игр{[']}а{[/']}ж.
1) oyun; parti (партия)
2) (исполнение) oynama; çalma, icra (на музыкальном инструменте)
сл[']у[/']шать игр[']у[/'] на скр[']и[/']пке — keman dinlemek
3) oynaşma
игр[']а[/'] с[']о[/']лнечного св[']е[/']та на пов[']е[/']рхности вод[']ы[/'] — güneş ışıklarının su yüzündeki/üzerindeki oynaşması
4) театр. oynayış, oyunculuk
усп[']е[/']шная игр[']а[/'] — başarılı oyunculuk
5) (интриги) entrika, oyun, tertip(bi)
•
◊ игр[']а[/'] слов — kelime oyunu
◊ биржев[']а[/']я игр[']а[/'] — borsa oyunu
◊ проигр[']а[/']ть игр[']у[/'] — partiyi kaybetmek
◊ игр[']а[/'] судьб[']ы[/'] — kaderin cilvesi
◊ игр[']а[/'] не ст[']о[/']ит свеч — astarı yüzünden pahalı