote "Journey to the Center of the Earth" (1864) and "Around the World in Eight

Jules Vernes
tanım: Jules Verne [noun] Jules Verne (1828-1905), French writer who wrote "Journey to the Center of the Earth" (1864) and "Around the World in Eight

Julia
tanım: [noun] Julia, female first name

Julia Marlowe
tanım: [noun] Julia Marlowe (1866-1950), British-born United States actress

Julia Marlowes
tanım: Julia Marlowe [noun] Julia Marlowe (1866-1950), British-born United States actress

Juliana
tanım: [noun] Juliana, female first name; family name; Juliana Luise Emma Maria Wilhelmina (1909-2004), Queen of the Netherlands from 1948 to 1980

Julianas
tanım: Juliana [noun] Juliana, female first name; family name; Juliana Luise Emma Maria Wilhelmina (1909-2004), Queen of the Netherlands from 1948 to 1980

Julias
tanım: Julia [noun] Julia, female first name

julibrissin
tanım: [masculine noun] julibrissin julibrissin

julibrissins
tanım: julibrissin [masculine noun] julibrissin julibrissin

julie
tanım: [noun] Julie, female first name#[feminine noun] julie woman, wife, spouse, mate, female spouse; girlfriend; female lover (Informal)

Julie Christie
tanım: [noun] Julie Christie (born 1941), British movie actress who starred in "Doctor Zhivago"

Julie Christies
tanım: Julie Christie [noun] Julie Christie (born 1941), British movie actress who starred in "Doctor Zhivago"

julien
tanım: [adjective] Julian

Julien Clerc
tanım: [noun] Julien Clerc, French Singer

Julien Clercs
tanım: Julien Clerc [noun] Julien Clerc, French Singer

julienne
tanım: [la] sebze çorbası& [feminine noun] Julienne julienne, female first name#[feminine noun] julienne ling, long edible fish found in the seas of northern Europe; julienne, cut into thin strips (of vegetables)

juliennes
tanım: julienne [la] sebze çorbası& [feminine noun] Julienne julienne, female first name#[feminine noun] julienne ling, long edible fish found in the seas of northern Europe; julienne, cut into thin strips (of vegetables)

juliens
tanım: julien [adjective] Julian

Juliers
tanım: [noun] Julich, medium-size town in the district of Düren (Germany)

julies
tanım: julie [noun] Julie, female first name#[feminine noun] julie woman, wife, spouse, mate, female spouse; girlfriend; female lover (Informal)

Juliette
tanım: [feminine noun] Juliette Juliette, Juliet, female first name; town in Georgia (USA)

Juliette Binoche
tanım: [feminine noun] Juliette Binoche Juliette Binoche, French Actress (born in 1964)

Juliette Binoches
tanım: Juliette Binoche [feminine noun] Juliette Binoche Juliette Binoche, French Actress (born in 1964)

Juliettes
tanım: Juliette [feminine noun] Juliette Juliette, Juliet, female first name; town in Georgia (USA)

Julis
tanım: [noun] Julis, Druze village in Israel

Julius
tanım: [noun] Julius, name; Julius Caesar, (100? BC-44 BC) Roman statesman and general; Julius Nessler (1827-1905), German chemist who invented a method for identifying ammonia in a solution

Julius Erving
tanım: [noun] Julius Erving (born 1950), famous former professional basketball player, one of the leading all-time scorers in the NBA

Julius Ervings
tanım: Julius Erving [noun] Julius Erving (born 1950), famous former professional basketball player, one of the leading all-time scorers in the NBA

julot
tanım: [masculine noun] julot man, husband; boyfriend (Informal), chum, friend (Slang)

julots
tanım: julot [masculine noun] julot man, husband; boyfriend (Informal), chum, friend (Slang)

jumbo jet
tanım: [masculine noun] jumbo jet jumbo jet

jumbo jets
tanım: jumbo jet [masculine noun] jumbo jet jumbo jet

jumeau
tanım: [le] [la] ikiz (çocuk); çifte& [adjective] twin, identical#[masculine noun] jumeau twin, either of two children or animals born at the same birth, either of a pair of two persons or things resembling or closely related to each other; twin boys

jumeaux
tanım: jumeau [le] [la] ikiz (çocuk); çifte& [adjective] twin, identical#[masculine noun] jumeau twin, either of two children or animals born at the same birth, either of a pair of two persons or things resembling or closely related to each other; twin boys

jumelage
tanım: [le] çift çift koyma, ikizleme& [masculine noun] jumelage twinning

jumelages
tanım: jumelage [le] çift çift koyma, ikizleme& [masculine noun] jumelage twinning

jumelé
tanım: [adjective] twin

jumeler
tanım: yan yana getirmek, çift çift koymak& [verb] twin

jumelers
tanım: jumeler yan yana getirmek, çift çift koymak& [verb] twin

jumelés
tanım: jumelé [adjective] twin

jumelle
tanım: [feminine noun] jumelle binoculars, glasses, opera glasses; twin girls

jumelle de spectacle
tanım: [feminine noun] jumelle de spectacle lorgnette

jumelle de spectacles
tanım: jumelle de spectacle [feminine noun] jumelle de spectacle lorgnette

jumelles
tanım: jumelle [feminine noun] jumelle binoculars, glasses, opera glasses; twin girls

