uvula
['ju:vjëlë] n. anat. njerith, dërçikth.

(NJERITH m. 1. anat. Lapër e vogël mishi, që është si zgjatim i qiellzës së butë dhe që ndan zgavrën e gojës nga prapagoja. Me është skuqur njerithi. I ka rënë njerithi i është ulur njerithi më poshtë se zakonisht. 2. mospërf. Njeri i vogël nga trupi.)