лиц{[']}о{[/']}с.
1) (часть головы) yüz, çehre
2) перен. (отличительные черты) kişilik; çehre
полит[']и[/']ческое лиц[']о[/'] [']а[/']втора — yazarın siyasi kişiliği
не им[']е[/']ть своег[']о[/'] лиц[']а[/'] — kişilik sahibi olmamak
3) (человек) kişi, şahıs(hsı), zat; sima
ч[']а[/']стное лиц[']о[/'] — özel kişi
физ[']и[/']ческое лиц[']о[/'] — юр. gerçek kişi
лица своб[']о[/']дных проф[']е[/']ссий — serbest meslek sahipleri/erbabı
4) (лицевая сторона) yüz
5) грам., kişi
ром[']а[/']н нап[']и[/']сан от п[']е[/']рвого лиц[']а[/'] — roman birinci kişi ağzından yazılmıştır
•
◊ в лиц[']е[/'] кого-либо — şahsında
◊ от лиц[']а[/'] кого-чего-либо — adına
◊ [пр[']я[/']мо] в лиц[']о[/'] кому-либо — birinin yüzüne karşı
◊ быть к лиц[']у[/'] кому-либо — yakışmak; gitmek
◊ [']э[/']та шл[']я[/']па ей к лиц[']у[/'] — bu şapka ona yakışıyor/gidiyor
◊ теб[']е[/'] оп[']а[/']здывать не к лиц[']у[/'] — geç kalmak sana yakışmaz
◊ на нём лиц[']а[/'] нет — onda bet beniz kalmadı
◊ столкн[']у[/']ться лиц[']о[/']м к лиц[']у[/'] с чем-либо — bir şeyle yüz yüze/karşı karşıya gelmek
◊ п[']е[/']ред лиц[']о[/']м суд[']а[/'] — hakimler karşısında/huzurunda
◊ знать кого-либо в лиц[']о[/'] — şahsen tanımak