jumelles de campagne
tanım: [noun] jumelles de campagne (fpl) field-glasses

jumelles de campagnes
tanım: jumelles de campagne [noun] jumelles de campagne (fpl) field-glasses

jumelles de théâtre
tanım: [noun] jumelles de théâtre (fpl) opera glasses

jumelles de théâtres
tanım: jumelles de théâtre [noun] jumelles de théâtre (fpl) opera glasses

jument
tanım: [la] kısrak& [feminine noun] jument mare, mature female horse or other equine animal (Zoology)

juments
tanım: jument [la] kısrak& [feminine noun] jument mare, mature female horse or other equine animal (Zoology)

jump
tanım: [masculine noun] jump jump, a move in a board game over an opponent's piece (Games-Cards)

jumper
tanım: [masculine noun] jumper jumper, one who jumps; horse trained to leap over barriers#[verb] jump, leap, spring

jumpers
tanım: jumper [masculine noun] jumper jumper, one who jumps; horse trained to leap over barriers#[verb] jump, leap, spring

jumping
tanım: [masculine noun] jumping show jumping

jumpings
tanım: jumping [masculine noun] jumping show jumping

jumps
tanım: jump [masculine noun] jump jump, a move in a board game over an opponent's piece (Games-Cards)

Juneau
tanım: [noun] Juneau, capital of Alaska (state in the United States)

Juneaux
tanım: Juneau [noun] Juneau, capital of Alaska (state in the United States)

Jung
tanım: [noun] Jung, Carl Jung (Swiss psychiatrist and psychologist, studied with Sigmund Freud and later developed his own psychological theories)

jungermanniale
tanım: [feminine noun] jungermanniale jungermanniales

jungermanniales
tanım: jungermanniale [feminine noun] jungermanniale jungermanniales

Jungfrau
tanım: [noun] Jungfrau, mountain located in the Bernese Alps of southern Switzerland (height: 4158 meters)

Jungfraux
tanım: Jungfrau [noun] Jungfrau, mountain located in the Bernese Alps of southern Switzerland (height: 4158 meters)

jungien
tanım: [adjective] Jungian, of or pertaining to Carl Jung or his teachings and theories (Swiss psychologist)

jungiens
tanım: jungien [adjective] Jungian, of or pertaining to Carl Jung or his teachings and theories (Swiss psychologist)

jungle
tanım: [la] cengel& [feminine noun] jungle jungle, wilderness

jungle des villes
tanım: [feminine noun] jungle des villes concrete jungle

jungles
tanım: jungle [la] cengel& [feminine noun] jungle jungle, wilderness

Jungs
tanım: Jung [noun] Jung, Carl Jung (Swiss psychiatrist and psychologist, studied with Sigmund Freud and later developed his own psychological theories)

junior
tanım: küçük (kardeş); oğul; genç& [adjective] junior, younger; having a lower rank or position#[masculine noun] junior junior, younger person, one having a lower rank or position

juniors
tanım: junior küçük (kardeş); oğul; genç& [adjective] junior, younger; having a lower rank or position#[masculine noun] junior junior, younger person, one having a lower rank or position

Junishi
tanım: [masculine noun] Junishi Junishi

Junishis
tanım: Junishi [masculine noun] Junishi Junishi

junker
tanım: [masculine noun] junker Junker, Prussian aristocrat

junkers
tanım: junker [masculine noun] junker Junker, Prussian aristocrat

junkie
tanım: [feminine noun] junkie (Slang) junkie, one who uses drugs, one who is addicted to or craves something

junkies
tanım: junkie [feminine noun] junkie (Slang) junkie, one who uses drugs, one who is addicted to or craves something

Junon
tanım: [noun] Juno, goddess of marriage and wife of the god Jupiter (Roman Mythology)

Junons
tanım: Junon [noun] Juno, goddess of marriage and wife of the god Jupiter (Roman Mythology)

junte
tanım: [la] cunta& [feminine noun] junte junta, temporary ruling body established after a revolution (often comprised of military officers); troop, group

juntes
tanım: junte [la] cunta& [feminine noun] junte junta, temporary ruling body established after a revolution (often comprised of military officers); troop, group

jupe
tanım: [la] eteklik, etek& [feminine noun] jupe skirt, woman's garment which hangs down from the waist; section of a piece of clothing that hangs down from the waist

jupe à falbalas
tanım: [feminine noun] jupe à falbalas ra ra

jupe à godet
tanım: [feminine noun] jupe à godet gored skirt

jupe à godets
tanım: jupe à godet [feminine noun] jupe à godet gored skirt

jupe fendue derrière
tanım: yırtmaçlı etek

jupe fendue derrières
tanım: jupe fendue derrière yırtmaçlı etek

jupe-culotte
tanım: [feminine noun] jupe-culotte culottes, divided skirt

jupe-culottes
tanım: jupe-culotte [feminine noun] jupe-culotte culottes, divided skirt

jupes
tanım: jupe [la] eteklik, etek& [feminine noun] jupe skirt, woman's garment which hangs down from the waist; section of a piece of clothing that hangs down from the waist

