Ulysses
[ju:'lisi:z] n. hist. Uliksi, Odisea (hero i mitologjisë greke); emër mashkulli.

MITOLOGJI f. sh. Tërësia e miteve të një populli; pasqyrimi fantastik i botës në ndërgjegjen e njerëzve në periudhat më të hershme të jetës së popujve si përpjekje e parë për të shpjeguar dukuritë e pakuptueshme të natyrës e të shoqërisë dhe si një nga elementet e çdo feje. Mitologjia ilire. Mitologjia greke (romake, egjiptiane, indiane, gjermane sllave).

ulama
['ju:lëma:] em.,fet. shih ulema

ulcer
['alsë:] n 1. mjek. ulcerë; gastric ulcer ulcerë e stomakut; mouth ulcer aftë. 2. fig. plagë; gangrenë (e shoqerisë)

• ulcer-like ['alsë: llaik] mb. mjek. ulceror; ulcerngjashëm
• ulcerate ['alsëreit] v. mjek 1. (plaga) ulcerohet, kthehet në ulcerë. 2. ulceroj
• ulcerated ['alsëreitid] mb. mjek. i ulceruar
• ulcerating ['alsëreiting] n. shih ulceration
• ulceration [alsë'reishën] n. mjek 1. ulcerim; formim ulcere. 2. ulcer
• ulcerative ['alsërëtiv] adj. mjek. i ulcerës
• ulcered ['alsëd] adj. mjek. i ulceruar
• ulcerogenic ['alsërou'xhenik] adj. mjek. i ulcerogjen (që mund të shkaktojë ulcer)
• ulcerous ['alsërës] adj. mjek. ulceroz; i ulcerës; me natyrë të ulcerës. • fig. i prishur; i gangrenizuar; korruptuar
• ulcerousness ['alsërësnis] n. mjek. të qenit ulceroz

(ULCERË f. sh. mjek. Puçërr që del në sipërfaqen e lëkurës ose në cipën e një organi dhe që mbyllet me vështirësi; sëmundje që shkaktohet nga dalja e këtyre puçrrave, sidomos në stomak. Ulcerë e re (e vjetër, kronike). Ulcerë e fshehtë. Ulcerë në stomak. Ka ulcerë. Vuan nga ulcera.)
(AFTË f. kryes. sh. 1. mjek. Fshikëz me lëng të bardhë a plagë e vogël, që del në cipën e gojës ose në gjuhë nga disa sëmundje. I bëhen (i dalin) afta. 2. veter. shih SHAP,~I II. Ethet e aftës. U bie afta.)

ulcer-like
['alsë: llaik] mb. mjek. ulceror; ulcerngjashëm

(ULCERË f. sh. mjek. Puçërr që del në sipërfaqen e lëkurës ose në cipën e një organi dhe që mbyllet me vështirësi; sëmundje që shkaktohet nga dalja e këtyre puçrrave, sidomos në stomak. Ulcerë e re (e vjetër, kronike). Ulcerë e fshehtë. Ulcerë në stomak. Ka ulcerë. Vuan nga ulcera.)

ulcerate
['alsëreit] v. mjek 1. (plaga) ulcerohet, kthehet në ulcerë. 2. ulceroj

• ulcerated ['alsëreitid] mb. mjek. i ulceruar
• ulcerating ['alsëreiting] n. shih ulceration
• ulceration [alsë'reishën] n. mjek 1. ulcerim; formim ulcere. 2. ulcer
• ulcerative ['alsërëtiv] adj. mjek. i ulcerës
• ulcer ['alsë:] n 1. mjek. ulcerë; gastric ulcer ulcerë e stomakut; mouth ulcer aftë. 2. fig. plagë; gangrenë (e shoqerisë)
• ulcer-like ['alsë: llaik] mb. mjek. ulceror; ulcerngjashëm
• ulcered ['alsëd] adj. mjek. i ulceruar
• ulcerogenic ['alsërou'xhenik] adj. mjek. i ulcerogjen (që mund të shkaktojë ulcer)
• ulcerous ['alsërës] adj. mjek. ulceroz; i ulcerës; me natyrë të ulcerës. • fig. i prishur; i gangrenizuar; korruptuar
• ulcerousness ['alsërësnis] n. mjek. të qenit ulceroz

