dźgnąć
pf - dźg|ać impf (dźgnęła, dźgnęli - dźgam) vt 1. (poważnie zranić) to stab (czymś with sth) 2. (ukłuć) to jab (czymś with sth) dźgnął konia ostrogą he spurred his horse 3. (uderzyć) to poke (czymś with sth) to prod (czymś with sth) dźgnąć kogoś w bok/w brzuch to poke a. prod sb in the side/in the belly dźgnął mnie łokciem w żebro he poked a. jabbed me in the ribs with his elbow dźgnął ją palcem w oko he poked her in the eye with his finger dźgnąć się - dźgać się 1. (poważnie zranić siebie samego) to stab oneself (czymś with sth) (ukłuć się) to jab oneself (czymś with sth) (uderzyć się) to poke oneself (czymś with sth) dźgnąć się o coś to bang into sth dźgnęła się boleśnie o kant stołu she banged into the table edge painfully 2. (poważnie zranić jeden drugiego) to stab one another (czymś with sth) (ukłuć jeden drugiego) to jab one another (czymś with sth) (uderzyć jeden drugiego) to poke one another (czymś with sth) uczniowe dźgali się łokciami the pupils poked one another with their elbows

dźwig
m (G dźwigu) 1. (na budowie, portowy) crane 2. Techn. (winda) lift GB, elevator US dźwig towarowy a goods lift, a freight elevator

dźwigar
m (G dźwigaru a. dźwigara) Budow. girder

dźwigarowy
adv. Budow. girder attr. konstrukcja dźwigarowa girder construction

dźwigać
1. impf dźwignąć 2. impf vt 1. (nieść) to carry, to lug lekarz zabronił mi dźwigać the doctor said I can't lift anything (heavy) dokąd dźwigasz te walizki where are you lugging those suitcases? sanitariusze dźwigali na ramionach żołnierza the orderlies were carrying a soldier on their shoulders 2. przen. (doświadczać) to bear wszyscy dźwigamy w sobie winę we all bear the burden of guilt dźwigała na sobie wielką odpowiedzialność she carried the weight of great responsibility

dźwigienka
f dem. (small) lever przesunąć dźwigienkę to shift a lever

dźwignia
f (Gpl dźwigni) 1. (rączka) lever dźwignia zmiany biegów a gear lever GB, a gear shift US dźwignia hamulca a brake lever przesunąć dźwignię to shift a lever zablokować dźwignię to block a lever 2. przen. (czynnik, który przyśpiesza rozwój) lever, mainspring konkurencja jest dźwignią wzrostu produkcji competition is the driving force of production growth reklama dźwignią handlu advertising is the mainspring of commerce 3. Techn. lever dźwignia jednostronna second-class lever

dźwigniowy
adv. [przekładnia, przełącznik] lever attr.

dźwignąć
pf - dźwig|ać1 impf (dźwignęła, dźwignęli - dźwigam) vt 1. (podnieść) to lift nie mógł dźwignąć tego ciężaru he couldn't lift that heavy weight niemowlę dźwignęło główkę the baby lifted his head pod koniec trzeciego dnia marszu z trudem dźwigał nogi at the end of the third day of marching he could barely walk musiała dźwignąć ciężar samotnego macierzyństwa przen. she had to bear the burden of being a single parent 2. przen. (poprawić stan czegoś) to improve [oświatę, handel] dźwignąć kogoś z nędzy to lift sb out of poverty dźwignąć gospodarkę z kryzysu to lift the economy out of crisis dźwignąć miasto/dom z gruzów a. ruin to rebuild a city/house dźwignąć się - dźwigać się 1. (wstać) to rise ciężko dźwignął się z podłogi he rose (to his feet) from the floor with difficulty ranne zwierzę próbuje dźwignąć się na łapy the wounded animal is trying to stand up a. get up 2. przen. (poprawić się) dźwignąć się z nędzy/klęski to struggle out of poverty/to recover from defeat miasto/dom dźwiga się z gruzów a. ruin the city/house is being rebuilt

dźwigowy
adv. (mający związek z dźwigiem) lift attr. GB, elevator attr. US szyb dźwigowy a liftshaft GB, an elevator shaft US m (osoba obsługująca dźwig) crane operator (osoba obsługująca windę) lift operator a. attendant GB, elevator operator US

dźwięczeć
impf dźwięknąć

dźwięczny
adv. grad. 1. [okrzyk] resounding [głos, instrument muzyczny] resonant, sonorous [śmiech] ringing 2. Jęz. voiced spółgłoski dźwięczne voiced consonants

dźwięk
m (G dźwięku) 1. sound C/U czysty/przeraźliwy dźwięk a clear/shrill sound dźwięk telefonu the ring of a phone od dłuższego czasu nie dochodziły stamtąd żadne dźwięki no sound could be heard there for quite a long time piszczałka wydała ostry dźwięk the pipe gave (out) a high-pitched sound człowiek wydał z siebie jakiś dziwny dźwięk the man issued a strange sound stłumione dźwięki rozmowy muffled sounds of conversation 2. Fiz. sound C/U 3. Muz. (ton) tone C/U 4. Jęz. (speech) sound 5. sgt Komput., Radio, TV sound

dźwięknąć
pf - dźwię|czeć impf (dźwięknęła, dźwięknęli - dźwięczał) vi [alarm, dzwonek, sygnał] to sound, to go off [dzwon, dzwonek do drzwi] to ring [dzwoneczki, klucze, monety] to jingle alarm dźwięczy, gdy ktoś się zbliża the alarm sounds a. goes off whenever someone approaches alarm samochodowy zaczął przeraźliwie dźwięczeć the car alarm went off with a piercing noise jego słowa dźwięczą mi w uszach his words ring in my ears

dźwiękochłonność
f sgt (materiału, pomieszczenia) sound-absorbent quality a. nature

dźwiękochłonny
adv. sound-absorbent, soundproof całe studio było wyłożone materiałem dźwiękochłonnym the whole studio was lined with sound-absorbent a. soundproof material

dźwiękonaśladowczy
adv. [wyraz] onomatopoeic

dźwiękoszczelność
f sgt (drzwi, okna, pomieszczenia) soundproof quality

dźwiękoszczelny
adv. [drzwi, okna, pomieszczenie] soundproof

dźwiękowy
adv. [efekty, nagranie, fale] sound attr. ścieżka dźwiękowa filmu a soundtrack film dźwiękowy a talking film a. picture