Jupiter
tanım: [masculine noun] Jupiter Jove, Jupiter, supreme Roman deity (Roman Mythology); planet Jupiter (Archaic), supreme Roman god (Roman mythology); 5th planet from the sun and the largest planet in the solar system (Astronomy)

jupitérien
tanım: [adjective] jovian

jupitériens
tanım: jupitérien [adjective] jovian

Jupiters
tanım: Jupiter [masculine noun] Jupiter Jove, Jupiter, supreme Roman deity (Roman Mythology); planet Jupiter (Archaic), supreme Roman god (Roman mythology); 5th planet from the sun and the largest planet in the solar system (Astronomy)

jupon
tanım: [le] iç eteklik, jüpon& [masculine noun] jupon petticoat, underskirt

jupons
tanım: jupon [le] iç eteklik, jüpon& [masculine noun] jupon petticoat, underskirt

Juppe
tanım: [noun] Juppe, family name; Alain Juppe (born 1945), French politician, former foreign minister of France

Juppes
tanım: Juppe [noun] Juppe, family name; Alain Juppe (born 1945), French politician, former foreign minister of France

Jura
tanım: [le] :& (I/E/O) Pas. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss& (I/E/O) Pas. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss& [masculine noun] Jura Jura, mountain range between Switzerland and France; Jurassic period (Geology); administrative district in eastern France

jurai
tanım: (Je) Pas. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Je) Pas. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

juraient
tanım: (Ils/Elles) Impar. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Ils/Elles) Impar. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

juraients
tanım: juraient (Ils/Elles) Impar. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Ils/Elles) Impar. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurais
tanım: jurai (Je) Pas. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Je) Pas. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurait
tanım: (I/E/O) Impar. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(I/E/O) Impar. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

juraits
tanım: jurait (I/E/O) Impar. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(I/E/O) Impar. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurâmes
tanım: (Nous) Pas. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Nous) Pas. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

Jurançon
tanım: [noun] Jurancon, city in France

Jurançons
tanım: Jurançon [noun] Jurancon, city in France

jurande
tanım: [feminine noun] jurande corporation, association of individuals legally authorized to act as an individual (Business)

jurandes
tanım: jurande [feminine noun] jurande corporation, association of individuals legally authorized to act as an individual (Business)

jurant
tanım: Part. Prés. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cussPart. Prés. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurants
tanım: jurant Part. Prés. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cussPart. Prés. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

Juras
tanım: Jura [le] :& (I/E/O) Pas. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss& (I/E/O) Pas. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss& [masculine noun] Jura Jura, mountain range between Switzerland and France; Jurassic period (Geology); administrative district in eastern France

jurasse
tanım: (Je) Impar. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Je) Impar. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurassent
tanım: (Ils/Elles) Impar. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Ils/Elles) Impar. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurassents
tanım: jurassent (Ils/Elles) Impar. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Ils/Elles) Impar. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurasses
tanım: jurasse (Je) Impar. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Je) Impar. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurassiez
tanım: (Vous) Impar. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Vous) Impar. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurassions
tanım: (Nous) Impar. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Nous) Impar. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurassique
tanım: [adjective] Jurassic, pertaining to the Jurassic period, of or pertaining to the second period of the Mesozoic Era (Geology)

jurassiques
tanım: jurassique [adjective] Jurassic, pertaining to the Jurassic period, of or pertaining to the second period of the Mesozoic Era (Geology)

jurat
tanım: [masculine noun] jurat jurat, certificate attached to an affidavit (Law); civil officer, magistrate

jurât
tanım: (I/E/O) Impar. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(I/E/O) Impar. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurâtes
tanım: (Vous) Pas. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Vous) Pas. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

juratoire
tanım: [adjective] juratory, pertaining to a vow or oath

juratoires
tanım: juratoire [adjective] juratory, pertaining to a vow or oath

jurats
tanım: jurat [masculine noun] jurat jurat, certificate attached to an affidavit (Law); civil officer, magistrate

jurâts
tanım: jurât (I/E/O) Impar. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(I/E/O) Impar. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jure
tanım: (Je) Prés., (I/E/O) Prés., (Je) Prés. subj., (I/E/O) Prés. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Je) Prés., (I/E/O) Prés., (Je) Prés. subj., (I/E/O) Prés. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

juré
tanım: ant içmiş, yeminli& Part. Pas. m.s - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss& Part. Pas. m.s - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss& [adjective] sworn, avowed#[masculine noun] juré juror, member of a jury, jury

jurée
tanım: Part. Pas. f.s - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cussPart. Pas. f.s - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss& [feminine noun] jurée jurywoman, female member of a jury

jurées
tanım: jurée Part. Pas. f.s - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cussPart. Pas. f.s - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss& [feminine noun] jurée jurywoman, female member of a jury

jurent
tanım: (Ils/Elles) Prés., (Ils/Elles) Prés. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Ils/Elles) Prés., (Ils/Elles) Prés. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurents
tanım: jurent (Ils/Elles) Prés., (Ils/Elles) Prés. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Ils/Elles) Prés., (Ils/Elles) Prés. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurer
tanım: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak& [verb] swear, cuss