(ULCERË f. sh. mjek. Puçërr që del në sipërfaqen e lëkurës ose në cipën e një organi dhe që mbyllet me vështirësi; sëmundje që shkaktohet nga dalja e këtyre puçrrave, sidomos në stomak. Ulcerë e re (e vjetër, kronike). Ulcerë e fshehtë. Ulcerë në stomak. Ka ulcerë. Vuan nga ulcera.)

ulcerated
['alsëreitid] mb. mjek. i ulceruar

(ULCERË f. sh. mjek. Puçërr që del në sipërfaqen e lëkurës ose në cipën e një organi dhe që mbyllet me vështirësi; sëmundje që shkaktohet nga dalja e këtyre puçrrave, sidomos në stomak. Ulcerë e re (e vjetër, kronike). Ulcerë e fshehtë. Ulcerë në stomak. Ka ulcerë. Vuan nga ulcera.)

ulcerating
['alsëreiting] n. shih ulceration

ulceration [alsë'reishën] n. mjek 1. ulcerim; formim ulcere. 2. ulcer

(ULCERË f. sh. mjek. Puçërr që del në sipërfaqen e lëkurës ose në cipën e një organi dhe që mbyllet me vështirësi; sëmundje që shkaktohet nga dalja e këtyre puçrrave, sidomos në stomak. Ulcerë e re (e vjetër, kronike). Ulcerë e fshehtë. Ulcerë në stomak. Ka ulcerë. Vuan nga ulcera.)

ulceration
[alsë'reishën] n. mjek 1. ulcerim; formim ulcere. 2. ulcer

(ULCERË f. sh. mjek. Puçërr që del në sipërfaqen e lëkurës ose në cipën e një organi dhe që mbyllet me vështirësi; sëmundje që shkaktohet nga dalja e këtyre puçrrave, sidomos në stomak. Ulcerë e re (e vjetër, kronike). Ulcerë e fshehtë. Ulcerë në stomak. Ka ulcerë. Vuan nga ulcera.)

ulcerative
['alsërëtiv] adj. mjek. i ulcerës

(ULCERË f. sh. mjek. Puçërr që del në sipërfaqen e lëkurës ose në cipën e një organi dhe që mbyllet me vështirësi; sëmundje që shkaktohet nga dalja e këtyre puçrrave, sidomos në stomak. Ulcerë e re (e vjetër, kronike). Ulcerë e fshehtë. Ulcerë në stomak. Ka ulcerë. Vuan nga ulcera.)

ulcered
['alsëd] adj. mjek. i ulceruar

(ULCERË f. sh. mjek. Puçërr që del në sipërfaqen e lëkurës ose në cipën e një organi dhe që mbyllet me vështirësi; sëmundje që shkaktohet nga dalja e këtyre puçrrave, sidomos në stomak. Ulcerë e re (e vjetër, kronike). Ulcerë e fshehtë. Ulcerë në stomak. Ka ulcerë. Vuan nga ulcera.)

ulcerogenic
['alsërou'xhenik] adj. mjek. i ulcerogjen (që mund të shkaktojë ulcer)

(ULCERË f. sh. mjek. Puçërr që del në sipërfaqen e lëkurës ose në cipën e një organi dhe që mbyllet me vështirësi; sëmundje që shkaktohet nga dalja e këtyre puçrrave, sidomos në stomak. Ulcerë e re (e vjetër, kronike). Ulcerë e fshehtë. Ulcerë në stomak. Ka ulcerë. Vuan nga ulcera.)

ulcerous
['alsërës] adj. mjek. ulceroz; i ulcerës; me natyrë të ulcerës. • fig. i prishur; i gangrenizuar; korruptuar

ulcerousness ['alsërësnis] n. mjek. të qenit ulceroz

(ULCERË f. sh. mjek. Puçërr që del në sipërfaqen e lëkurës ose në cipën e një organi dhe që mbyllet me vështirësi; sëmundje që shkaktohet nga dalja e këtyre puçrrave, sidomos në stomak. Ulcerë e re (e vjetër, kronike). Ulcerë e fshehtë. Ulcerë në stomak. Ka ulcerë. Vuan nga ulcera.)

ulcerousness
['alsërësnis] n. mjek. të qenit ulceroz

ulcerous ['alsërës] adj. mjek. ulceroz; i ulcerës; me natyrë të ulcerës. • fig. i prishur; i gangrenizuar; korruptuar

