mściwie
adv. grad. [odgrażać, spojrzeć, myśleć] vengefully, vindictively

mściwość
f sgt książk. vindictiveness mściwość zamiarów/planów/myśli the vindictiveness of sb's intentions/plans/ideas

mściwy
adv. [osoba, charakter, plan, zamiar] vindictive, vengeful z mściwą satysfakcją patrzył na jej porażkę he watched her fail with vindictive satisfication, he gloated over her failure nie bez mściwej satysfakcji not without vindictive relish

mścić
impf vt książk. to avenge [osobę, zniewagi, śmierć] pomścić mścić się 1. (brać odwet) to avenge a. revenge oneself, to take vengeance a. (one's) revenge (na kimś za coś on sb for sth) mścić się na kimś za znęcanie/docinki to get revenge on sb for their bullying/taunts mścić się za śmierć brata to avenge one's brother's death zemścić się 2. (mieć przykre następstwa) to take its toll, to rebound (na kimś on sb) (odnosić odwrotny skutek) to backfire (na kimś on sb) mszczą się na nim próby skompromitowania przeciwnika his attempts to discredit his rival are backfiring on him mści się na niej teraz rezerwa wobec kolegów her coldness toward her colleagues is rebounding on her now brak snu mści się prędzej czy później (a) lack of sleep takes its toll sooner or later zemścić się