jurer de faire
tanım: [verb] vow

jurer de faires
tanım: jurer de faire [verb] vow

jurer de renoncer à
tanım: [verb] swear off

jurer de renoncer às
tanım: jurer de renoncer à [verb] swear off

jurera
tanım: (I/E/O) Fut - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(I/E/O) Fut - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurerai
tanım: (Je) Fut - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Je) Fut - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jureraient
tanım: (Ils/Elles) Cond - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Ils/Elles) Cond - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jureraients
tanım: jureraient (Ils/Elles) Cond - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Ils/Elles) Cond - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurerais
tanım: jurerai (Je) Fut - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Je) Fut - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurerait
tanım: (I/E/O) Cond - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(I/E/O) Cond - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jureraits
tanım: jurerait (I/E/O) Cond - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(I/E/O) Cond - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jureras
tanım: jurera (I/E/O) Fut - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(I/E/O) Fut - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurèrent
tanım: (Ils/Elles) Pas. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Ils/Elles) Pas. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurèrents
tanım: jurèrent (Ils/Elles) Pas. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Ils/Elles) Pas. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurerez
tanım: (Vous) Fut - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Vous) Fut - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jureriez
tanım: (Vous) Cond - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Vous) Cond - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurerions
tanım: (Nous) Cond - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Nous) Cond - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurerons
tanım: (Nous) Fut - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Nous) Fut - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jureront
tanım: (Ils/Elles) Fut - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Ils/Elles) Fut - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jureronts
tanım: jureront (Ils/Elles) Fut - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Ils/Elles) Fut - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurers
tanım: jurer ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak& [verb] swear, cuss

jures
tanım: jure (Je) Prés., (I/E/O) Prés., (Je) Prés. subj., (I/E/O) Prés. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Je) Prés., (I/E/O) Prés., (Je) Prés. subj., (I/E/O) Prés. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurés
tanım: juré ant içmiş, yeminli& Part. Pas. m.s - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss& Part. Pas. m.s - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss& [adjective] sworn, avowed#[masculine noun] juré juror, member of a jury, jury

jurez
tanım: (Vous) Prés. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Vous) Prés. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

juridiction
tanım: [la] yargılama yetkisi; yargılama alanı; yargılama kurulu& [feminine noun] juridiction jurisdiction, judicature

juridiction d'appel
tanım: [feminine noun] juridiction d'appel appellate jurisdiction

juridiction d'appels
tanım: juridiction d'appel [feminine noun] juridiction d'appel appellate jurisdiction

juridiction de premier degré
tanım: [feminine noun] juridiction de premier degré court of first instance

juridiction de premier degrés
tanım: juridiction de premier degré [feminine noun] juridiction de premier degré court of first instance

juridiction de second degré
tanım: [feminine noun] juridiction de second degré appellate court

juridiction de second degrés
tanım: juridiction de second degré [feminine noun] juridiction de second degré appellate court

juridiction d'exception
tanım: [feminine noun] juridiction d'exception special court

juridiction d'exceptions
tanım: juridiction d'exception [feminine noun] juridiction d'exception special court

juridiction militaire
tanım: [feminine noun] juridiction militaire military court

juridiction militaires
tanım: juridiction militaire [feminine noun] juridiction militaire military court

juridictionnel
tanım: [adjective] jurisdictional, dealing with the administration of justice, pertaining to the range of authority

juridictionnels
tanım: juridictionnel [adjective] jurisdictional, dealing with the administration of justice, pertaining to the range of authority

juridictions
tanım: juridiction [la] yargılama yetkisi; yargılama alanı; yargılama kurulu& [feminine noun] juridiction jurisdiction, judicature

juridique
tanım: tüzel, adli; türel, hukuki& [adjective] legal, of or pertaining to the law, according to law; jural (Law); juridical

juridiquement
tanım: hukuk yönünden, yasal olarak& [adverb] legally, juridically

juridiquements
tanım: juridiquement hukuk yönünden, yasal olarak& [adverb] legally, juridically

juridiques
tanım: juridique tüzel, adli; türel, hukuki& [adjective] legal, of or pertaining to the law, according to law; jural (Law); juridical

juridisme
tanım: [masculine noun] juridisme legalism, obsessive adherence to rules; pedantry; doctrine that salvation is gained through good works (Christianity)

juridismes
tanım: juridisme [masculine noun] juridisme legalism, obsessive adherence to rules; pedantry; doctrine that salvation is gained through good works (Christianity)

juriez
tanım: (Vous) Impar., (Vous) Prés. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Vous) Impar., (Vous) Prés. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurions
tanım: (Nous) Impar., (Nous) Prés. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss(Nous) Impar., (Nous) Prés. subj. - jurer: ant içmek, yemin etmek; sövmek, küfretmek; uymamak, sırıtmak+[verb] swear, cuss

jurisconsulte
tanım: [le] hukukçu& [masculine noun] jurisconsulte jurisconsult, legal advisor; expert in civil law

jurisconsultes
tanım: jurisconsulte [le] hukukçu& [masculine noun] jurisconsulte jurisconsult, legal advisor; expert in civil law

jurisprudence
tanım: [la] hukuk bilimi; mahkeme görüşü& [feminine noun] jurisprudence jurisprudence, science of law, legal system

jurisprudences
tanım: jurisprudence [la] hukuk bilimi; mahkeme görüşü& [feminine noun] jurisprudence jurisprudence, science of law, legal system

jurisprudentiel
tanım: [adjective] jurisprudential, of or pertaining to jurisprudence

jurisprudentiels
tanım: jurisprudentiel [adjective] jurisprudential, of or pertaining to jurisprudence

juriste
tanım: [le] hukukçu& [masculine noun] juriste jurist, lawyer; legalist, solicitor; legal expert