(ULCERË f. sh. mjek. Puçërr që del në sipërfaqen e lëkurës ose në cipën e një organi dhe që mbyllet me vështirësi; sëmundje që shkaktohet nga dalja e këtyre puçrrave, sidomos në stomak. Ulcerë e re (e vjetër, kronike). Ulcerë e fshehtë. Ulcerë në stomak. Ka ulcerë. Vuan nga ulcera.)

ule

-ule [jul] prapashtes em. (zvogëluese) capsule kapsulë; globule kokrrizë; pustule puçrrizë

ulema
['ulëmë, 'u:limë, u:lëma:, '(j)u:li:ma:] em.,fet. ulemë (vëllazëri e muslimanëve). • teolog mysliman

ulna
['alnë] n. anat. kockë e jashtme e parakrahut, kockë e bërrylit

ulnar
['alnë:] adj. anat. i kockës së bërrylit (pl. ulnae, ulnas)

ulster
['alstë:] n. kapotë; tallagan

(KAPOTË f. sh. 1. Pallto prej stofi të trashë, që vishet në dimër; pallto ushtarake. Kapotë e gjatë. Kapotë e hirtë. 2. tek. Mbulesë e metaltë, që hapet e mbyllet dhe mbron një mekanizëm nga pluhuri, nga shiu, aga lagështira etj. Kapota e motorit.)
(TALLAGAN m. sh. 1. Gunë e leshtë burrash, zakonisht e pangjyrë, me jakë dhe me mëngë të shkurtra që nuk vishen. Tallagan i murrmë (i zi, i bardhë). Tallagan i qëndisur. Mëngët e tallaganit. E mbante nën tallagan. Hodhi tallaganin krahëve (supeve). U mbulua (u mbështoll) me tallagan. 2. Pallto e gjatë burrash, pa mëngë ose me mëngë të rreme. * Ia la në tallagan e mashtroi, ia hodhi.)

ulterior
[al'ti:rië:] adj 1. i mëtejshëm; i mëpasmë, i mëvonshëm. 2. i përtejmë. 3. fig. i fshehtë; ulterior motive qëllim i fshehtë.

ulterior motive
[al'ti:rië:'moutiv] qëllim i fshehtë

ultima
['altëmë] adj. i fundit; ultima ratio mjet i fundit; zgjidhje e vetme (që mbetet)./-n. gram. rrokje fundore (e fjalës); fundor

ultimata
[altë'meit] n pl. i ultimatum

ultimate
['altimit/ 'altimët] adj.,n. -adj 1. përfundimtar, i fundit, final; ultimate hope shpresa e fundit; ultimate decision vendim përfundimtar (i formës së prerë); ultimate goal (end, purpose) synim përfundimtar. 2. i skajshëm, më i lartë, më i madh, suprem; ultimate sacrifice sakrificë supreme; ultimate insult fyerja më e madhe. 3. i parë, themelor, bazë; absolut; ultimate cause shkak i parë; the ultimate source/cause burimi/ shkaku themelor. 4. më i largët; fillestar; the ultimate origins of man origjina më e largët e njeriut. 5. gjuh. (rrokje) fundore.
-n. fjala e fundit; kulmi, ekstremi; the ultimate in selfishness kulmi i egoizmit, the ultimate in sports cars fjala e fundit e makinave sportive.

• ultimately ['altimëtli] adv. përfundimisht, në fund të fundit; në analizë të fundit; më në fund; në fund; së fundi; they did ultimately leave më në fund ikën; it ultimately depends on us në fund të fundit, kjo varet nga ne; it may ultimately be possible në analizë të fundit, nuk është e pamundur; he ultimately succeeded në fund ai doli me sukses
• ultimate strength ['altimit strenkth] n. fiz. rezistencë maksimale
• ultimate stress ['altimit stres] n. fiz. tension i këputjes

ultimate cause
['altimit ko:z] shkak i parë, shkaku themelor; the ultimate source/cause burimi/ shkaku themelor

ultimate decision
['altimit di'sizhën] vendim përfundimtar (i formës së prerë)

ultimate goal

ultimate goal (end, purpose) ['altimit di'sizhën] synim përfundimtar

ultimate hope
['altimit houp] shpresa e fundit

ultimate insult
['altimit in'salt] fyerja më e madhe

ultimate sacrifice
['altimit 'sækrifais] sakrificë supreme

ultimate strength
['altimit strenkth] n. fiz. rezistencë maksimale

ultimate stress
['altimit stres] n. fiz. tension i këputjes

ultimately
['altimëtli] adv. përfundimisht, në fund të fundit; në analizë të fundit; më në fund; në fund; së fundi; they did ultimately leave më në fund ikën; it ultimately depends on us në fund të fundit, kjo varet nga ne; it may ultimately be possible në analizë të fundit, nuk është e pamundur; he ultimately succeeded në fund ai doli me sukses.

