деньм.
1) gün
до вчер[']а[/']шнего дня — düne kadar/değin
[']о[/']тпуск на пять дн[']е[/']й — beş günlük izin
по[']е[/']хать на три дня — üç günlüğüne/üç gün için gitmek
по[']е[/']хать на день — (без ночёвки) günübirlik gitmek
за день — (в продолжение дня) bir gün içinde
в [']э[/']тот/в тот день о — gün
с к[']а[/']ждым днём — her geçen gün
по сей день — bugüne kadar
2) дни мн. ч. zaman, sıra; çağ
в н[']а[/']ши дни — günümüzde, zamanımızda
в дни войн[']ы[/'] — savaş sırasında
Евр[']о[/']па н[']а[/']ших дн[']е[/']й — günümüz Avrupası
•
◊ день ото дн[']я[/'] — günden güne
◊ ег[']о[/'] дни сочтен[']ы[/'] — günleri sayılı
◊ [и] день и ночь — gece gündüz, geceli gündüzlü
◊ в од[']и[/']н прекр[']а[/']сный день — günün birinde
◊ сред[']и[/']/средь б[']е[/']ла дня — güpegündüz