juristes
tanım: juriste [le] hukukçu& [masculine noun] juriste jurist, lawyer; legalist, solicitor; legal expert

juristique
tanım: [adjective] juristic, juristical

juristiques
tanım: juristique [adjective] juristic, juristical

juron
tanım: [le] sövgü, küfür; ant& [masculine noun] juron swearword, curse, abuse, profanity

jurons
tanım: juron [le] sövgü, küfür; ant& [masculine noun] juron swearword, curse, abuse, profanity

jury
tanım: [le] jüri; seçici kurul& [masculine noun] jury board of examiners, jury, panel

jury d'entretien
tanım: [masculine noun] jury d'entretien panel

jury d'entretiens
tanım: jury d'entretien [masculine noun] jury d'entretien panel

jury d'examen
tanım: [masculine noun] jury d'examen examining board

jury d'examens
tanım: jury d'examen [masculine noun] jury d'examen examining board

jury d'exposition
tanım: [masculine noun] jury d'exposition hanging committee

jury d'expositions
tanım: jury d'exposition [masculine noun] jury d'exposition hanging committee

juryo
tanım: [masculine noun] juryo Juryo, second highest division in professional Japanese sumo wrestling

juryos
tanım: juryo [masculine noun] juryo Juryo, second highest division in professional Japanese sumo wrestling

jurys
tanım: jury [le] jüri; seçici kurul& [masculine noun] jury board of examiners, jury, panel

jus
tanım: ju jujitsu, Japanese method of self-defense which does not make use of weapons

jus d'ananas
tanım: [masculine noun] jus d'ananas pineapple juce

jus de citron vert
tanım: [masculine noun] jus de citron vert lime

jus de citron verts
tanım: jus de citron vert [masculine noun] jus de citron vert lime

jus de fruit
tanım: meyve suyu

jus de fruit glacé
tanım: [masculine noun] jus de fruit glacé sherbet

jus de fruit glacés
tanım: jus de fruit glacé [masculine noun] jus de fruit glacé sherbet

jus de fruits
tanım: jus de fruit meyve suyu

jus de la vigne
tanım: şarap

jus de la vignes
tanım: jus de la vigne şarap

jus de tomates
tanım: domates suyu

jus de viande
tanım: et suyu

jus de viandes
tanım: jus de viande et suyu

jus d'orange
tanım: [masculine noun] jus d'orange orange juice

jus d'oranges
tanım: jus d'orange [masculine noun] jus d'orange orange juice

jusant
tanım: [le] denizin çekilmesi, inme& [masculine noun] jusant reflux, ebb, backflow, receding flow

jusants
tanım: jusant [le] denizin çekilmesi, inme& [masculine noun] jusant reflux, ebb, backflow, receding flow

jusqu’à atteindre l’absurdité
tanım: to the point of absurdity

jusqu’à atteindre l’absurdités
tanım: jusqu’à atteindre l’absurdité to the point of absurdity

jusqu'à
tanım: [adverb] even, yet, still#[conjunction] as far as, as much as, until#[preposition] to, until, up to; till, over

jusqu'à ce que
tanım: inceye kadar& [conjunction] till, until

jusqu'à ce ques
tanım: jusqu'à ce que inceye kadar& [conjunction] till, until

jusqu'à haut degré
tanım: [adjective] extent

jusqu'à haut degrés
tanım: jusqu'à haut degré [adjective] extent

jusqu'à hier
tanım: [adverb] till yesterday, until yesterday

jusqu'à hiers
tanım: jusqu'à hier [adverb] till yesterday, until yesterday

jusqu'à la fin
tanım: [adverb] till the end, up to the hilt

jusqu'à la fins
tanım: jusqu'à la fin [adverb] till the end, up to the hilt

jusqu'à la moelle des os
tanım: iliklerine kadar

jusqu'à maintenant
tanım: [adverb] till now, up to now

jusqu'à maintenants
tanım: jusqu'à maintenant [adverb] till now, up to now

jusqu'à mon dernier souffle
tanım: [adverb] to my dying day, as long as I live

jusqu'à mon dernier souffles
tanım: jusqu'à mon dernier souffle [adverb] to my dying day, as long as I live

jusqu'à nouvel avis
tanım: until further notice, until a future announcement is made

jusqu'à nouvel ordre
tanım: yeni bir emre kadar& [adverb] till further notice, until further notice

jusqu'à nouvel ordres
tanım: jusqu'à nouvel ordre yeni bir emre kadar& [adverb] till further notice, until further notice

jusqu'à présent
tanım: şimdiye kadar& [adverb] up to now, till now

jusqu'à présents
tanım: jusqu'à présent şimdiye kadar& [adverb] up to now, till now

jusqu'à quand
tanım: [adverb] till when, how long

jusqu'à quands
tanım: jusqu'à quand [adverb] till when, how long

jusqu'à quel point
tanım: how far?

jusqu'à quel points
tanım: jusqu'à quel point how far?