ultimately succeeded
['altimëtli sëk'si:did] në fund doli me sukses ; he ultimately succeeded në fund ai doli me sukses

ultimatum
[altë'meitëm] n. ultimatum; deliver/ issue an ultimatum jap ultimatum. (pl. ultimata, ultimatums)

ultimo
['altimou] n. treg. muaj i kaluar, muajin e fundit; the 18th ultimo më 18 të muajit të kaluar

ultra
['altrë] adj.,n. -adj 1. i pazakontë. 2. i tepruar; tepëri madh./-n. pol. ultra.

• ultra- ['altrë] pref. ultra-, tej-; ultrasensitive ultra-i-ndieshëm, i tejndieshëm
• ultrahigh ['altrë'hai] adj. ultra-i-lartë; ultrahigh frequency frekuencë ultra-e-lartë, UHF
• ultralarge ['altrë'la:xh] adj. tepër i madh; ultra-large carrier amer. supernaftëmbajtës, supercisternë
• ultralight ['altrë'lait] adj.,n. -adj. super-i-lehtë./-n. avion super-i-lehtë
• ultramarine [altrëmë'ri:n] n.,adj. -n 1. blu. 2. kim. lapis-lazul./-adj. blu, i kaltër i thellë
• ultramodern ['altrë'modë:n] adj. ultramodern
• ultramontane ['altrë'montein] adj.,n. -adj 1. i përtejmaleve. 2. i përtejalpeve; në jug të Alpeve; italian./-n. banor i përtej Alpeve • ultramundane [altrë'mandein] adj. i përtej botës; i jetës së përtejme
• ultrasonic [altrë'sonik] adj. fiz. tejzanor, ultrasonik, ultratingullor
• ultrasound [altrë'saund] n. fiz. ultratingull
• ultraviolet [altrë'vajëlet] adj. fiz. ultravjollcë, ultraviolet
• ultraviolet light [altrë'vajëlet llait] n. fiz. rreze ultravjollcë
• ultra vires [altrë'vajëri:z] adv.,adj. lat. drejt. tej kompetencave

ultra high frequency
['altrë hai 'fri:kwënsi] frekuencë ultra e lartë. (Radio frekuencë më gjatësi/shtrirje prej 300 deri 3000 MHz) (shkurt UHF)

ultra vires
[altrë'vajëri:z] adv.,adj. lat. drejt. tej kompetencave

ultra-large carrier
['altrë'la:xh] amer. supernaftëmbajtës, supercisternë

ultrahigh
['altrë'hai] adj. ultra-i-lartë; ultrahigh frequency frekuencë ultra-e-lartë, UHF

ultrahigh frequency
['altrë'hai] frekuencë ultra-e-lartë, UHF

ultralarge
['altrë'la:xh] adj. tepër i madh; ultra-large carrier amer. supernaftëmbajtës, supercisternë

ultralight
['altrë'lait] adj.,n. -adj. super-i-lehtë./-n. avion super-i-lehtë

ultramarine
[altrëmë'ri:n] n.,adj. -n 1. blu. 2. kim. lapis-lazul./-adj. blu, i kaltër i thellë

ultramodern
['altrë'modë:n] adj. ultramodern

ultramontane
['altrë'montein] adj.,n. -adj 1. i përtejmaleve. 2. i përtejalpeve; në jug të Alpeve; italian./-n. banor i përtej Alpeve.

ultramundane
[altrë'mandein] adj. i përtej botës; i jetës së përtejme

ultrasonic
[altrë'sonik] adj. fiz. tejzanor, ultrasonik, ultratingullor

ultrasound
[altrë'saund] n. fiz. ultratingull

ultraviolet
[altrë'vajëlet] adj. fiz. ultravjollcë, ultraviolet

ultraviolet light [altrë'vajëlet llait] n. fiz. rreze ultravjollcë

ultraviolet light
[altrë'vajëlet llait] n. fiz. rreze ultravjollcë

ululate
['ju:ljuleit] vi 1. ulërin; leh. 2. qaj, vë kujën

[ju:lju'leishën] n 1. ulërimë; lehje. 2. kujë

ululation
[ju:lju'leishën] n 1. ulërimë; lehje. 2. kujë