jusqu'à tard
tanım: [adverb] till late, until late

jusqu'à tards
tanım: jusqu'à tard [adverb] till late, until late

jusqu'alors
tanım: [adverb] hitherto, until now

jusqu'às
tanım: jusqu'à [adverb] even, yet, still#[conjunction] as far as, as much as, until#[preposition] to, until, up to; till, over

jusqu'au bord
tanım: [adverb] to the brim

jusqu'au bords
tanım: jusqu'au bord [adverb] to the brim

jusqu'au bout
tanım: [adverb] through, whole-heartedly, to the bitter end

Jusqu'au bout du rêve
tanım: Field of Dreams, 1989 film starring Kevin Costner

Jusqu'au bout du rêves
tanım: Jusqu'au bout du rêve Field of Dreams, 1989 film starring Kevin Costner

jusqu'au bouts
tanım: jusqu'au bout [adverb] through, whole-heartedly, to the bitter end

jusqu'au cou
tanım: [adverb] up to the hilt

jusqu'au cous
tanım: jusqu'au cou [adverb] up to the hilt

jusqu'aujourd'hui
tanım: [adverb] until today, till today

jusqu'aujourd'huis
tanım: jusqu'aujourd'hui [adverb] until today, till today

jusque
tanım: [adverb] to, toward the previous condition, in accordance with#[preposition] while, until (Archaic)

jusque à
tanım: e dek, -e kadar

jusque à présent
tanım: şimdiye kadar

jusque à présents
tanım: jusque à présent şimdiye kadar

jusque às
tanım: jusque à e dek, -e kadar

jusque-là
tanım: o zamana kadar& [adverb] till now, up to now, thus far, till then, yet, up to there

jusque-làs
tanım: jusque-là o zamana kadar& [adverb] till now, up to now, thus far, till then, yet, up to there

jusques
tanım: jusque [adverb] to, toward the previous condition, in accordance with#[preposition] while, until (Archaic)

jusquiame
tanım: [la] banotu& [feminine noun] jusquiame henbane, type of plant having poisonous and narcotic qualities

jusquiames
tanım: jusquiame [la] banotu& [feminine noun] jusquiame henbane, type of plant having poisonous and narcotic qualities

jusqu'ici
tanım: şimdiye kadar& [adverb] up to here, till now, until now, up to now, so far, as far as here

jusqu'ici ça va
tanım: [adverb] so far so good

jusqu'ici ça vas
tanım: jusqu'ici ça va [adverb] so far so good

jusqu'ici rien de grave
tanım: [adverb] nothing serious so far

jusqu'ici rien de graves
tanım: jusqu'ici rien de grave [adverb] nothing serious so far

jusqu'icis
tanım: jusqu'ici şimdiye kadar& [adverb] up to here, till now, until now, up to now, so far, as far as here

jusqu'où
tanım: [pronoun] to which extent, how much

jusqu'oùs
tanım: jusqu'où [pronoun] to which extent, how much

jussif
tanım: [adjective] jussive, form or word which expresses a command (Grammar)

jussifs
tanım: jussif [adjective] jussive, form or word which expresses a command (Grammar)

Justa
tanım: [feminine noun] Justa Justa, female first name

Justas
tanım: Justa [feminine noun] Justa Justa, female first name

justaucorps
tanım: [le] (spor ve dansta giyilen) vücuda yapışık giysi& [masculine noun] justaucorps leotard, tight-fitting body suit (worn by dancers, gymnasts, etc.)

juste
tanım: adil, adaletli; haklı; doğru; yerinde, makul; dar, kısa & [masculine noun] Juste Juste, male first name#[adjective] just, fair, right, true; rightful, exact, accurate; appropriate, due, straightforward#[adverb] just, aright#[masculine noun] juste juste

juste à l'heure
tanım: [adverb] on time

juste à l'heures
tanım: juste à l'heure [adverb] on time

juste à temps
tanım: [adverb] in the nick of time

juste équitable
tanım: [adverb] rightly

juste équitables
tanım: juste équitable [adverb] rightly

juste milieu
tanım: [masculine noun] juste milieu golden mean

juste milieux
tanım: juste milieu [masculine noun] juste milieu golden mean

juste toucher
tanım: [verb] snick

juste touchers
tanım: juste toucher [verb] snick

justement
tanım: adaletle; tamamı tamamına& [adverb] justly, rightly, exactly

justements
tanım: justement adaletle; tamamı tamamına& [adverb] justly, rightly, exactly

justes
tanım: juste adil, adaletli; haklı; doğru; yerinde, makul; dar, kısa & [masculine noun] Juste Juste, male first name#[adjective] just, fair, right, true; rightful, exact, accurate; appropriate, due, straightforward#[adverb] just, aright#[masculine noun] juste juste

justesse
tanım: [la] doğruluk, yanlışsızlık& [feminine noun] justesse accuracy, exactness, rightness; pertinence, sureness; appropriateness, aptness, propriety; nicety

justesses
tanım: justesse [la] doğruluk, yanlışsızlık& [feminine noun] justesse accuracy, exactness, rightness; pertinence, sureness; appropriateness, aptness, propriety; nicety

justice
tanım: [la] tüze, adalet; hak; yargılama; doğruluk & [feminine noun] justice fairness, justice, law, judicature, justness

justices
tanım: justice [la] tüze, adalet; hak; yargılama; doğruluk & [feminine noun] justice fairness, justice, law, judicature, justness

justiciabilité
tanım: [feminine noun] justiciabilité justiciability, capability of being tried in a court of law, capability of being settled judicially

justiciabilités
tanım: justiciabilité [feminine noun] justiciabilité justiciability, capability of being tried in a court of law, capability of being settled judicially

justiciable
tanım: yargılanabilir& [adjective] justiciable, able to be settled judicially, able to be tried in a court of law

justiciables
tanım: justiciable yargılanabilir& [adjective] justiciable, able to be settled judicially, able to be tried in a court of law

justicialisme
tanım: [masculine noun] justicialisme justicialism

justicialismes
tanım: justicialisme [masculine noun] justicialisme justicialism

justicialiste
tanım: [masculine noun] justicialiste justicialist

justicialistes
tanım: justicialiste [masculine noun] justicialiste justicialist

justicier
tanım: [le] [la] adaleti uygulayan kişi, adaletsever& [masculine noun] justicier justiciary, position or duties of a justiciar, office of a high court judge in medieval England

justiciers
tanım: justicier [le] [la] adaleti uygulayan kişi, adaletsever& [masculine noun] justicier justiciary, position or duties of a justiciar, office of a high court judge in medieval England

justifia
tanım: (I/E/O) Pas. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(I/E/O) Pas. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiable
tanım: temize çıkabilir; haklı görülebilir, mazur görülebilir& [adjective] justifiable, accountable; vindicatory, warrantable

justifiablement
tanım: [adverb] justifiably, in a justifiable manner, defensibly

justifiablements
tanım: justifiablement [adverb] justifiably, in a justifiable manner, defensibly

justifiables
tanım: justifiable temize çıkabilir; haklı görülebilir, mazur görülebilir& [adjective] justifiable, accountable; vindicatory, warrantable

justifiai
tanım: (Je) Pas. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Je) Pas. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiaient
tanım: (Ils/Elles) Impar. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Ils/Elles) Impar. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiaients
tanım: justifiaient (Ils/Elles) Impar. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Ils/Elles) Impar. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiais
tanım: justifiai (Je) Pas. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Je) Pas. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiait
tanım: (I/E/O) Impar. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(I/E/O) Impar. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiaits
tanım: justifiait (I/E/O) Impar. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(I/E/O) Impar. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiâmes
tanım: (Nous) Pas. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Nous) Pas. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiant
tanım: Part. Prés. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiatePart. Prés. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate& [adjective] justificative, justificatory

justifiants
tanım: justifiant Part. Prés. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiatePart. Prés. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate& [adjective] justificative, justificatory

justifias
tanım: justifia (I/E/O) Pas. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(I/E/O) Pas. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiasse
tanım: (Je) Impar. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Je) Impar. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiassent
tanım: (Ils/Elles) Impar. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Ils/Elles) Impar. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiassents
tanım: justifiassent (Ils/Elles) Impar. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Ils/Elles) Impar. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiasses
tanım: justifiasse (Je) Impar. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Je) Impar. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiassiez
tanım: (Vous) Impar. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Vous) Impar. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiassions
tanım: (Nous) Impar. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Nous) Impar. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiât
tanım: (I/E/O) Impar. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(I/E/O) Impar. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiâtes
tanım: (Vous) Pas. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Vous) Pas. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiâts
tanım: justifiât (I/E/O) Impar. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(I/E/O) Impar. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justificateur
tanım: [adjective] justifying, justificative, justificatory

justificateurs
tanım: justificateur [adjective] justifying, justificative, justificatory

justificatif
tanım: doğrulayıcı; ispat edici, kanıtlayıcı& [adjective] justificative, justificatory; supporting, relevant#[masculine noun] justificatif justification, explanation, supporting proof

justificatifs
tanım: justificatif doğrulayıcı; ispat edici, kanıtlayıcı& [adjective] justificative, justificatory; supporting, relevant#[masculine noun] justificatif justification, explanation, supporting proof

justification
tanım: [la] ispat, ispat etme; haklı çıkarma, temize çıkarma& [feminine noun] justification justification, apology, excuse; explanation, substantiation, vindication

justifications
tanım: justification [la] ispat, ispat etme; haklı çıkarma, temize çıkarma& [feminine noun] justification justification, apology, excuse; explanation, substantiation, vindication

justifie
tanım: (Je) Prés., (I/E/O) Prés., (Je) Prés. subj., (I/E/O) Prés. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Je) Prés., (I/E/O) Prés., (Je) Prés. subj., (I/E/O) Prés. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifié
tanım: Part. Pas. m.s - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiatePart. Pas. m.s - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate& [adjective] righteous, justified, defended

justifiée
tanım: Part. Pas. f.s - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiatePart. Pas. f.s - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiées
tanım: justifiée Part. Pas. f.s - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiatePart. Pas. f.s - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifient
tanım: (Ils/Elles) Prés., (Ils/Elles) Prés. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Ils/Elles) Prés., (Ils/Elles) Prés. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifients
tanım: justifient (Ils/Elles) Prés., (Ils/Elles) Prés. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Ils/Elles) Prés., (Ils/Elles) Prés. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifier
tanım: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek & [verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifier à droite
tanım: [verb] right justify

justifier à droites
tanım: justifier à droite [verb] right justify

justifier de
tanım: ispat etmek& [verb] prove

justifier des
tanım: justifier de ispat etmek& [verb] prove

justifier par arguments fallacieux
tanım: [verb] whitewash

justifiera
tanım: (I/E/O) Fut - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(I/E/O) Fut - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifierai
tanım: (Je) Fut - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Je) Fut - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifieraient
tanım: (Ils/Elles) Cond - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Ils/Elles) Cond - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifieraients
tanım: justifieraient (Ils/Elles) Cond - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Ils/Elles) Cond - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifierais
tanım: justifierai (Je) Fut - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Je) Fut - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifierait
tanım: (I/E/O) Cond - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(I/E/O) Cond - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifieraits
tanım: justifierait (I/E/O) Cond - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(I/E/O) Cond - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifieras
tanım: justifiera (I/E/O) Fut - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(I/E/O) Fut - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifièrent
tanım: (Ils/Elles) Pas. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Ils/Elles) Pas. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifièrents
tanım: justifièrent (Ils/Elles) Pas. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Ils/Elles) Pas. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifierez
tanım: (Vous) Fut - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Vous) Fut - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifieriez
tanım: (Vous) Cond - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Vous) Cond - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifierions
tanım: (Nous) Cond - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Nous) Cond - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifierons
tanım: (Nous) Fut - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Nous) Fut - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifieront
tanım: (Ils/Elles) Fut - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Ils/Elles) Fut - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifieronts
tanım: justifieront (Ils/Elles) Fut - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Ils/Elles) Fut - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiers
tanım: justifier aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek & [verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifies
tanım: justifie (Je) Prés., (I/E/O) Prés., (Je) Prés. subj., (I/E/O) Prés. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Je) Prés., (I/E/O) Prés., (Je) Prés. subj., (I/E/O) Prés. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiés
tanım: justifié Part. Pas. m.s - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiatePart. Pas. m.s - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate& [adjective] righteous, justified, defended

justifiez
tanım: (Vous) Prés. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Vous) Prés. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiiez
tanım: (Vous) Impar., (Vous) Prés. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Vous) Impar., (Vous) Prés. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifiions
tanım: (Nous) Impar., (Nous) Prés. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Nous) Impar., (Nous) Prés. subj. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

justifions
tanım: (Nous) Prés. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate(Nous) Prés. - justifier: aklamak, temize çıkarmak; haklı göstermek; ispat etmek +[verb] justify, vindicate, excuse; account for, confirm, warrant; substantiate

Justin
tanım: [noun] Justin, male first name

Justine
tanım: [feminine noun] Justine Justine, female first name

Justines
tanım: Justine [feminine noun] Justine Justine, female first name

justinien
tanım: [adjective] Justinianean, of the Byzantine dynasty; of Justinian I (Byzantine emperor)

justiniens
tanım: justinien [adjective] Justinianean, of the Byzantine dynasty; of Justinian I (Byzantine emperor)

Justinius
tanım: [noun] Justinian I, "Justinian the Great" (AD 483-565), Byzantine emperor

Justins
tanım: Justin [noun] Justin, male first name

Justitia
tanım: [noun] Justitia, goddess of justice portrayed as a blindfolded woman holding scales and a sword (Roman Mythology)

Justitias
tanım: Justitia [noun] Justitia, goddess of justice portrayed as a blindfolded woman holding scales and a sword (Roman Mythology)

jute
tanım: [le] kendir, kenevir& [masculine noun] jute jute, strong fiber from an East Indian plant that is used to make sacking and cordage

juter
tanım: (meyve) sulanmak, su çıkarmak& [verb] juice, squeeze out

juters
tanım: juter (meyve) sulanmak, su çıkarmak& [verb] juice, squeeze out

jutes
tanım: jute [le] kendir, kenevir& [masculine noun] jute jute, strong fiber from an East Indian plant that is used to make sacking and cordage

juteusement
tanım: [adverb] juicily, profitably, sensationally

juteusements
tanım: juteusement [adverb] juicily, profitably, sensationally

juteux
tanım: sulu (yemiş\et vb)& [adjective] juicy, filled with juice, containing juice

jutosité
tanım: [feminine noun] jutosité juiciness, succulence, quality of being juicy

jutosités
tanım: jutosité [feminine noun] jutosité juiciness, succulence, quality of being juicy

juvénile
tanım: gençlik+& [adjective] juvenile, youthful, young

juvéniles
tanım: juvénile gençlik+& [adjective] juvenile, youthful, young

juvénilité
tanım: [la] gençlik& [feminine noun] juvénilité juvenility, youthfulness

juvénilités
tanım: juvénilité [la] gençlik& [feminine noun] juvénilité juvenility, youthfulness

juxtalinéaire
tanım: [adjective] juxtalinear

juxtalinéaires
tanım: juxtalinéaire [adjective] juxtalinear

juxtaposable
tanım: [adjective] juxtaposable

juxtaposables
tanım: juxtaposable [adjective] juxtaposable

juxtaposer
tanım: yan yana koymak, sıralamak& [verb] juxtapose, place side by side (especially in order to compare)

juxtaposers
tanım: juxtaposer yan yana koymak, sıralamak& [verb] juxtapose, place side by side (especially in order to compare)

juxtaposition
tanım: [la] yan yana koyma, sıralama& [feminine noun] juxtaposition juxtaposition, act of placing side by side (especially in order to compare)

juxtapositions
tanım: juxtaposition [la] yan yana koyma, sıralama& [feminine noun] juxtaposition juxtaposition, act of placing side by side (especially in order to compare)